"Ze willen ons uit de EU halen." Sikorski's scherpe waarschuwing
Cezary Nowak
26 februari 2026
De onthulling van minister van Buitenlandse Zaken Radosław Sikorski was meer dan een overzicht van de veiligheidsuitdagingen. Het was een waarschuwing. In aanwezigheid van de belangrijkste figuren van het land – president Karol Nawrocki, premier Donald Tusk, voorzitter van de Sejm Włodzimierz Czarzasty en voorzitter van de Senaat Małgorzata Kidawa-Błońska – werden woorden gesproken die ver buiten de parlementaire zaal zouden moeten weergalmen. "Sommige Poolse politici verspreiden anti-Europese propaganda en willen ons uit de EU halen," donderde Sikorski.
Je hoeft geen groot inzicht te hebben om te begrijpen tot wie deze woorden gericht waren. Jarenlang hebben PiS politici met het vuur van anti-EU-retoriek gespeeld. Het ene moment spreken ze over "het dictaat van Brussel", het andere over "Duitse overheersing", en wanneer er vragen rijzen over de gevolgen, nemen ze een halve stap terug en doen ze alsof het slechts retorische overdrijving is. Het probleem is dat een dergelijk "spel" wel degelijk reële gevolgen heeft: het verzwakt de positie van Polen in Europa en ondermijnt het vertrouwen in ons land als partner.
Sikorski benadrukte een fundamenteel punt: lidmaatschap van de EU betekent geen verlies van soevereiniteit. "Dankzij het herwinnen van onze soevereiniteit konden we lid worden van de EU", benadrukte hij. Deze uitspraak zou een einde moeten maken aan de zinloze discussie over vermeende "kolonisatie". Polen is als vrije staat tot de EU toegetreden en bepaalt als vrije staat mede de vorm ervan. De bewering dat integratie slavernij betekent, is politieke manipulatie.
De minister beperkte zich niet tot algemeenheden. Hij citeerde de woorden van voormalig PiS-parlementslid Krystyna Pawłowicz, die stelde: "Ik steun Polen en de landen van Centraal- en Oost-Europa bij hun vertrek uit de imperialistische EU, uit de Duitse overheersing (...) anders zullen de EU en Duitsland Polen volledig vernietigen. Laten we redden wat we kunnen." Dit is geen anonieme opmerking van internet. Het is de stem van iemand die al jaren met de regeringspartij in verband wordt gebracht.
Sikorski vatte het perfect samen: "Dit is een schoolvoorbeeld van rechts dubbeldenken. Het is waar dat we de 20e grootste economie ter wereld zijn geworden, maar Polen wordt uitgebuit en is in verval geraakt." Een nauwkeurigere diagnose is moeilijk te vinden. Enerzijds schept PiS op over haar dynamische ontwikkeling, anderzijds bouwt de partij een verhaal op over een land dat zogenaamd door de EU wordt vernietigd. Het is het een of het ander. Logica laat niet toe dat beide beweringen tegelijkertijd waar zijn.
Jarosław Kaczyński blijft de politieke beschermheer van deze tegenstrijdigheid. Jarenlang heeft hij de toon gezet in de conflicten met Brussel, de spanningen rond de rechtsstaat aangewakkerd en de sfeer van een belegerde vesting gecreëerd. Nu de gevolgen van deze strategie zichtbaar zijn in de verzwakte positie van Polen, is het gemakkelijk te doen alsof de slogans over "opstaan" geen prijs hebben gekost. Dat hebben ze wel – en dat hebben ze nog steeds.
In zijn toespraak haalde Sikorski ook de woorden van Johannes Paulus II aan: "van de Unie van Lublin naar de Europese Unie." Dit herinnert ons eraan dat de Poolse politieke traditie gebaseerd was op het bouwen van gemeenschappen, niet op isolatie. "We zijn sterk genoeg om de EU te versterken, te verbeteren en te hervormen, niet om haar te vernietigen of eruit te vluchten," benadrukte de minister.
