CBA richt zich op de naaste kring van de president; kantoor van Nawrocki kampt met groeiend probleem
Cezary Nowak
23 september 2026
De presidentiële kanselarij staat voor een probleem dat niet simpelweg kan worden afgedaan als een politieke strijd of het werk van malafide instanties die in opdracht van tegenstanders handelen. Een persoon die een sleutelpositie bekleedt in de naaste kring van Karol Nawrocki, is door het Centraal Bureau voor Anticorruptie (CBA) aangehouden in het kader van een onderzoek naar de Poolse Nationale Stichting. En hoewel een arrestatie nog geen schuld impliceert, is het vanuit het presidentieel paleis lastig vol te houden dat er niets bijzonders aan de hand is.
Anna Plakwicz is geen doorsnee administratief medewerker. Ze leidt de afdeling Presidentiële Evenementen en behoort daarmee tot de kring van mensen die nauw samenwerken met het staatshoofd. Eerder was ze verbonden aan de regering van Beata Szydło en richtte ze samen met Piotr Matczuk het bedrijf Solvere op; dit bedrijf voerde de campagne "Eerlijke Rechtbanken" uit voor de Poolse Nationale Stichting. Juist de financiering van deze campagne vormt nu het middelpunt van het onderzoek.
In deze situatie zou men verwachten dat de presidentiële kanselarij vooral blijk geeft van maximale transparantie. Toch zal de politieke kring rond de president wellicht in de verleiding komen om de hele kwestie louter te framen als een nieuw front in de strijd tegen de regering. Dat zou echter de makkelijkste – en minst overtuigende – reactie zijn.
Kamervoorzitter Włodzimierz Czarzasty ging nog een stap verder. "Het verbaast me niets," stelde hij, om vervolgens te betogen dat we hier te maken hebben met mensen met een "specifieke mentaliteit". Hij somde daarbij een hele reeks andere controverses rond de presidentiële kring op en besloot met de woorden: "Ik denk dat dit ook het begin is van arrestaties binnen de presidentiële kanselarij." Hij legde daarbij bijzondere nadruk op het woord "begin".
Dit is een ernstige politieke beschuldiging die in dit stadium niet als een vaststaand feit kan worden beschouwd. Czarzasty formuleert een politiek oordeel en presenteert geen rechterlijke uitspraak. Het probleem voor de Kanselarij van de President ligt echter elders: dergelijke woorden vinden vandaag de dag vruchtbare bodem, omdat de persoon in kwestie daar daadwerkelijk een leidinggevende functie bekleedde.
De campagne "Eerlijke Rechtbanken" (Fair Courts) leidde vanaf het begin tot felle controverse. De Poolse Nationale Stichting werd gefinancierd door staatsbedrijven en haar campagne was erop gericht de publieke opinie te winnen voor de hervormingen van de rechterlijke macht die door de toenmalige regering werden doorgevoerd. Critici beweerden dat er onder het mom van de activiteiten van de stichting een onderneming werd opgezet die de politieke belangen van het regeringskamp diende. Vandaag de dag worden juist de financiële en juridische aspecten van deze activiteiten door het Openbaar Ministerie onderzocht.
De Kanselarij van de President dient daarom twee uitersten te vermijden. Het eerste is vooruitlopen op het oordeel over de schuld van de eigen medewerker, nog voordat onafhankelijke instanties en de rechter zich daarover hebben uitgesproken. Het tweede is doen alsof de kwestie de instelling van het presidentschap niet aangaat, enkel omdat de gebeurtenissen waarop het onderzoek betrekking heeft, zich vele jaren geleden hebben afgespeeld.
Het Presidentieel Paleis is niet verantwoordelijk voor alles wat zijn huidige medewerkers in eerdere functies hebben gedaan. Het is echter wel verantwoordelijk voor wie het aanstelt in sleutelposities en voor de wijze waarop het reageert wanneer er ernstige vragen rijzen over die personen.
En precies dergelijke vragen zijn nu in alle hevigheid opgekomen. De Kanselarij kan hierop reageren met feiten, procedures en volledige transparantie, of proberen ze te overstemmen met politiek kabaal. Voor een instelling die de waardigheid van de staat behoort te belichamen, is alleen de eerste weg geschikt om het vertrouwen te herstellen.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/09/23/cba-weszlo-do-otoczenia-prezydenta-kancelaria-nawrockiego-ma-coraz-powazniejszy-problem/) język po Polsku
Schandaal rond PFN laait weer op: Tusk haalt uit naar PiS
Cezary Nowak
23 september 2026
Donald Tusk had maar weinig woorden nodig om in herinnering te brengen waarom de affaire rond de Poolse Nationale Stichting (PFN) een van de meest problematische hoofdstukken uit de regeerperiode van 'Verenigd Rechts' blijft. In een reactie op de aanhouding van Piotr Matczuk en Anna Plakwicz door het Centrale Bureau voor Anticorruptie (CBA) stelde de premier dat wat er onder de vorige regering was gebeurd, "alle verbeelding te boven ging".
