Polemforum.nl
Polenforum.nl •  Nieuws - links - informatie en forum over Polen

Sinds 7 januari 2004
 

   

Donald Tusk:
Nie ma złych wyborców. Nie ma też złych regionów. Jest zła, skorumpowana
i agresywna władza. To ona dzieli, by rządzić. Walczmy z nią, nie między sobą.

Er zijn geen slechte kiezers. Er zijn ook geen slechte regio's. Er is een slechte, corrupte en
agressieve overheid. Ze verdeelt om te regeren. Laten we met haar vechten, niet onder ons.


Page Index Toggle Pages: 1 Send TopicPrint
Normal Topic In Rusland is Stalin geen schurk meer (Read 493 times)
nemo.omen*
Trouw Veteraan
*****
Online


Polenforum.nl: Het ontmoetingspunt

Posts: 1.686
Joined: 10.02.2011
Gender: Male
In Rusland is Stalin geen schurk meer
24.01.2015 at 13:00:48
Print Post  
Uit de Gelderlander van 24 januari 2014

Dit artikel gaat over mensenrechten in Rusland. Ik maak daar één opmerking bij. Als in ene land mensenrechten beperkt worden, betekent dit dat er sprake is van dictatuur


In Rusland is Stalin geen schurk meer 

buitenland 

Memorial is de moeder van de Russische mensenrechtenbeweging. Maar de organisatie heeft het zwaar in het huidige Rusland. Mogelijk beslist de rechter woensdag over haar liquidatie.

door Joost Bosman

Elk jaar komen in Moskou een paar honderd mensen bijeen op het Ljoebjankaplein voor het gebouw van de Russische geheime dienst FSB, de voormalige KGB. Ze lezen namen voor van slachtoffers van het Stalinregime en branden kaarsjes voor hen.

De laatste jaren waren er geen regeringsvertegenwoordigers bij aanwezig. Terwijl die ongetwijfeld ook familieleden hadden die bij de zuiveringen zijn omgekomen. Maar de Sovjetrepressie is een ongemakkelijke waarheid in het Rusland van Poetin. En Memorial, die de jaarlijkse bijeenkomst organiseert, is als een onbehaaglijk geweten voor het Kremlin.

Hoewel al meerdere organisaties in het gedrang waren gekomen, meldde het persbureau Interfax in oktober onverwachts dat het ministerie van Justitie de mensenrechtenorganisatie wil opheffen. Woensdag doet de rechter uitspraak in de zaak.

Memorial kwam eind jaren tachtig op als een burgerinitiatief dat de glasnost en perestrojka van Michaïl Gorbatsjov aangreep om onderzoek te doen naar de Sovjetterreur. Geestelijke vaders waren mensenrechtenridders als Andrej Sacharov en Sergej Kovaljov, die de Sovjetbruutheid aan den lijve hadden ondervonden. De archieven gingen open en de slachtoffers van de zuiveringen, de politieke gevangenen en de in inrichtingen opgeborgen dwarsliggers kregen een naam.

Aanvankelijk kon Memorial rekenen op respect en redelijk vrij haar gang gaan. Maar de tijden zijn veranderd.

Nu moet de beweging, evenals veel andere mensenrechtenorganisaties, het ontgelden. „Al meer dan twee decennia controleert het ministerie van Justitie om de vier jaar onze registratie.

Het was nooit een probleem, tot het bijna drie jaar geleden ineens moeilijk begon te doen”, vertelt directeur Arse¬ni Roginski (71).

Het moment dat hij noemt, valt samen met de algehele verslechtering van de mensenrechtensituatie in Rusland: de terugkeer van Vladimir Poetin als president. Volgens Roginski, die in de jaren tachtig vier jaar opgesloten zat vanwege het verspreiden van ondergrondse geschriften, zou het ministerie zich beklagen over de structuur van Memorial.

Memorial heeft overal afdelingen in het land, maar die zijn alle onafhankelijk. Van een centrale organisatie is geen sprake. En daar kunnen de ambtenaren van het ministerie niet zo veel mee. Althans, zo luidt het officieel.

Waarschijnlijk is zo een stok gevonden om de hond mee te slaan. Want Memorial uitte in de loop der jaren steeds vaker kritiek op het Kremlin.

Of het nou ging om de behandeling van Poetins grootste opposant Aleksej Navalny, om een wet die toestaat dat huizen van familie van terroristen tegen de grond gaan of om de oorlog in Oekraïne: Memorial trok aan de bel.

Dat heeft ook bij een deel van de Russische bevolking kwaad bloed gezet.

Want de onderwerpen waarop de organisatie zijn pijlen richt, werken in het huidige tijdsgewricht als een rode lap op een stier. Roginski: „Natuurlijk begrijpt de intellectuele bovenlaag de situatie en voelt zij alleen maar meer met ons mee door wat nu gebeurt.

Maar gewone mensen staan onder invloed van de staatstelevisie, die voortdurend spreekt over ‘agenten van het Westen’ en ‘vijanden’.” Dat Memorial de Russische rol in Oekraïne bekritiseert, maakt de organisatie evenmin geliefd in Rusland. Volgens Roginski groeit het aantal dreigmails dat de organisatie krijgt. „Terwijl we toch duidelijk kijken naar de schending van mensenrechten aan beide kanten.”

