PiS vernietigt de rechter die het spionageschandaaldossier vrijgaf
Beschermde Macierewicz een Russische spion?
4 augustus 2023
De vernietiging van een rechter.
Rechter Piotr Raczkowski heeft aan journaliste Anna Gielewska de dossiers ter beschikking gesteld van de spionageaffaire waarin Antoni Macierewicz een sleutelrol speelde. De vergelding voor de PiS vice-president is vernietigend voor de rechter.
- Zes jaar lang is hij hiervoor - op verschillende niveaus - achtervolgd door het staatsapparaat. De autoriteiten hebben de wet veranderd om de rechter met pensioen te sturen en een duidelijk signaal af te geven aan anderen: wees voorzichtig met deze openheid," aldus de journalist.
- De beslissing van de rechter is al behandeld door het IPN, de ABW, het Openbaar Ministerie, de nieuwe Tuchtkamer van het Hooggerechtshof, het verhaal is zelfs onderdeel geworden van een geschil met het Hof van Justitie van de EU. De laatste iteratie is de wijziging van de wet op de verdediging van het vaderland - allemaal om één man te vangen en op te jagen, voegde de verslaggever eraan toe.
Gielewska onthulde dat Macierewicz het bevel had gegeven om de operatie tegen de GRU stop te zetten (om redenen die op dat moment onbegrijpelijk waren voor UOP-officieren).
Laten we eraan herinneren - dit gaat over Marek Zielinski, die sinds het begin van de jaren '80 spioneerde voor de GRU. Hij werd geleid door opeenvolgende bewoners van de Sovjet en vervolgens Russische inlichtingendienst - na 1989 werd hij geleid door Vladislav Lomakin.
Toen hij in de jaren '90 hoofd van het ministerie van Binnenlandse Zaken was, beval hij de Poolse contraspionage operatie tegen de GRU stop te zetten. De rechter die journalisten inzage gaf in het dossier zit al jaren in de problemen, schrijft @agielewska. https://t.co/6D2704hklt
— Bianka Mikołajewska (@BMikolajewska) August 3, 2023
Bron: wiesci24.pl (https://wiesci24.pl/2023/08/04/pis-niszczy-sedziego-ktory-udostepnil-akta-afery-szpiegowskiej-macierewicz-chronil-rosyjskiego-szpiega/) język po Polsku
Onderstaand artikel is lang, maar geeft duidelijk weer hoe Corrupt deze Poolse regering is
sinds zij aan het bewind is. Men gaat over lijken om de malversaties te verbergen.
ADVIES: Lees het helemaal ondanks de lengte, veel zal duidelijk worden.
Overheid tegen de rechter, of straf voor journalistiek onderzoek naar Macierewicz
3 augustus 2023
Anna Gielewska
Stichting Journalisten
Rechter Piotr Raczkowski stemde ermee in dat ik een deel van het dossier mocht lezen van een oude spionagezaak waarin Antoni Macierewicz een sleutelrol speelde. Hij is zes jaar lang vervolgd - op verschillende niveaus - door het staatsapparaat. De autoriteiten veranderden de wet om de rechter met pensioen te sturen en een duidelijk signaal af te geven aan anderen: wees voorzichtig met deze openheid.
Zes jaar lang hebben de autoriteiten rechter Piotr Raczkowski vervolgd voor het feit dat de militaire rechtbank, die hij leidde, in 2017 een deel van een spionagezaakdossier uit het begin van de jaren negentig aan mij ter inzage gaf.
De beslissing van de rechter is al behandeld door het IPN, de ABW, het Openbaar Ministerie, de nieuwe tuchtkamer van het Hooggerechtshof en het verhaal is zelfs onderdeel geworden van een geschil met het Hof van Justitie van de EU. De laatste iteratie is het amendement op de wet op de verdediging van het vaderland - allemaal in een poging om één man te pakken en neer te halen.
