Nawrocki scoorde in eigen doel.
De rechtszaak tegen Onet herinnerde Polen aan het Grand Hotel
Cezary Nowak
16 september 2026
Joanna Szczepkowska sloeg de spijker op zijn kop toen ze de rechtszaak van Karol Nawrocki tegen de uitgever van Onet omschreef als een "eigen doelpunt". De president heeft uiteraard het recht om zijn goede naam voor de rechter te verdedigen. Door dit recht uit te oefenen, bereikte hij echter precies het resultaat dat hij waarschijnlijk het minst kon gebruiken: hij bracht een van de meest netelige kwesties uit de presidentscampagne van 2025 opnieuw in de publieke belangstelling.
De zaak draait om een artikel van Andrzej Stankiewicz en Jacek Harłukowicz met de titel "Karol Nawrocki en de geheimen van het Grand Hotel". De journalisten deden verslag van verklaringen van voormalig beveiligingspersoneel van het hotel in Sopot, waarin werd beweerd dat Nawrocki betrokken was bij een praktijk waarbij prostituees voor gasten werden geregeld. Nawrocki ontkende dit met klem, noemde de publicatie een "stapel leugens en haat" en stapte naar de rechter.
Het is aan de rechter om te bepalen wie er gelijk heeft in dit geschil – niet aan Szczepkowska, niet aan politici en niet aan commentatoren. Toch heeft de actrice op één fundamenteel punt gelijk: door Nawrocki's beslissing zijn mensen zich opnieuw vragen gaan stellen over het Grand Hotel.
"De rechtszaak die Nawrocki tegen Onet heeft aangespannen, heeft ons weer aan het betreffende artikel herinnerd. Onvermijdelijk komt dit neer op een eigen doelpunt," schreef Szczepkowska. Er valt weinig af te dingen op de logica van deze opmerking. Het artikel, dat na de verkiezingen langzaam uit het publieke debat was verdwenen, wordt nu opnieuw aangehaald, geanalyseerd en besproken.
Bovendien biedt de rechtszaak Onet de kans om het journalistieke werk achter het artikel voor de rechter te presenteren. Na bestudering van het materiaal verklaarde hoofdredacteur Bartosz Węglarczyk dat de mate van verificatie door de auteurs zo grondig was, dat het niet publiceren van de tekst volgens hem "in strijd zou zijn geweest met de journalistieke ethiek".
Dit is van belang, omdat de kern van de zaak niet alleen draait om het verleden van Nawrocki; het gaat ook om de rol van de media ten opzichte van personen die de hoogste staatsambten ambiëren. Een presidentskandidaat moet erop rekenen dat journalisten zijn achtergrond veel grondiger onder de loep nemen dan die van een gemiddelde burger – zeker wanneer hij pas relatief kort actief is in de nationale politiek en een groot deel van zijn eerdere leven onbekend is bij de kiezers.
Onet deed precies wat de media behoren te doen: het zocht naar informatie, sprak met getuigen en stelde vragen over het verleden van de kandidaat. Hoewel de bronnen voor het publiek anoniem bleven, verklaarde de redactie bereid te zijn hun verklaringen in de rechtszaal te presenteren. Juist in de rechtszaal zal de waarde van dit materiaal dus echt op de proef worden gesteld.
Szczepkowska schrijft vol bitterheid: "Waar moeten we ons mee bezighouden... Wat een smerige wereld is dit!" Men kan haar afkeer zeker delen. Toch kan de verantwoordelijkheid voor het bestaan van deze vragen niet worden afgewenteld op degenen die ze stellen. Als er ernstige, publiekelijk geuite beschuldigingen opduiken over de achtergrond van iemand die het presidentsambt bekleedt, is het de taak van de media om niet weg te kijken.
Paradoxaal genoeg kan de rechtszaak juist het publiek belang dienen. Het conflict verplaatst zich van de verkiezingsstrijd, partijpolitieke uitspraken en sociale media naar de rechtszaal, waar bewijs, getuigenverklaringen en de geloofwaardigheid van getuigen doorslaggevend zijn.
Voor Nawrocki is dit echter een riskante communicatiestrategie. Hij heeft er zelf voor gezorgd dat een verhaal, dat sommige kiezers misschien alweer waren vergeten, opnieuw de krantenkoppen haalt. Szczepkowska verwoordde het scherp: "Door een rechtszaak over dit artikel aan te spannen, heeft Batyr ons er voorlopig weer aan herinnerd dat het bestaat."
En precies daarom zou Onet zich niet moeten verontschuldigen voor de rechtszaak. Het medium zou bewijs moeten leveren van de zorgvuldigheid waarmee het te werk is gegaan en de rechtbank dit moeten laten beoordelen. Ook de president heeft het volste recht om zijn kant van het verhaal te vertellen. Maar als Nawrocki de rechtszaak wilde gebruiken om de kwestie rond het Grand Hotel definitief af te sluiten, heeft hij tot nu toe precies het tegenovergestelde bereikt: hij heeft de zaak weer opgerakeld.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/09/16/nawrocki-strzelil-sobie-gola-proces-z-onetem-przypomnial-polakom-o-grand-hotelu/) język po Polsku