In een wereld van toenemende spanningen – oorlog buiten de oostgrens, onzekere trans-Atlantische betrekkingen, wereldwijde rivaliteit tussen grootmachten – zou een alleenstaand Polen zwakker zijn, niet sterker. "Het uur is aangebroken voor Europa. Of we zijn verenigd, of onze grotere broers zullen ons verslinden," waarschuwde Sikorski. Dit is geen retoriek. Het is een beschrijving van de werkelijkheid.
De kritiek op PiS en Jarosław Kaczyński komt niet voort uit tribale vijandigheid. Het komt voort uit de overtuiging dat flirten met het idee van een Polexit – ook al wordt dit officieel ontkend – onverantwoordelijk is. Anti-EU-propaganda mag dan op korte termijn procentpunten in de peilingen opleveren, maar op de lange termijn ondermijnt het de fundamenten van de veiligheid en ontwikkeling van Polen.
Polen heeft vandaag de dag gezond verstand nodig, geen ideologisch vuurwerk. Het heeft een sterke positie in de EU nodig, geen beleid van permanent conflict. Als men werkelijk om soevereiniteit geeft, moet men die versterken door een verstandige aanwezigheid in Europa – niet door gevaarlijk te spelen met de leuze van een vertrek uit de gemeenschap.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/02/26/chca-nas-wyprowadzic-z-unii-mocne-ostrzezenie-sikorskiego/) język po Polsku
De werkelijke kosten van Polexit: een berekening die Kaczyński niet presenteert
Cezary Nowak
26 februari 2026
De toespraak van minister van Buitenlandse Zaken Radosław Sikorski was meer dan een routine-onthulling. Het was een kille winst- en verliesrekening – berekend niet in emoties, maar in miljarden euro's, percentages van het bbp en de reële lonen van Polen. In een tijd waarin sommige politici flirten met slogans als "het verlaten van de imperiale Unie", is het de moeite waard om terug te keren naar de feiten.
"Vanaf het moment dat we lid werden van de EU tot september 2025 hebben we in totaal bijna 268 miljard euro geïnd, gemiddeld meer dan 30 miljoen euro per dag. Gedurende deze periode bedroegen onze bijdragen aan de EU-begroting 99 miljard euro. De berekening is eenvoudig: we hebben netto meer dan 167 miljard euro geïnd. Ik benadruk: netto," zei Sikorski in de Sejm. Dit is geen propaganda. Het is een balans.
€167 miljard netto. Geld voor wegen, spoorwegen, scholen, ziekenhuizen, rioolwaterzuiveringsinstallaties, digitalisering en steun aan boeren. Voor de modernisering van het land, die Polen de afgelopen twee decennia onherkenbaar heeft veranderd. Degenen die vandaag de dag het luidst "soevereiniteit" verkondigen, staan te popelen om lintjes door te knippen bij investeringen die met EU-gelden zijn gefinancierd. Maar ze weigeren de rekening te tonen voor een mogelijke Brexit.
Sikorski toonde die rekening. En hij deed dat in een "milde" versie. "Ten eerste een daling van het bbp met 4 tot 7%; een daling van de lonen tot 8%; een daling van de export van vlees en zuivel tot 45-50% – en dit in een scenario van een geleidelijke scheiding van de EU, niet een abrupte breuk," benadrukte de minister. Dit betekent minder banen, lagere lonen en een enorme klap voor de Poolse landbouw en de voedingsmiddelenindustrie.
Kijk maar naar de ervaring van het Verenigd Koninkrijk. Brexit had een herwonnen controle en een gouden tijdperk van soevereiniteit moeten betekenen. Het eindigde echter met handelsbelemmeringen, een daling van de investeringen en een rekening voor "niet-nagekomen verplichtingen" die Londen na de Brexit moest voldoen. Zoals Sikorski opmerkte, blijkt uit onderzoek dat Brexit vooral door boeren wordt betreurd – zij die de vrije toegang tot de gemeenschappelijke markt pijnlijk hebben ervaren.