PiS - zoals benadrukt door de IUSTITIA vereniging van Poolse rechters - heeft, ter gelegenheid van de wijziging van het Burgerlijk Wetboek, een wijziging van de wet op de verdediging van het vaderland ingevoerd die moet leiden tot de gedwongen pensionering van rechter Piotr Raczkowski. "Deze bepalingen zijn uitsluitend gericht tegen rechter Raczkowski en vormen een ongekende intimidatie". - zo staat te lezen in de position paper van IUSTITIA. Eerder hadden de autoriteiten jarenlang tevergeefs geprobeerd om Raczkowski zijn immuniteit te ontnemen.
Macierewicz stopt operatie tegen GRU
Waarom. Laten we teruggaan naar de herfst van 2017.
Al vele maanden werken Marcin Dzierżanowski en ik aan de "Ongeautoriseerd Biographie" van Antoni Macierewicz. We brengen opeenvolgende weken door met het lezen van volumes documenten van het IPN en de rechtbanken. We interviewen meer dan 140 mensen. Marcin doet vooral onderzoek naar de activiteiten van Macierewicz in de Volksrepubliek Polen, ik onderzoek zijn politieke carrière al in het vrije Polen.
Als ik me verdiep in het begin van de jaren negentig en in de activiteiten van Macierewicz op het ministerie van Binnenlandse Zaken, stuit ik op een interessant verhaal. Ik hoor dat hij opdracht gaf om een van de eerste operaties van de jonge Poolse contraspionage tegen de Russische diensten te sluiten. Het gaat om de zaak van Marek Zielinski, in 1994 veroordeeld voor spionage voor Rusland.
Ik doe wat elke onderzoeksjournalist en journalist doet - ik probeer het verhaal te controleren in de documenten. Ik zoek uit waar de dossiers van de rechtszaak zijn en wat hun referentienummer is, dan vraag ik ze op, in overeenstemming met de perswet en de regels voor toegang tot openbare informatie. Dit zijn standaardprocedures die, tot de regering van de Wet en Rechtvaardigheid partij, journalisten in staat stelden om dagelijks in het algemeen belang te werken.
Laten we benadrukken dat het 2017 is wanneer ik mijn verzoek indien bij het Militair Gerechtshof in Warschau. En ik vraag toegang tot een dossier uit 1994, een zaak die al zwaar historisch is.
Een paar weken later krijg ik toestemming en verschijn ik in een klein kamertje van het Archief van de Militaire Garnizoensrechtbank in Warschau. Ik krijg een gedeeltelijke inkijk in de dossiers, omdat de nog geheime delen zwart blijven. Maar zelfs deze onvolledige lezing blijkt overeen te komen met wat ik eerder van getuigen heb gehoord - dat Macierewicz het bevel gaf om de operatie tegen de GRU te stoppen (om redenen die destijds voor UOP-officieren onbegrijpelijk waren).
'Ongeoorloofde biografie' verschijnt in juni 2018. Het hoofdstuk 'Lustrator' beschrijft het verhaal van Marek Zielinski, die sinds het begin van de jaren tachtig spioneert voor de GRU. Hij wordt geleid door opeenvolgende bewoners van de Sovjet- en vervolgens Russische inlichtingendienst - na 1989 wordt hij geleid door Vladislav Lomakin.
Contraspionage pakt de spion
Al in de jaren '80 overhandigde Zieliński materiaal aan de GRU, onder andere met betrekking tot activisten van de oppositie en financiering, maar ook - topgeheime documenten van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en materiaal van vergaderingen van de leiding van de Poolse Verenigde Arbeiderspartij. In 1988 werd hij overgeplaatst naar het team van Czesław Kiszczak. Vanaf dat moment geeft hij de teksten van Kiszczak's toespraken en materiaal van de onderhandelingen met de oppositie die plaatsvonden in de herfst van 1988 door aan de GRU. Toen de regering van Tadeusz Mazowiecki werd gevormd en het Ministerie van Binnenlandse Zaken een herziening aankondigde, ging Zieliński met pensioen en opende een beveiligingsbureau.
