Nawrocki zoekt naar een manier om de dalende peilingscijfers te keren.
Nu brengt hij het onderwerp vuurwapens ter sprake.
Cezary Nowak
26 september 2026
Karol Nawrocki heeft een probleem: het vertrouwen van het publiek in hem neemt af en de president zoekt klaarblijkelijk steeds intensiever naar onderwerpen waarmee hij het politieke initiatief kan heroveren.
Dit keer is de keuze gevallen op vuurwapens. Het thema bevat alle ingrediënten voor een treffend politiek beeld: een schietbaan, de president, het thema veiligheid en een verhaal over hoe Polen achterblijft bij andere landen. Hoewel niet definitief te bewijzen valt dat Nawrocki dit onderwerp koos vanwege de peilingen, valt niet te ontkennen dat een onderwerp des te nuttiger wordt naarmate de cijfers slechter zijn, mits het direct de aandacht trekt en aansluit bij de belevingswereld van een deel van het rechtse electoraat.
De timing is op zijn minst interessant. Uit een peiling van IBRiS in juni bleek dat 54,8 procent van de respondenten vertrouwen had in Nawrocki; in augustus was dat cijfer gedaald tot 50,2 procent en in september tot 47,1 procent. Hoewel dit nog steeds een aanzienlijk resultaat is – en de daling op zich geen direct verband aantoont met het recente optreden van de president – illustreert het wel het politieke klimaat waarin Nawrocki heeft besloten opnieuw een onderwerp met grote maatschappelijke weerklank in het publieke debat te brengen.
]"Ik wil ook een beroep doen op het publiek, op de minister en op u allen om vandaag nog een publiek debat te starten in de Republiek Polen over de toegang tot vuurwapens," zei hij tijdens de opening van een schietbaan in Boguty-Pianki. Hij betoogde vervolgens dat Polen "helemaal onderaan bungelt wat betreft de toegang tot vuurwapens", aangezien slechts ongeveer 1 procent... ...van de burgers er toegang toe heeft en ermee weet om te gaan. Het is een eenvoudig en politiek aantrekkelijk argument: anderen hebben meer, dus waarom zouden Polen minder moeten hebben?
En precies daarin schuilt de populistische kracht van deze boodschap. Het is niet nodig om iemand te overtuigen met complexe analyses. Het volstaat om de burger lijnrecht tegenover een staat te plaatsen die naar verluidt buitensporige beperkingen oplegt, en te suggereren dat Polen opnieuw achterblijft. Daarnaast speelt de kwestie van veiligheid – een thema dat vooral tijdens de oorlog net over de oostgrens sterk resoneert. Samen vormen deze elementen een boodschap die eenvoudig en memorabel is, en uiterst effectief voor politieke mobilisatie.
"Ik ben ervan overtuigd dat we een publiek debat moeten starten over verantwoorde toegang tot vuurwapens in de Republiek Polen," verklaarde Nawrocki. Een debat is zeker mogelijk. Het is de moeite waard om serieus te spreken over de toegang tot sportvuurwapens, schietvaardigheidstraining, de paraatheid van reservisten en de veiligheid van burgers. Het probleem is echter dat het aantal wapenbezitters op zichzelf geen maatstaf is voor nationale veiligheid; net zo min als een hoger aantal vergunningen automatisch gelijkstaat aan een groter vermogen tot maatschappelijke verdediging.
Nawrocki betrok ook de "Poolse Deal" bij zijn betoog. "Het stemt me enigszins droevig, dames en heren, dat deze schietbaan vandaag geopend kan worden dankzij het programma van de Poolse Deal," zei hij. Zo wist hij in één toespraak vuurwapens, veiligheid, kritiek op de huidige regering en lof voor het speerpuntdoel van de vorige regering met elkaar te verbinden. Politiek gezien viel alles op zijn plek: de lokale opening van een schietbaan werd omgevormd tot een gebeurtenis die een veel breder narratief diende. Er is niets mis met een president die een debat aanzwengelt. Evenmin is het ongebruikelijk dat een politicus onderwerpen kiest die zijn achterban aanspreken. In het geval van Nawrocki wordt echter een patroon zichtbaar: hij kiest kwesties uit die sterke emoties oproepen, giet ze in eenvoudige tegenstellingen en cultiveert het imago van een politicus die uitspreekt wat anderen naar verluidt niet durven te zeggen.
Dit is klassieke populistische politiek. Het vereist geen onrealistische beloften; vaak volstaat het om het publiek ervan te overtuigen dat er een eenvoudige oplossing bestaat voor een probleem dat de gevestigde orde weigert te erkennen, en dat de politicus die dit aankaart, de moed heeft hardop uit te spreken wat "iedereen weet". De schietbaan vormde het perfecte decor voor een dergelijk optreden van Nawrocki. Veel interessanter dan het wapendebat zelf is dan ook de vraag welk beeld van het presidentschap uit deze optredens naar voren komt. Nawrocki begint steeds meer te lijken op een politicus die er vooral op uit is zijn boodschap in de schijnwerpers te houden. Als de peilingen dalen, is een nieuw, spraakmakend onderwerp nodig; zodra dat is uitgewerkt, wordt er weer een ander gevonden. Dit keer werd er een wapen uit het politieke holster getrokken. Mochten de peilingen verder dalen, dan blijft de vraag: wat zal Nawrocki dan uit de kast halen?
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/09/26/nawrocki-szuka-sposobu-na-spadajace-notowania-teraz-wyciagnal-bron/) język po Polsku