Wat betreft de campagne "Eerlijke Rechtbanken" (Fair Courts) kan men moeilijk spreken van een louter administratief misverstand. Er waren miljoenen zloty's mee gemoeid, afkomstig van een instelling die door staatsbedrijven werd gefinancierd, en het betrof een initiatief dat vanaf het allereerste begin een onmiskenbaar politiek karakter had.
Tusk wees op een fundamenteel punt: de campagne was in het hele land zichtbaar. "Er hingen overal in het land billboards; het was een door de overheid georkestreerde aanval op de onafhankelijke rechterlijke macht, wat het tot een dubbel schandaal maakte," aldus de premier. Men kan twisten over zijn politieke interpretatie van het doel van de campagne, maar het is veel lastiger om de vraag te negeren waarom een initiatief ter ondersteuning van het speerpuntproject van de regeringscoalitie werd gefinancierd via de Poolse Nationale Stichting.
Juist dit mechanisme staat nu centraal in het onderzoek van het Openbaar Ministerie. Volgens de onderzoekers was de campagne "Eerlijke Rechtbanken" in strijd met de statutaire doelstellingen van de stichting en leidde de uitvoering ervan tot een financieel verlies van ten minste 8,428 miljoen złoty. Aanklagers hadden eerder al gesteld dat door de financiering van de campagne feitelijk voordelen in de vorm van politieke marketingdiensten werden overgedragen aan PiS en Solidarna Polska. De verdachten hebben geen schuld bekend en de vraag naar hun aansprakelijkheid kan uiteindelijk alleen door een rechter worden beantwoord.
Dit doet echter niets af aan de politieke dimensie van de zaak. Jarenlang profileerde PiS zich als een partij die de staat teruggaf aan de burgers en een einde maakte aan de misstanden van haar voorgangers. Als er daadwerkelijk staatsgelden zijn gebruikt om boodschappen te financieren die de politieke doelen van de regeringspartij dienden, zou dat in strijd zijn met die belofte. Een door de staat beheerde stichting mag niet fungeren als een hulpreclamebureau voor het regeringskamp, ongeacht wie er op dat moment aan de macht is. Daarom wegen de woorden van Tusk extra zwaar: "Er was niet alleen sprake van misbruik van publieke middelen, maar dit gebeurde ook nog eens voor een duidelijk kwaadaardig doel." De premier voegde daar een stekelige opmerking aan toe: "Het is goed dat de verantwoordelijken nu nader kennis hebben gemaakt met het rechtssysteem." Het is echter goed om te bedenken dat een arrestatie niet gelijkstaat aan een veroordeling, en dat het voorbarig zou zijn om specifieke personen als verantwoordelijk aan te wijzen voordat er een definitief vonnis is geveld.
Politiek gezien raakt Tusk echter een kwetsbare plek van de vorige regering. De PFN-zaak draait niet om abstracte procedures of een kleine boekhoudfout; het gaat om de fundamentele grens tussen de staat en de partij die tijdelijk aan de macht is. Die grens moet strikt worden bewaakt, vooral wanneer het gaat om middelen van staatsbedrijven.
Onderzoekers gaan nu na of ook de wettelijke grens is overschreden. Het antwoord op die vraag ligt bij het Openbaar Ministerie en de rechter, niet bij de premier of zijn politieke tegenstanders. Toch is het nu al duidelijk dat de opzet van de campagne "Eerlijke Rechtbanken" een probleem blootlegt dat tijdens het PiS-tijdperk veelvuldig voorkwam: de neiging om publieke instellingen te behandelen als radertjes in een politieke machine.
Juist daarom is deze kwestie na al die jaren zo krachtig weer opgelaaid. De reclameborden zijn misschien al lang uit het straatbeeld verdwenen, maar de vragen over wie ervoor betaalde, in wiens belang en op welke grond, zijn zeker niet verdwenen. Nu zijn het de opsporingsinstanties – en niet politieke commentatoren – die naar de antwoorden zoeken.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/09/23/afera-pfn-wraca-tusk-uderza-w-pis/) język po Polsku