De GRU zet Zielinski onder druk om onder de ambtenaren van het ministerie van Binnenlandse Zaken agenten te werven voor het agentschap. De militaire inlichtingendienst van de Sovjet-Unie wil dat Zielinski een netwerk van agenten opbouwt en contacten legt. "In eerste instantie selecteert hij een bekende van het ministerie van Binnenlandse Zaken - Andrzej Anklewicz. Hij regelt een ontmoeting met hem en doet een aanbod om 'samen te werken met een buitenlandse journalist van het agentschap TASS'. Na de ontmoeting keert Anklewicz terug naar het ministerie en brengt zijn superieuren, onder leiding van minister Krzysztof Kozłowski, en de UOP op de hoogte."
Zo begint een van de eerste contraspionageoperaties in het democratische Polen. "Kozłowski en het toenmalige hoofd contraspionage Konstanty Miodowicz besluiten een operationeel spel te spelen. Het is de bedoeling dat Anklewicz de dialoog met Zielinski voortzet en probeert hogerop te komen, d.w.z. de verantwoordelijke officier, de communicatiemiddelen en het netwerk van contacten vast te stellen."
Het boek citeert getuigenissen van voormalige UOP-officieren, waaronder Zbigniew Marciniak, die toezicht hield op de operatie van de contraspionagecommissie. Marciniak, een voormalig SB-officier, werkte sinds 1990 bij de UOP, in de Russische richting.
"Vanwege het feit dat Zieliński's voorstel een klassiek voorbeeld was van rekrutering voor de inlichtingendiensten van de toenmalige USSR, besloot de leiding van het ministerie op 3 juli 1991 om Anklewicz te betrekken bij operationele activiteiten tegen Zieliński. Het doel van deze activiteiten was om zijn handlangers te identificeren, om vertrouwd te raken met de huidige werkmethoden en communicatie van de inlichtingendiensten van de USSR, om de reikwijdte van de belangen van de inlichtingendienst te leren kennen. Anklewicz moest een passieve houding aannemen en, onder toezicht van de contraspionagecommissie van de UOP, verdere voorstellen van Zieliński afwachten.
Zoals we in het boek beschrijven, ontmoet Anklewicz Zielinski en overhandigt hem vervangende documenten die voorbereid zijn door de contraspionage van de UOP. Hij stelt Zieliński een voorwaarde - hij eist een directe ontmoeting met een Russische officier. Dan blijkt dat de 'hogere officier' eigenlijk de militaire attaché in Warschau is, Lomakin.
Op 14 november 1991 worden Anklewicz en Zielinski het eens over de details van de ontmoeting met Lomakin.
Marciniak getuigt verder:
"Tijdens deze ontmoeting gaf Zielinski nieuwe operationele aanwijzingen. Hij verklaarde dat de Russen een inlichtingennetwerk aan het opbouwen waren dat het Ministerie van Binnenlandse Zaken dekte. (...) Op dat moment, d.w.z. na de ontmoeting op 14 november, was de eerste fase van de operationele combinatie voltooid. De huidige interesse van de GRU in het ministerie van Binnenlandse Zaken werd bekend gemaakt, evenals de bevestiging van Zielinski's deelname aan deze dienst. Tot op dat moment had onze contraspionagedienst echter de omvang van de interesse indirect vernomen, alleen gepresenteerd door Zielinski. Voor een volledig beeld was het noodzakelijk om rechtstreeks informatie te verkrijgen van een stafofficier van de GRU. Daarom werd in de leiding van de UOP besloten om de kennelijke samenwerking van Anklewicz met de GRU voort te zetten".
