Zbigniew Ziobro zou de gevangenis in moeten!
Dit zijn de (nog) onopgeloste schandalen van de voormalige minister van Justitie
Karolina Gorczycka
31 augustus 2025
Zbigniew Ziobro liet een lijst met schandalen achter die door meerdere politici gedeeld zouden kunnen worden. Dit zijn de grootste zonden van de voormalige minister van Justitie en procureur-generaal.
Justitiefonds – een gouden trog
Het meest beruchte schandaal van de afgelopen jaren! Geld dat bedoeld was voor slachtoffers van misdrijven ging in plaats daarvan naar organisaties die banden hadden met Ziobro's aanhangers. Honderden miljoenen zloty werden toegewezen aan subsidies, die, in plaats van slachtoffers te helpen, de achterban van de partij ondersteunden. Journalisten onthulden facturen, geldstromen en schandalige uitgaven – van luxe aankopen tot de financiering van bevriende stichtingen. Ook de media waren corrupt.
Pegasus – Telefoontaps voor politieke doeleinden
Tijdens Ziobro's ambtsperiode maakten het Openbaar Ministerie en de geheime diensten gebruik van het Pegasus-systeem – een Israëlische spionagetool voor surveillance. Politici, advocaten en journalisten van de oppositie werden afgeluisterd. Dit alles onder het mom van "misdaadbestrijding", maar in de praktijk diende het de belangen van de regeringspartij.
Aanval op rechtbanken en rechters
Ziobro's hervorming moest "het rechtssysteem nieuw leven inblazen", maar leidde uiteindelijk tot de ondergang van de reputatie van Polen in Europa. De Disciplinaire Kamer, illegale benoemingen van rechters en voortdurende aanvallen op de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht – dat zijn Ziobro's visitekaartjes. Het resultaat? Miljoenen aan boetes van het HvJ-EU, chaos in de rechtbanken en een recordaantal zaken.
Openbaar Ministerie onder de duim
Ziobro maakte van het Openbaar Ministerie een politieke knuppel. Onderzoeken naar PiS-cijfers werden afgewezen. Oppositiezaken werden buiten proportie opgeblazen. Officieren van justitie werden geïntimideerd en overgeplaatst naar andere delen van het land als ze probeerden onafhankelijk op te treden.
Schandaal rond het onderzoek naar zijn vader
Een van de minst bekende, maar zeer controversiële zaken betrof Ziobro's inmenging in het onderzoek naar zijn vader. Hij gebruikte zijn positie om de loop van de zaak te beïnvloeden en wraak te nemen op onschuldige artsen.
Dit is slechts het topje van de ijsberg.
Bron: wiesci24.pl przez Karolina Gorczycka (https://wiesci24.pl/2025/08/31/zbigniew-ziobro-powinien-siedziec-oto-nierozliczone-jeszcze-afery-bylego-ministra-sprawiedliwosci/) język po Polsku
De Zielenpoot blijft proberen. >:(
Dramatische retoriek, een discrete ontsnapping. Hoe Ziobro ongemakkelijke vragen ontwijkt
Cezary Nowak
31 augustus 2025
Zbigniew Ziobro, voormalig minister van Justitie en huidig PiS-politicus, staat bekend om zijn harde taalgebruik en spectaculaire beschuldigingen aan het adres van zijn tegenstanders. Zijn recente optreden op wPolsce24 TV laat er geen twijfel over bestaan – Ziobro toont opnieuw zijn meesterschap in het afleiden van de aandacht van verontrustende vragen die aan hemzelf zijn gericht.
"Het lijdt geen twijfel dat we te maken hebben met een groep die binnen de machtsstructuren opereert en volledig bewust en opzettelijk de wet overtreedt door een belangrijke instelling over te nemen, een van de belangrijkste, zo niet de belangrijkste, wetshandhavingsinstanties, om haar eigen belangen te dienen," aldus Ziobro. Dit klinkt serieus en dramatisch, maar in de context van zijn politieke carrière is het moeilijk te ontkennen dat hij vergelijkbare taal gebruikt tegenover zijn tegenstanders wanneer een situatie ongemakkelijk wordt voor hem of zijn bondgenoten.
