Nieuwe problemen voor PiS: parlementslid beschuldigd van wegnemen documenten

[Pieszyce]

Nieuwe problemen voor PiS: parlementslid beschuldigd van wegnemen documenten

Cezary Nowak
14 september 2026

De PiS partij PiS kampt opnieuw met problemen rond een van haar parlementsleden. Ditmaal gaat het niet om subsidies van miljoenen zloty's, het Justitiefonds of besluiten die achter gesloten ministeriële deuren zijn genomen, maar om een veel alledaagsere kwestie. Het ministerie van Justitie heeft melding gemaakt van een vermoedelijk strafbaar feit door PiS-parlementslid Janusz Cieszyński. Volgens het ministerie heeft hij tijdens een parlementaire interventie documenten meegenomen die deel uitmaakten van de processtukken. Minister Waldemar Żurek noemt het beestje bij de naam: "Flagrante wetteloosheid."

De zaak heeft betrekking op gebeurtenissen van 11 september en de ophef rond het ontslag van Michał Sopiński als rector-commandant van de Academie voor Justitie. Volgens het ministerie van Justitie heeft Cieszyński tijdens zijn parlementaire interventie documenten uit het hoofdkantoor van het ministerie "toegeëigend en meegenomen". Het ging onder meer om kopieën van aantekeningen van ambtenaren van de Dienst Penitentiaire Inrichtingen en een getuigenverklaring. Onderminister Maria Ejchart benadrukte nogmaals een fundamenteel principe: "De controlerende bevoegdheden van parlementsleden geven hen niet het recht om naar eigen goeddunken documenten mee te nemen of te verspreiden die deel uitmaken van de dossiers van procedures die binnen het ministerie lopen."

En daar zit de kern van de zaak. Een parlementaire interventie geeft een parlementslid weliswaar ruime controlerende bevoegdheden, maar maakt van hem nog geen eenmansonderzoekscommissie, politieagent en aanklager ineen. Als een document deel uitmaakt van de stukken van een lopende procedure, kan een parlementslid niet zomaar beslissen dat hij er vanaf dat moment naar eigen inzicht over mag beschikken. Zou men een dergelijke interpretatie van de bevoegdheden van een parlementslid accepteren, dan zou elke controleactiviteit kunnen ontaarden in de willekeurige inbeslagname van officieel materiaal.

Nog ernstiger is de melding van het ministerie dat op 14 september een kopie bleek te ontbreken van het bevel van de minister van Justitie van 9 september – betreffende de overhandiging van een ministerieel besluit aan Sopiński. Cieszyński had eerder al een digitale afbeelding van precies dat document op sociale media gepubliceerd. Dit loopt natuurlijk niet vooruit op de strafrechtelijke aansprakelijkheid van het parlementslid; dat is een kwestie voor een formele procedure en uiteindelijk de rechter. Een melding bij het Openbaar Ministerie is geen veroordeling, en Cieszyński geniet het vermoeden van onschuld. Dit betekent echter niet dat de zaak kan worden weggelachen.

Toch koos het PiS-parlementslid ervoor om er een grap van te maken. Hij reageerde op de opmerkingen van Żurek met de woorden: "Meneer Żurek, ik vergoed de kosten van de kopie wel, als het daarover gaat." Maar het probleem zijn niet de kosten voor het maken van een kopie. Het gaat om de grenzen van de bevoegdheden van een parlementslid en om het principe dat documenten in de dossiers van een overheidsinstelling niet zomaar eigendom worden van een parlementslid, enkel omdat deze met zijn parlementaire legitimatiebewijs op kantoor is verschenen. Cieszyński's gevatte opmerking mag dan goed vallen op sociale media, ze lost de juridische kwestie niet op.