De ontmoeting van Anklewicz met Lomakin vindt plaats op 29 november 1991. De GRU-officier schetst zijn verwachtingen - hij is vooral geïnteresseerd in de bedoelingen van de VS ten opzichte van de USSR en de afspraken van Polen met de VS in dit verband. Hij wil ook gewaarschuwd worden over Poolse contraspionageplannen tegen de Russische ambassade en atashat. Er vinden nog verschillende ontmoetingen plaats, waarna de GRU-officier voorstelt dat verdere samenwerking al moet plaatsvinden zonder deelname van Zielinski. Lomakin stelt een datum vast voor de volgende ontmoeting: 14 februari 1992.
De contraspionage begint met de voorbereidingen. Op 24 december 1991 wordt Macierewicz het nieuwe hoofd van het Ministerie van Binnenlandse Zaken.
Het klimaat om het Russische netwerk aan te pakken is voorbij
Marciniak getuigt: "Tijdens de voorbereidingen voor een nieuwe ontmoeting tussen Anklewicz en Lomakin, beval de nieuwe leiding van het ministerie van Binnenlandse Zaken dat de operationele dialoog met Lomakin moest worden stopgezet en dat Anklewicz alle contact met hem moest verbreken. Er werd alleen ingestemd met een gesprek om de schijnsamenwerking te beëindigen".
Marciniak getuigt: "Het afbreken - op bevel van de toenmalige leiding van het Ministerie van Binnenlandse Zaken - van de operationele dialoog met Lomakin beëindigde, op een ongeplande manier, de tweede fase van de operationele activiteiten in de zaak. [De operationele situatie was aanzienlijk veranderd. Op dat moment was er geen klimaat voor de voortzetting van operationele verkenningen of voor de definitieve oplossing van de bovengenoemde zaak. [...] De bron van directe kennis over Zielinski werd uit de zaak gehaald".
De getuigenis van de UOP-officier voor de militaire rechtbank is duidelijk – sinds Macierewicz het ministerie van Binnenlandse Zaken overnam, was er geen "klimaat voor de definitieve oplossing van de zaak", d.w.z. voor het in de boeken zetten van het GRU-netwerk van contacten in Polen.
Pas in de herfst van 1993, meer dan een jaar nadat Macierewicz ontslag nam bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, wordt Zielinski eindelijk gepakt. Hij bekent en getuigt. Een militaire rechtbank veroordeelt hem tot negen jaar gevangenisstraf (hij komt uiteindelijk vrij voor het einde van zijn straf). Hier eindigt het hele verhaal. Exclusief over Zielinski - een advocaat, een GRU recruiter.
Wanneer ons boek en het bovenstaande fragment op Onet verschijnen, probeert Macierewicz's kring de publicatie en de auteurs in diskrediet te brengen. Slawomir Cenckiewicz, historicus en een van de belangrijkste medewerkers van het voormalige hoofd van het ministerie van Defensie, valt ons vervolgens aan met publicaties vol manipulatie en verkeerde voorstellingen (hun correctie werd later gepubliceerd in de pagina's van Do Rzeczy).
Rechter doelwit van onderzoekers
Kort daarna zijn er tekenen dat de dossiers die we hebben beschreven beginnen te circuleren tussen andere instellingen. Zoals Mariusz Jałoszewski aan Oko.press beschreef: "Twee maanden later [na de publicatie van het boek] diende het Instituut voor Nationale Herinnering een aanvraag in voor de dossiers van de spionagezaken die de journalisten onderzochten. Daarvoor werden deze dossiers nog beoordeeld door Slawomir Cenckiewicz, hoofd van het Militair Historisch Bureau, dat onder het ministerie van Defensie valt. Toen de dossiers aan het IPN werden overhandigd, werden ze geanalyseerd op de status van de documenten. Het instituut stelde vast dat sommige documenten door de UOP waren geproduceerd in verband met de operatie om de spion op te sporen en bracht de ABW op de hoogte, met het verzoek om een beoordeling van de acties van rechtbankpresident Raczkowski."