Zijn de Russen de Sovjettijd dan vergeten? Roginski denkt van niet. „Mensen kennen de feiten, maar begrijpen ze nog steeds niet. Velen voelen zich slachtoffer, maar van wie? Het is nog altijd moeilijk toe te geven dat de eigen staat hen terroriseerde. We zijn de overwinnaars van het fascisme, wij zijn goed, denken veel Russen.

Dan is het is heel ingewikkeld te beseffen dat het kwaad ook van binnenuit kwam. De huidige autoriteiten legitimeren de Sovjetmacht opnieuw en de vraag ‘wie maakte de slachtoffers?’ blijft daardoor onbeantwoord en voortwoekeren als een epidemie.”

Als Memorial ‘slechts’ onderzoek was blijven doen naar het Sovjetverleden was volgens Roginski de jacht minder agressief geweest. „Maar de huidige macht weigert consequent de serieuze resultaten te zien die Memorial boekt. Ons werk, onze musea, ons hele concept toont immers de misdaden van het Sovjetregime. En voor het huidige bewind berusten die op historische falsificatie.”

Het past in de trend waarin president Poetin, zelf oud-KGB’er, categorisch probeert de donkere kanten van de Sovjettijd te verdoezelen. Geschiedenisboeken worden herschreven, Stalinistische leuzen keren terug in metrostations en Poetin roept de Russen op de negatieve aspecten van het verleden te laten rusten en zich te concentreren op nieuw patriottisme.

Aanvankelijk probeerde de Russische autoriteit Memorial te vangen onder de wet op non-gouvernementele organisaties. Die bepaalt dat organisaties die geld uit het buitenland ontvangen en/of politiek actief zijn, zich moeten laten registreren als ‘buitenlandse agent’. Dat betekent in Russisch jargon al snel: landverrader of spion. Memorial ontliep dit lot grotendeels. Roginski vertelt dat slechts drie Memorial-groepen in heel Rusland het label ‘buitenlandse agent’ kregen.

Waarom dat nooit is gebeurd met de Memorialgemeenschap? „Bang voor de morele autoriteit die Memorial uitstraalt, zijn autoriteiten niet, ze houden hooguit rekening met ons. We zijn bekend, hebben respect bij velen, doen serieus werk. Ons als buitenlands agent typeren, is te gortig. Maar door de huidige situatie met het Westen, kunnen we alles verwachten.”

En dus zelfs een verbod. Door de losse organisatie van Memorial zou dat niet eens zo gek veel praktische gevolgen hebben, zegt Roginski. „Maar het zou wel een symbolische dreun zijn voor de mensenrechten in Rusland.

Mochten we blijven voortbestaan, maar alsnog een registratie krijgen als buitenlandse agent, dan is de vraag of we dat wel willen. En of we ons zelf misschien moeten liquideren.”

Toch is Roginski niet pessimistisch over de mensenrechten in Rusland.

Veel hangt af van de verhouding met het Westen, zegt Roginski. „De machthebbers willen het volk laten geloven dat wij goed zijn en anderen slecht.

Dat we omringd zijn door vijanden, dat het Westen ons op de knieën wil dwingen en dat de VS aan alles schul-dig zijn. Een typisch Stalinistisch stereotype. Maar ik denk dat we een normalisatie gaan zien, eerst met Europa en dan met de VS.”

Hij is er zelfs van overtuigd dat Rusland niet alleen in geografisch en economisch, maar ook in mentaal opzicht deel gaat uitmaken van Europa.

Waardoor ook de situatie van de mensenrechten zal verbeteren. „Ik geloof erin, al ben ik een slecht voorspeller.

In 1985 vroeg een buitenlandse journalist me hoe lang de Sovjetmacht het nog uit zou houden. Ik zei: ‘Nog een jaar of dertig en dan is het genoeg’.

We weten nu hoe snel het kan gaan.” 



spectrum@depersdienst.nl 

“ Voor het huidige bewind berusten de misdaden van het Stalinregime op historische falsificatie 

Arseni Roginski 

« Last Edit: 25.01.2015 at 11:52:08 by Pieszyce* »  

Gerrit van Asperen /Borenbas

Though I look old, yet I am strong and lusty

William Shakespeare
As you like it,
Act II ,scene III

No Civilisation without Destillation

Die Erinnerung ist das einzige Paradies, aus dem wir nicht vertrieben werden können.
(Jean Paul)

No more slavery (the Fugs)
Back to top
 
IP Logged
 
Pieszyce*
Forum Administrator
*****
Online


Właściciel

Posts: 58.306
Joined: 10.01.2004
Gender: Male
Re: In Rusland is Stalin geen schurk meer
Reply #1 - 25.01.2015 at 11:53:34
Print Post  





Nemo-omen,

Zoals u ziet aangepast, u weet het u vraagt, wij draaien.  Grin

Bedankt voor het artikel.
  
Back to top
IP Logged
 
Page Index Toggle Pages: 1
Send TopicPrint
Bookmarks: Twitter Facebook Linked in Twitter