| (http://www.polenforum.nl/images/wojtek01a.jpg) Wojtek in de dierentuin: Hij was er soldaat tot 1963 Copyright foto Daily Mail | Zoals elke soldaat, hield hij er van om zich te ontspannen met een sigaret en een fles bier wanneer hij buiten schot was. Maar in het heetst van de strijd, werd hij een inspirerend figuur - moedig munitie doorgevend om de kanonnen te bevoorraden. Alle mannen in de Tweede Poolse Transport Compagnie waren er het mee eens dat de rekruut, welke zij Wojtek noemde, een perfecte kameraad was. En Wojtek,..... hij was gewoon blij om deel uit te maken van de eenheid ... altijd klaar om een helpende poot uit te steken. De 114 kilo bruine beer, staande meer dan 185 cm lang, was misschien wel de meest opmerkelijke strijder van de Tweede Wereldoorlog, actie ziende te midden van de hel van Monte Cassino in Italië. Na de oorlog, werden hij en zijn collega troepen ingekwartierd in Schotland en leefde hij zijn dagen in de Edinburgh Zoo, waar hij in 1963 stierf 1963. Nu is er een campagne om een permanent gedenkteken voor het dier te bouwen, welke zo dapper vocht voor de geallieerde troepen. Wojtek was gewoon een klein bundeltje bont toen hij werd ontdekt, wandelend in de heuvels van Iran door de Polen, die in 1943 voorbij reden op weg naar Palestina. Na het verlies van zijn moeder, hechte hij zichzelf aan de mannen, die hem voedde met gecondenseerde melk en gaven hem een oude wasbak om in te slapen. Wojtek nam snel vele menselijke eigenschappen over, zo huilde hij als hij alleen gelaten werd en bedekte zijn ogen met zijn poten wanneer gekastijd. Toen hij groeide, werd hij een belangrijk lid van de eenheid, en werd getraind om mortier granaten te dragen. In de hitte van de zomer, leerde hij naar verluidt te werken met de douche van de badhut van de eenheid. Bij een gelegenheid, was Wojtek blij met het vinden van een kier bij de deur - en ontdekte een Arabier die spioneerde voor de tegen partij. De indringer bekende alles, en de vijand werd opgepakt. Benoemd tot held, werd aan Wojtek twee flessen bier gegeven en mocht hij de hele ochtend vrolijk spetterend besteden in de badhut. Toen de Polen werden ingezet in Italië in 1944 om de geallieerde troepen te voorzien van her broodnodige voedsel en ammunitie, was de enige mogelijkheid hun harige vriend met hen mee te nemen door hem officieel in hun rangen op te nemen - zo kreeg hij een naam, rang en nummer. |
| (http://www.polenforum.nl/images/wojtek02a.jpg) Copyright foto Daily Mail | Wiegend in zijn armen 25 pond granaten of dozen munitie, zou hij ze moeiteloos doorgeven langs de lijn naar beneden. Vrij van dienst, hield hij van een flesje bier, een sigaret en worstelen met de mannen - tussen de aanvallen op het kookhuis. Aan het einde van de oorlog, werd de transport compagnie gestationeerd in het dorp Hutton, Berwickshire, waar Wojtek een lokale legende werd. "Hij was als een grote hond, niemand was bang van hem", zei de Poolse veteraan Augustyn Karolewski, 82, die nog steeds in de buurt van de plaats van het kamp woont. "Hij hield van een sigaret, hield van een flesje bier - hij dronk een fles bier zoals elke man." Toen de troepen gedemobiliseerd werden, verhuisde Wojtek naar Edinburgh Zoo. De heer Karolewski ging er naar toe om hem te zien en vond uit dat hij nog reageerde op de Poolse taal. "Zodra ik zijn naam noemde, ging hij op zijn billen zitten en schudde zijn hoofd, omdat hij een sigaret wilde." "Het was niet makkelijk om een sigaret naar hem te gooien -. ik deed verschillende pogingen tot hij er een te pakken kreeg". Leerkracht Garry Paulin heeft een boek geschreven, Voytek - The Soldier Bear (http://www.voytekbear.com/), dat volgende maand zal worden gepubliceerd. [Is inmiddels uitgegeven zie link] Actievoerdster Aileen Orr, die in het dorp van Hutton woont, zei dat ze het eerst als een kind van haar grootvader over Wojtek hoorde, die diende met de King's Own Scottish Borderers. Ze zei: "Ik dacht dat hij het verzonnen had om heel eerlijk te zijn, maar het was pas toen ik trouwde en hier kwam dat ik wist dat in hij feite hier was, Wojtek was hier." "Het is gewoon geweldig, het verhaal is helemaal geweldig en het zou goed zijn als we een gedenkteken in Schotland hebben, misschien in Holyrood, om het leven van de beer te vieren." |