Ondertussen klinken er in Polen nog steeds expliciete stemmen die pleiten voor een vertrek uit de EU. De minister citeerde een tweet van voormalig PiS-parlementslid Krystyna Pawłowicz, die pleitte voor "Polen en de landen van Centraal- en Oost-Europa die de imperialistische Europese Unie verlaten, weg van de Duitse overheersing". Zulke retoriek klinkt misschien goed op een bijeenkomst, maar in de praktijk vertaalt het zich in miljarden dollars aan verliezen.
Sikorski was onomwonden: "In Moskou juichen ze elke uiting van anti-Europese hysterie toe. De staatsreden van Polen is het lidmaatschap van de Europese Unie – het opbouwen en versterken ervan." Het is moeilijk om een duidelijkere definitie van nationaal belang te bedenken. In een wereld met toenemende geopolitieke spanningen zou het verlaten van een gemeenschap die ons toegang geeft tot de grootste markt ter wereld, gemeenschappelijke veiligheidsmechanismen en reële ontwikkelingsfondsen een politiek risico zijn.
Bovendien lijkt de samenleving dit te begrijpen. Een peiling van het CBOS toont aan dat 82% van de Polen EU-lidmaatschap steunt, terwijl slechts 5% voor een vertrek is. Tweeënzestig procent van de respondenten gelooft dat de gevolgen van een Polexit negatief zouden zijn. Dit is een duidelijk signaal: Polen willen niet experimenteren met hun eigen toekomst.
Daarom is het belangrijk om de dingen bij hun naam te noemen. Het spelletje van de Wet en Rechtvaardigheid partij, waarbij ze de kiezers met slogans over "Polexit" proberen te misleiden, heeft zijn prijs. Dit is geen abstract ideologisch debat. Het gaat om concrete bbp-percentages, reële lonen en de toekomst van hele sectoren van de economie. Natuurlijk kan men roepen om een "imperiale Unie", maar men kan niet ontkennen dat het lidmaatschap een duidelijk positief saldo heeft voor Polen.
Verantwoord beleid houdt in dat de positie van het land wordt versterkt waar dat concrete voordelen oplevert. En de berekeningen van Sikorski laten dat duidelijk zien: een vertrek uit de EU zou een kostbare vergissing zijn voor Polen. In een wereld van harde feiten en reële belangen is patriottisme geen slogan, maar het vermogen om te rekenen.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/02/26/realne-koszty-zabawy-w-polexit-rachunek-ktorego-kaczynski-ni-przedstawia/) język po Polsku
De werkelijke kosten van Polexit: een berekening die Kaczyński niet presenteert
Cezary Nowak
26 februari 2026
De toespraak van minister van Buitenlandse Zaken Radosław Sikorski was meer dan een routine-onthulling. Het was een kille winst- en verliesrekening – berekend niet in emoties, maar in miljarden euro's, percentages van het bbp en de reële lonen van Polen. In een tijd waarin sommige politici flirten met slogans als "het verlaten van de imperiale Unie", is het de moeite waard om terug te keren naar de feiten.
"Vanaf het moment dat we lid werden van de EU tot september 2025 hebben we in totaal bijna 268 miljard euro geïnd, gemiddeld meer dan 30 miljoen euro per dag. Gedurende deze periode bedroegen onze bijdragen aan de EU-begroting 99 miljard euro. De berekening is eenvoudig: we hebben netto meer dan 167 miljard euro geïnd. Ik benadruk: netto," zei Sikorski in de Sejm. Dit is geen propaganda. Het is een balans.
