Publiek geld, privéspelletjes
De mensen rond Cenckiewicz en Nawrocki doen alsof alles in orde is.
Cezary Nowak
24 april 2026
Wat er rond het vertrek van Sławomir Cenckiewicz bij het Bureau voor Nationale Veiligheid is gebeurd, lijkt steeds minder op serieuze staatspolitiek en steeds meer op een besloten schouwspel van mensen die duidelijk plezier beleven aan publiek geld.
De officiële versie van de gebeurtenissen is vrijwel een schoolvoorbeeld. Cenckiewicz kondigde zijn ontslag aan en rechtvaardigde dit met "het intrekken van de toegang tot geheime informatie door de regering". De woordvoerder van de president, Rafał Leśkiewicz, verzekert ons dat alles rustig, professioneel en zonder spanning is verlopen. "Ik ontken ten stelligste alle speculaties (...) er is nooit sprake geweest van een conflict; we waren en zijn één goed functionerend team", zegt hij.
Hoe meer van dit soort verzekeringen er echter zijn, hoe minder je ze gelooft.
Als we werkelijk te maken hebben met "één efficiënt team", waarom neemt het hoofd van de staatsveiligheid dan ontslag op zo'n spectaculair moment? Waarom gebeurt dit precies op de dag dat de bijlage bij het rapport over de Militaire Inlichtingendienst (WSI) openbaar wordt gemaakt? En waarom houdt een man die zogenaamd niet bij een conflict betrokken is, plotseling op een sleutelpositie binnen de staat te bekleden?
Het antwoord is vrij voor de hand liggend – alleen wil niemand het rechtstreeks zeggen.
Jarenlang bouwde Cenckiewicz zijn positie op radicale stellingen en harde beschuldigingen. In een wereld waarin alles een strijd is tegen "gevestigde orde" en elke tegenstander een potentiële bedreiging voor de staat vormt, is het moeilijk om binnen een normale, institutionele structuur te functioneren. Zo'n houding mag er dan goed uitzien in de journalistiek of op persconferenties, maar in de praktijk van de staatsveiligheid wordt het een probleem.
En blijkbaar is het dat uiteindelijk ook geworden.
Maar het gedrag van de kanselarij van Karol Nawrocki zelf is al even gênant. In plaats van een duidelijke beslissing en verantwoording, zien we klassiek politiek theater: een ontslag dat helemaal geen ontslag is. Cenckiewicz verlaat het Bureau voor Nationale Veiligheid (BBN), maar... wordt adviseur van de president en voorzitter van de nieuwe raad. Met andere woorden, hij verdwijnt en blijft toch.
Dit is geen staatsbestuur. Dit is imagomanagement.
Wat echter het meest opvalt aan dit verhaal, is de lichtzinnigheid waarmee serieuze instellingen worden behandeld. Het Bureau voor Nationale Veiligheid (BBN) is niet zomaar een bijzaak in het politieke spel. Het is een sleutelonderdeel van het staatsveiligheidssysteem. Ondertussen lijken personeelsbeslissingen rondom deze instelling eerder te draaien om verschuivingen binnen de partij dan om strategische posities.
De verzekeringen dat "er geen conflict was" klinken nog absurder. Echt? Het hoofd van het BBN neemt ontslag, een van de meest controversiële zaken van de afgelopen jaren doemt op, en het publiek moet geloven dat alles in harmonie is verlopen?
Dit is niet eens een poging tot overtuiging. Het is een gebrek aan respect voor het publiek.
Het is moeilijk om de indruk te ontwijken dat deze hele omgeving los van de realiteit is gaan functioneren. In een wereld van eigen verhalen, eigen conflicten en eigen spelletjes. Een wereld waarin de belangrijkste beslissingen niet worden genomen met het oog op de staat, maar op wie invloed behoudt, wie geen gezichtsverlies lijdt en wie in de binnenste kring van machthebbers blijft.
En de burgers draaien op voor dit alles.
Want het is publiek geld dat deze posities, deze instellingen en dit hele politieke schouwspel financiert. Een schouwspel waarin sommigen vertrekken om vervolgens in een andere rol terug te keren, anderen het overduidelijke ontkennen en het geheel wordt verhuld met berichten over een "soepel functionerend team".
Als dit een beeld moet schetsen van de staat onder het bewind van Karol Nawrocki, dan is het moeilijk om een verontrustender signaal te bedenken.
Want de staat is niet de plek voor dergelijke spelletjes. En al helemaal niet met publiek geld.
Bron: wiesci24.pl przez Cezary Nowak (https://wiesci24.pl/2026/04/24/publiczne-pieniadze-prywatne-gry-cenckiewicz-i-ludzie-nawrockiego-udaja-ze-wszystko-jest-w-porzadku/) język po Polsku