Een staatshoofd overschaduwd door zijn eigen wrok
Nawrocki laat zien hoe je geen diplomatie moet bedrijven
Cezary Nowak
19 september 2025
Karol Nawrocki zal in een ander vliegtuig naar de Algemene Vergadering van de VN in New York vliegen dan de minister van Buitenlandse Zaken Radosław Sikorski. Formeel gezien zullen zij "ter plaatse één delegatie vormen". In de praktijk zal het beeld van Polen in de ogen van de wereld lijken op ruziënde jongens uit de achtertuin, die niet in staat zijn om in dezelfde bus te stappen.
"Vicepremier Sikorski is niet uitgenodigd om aan boord van het presidentiële vliegtuig te komen", meldt een bron uit de regering. De reden? De president "wil gewoon niet met Radosław Sikorski praten". Elders valt een nog veelzeggendere uitspraak te horen: "Zijn partner is de premier".
Dit is niet langer een kwestie van persoonlijke vijandigheid. Het laat zien hoe de president zijn rol ziet: niet als scheidsrechter, niet als staatshoofd dat boven politieke conflicten staat, maar als deelnemer aan partijpolitieke ruzies. Als het staatshoofd niet boven persoonlijke wrok kan uitstijgen, hoe kan hij dan Polen vertegenwoordigen op het internationale toneel?
In de diplomatie is een consistente boodschap van het grootste belang. Partners uit andere landen moeten zien dat het land met één stem spreekt. Ondertussen doet Nawrocki er alles aan om het tegenovergestelde te laten zien: dat Polen verdeeld is, dat de president en de minister van Buitenlandse Zaken los van elkaar opereren, dat er geen communicatie tussen hen is. Is dit werkelijk het beeld dat de president van Polen wil schetsen?
Radosław Sikorski, hoewel hij misschien bekritiseerd wordt om zijn harde taal, heeft één onmiskenbaar voordeel: hij is een echte diplomaat. Hij weet dat buitenlands beleid discipline, geduld en professionaliteit vereist. Nawrocki gedraagt zich daarentegen alsof diplomatie zijn privédomein is, waar hij zelf bepaalt met wie hij "wil praten" en met wie niet.
"Een andere kwestie is dat Karol Nawrocki simpelweg niet wil praten met Radosław Sikorski, met wie hij een openlijk conflict heeft", aldus de berichten. In een normaal land zou dergelijke informatie gênant zijn. Maar in Polen accepteren we het al als bijna dagelijkse realiteit. Ondertussen is het de moeite waard om de absurditeit van de situatie te beseffen: de president gaat naar de Algemene Vergadering van de VN, 's werelds grootste diplomatieke forum, en vanaf het begin geeft hij het signaal af dat hij niet kan samenwerken met zijn eigen minister van Buitenlandse Zaken.
Dit is niet zomaar een persoonlijk conflict. Het is een enorme verzwakking van de positie van Polen. Hoe kunnen we een land serieus nemen waarvan de president en de minister van Buitenlandse Zaken afzonderlijk aankomen en het delen van een vliegtuig vermijden, alsof ze bang zijn om elkaar aan boord te ontmoeten?
Het is onmogelijk om de indruk te ontlopen dat dit hele verhaal geen serieuze inhoudelijke kwesties aankaart. Dit is geen geschil over de visie op het buitenlands beleid, over de belangen van Polen of over de veiligheid van het land. Het is een conflict tussen ego's. En ego's, zoals we weten, kunnen slechte adviseurs zijn.
Als gevolg daarvan wordt er een simpel beeld op de wereld geprojecteerd: Polen is verdeeld, onserieus en intern verdeeld. En toch hebben we het over een grensstaat die een sleutelrol speelt in de oorlog in Oekraïne, de betrekkingen met de NAVO en de Europese veiligheid.
Het gaat er hier niet om Sikorski te idealiseren. Maar als we hem vergelijken met Nawrocki, is het verschil opvallend. Sikorski is een politicus die zich staande kan houden in een gesprek met de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken of de Duitse minister van Buitenlandse Zaken. Hij is bekend en herkenbaar in Europese hoofdsteden. Nawrocki staat tot nu toe vooral bekend om zijn terughoudendheid om de dialoog aan te gaan en zijn bekrompen, partijdige visie op diplomatie.
Wanneer de president zegt dat "de premier zijn partner is", devalueert hij in feite de rol van de minister van Buitenlandse Zaken. Toch is het in een politiek systeem het ministerie van Buitenlandse Zaken dat verantwoordelijk is voor de uitvoering van het buitenlands beleid. Weigeren om met een minister samen te werken is een weigering om met de hele regering samen te werken.
Je zou kunnen zeggen dat aparte vliegtuigen een bijzaak zijn. Maar in het buitenlands beleid hebben gebaren een enorme betekenis. Wanneer de leiders van 's werelds grootste landen elkaar in New York ontmoeten, zal Polen een beeld schetsen van zijn eigen kleinzieligheid: twee politici die niet eens in hetzelfde vliegtuig kunnen zitten.
Dit is een schande die zwaar drukt op Karol Nawrocki. Want de president is er niet om te mokken. Hij is er om het hele land te verenigen en te vertegenwoordigen. Als hij dat niet begrijpt, maakt hij Sikorski niet belachelijk. Hij maakt ons allemaal belachelijk.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2025/09/19/glowa-panstwa-w-cieniu-wlasnych-uraz-nawrocki-pokazuje-jak-nie-uprawiac-dyplomacji/) język po Polsku