Daarom heeft Waldemar Żurek gelijk in dit geschil wanneer hij schrijft: "De wet geldt voor iedereen, en een parlementslid heeft de plicht het goede voorbeeld te geven aan de burgers, in plaats van zich boven de wet te stellen." Men kan het oneens zijn met de minister over zijn beslissingen, zijn personeelsbeleid of de wijze waarop het rechtssysteem wordt hervormd. Hier verwoordt hij echter een principe dat zo fundamenteel is, dat het eigenlijk geen politieke controverse zou mogen oproepen. Parlementaire onschendbaarheid en het parlementaire mandaat zijn bedoeld om de uitoefening van parlementaire taken te beschermen, niet om een vrijplaats te creëren waar geen verantwoording hoeft te worden afgelegd. Voor de PiS is de kwestie des te pijnlijker omdat ze past in een steeds langere reeks juridische problemen voor personen die gelieerd zijn aan de vorige regering. Uiteraard moet elk geval afzonderlijk worden beoordeeld en mag niemand als schuldig worden beschouwd vóór een definitieve rechterlijke uitspraak. Politiek gezien ontstaat er echter het beeld van een partij waarvan de vertegenwoordigers zich steeds vaker moeten verantwoorden over de grens tussen de uitoefening van gezag — of een parlementair mandaat — en het overschrijden van hun officiële bevoegdheden.

Cieszyński mag dan grappen blijven maken over de "kopie", het Openbaar Ministerie zal intussen moeten vaststellen of er daadwerkelijk sprake is van een handeling die een strafbaar feit vormt onder artikel 276 van het Wetboek van Strafrecht. En misschien wel het belangrijkste punt in deze kwestie werd gemaakt door Żurek: een parlementslid staat niet boven de wet. Als politici jarenlang van gewone burgers hebben geëist dat zij dit beginsel naleven, is er nauwelijks een reden te bedenken waarom dit niet meer zou gelden zodra men de drempel van de Sejm overschrijdt.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

"De controlerende bevoegdheden van parlementsleden geven hen niet het recht om naar eigen goeddunken documenten mee te nemen of te verspreiden die deel uitmaken van de dossiers van procedures die binnen het ministerie lopen."

Wegnemen, wegpakken, meenemen, allemaal zonder toestemming en duidelijk op een moment dat niemand erbij is . . . . . . Dat is dat toch gewoon diefstal en kan men die oplichter oppakken??

Nog een andere vraag voor deze droeftoeter . . . .

Mr. Janusz Cieszyński . . . . hoe zit het met de verdwenen miljoenen? Nog steeds blij dat je destijds waardeloze beademingsapparaten kocht, waardoor zieke mensen in de problemen kwamen?

[Pieszyce]

Sopiński ontslagen om disciplinaire redenen. "Ze dachten dat het hun privéfort was"

Cezary Nowak
16 september 2026

Nog maar een paar dagen geleden leek het conflict rond de Academie voor Justitie een touwtrekgevecht, waarbij geen van beide partijen tot een oplossing kon komen. Vandaag is de situatie van Michał Sopiński veel ernstiger geworden. Het gaat niet langer alleen om het verlies van zijn functie als rector-commandant. Waarnemend rector Sławomir Cudak heeft besloten Sopiński en drie andere medewerkers van de universiteit om disciplinaire redenen te ontslaan. Dit is een nieuwe fase in het conflict, waarin Waldemar Żurek consequent heeft geprobeerd een administratieve beslissing af te dwingen, in plaats van toe te staan dat de staatsuniversiteit een broeinest van permanent politiek verzet wordt.


Citaatfoto Sopiński wiesci24.pl

"Michał Sopiński en zijn naaste medewerkers zijn om disciplinaire redenen ontslagen van de Academie voor Justitie. Jarenlang dachten ze dat de academie voor geuniformde diensten hun privébolwerk en politieke basis was. Ze hadden het mis," schreef de minister van Justitie. Dit zijn harde woorden, maar ze illustreren duidelijk de kern van het politieke conflict. Het gaat niet langer alleen om één rector. De vraag is of de beslissingen van het orgaan dat toezicht houdt op een staatsuniversiteit zomaar genegeerd kunnen worden en of er maandenlang sprake kan blijven van een feitelijke dubbele machtsuitoefening.