Zo begon de zaak van rechter Piotr Raczkowski, die in 2017 president was van de militaire rechtbank, toen ik toegang kreeg tot het dossier.
De ABW is van mening dat de gedeeltelijke verwijdering van de 'geheime' clausules onterecht was en zonder haar toestemming heeft plaatsgevonden. In het najaar van 2019 dient zij een kennisgeving in bij het Openbaar Ministerie, dat een onderzoek start.
Het Openbaar Ministerie concludeert dat rechter Raczkowski mij geen toestemming mag geven om het dossier van de historische zaak Zielinski te lezen. In het voorjaar van 2021 dient hij een verzoek tot opheffing van de immuniteit van de rechter in bij de nieuwe tuchtkamer van het Hooggerechtshof.
Dat mislukt. De kamer - waarover de regering eindeloze gevechten heeft gevoerd met het HvJEU - stemt in december 2022 niet in met het opheffen van Raczkowski's immuniteit. De rechter komt terug om te oordelen in het voorjaar van 2023. - Niet voor lang.
Het staats- en propaganda-apparaat wordt opgestart om de rechter te vervolgen omdat hij journalisten toestaat te werken en een journalistiek onderzoek uit te voeren. Laten we daaraan toevoegen - een onderzoek naar een politicus die een carrière heeft opgebouwd op het doorlichten, het onthullen van archieven van de geheime dienst en dossiers van agenten. Hoewel Macierewicz zelf graag in archieven van jaren geleden wil duiken, heeft hij tot op de dag van vandaag geen uitleg gegeven over de achtergrond van de beslissing van 1991.
"Lex Raczkowski" en de openheid van het openbare leven
Wanneer een procedure tegen de rechter niets oplevert, - vaardigen de autoriteiten een speciale bepaling uit, die al snel "lex Raczkowski" wordt genoemd. Volgens het amendement op de wet op de verdediging van het vaderland zal rechter Raczkowski, als burgerrechter in een militaire rechtbank, niet in staat tot actieve militaire dienst, gedwongen worden met pensioen te gaan.
De omvang van de betrokkenheid van het machtsapparaat, in gang gezet door de koppige IPN-volgers, is onthutsend. De zaak van rechter Raczkowski is een verhaal over de middelen die de macht kan gebruiken om haar wil door te zetten.
Er staat nog iets anders op het spel in dit hele verhaal - de transparantie van het openbare leven en het vermogen van journalisten om een controlerende rol uit te oefenen. Al lange tijd proberen de autoriteiten op alle mogelijke manieren onze toegang tot openbare informatie te beperken, inclusief de dossiers van zaken die politici dwarszitten. Als gevolg daarvan weet het publiek steeds minder over hen.
De zaak van rechter Raczkowski is een duidelijk signaal aan andere rechters en ambtenaren - het is beter om journalisten geen toegang te geven tot documenten en kennis van de autoriteiten, want de autoriteiten nemen graag wraak.
In de tekst heb ik fragmenten gebruikt uit ons boek over Antoni Macierewicz "Biografia Nieautoryzowana", Znak, 2018.
Anna Gielewska - hoofdredacteur van het Midden-Europese onderzoeksportaal VSQUARE.ORG, medeoprichter van FRONTSTORY.PL, het onderzoeksmedium van de Reporters Foundation, onderzoeker van georganiseerde desinformatie en propaganda. JSK Fellowship ontvanger aan Stanford University, lid van het internationale journalistieke netwerk OCCRP. Voorheen werkte ze onder andere bij "Rzeczpospolita", "Dziennik Gazeta Prawna", weekblad "Wprost".
Anna Gielewska
Fundacja Reporterów
Bron: onet.pl przez Anna Gielewska (https://www.onet.pl/informacje/onetwiadomosci/niewygodna-biografia-macierewicza-aparat-panstwa-sciga-sedziego/l76cnen,79cfc278) jézyk po Polsku