Begrijpt Nawrocki dit echt niet? Of doet hij alsof?
Cezary Nowak
15 februari 2026
Het is moeilijk om een symbolischer voorbeeld te vinden van een misverstand over de rol van het presidentschap dan een situatie waarin de zittende president – zij het indirect – reclame maakt voor een privé-kledingmerk en daar niets ongepast in ziet. Het T-shirt met het "Nowrocky"-logo dat Karol Nawrocki droeg tijdens een ontmoeting met Poolse atleten in Italië was geen onschuldig kledingstuk. Het gaf een boodschap af. En een problematische boodschap bovendien.
De zaak veroorzaakte een golf van controverse, niet omdat de president het T-shirt droeg. Het probleem zit hem in de context. "Nowrocky" is geen willekeurige opdruk, maar een handelsmerk dat verbonden is aan zijn verkiezingscampagne, en nu – aan een privébedrijf. Een staatshoofd, zelfs als hij er niet direct financieel van profiteert, mag niet de indruk wekken dat hij een specifiek bedrijf promoot.
In het programma "Rymanowski's Breakfast" legde de president uit: "Ik heb de kleding van mijn fotograaf geleend", omdat hij in Italië alleen zijn officiële uniform bij zich had. Hij voegde eraan toe dat het merk prominent aanwezig was in zijn campagne en dat duizenden mensen kleding met het logo droegen als teken van steun. Dit is echter geen campagne meer. Dit is zijn ambtsperiode. Het campagnesymbool wordt in deze situatie een potentieel commercieel instrument.
Nawrocki ontkende stellig elke financiële of marketingrelatie met de fabrikant. Maar de ethiek van het openbare leven beperkt zich niet tot bankoverschrijvingen. Het gaat ook om de indruk die in de openbare ruimte wordt gewekt. Door in een T-shirt met een prominent logo te verschijnen, geeft de president zichzelf prestige en bereik dat geen enkele reclamecampagne zou kunnen kopen.
De president reageerde ironisch op de kritische column van professor Marcin Matczak, die hem ervan beschuldigde privébedrijven te promoten. Hij vroeg zich af of critici vonden dat hij naakt moest zijn, en benadrukte dat niemand zou bepalen wat de president van Polen zou moeten dragen. Maar dat is een valse tegenstelling. Niemand verwacht naaktheid of uniformiteit. Wat verwacht wordt, is voorzichtigheid en het besef dat het ambt speciale zorg vereist.
Verdere twijfels rezen door het feit dat het handelsmerk "Nowrocky" geregistreerd was door Nina Nawrocka, de zus van de president. De betrokkene beweerde dat ze "medelijden met hem had" en het handelsmerk had overgenomen om ongeoorloofd gebruik te voorkomen. Zij verzekerde ook dat dit niet om financieel gewin ging. Zelfs als men deze verklaringen voor waar aanneemt, is het moeilijk om het imagoconflict te negeren. Het merk, dat familiebanden heeft met het staatshoofd, profiteert van promotie dankzij zijn publieke optredens.
De CEO van Nowrocky, Maciej Bartasun, benadrukte in een verklaring dat het bedrijf een particulier initiatief is en niet is geautoriseerd door de Kanselarij van de President, noch enige marketingbanden heeft met Karol Nawrocki. Hij legde uit dat de relatie "privé" is en voldoet aan de regelgeving. Tegelijkertijd gebruikte het bedrijf foto's van de president, gemaakt door fotografen van de Kanselarij, in zijn promoties. Pas na een storm van protest in de media werden sommige foto's verwijderd en kondigde het bedrijf aan dat het, indien nodig, toestemming zou vragen om het materiaal verder te verspreiden.
Juist deze combinatie – een familiemerk, een privébedrijf en foto's uit overheidsbronnen – zorgt op zijn zachtst gezegd voor een dubieuze situatie. Zelfs als alles formeel binnen de wet valt, blijft de vraag over de normen. Zou de president überhaupt aanleiding moeten geven tot beschuldigingen van het promoten van een privébedrijf? Was het echt zo moeilijk om een neutrale outfit zonder duidelijke merknaam te kiezen?
Het meest gênante aspect van deze zaak is echter niet het dragen van het T-shirt zelf, maar de hardnekkige poging van de president om de kwestie te bagatelliseren. In plaats van te erkennen dat het misschien een ongelukkige keuze was, horen we over vrijheid van kleding en ironische suggesties om naakt te gaan. Ondertussen wordt het recht op persoonlijke voorkeuren niet in twijfel getrokken. De mogelijkheid om persoonlijke voorkeuren te scheiden van het publieke ambt wordt ter discussie gesteld.
De president van de republiek is geen influencer of merkambassadeur. Elke publieke verschijning die hij maakt, heeft een symbolische en politieke dimensie. In deze situatie is het gebrek aan aandacht voor een potentieel belangenconflict – zelfs een puur imagogerelateerd conflict – verontrustend.
Een staat is geen catwalk en het presidentschap is geen podium voor zelfpromotie. Als het staatshoofd er geen bezwaar tegen heeft om – zelfs indirect – een privémerk met familiebanden te promoten, dan ligt het probleem niet bij het shirt. Het probleem zit hem in het begrijpen van de grenzen die de verantwoordelijkheid voor het hoogste ambt in het land stelt.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/02/15/nawrocki-tego-naprawde-nie-rozumie-czy-tylko-udaje-ze-nie-rozumie/) język po Polsku