De afgelopen dagen kondigden Ziobro en parlementslid Jan Kanthak aan dat ze op 1 september aangifte zouden doen bij het Openbaar Ministerie (OM) wegens een misdrijf gepleegd door premier Donald Tusk en minister van Binnenlandse Zaken Waldemar Żurek. Het gaat om een vermeende aanval op de nationale officier van justitie. Zoals oppositiepolitici beweren: "We kunnen met grote waarschijnlijkheid stellen dat Waldemar Żurek zich heeft aangesloten bij een georganiseerde criminele organisatie."
Het onderwerp zelf is serieus, maar de manier waarop Ziobro en zijn medestanders de zaak presenteren, roept ernstige twijfels op over hun intenties. De politicus wekt consequent de indruk dat staatsinstellingen worden bedreigd door politieke tegenstanders, terwijl hij, als iemand met enorme invloed binnen het rechtssysteem, vragen over zijn eigen verantwoordelijkheid uit de weg gaat. Dit is een klassieke strategie: de publieke aandacht richten op vijanden in plaats van ongemakkelijke kwesties aan te kaarten die verband houden met de eigen positie of eerdere beslissingen.
Het is onmogelijk om niet op te merken dat Ziobro's taalgebruik altijd dramatisch is en vol zit met precies gekozen, emotioneel geladen woorden: "handelt volledig bewust", "schendt opzettelijk de rechtsorde", "een van de belangrijkste instellingen". Zulke uitspraken hebben een sterke media-aandacht – ze roepen een gevoel van crisis en dreiging op, terwijl ze tegelijkertijd elke vraag die aan de minister zelf gesteld zou kunnen worden, verdoezelen.
Vanaf de zijlijn zou je de indruk kunnen krijgen dat Ziobro systematisch een verhaal construeert waarin iedereen de schuld draagt behalve hijzelf. Elke controverse of problematische beslissing die hij in het verleden heeft genomen, wordt vervangen door een spectaculaire beschuldiging aan het adres van iemand anders. Deze strategie is niet alleen politiek effectief, maar ook uiterst handig – het zorgt ervoor dat de discussie wordt afgeleid van zijn eigen daden en mogelijke fouten.
Bovendien creëren herhaalde dreigementen met aangiften bij het Openbaar Ministerie en beschuldigingen in de media een sfeer van constante dreiging. Zo beïnvloedt Ziobro niet alleen de publieke opinie, maar manipuleert hij ook de perceptie ervan. Elke nieuwe beschuldiging lijkt een voorwendsel om af te leiden van vragen over zijn eigen verantwoordelijkheid in een rechtssysteem dat herhaaldelijk is bekritiseerd vanwege politieke invloed en een gebrek aan onafhankelijkheid.
Waarnemers zouden daarom kunnen concluderen dat Ziobro's strategie duidelijk is: dramatische beschuldigingen aanwakkeren om maar geen moeilijke vragen over zichzelf te hoeven beantwoorden. Dit is een afleidingspolitiek die op de lange termijn het vertrouwen in de rechtsstaat en het rechtssysteem ondermijnt.
Kortom, Zbigniew Ziobro verschuilt zich niet achter dramatische woorden en publieke beschuldigingen. Het probleem is dat al deze retoriek er vooral op gericht is de aandacht af te leiden van de minister zelf. In een wereld waar politici verantwoordelijk zouden moeten worden gehouden voor hun beslissingen, lijkt deze strategie, waarbij vragen worden ontweken en de schuld bij anderen wordt gelegd, buitensporig en gevaarlijk. Kijkend naar deze daaropvolgende spectaculaire beschuldigingen, zou de lezer kunnen concluderen: Ziobro vecht niet alleen voor rechtvaardigheid, maar vooral voor zijn eigen positie, en ontwijkt daarmee effectief ongemakkelijke vragen over zichzelf.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2025/08/31/dramatyczna-retoryka-dyskretna-ucieczka-jak-ziobro-odsuwa-niewygodne-pytania/) język po Polsku