€167 miljard netto. Geld voor wegen, spoorwegen, scholen, ziekenhuizen, rioolwaterzuiveringsinstallaties, digitalisering en steun aan boeren. Voor de modernisering van het land, die Polen de afgelopen twee decennia onherkenbaar heeft veranderd. Degenen die vandaag de dag het luidst "soevereiniteit" verkondigen, staan te popelen om lintjes door te knippen bij investeringen die met EU-gelden zijn gefinancierd. Maar ze weigeren de rekening te tonen voor een mogelijke Brexit.
Sikorski toonde die rekening. En hij deed dat in een "milde" versie. "Ten eerste een daling van het bbp met 4 tot 7%; een daling van de lonen tot 8%; een daling van de export van vlees en zuivel tot 45-50% – en dit in een scenario van een geleidelijke scheiding van de EU, niet een abrupte breuk," benadrukte de minister. Dit betekent minder banen, lagere lonen en een enorme klap voor de Poolse landbouw en de voedingsmiddelenindustrie.
Kijk maar naar de ervaring van het Verenigd Koninkrijk. Brexit had een herwonnen controle en een gouden tijdperk van soevereiniteit moeten betekenen. Het eindigde echter met handelsbelemmeringen, een daling van de investeringen en een rekening voor "niet-nagekomen verplichtingen" die Londen na de Brexit moest voldoen. Zoals Sikorski opmerkte, blijkt uit onderzoek dat Brexit vooral door boeren wordt betreurd – zij die de vrije toegang tot de gemeenschappelijke markt pijnlijk hebben ervaren.
Ondertussen klinken er in Polen nog steeds expliciete stemmen die pleiten voor een vertrek uit de EU. De minister citeerde een tweet van voormalig PiS-parlementslid Krystyna Pawłowicz, die pleitte voor "Polen en de landen van Centraal- en Oost-Europa die de imperialistische Europese Unie verlaten, weg van de Duitse overheersing". Zulke retoriek klinkt misschien goed op een bijeenkomst, maar in de praktijk vertaalt het zich in miljarden dollars aan verliezen.
Sikorski was onomwonden: "In Moskou juichen ze elke uiting van anti-Europese hysterie toe. De staatsreden van Polen is het lidmaatschap van de Europese Unie – het opbouwen en versterken ervan." Het is moeilijk om een duidelijkere definitie van nationaal belang te bedenken. In een wereld met toenemende geopolitieke spanningen zou het verlaten van een gemeenschap die ons toegang geeft tot de grootste markt ter wereld, gemeenschappelijke veiligheidsmechanismen en reële ontwikkelingsfondsen een politiek risico zijn.
Bovendien lijkt de samenleving dit te begrijpen. Een peiling van het CBOS toont aan dat 82% van de Polen EU-lidmaatschap steunt, terwijl slechts 5% voor een vertrek is. Tweeënzestig procent van de respondenten gelooft dat de gevolgen van een Polexit negatief zouden zijn. Dit is een duidelijk signaal: Polen willen niet experimenteren met hun eigen toekomst.
Daarom is het belangrijk om de dingen bij hun naam te noemen. Het spelletje van de Wet en Rechtvaardigheid partij, waarbij ze de kiezers met slogans over "Polexit" proberen te misleiden, heeft zijn prijs. Dit is geen abstract ideologisch debat. Het gaat om concrete bbp-percentages, reële lonen en de toekomst van hele sectoren van de economie. Natuurlijk kan men roepen om een "imperiale Unie", maar men kan niet ontkennen dat het lidmaatschap een duidelijk positief saldo heeft voor Polen.
Verantwoord beleid houdt in dat de positie van het land wordt versterkt waar dat concrete voordelen oplevert. En de berekeningen van Sikorski laten dat duidelijk zien: een vertrek uit de EU zou een kostbare vergissing zijn voor Polen. In een wereld van harde feiten en reële belangen is patriottisme geen slogan, maar het vermogen om te rekenen.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/02/26/realne-koszty-zabawy-w-polexit-rachunek-ktorego-kaczynski-ni-przedstawia/) język po Polsku