Instorting of spektakel? Żurek bekritiseert Suski genadeloos
Cezary Nowak
19 maart 2026
Er zijn situaties waarin politiek ophoudt een debat op basis van argumenten te zijn en begint te lijken op theater – en niet van hoog niveau. De zaak van Marek Suski's instorting tijdens een hoorzitting op het openbaar ministerie is precies zo'n moment. Het is moeilijk om de indruk te weerstaan dat we in plaats van de autoriteit en verantwoordelijkheid van de staat voor iemands woorden, een spektakel voorgeschoteld krijgen dat – zoals minister van Justitie Waldemar Żurek het treffend verwoordde – gewoon "een circusvoorstelling" is.
(https://wiesci24.pl/wp-content/uploads/2021/02/suski-1068x601.jpg)
Citaatfoto Suski wiesci24.pl
Laten we beginnen met de feiten. Het PiS-parlementslid zakte in elkaar tijdens zijn verhoor als getuige. Er werd een ambulance gebeld en er waren zorgen over een hartaanval, maar uiteindelijk werd er geen ernstig gezondheidsprobleem vastgesteld. Suski ging op eigen kracht naar huis. De situatie zelf – op zichzelf beschouwd – zou niet controversieel moeten zijn. Iedereen heeft het recht zich onwel te voelen, vooral in stressvolle omstandigheden.
Het probleem begint wanneer we de context en wat er daarna gebeurde in ogenschouw nemen.
Suski zelf verklaarde zijn gedrag door te verwijzen naar de aanwezigheid van procureur Ewa Wrzosek. "Ik wil niet sterven zoals Basia Skrzypek," zei hij op Republika Television. In een interview met de media ging hij zelfs nog verder en verklaarde: "Verhoren waarbij mevrouw Wrzosek betrokken is, zijn gevaarlijk." Dit is een zeer ernstige beschuldiging. De suggestie dat de acties van een procureur tot de dood kunnen leiden, is niet zomaar politieke overdrijving. Het ondermijnt het vertrouwen in de staatsinstellingen.
En precies hier begint het fundamentele probleem. Als een politicus zulke verregaande beweringen doet, moet hij die met bewijs onderbouwen. We hebben hier echter te maken met een insinuatie die – zoals Ewa Wrzosek zelf opmerkte – slechts "smaak" oproept. De procureur stak haar verontwaardiging niet onder stoel en banken en wees erop dat dergelijk gedrag "belemmering van het proces" zou kunnen vormen.
Deze term is niet toevallig gekozen. We hebben soortgelijke mechanismen al eerder gezien in de Poolse politiek: langdurige procedures, het ontlopen van verantwoordelijkheid en het creëren van verhalen over vermeende "onderdrukking". In die zin past de zaak-Suski in een breder patroon van gedrag van sommige PiS-politici.
Waldemar Żurek neemt geen blad voor de mond. "Marek Suski voert een circus op. Hij speelt het slachtoffer en de martelaar. Het is volkomen belachelijk", aldus de minister van Justitie. Dit zijn sterke woorden, maar ze zijn nauwelijks overdreven. Hoe kun je anders een situatie beschrijven waarin een serieus openbaar ministerieonderzoek verandert in een mediaspektakel gebaseerd op emoties en ongegronde suggesties?
Nog belangrijker is wat Żurek vervolgens zegt: "De molens van justitie malen en zullen blijven malen." Dit is een herinnering aan het fundamentele principe van de rechtsstaat: niemand staat boven de procedure. Ongeacht politieke positie moet iedereen bereid zijn vragen van de wetshandhaving te beantwoorden.
Het gedrag van Suski lijkt ondertussen een poging om deze logica om te keren. In plaats van antwoorden op vragen, een verhaal van dreiging. In plaats van samenwerking wordt er een slachtofferbeeld gecreëerd. Deze strategie werkt misschien op korte termijn in de media, maar op lange termijn ondermijnt ze het vertrouwen in het hele systeem.
Het is ook verontrustend dat dit verhaal een verwachting van "straffeloosheid na de verkiezingen" suggereert. Zoals Wrzosek opmerkte: "hun hoop op straffeloosheid na de verkiezingen zou wel eens voorbarig kunnen blijken." Deze uitspraak onthult de kern van het probleem: de overtuiging dat politieke verandering de verantwoordelijkheid teniet kan doen.
Als dit inderdaad het geval is, hebben we te maken met een ernstige normencrisis. Want de rechtsstaat werkt niet volgens het ritme van verkiezingscampagnes. De wet geldt ongeacht wie er aan de macht is.
De zaak Suski is daarom meer dan een geïsoleerd incident. Het onthult een mentaliteit waarin verantwoordelijkheid wordt vervangen door spektakel en procedures door emotionele verhalen. En juist daarom is Żureks reactie zo belangrijk. Het is een poging om de ernst van de situatie, die is gereduceerd tot politiek theater, te herstellen.
Want als we toestaan dat dergelijk gedrag de norm wordt, zal al snel duidelijk worden dat overheidsinstellingen niet langer serieus worden genomen. En dan gaat het niet meer om één parlementslid of één kwestie. Dan gaat het om de fundamenten van het hele systeem.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/03/19/zaslabniecie-czy-spektakl-zurek-bez-litosci-punktuje-suskiego/) język po Polsku