Michalik: Als PiS de verkiezingen verliest, zullen we ons daarmee een maand of twee troosten
Het zal niet gemakkelijk zijn voor de Polen
Eliza Michalik
26 mei 2023
Polen bevindt zich nu in een situatie als een Griekse tragedie: het is zo erg dat elke verkiezingsuitslag het begin zal zijn van een zeer moeilijke tijd voor het land en zijn burgers. De kiezers van de democratische kant wachten natuurlijk op een overwinning van de oppositie, maar de waarheid is dat - of PiS nu wint of verliest - de Polen het niet licht zullen opnemen.
Natuurlijk duimen velen van ons dat PiS verliest, en het lijdt geen twijfel dat dit veel beter zal zijn voor Polen. Een nederlaag voor PiS zal betekenen dat we mentaal terugkeren naar de Europese familie, dat we het rechtssysteem repareren, dat we voldoen aan de eisen van de rechtsstaat, dat we geld krijgen om het land weer op te bouwen na de pandemie en dat we weer een land worden dat, ondanks zijn verschillende problemen, eerlijk gezegd normaal kan worden genoemd.
Het probleem is dat we ons een maand of twee - misschien zes - met dit alles zullen troosten en dan, tenzij de overwinnaars PiS buiten de wet stellen en de belangrijkste politici van de partij vervolgen wegens wetsovertredingen en misbruik van hun macht en leiderschap, zullen de problemen beginnen. De oppositie zal lijden onder de gevolgen van de rampzalige juridische, economische, diplomatieke en militaire stappen van PiS, die zij niet effectief zal kunnen aanpakken omdat PiS dat niet zal toestaan, die in haar rol als oppositie elke stap van de nieuwe regering zal saboteren, de feiten zal verdraaien en een affaire zal maken rond elke struikeling en kleinigheid.
b]PiS kan stelen, liegen, lasteren [/b]
Want Kaczyński's partij heeft één belangrijk voordeel ten opzichte van de oppositie: niet alleen is zij immoreel en meedogenloos, maar bovenal heeft zij de instemming van haar eigen kiezers voor dergelijke acties.
Niet alleen voor politici, maar ook voor de kiezers van PiS is er niets dat men niet kan doen om hun partij te laten winnen. Men kan stelen, liegen, lasteren, corrumperen, de kerk en elke andere instelling inschakelen om in zijn voordeel te werken, de wet overtreden, verantwoordelijkheid ontlopen, politieke tegenstanders lastigvallen en de smerigste propaganda maken.
De situatie van de oppositie is totaal anders, zoals de lopende verkiezingscampagne het beste aantoont.
Wanneer Donald Tusk de situatie juist inschat en de PiS partij met haar eigen wapens begint aan te vallen, wordt hij altijd, behalve door de PiS partij, het meest aangevallen door een deel van de politici uit het brede oppositiekamp en het electoraat van de oppositie.
Ze beginnen te zeggen dat je niet het populistische spel kunt spelen en "zijn zoals PiS", dat je universele wijsheid, eerlijkheid en nobelheid moet tonen en zelfs moet verliezen, maar eervol en idealistisch moet handelen. Kortom - iedereen wil schijnbaar winnen van PiS, maar niet ten koste van alles. Wat natuurlijk verliezen betekent.
Het grootste verschil tussen PiS en de oppositie
Tusk, zoals elke oppositiepoliticus die het hard en net zo meedogenloos wil spelen als de PiS-voorzitter, wordt daarom geconfronteerd met een probleem dat Kaczynski niet heeft - een gebrek aan eenheid en loyaliteit in zijn eigen gelederen. Wat hij ook voorstelt, niemand zal hem scherper bekritiseren dan politici van links, de Holownia-beweging of de PSL.
Niemand zal een feller pamflet over hem schrijven of kritischer materiaal produceren dan symmetristische journalisten, en niemand zal meer twijfels ontwikkelen dan sommige kiezers van de oppositie.
De grootste rem op de overwinning van de oppositie vandaag zijn de ontevredenen die doen alsof ze niet begrijpen dat Polen in oorlog is. Polen vecht vandaag tegen PiS voor zijn onafhankelijkheid, soevereiniteit, vrijheid, normaliteit en voor zijn toekomst.
PiS heeft dergelijke problemen niet, en daarom kan het zich veroorloven vastberaden, brutaal en gewetenloos te zijn.
Het grootste verschil tussen de PiS partij en de huidige oppositie is dus dat het in de PiS partij niet alleen Kaczyński is, maar al zijn mensen, van de premier tot ministers, parlementsleden, ambtenaren, hoofden van staatsinstellingen, regionale activisten en mensen in staatsbedrijven, die deze verkiezingen gewoon willen winnen, ongeacht de prijs. Ze maken onderling wel ruzie, maar die ruzies hebben geen invloed op hun strafbaarheid om te doen wat gedaan moet worden om te winnen.
Aan de kant van de oppositie gedragen alleen Tusk en PO zich alsof ze willen winnen van PiS, en de rest - niet noodzakelijk. Eindeloze analyses, getreuzel, kritiek op elke zet, woord en beweging, koken in eigen saus, eindeloze middelbare schoolspelletjes en intriges kunnen maar op één manier eindigen.
Bron: natemat.pl Eliza Michalik (https://natemat.pl/489620,michalik-jesli-pis-przegra-wybory-pocieszymy-sie-tym-miesiac-lub-dwa) język po Polsku
Eliza Michalik legt weer precies de vinger op de plek waar het pijn doet.
We hadden gisteren onverwacht een Poolse vriend op visite, die al ruim 20 jaar in Nederland woont.
Die zei tegen ons.
"Ik kom bij jullie op visite, maar doe jezelf en mij een lol, praat niet over Polen, Poolse familie of wat dan ook, ik wil niets horen over Polen. Ik wil pas weer over Polen praten als Polen weer een rechtsstaat is, met eerlijke mensen die voor Europa zijn. Ik wil niet praten over en met dieven, moordenaars, maffia en Russische agenten. Doe me dus een lol, laten we het over het weer hebben."
En zo gebeurde we hadden het eerst over het weer, toen over dat hij zijn Nederlands staatsburgerschap ging aanvragen, over zijn werk, en zijn huwelijk. Het lukte ons om 3 uur lang niet één woord over Polen te zeggen of het woord zelf te gebruiken. Toch wel knap. :)