Het ministerie van Justitie stelt ondubbelzinnig dat het besluit van Żurek van 9 september om Sopiński te ontslaan definitief en uitvoerbaar is. Het ministerie geeft aan dat het administratieve onderzoek naar de zaak is afgerond en dat Cudak de taken van de rector heeft overgenomen. Sopiński zelf en de politici die hem steunen, trekken de acties van het ministerie in twijfel. Dit conflict kan uiteraard voor de rechter komen, waar juridische kwesties moeten worden beslecht. Het probleem mag echter niet worden opgelost door kantoren te bezetten, de toegang tot gebouwen te blokkeren of politieke demonstraties rond de universiteit te organiseren.

Het besluit dat Cudak vandaag heeft genomen, wijst erop dat de situatie van Sopiński nog ingewikkelder wordt. "Ik heb besloten de arbeidsovereenkomst te beëindigen", kondigde de waarnemend rector aan, waarbij hij de namen noemde van Sopiński, Mariusz Kuryłowicz, Iwona Lewandowska-Pierzynka en Kamila Chmiel. Onderminister Maria Ejchart verduidelijkte dat artikel 52 van het Arbeidswetboek was toegepast – meer specifiek: beëindiging van de overeenkomst zonder opzegtermijn wegens een aan de werknemer te wijten reden. Volgens haar was de aanleiding een "ernstige schending van fundamentele werknemersverplichtingen".

Dit is een ernstige beschuldiging, maar er is nog geen definitieve rechterlijke uitspraak. De ontslagen werknemers kunnen de beslissing van hun werkgever aanvechten bij de arbeidsrechtbank. En precies hier wordt de grens getrokken tussen de rechtsstaat en een politiek schouwspel: Cudak kan beslissingen nemen als hij zichzelf wettelijk bevoegd acht om de universiteit te leiden, Sopiński kan daartegen in beroep gaan, en uiteindelijk wordt het geschil beslecht door de bevoegde instanties.

In die zin verdient de strategie van Żurek steun, niet omdat de minister automatisch in elk detail van dit conflict gelijk heeft. Het verdient steun omdat hij weigerde een situatie te accepteren waarin een administratieve beslissing weliswaar op papier bestaat, maar de staat bang is om die uit te voeren. De minister van Justitie heeft het recht om de wettelijk vastgelegde toezichtsbevoegdheden uit te oefenen, en degenen die door zijn beslissingen worden getroffen, hebben het recht om juridische stappen te ondernemen.

Ondertussen is de sfeer rond de AWS veranderd in een belegerde vesting. Er zijn schermutselingen geweest, interventies van PiS-politici, politie, gesloten deuren, en Maria Kurowska voert al enkele dagen haar eigen, bijzondere missie uit op het universiteitsterrein. Hoe langer dit schouwspel duurt, hoe moeilijker het wordt om te beweren dat het hier alleen om academische autonomie gaat.

Sopiński staat daarom vandaag voor een reëel probleem. Hij verloor zijn functie als rector als gevolg van het besluit van de minister, het ministerie erkent dit besluit als definitief en uitvoerbaar, Cudak nam de taken van de rector over en heeft nu ook de disciplinaire beëindiging van het dienstverband van de voormalige rector aangekondigd. Elk van deze stappen kan juridisch worden getoetst, maar samen tonen ze een verandering in de situatie aan.

Żurek heeft zich gericht op de uitvoering van de beslissingen van de staat. En dat is een goede zaak. Want ongeacht de politieke voorkeur kan een openbare universiteit geen bolwerk van één enkele groep zijn. Als Sopiński meent dat hij onrechtmatig is behandeld, kan hij naar de rechter stappen. De staat heeft echter ook zijn eigen procedures, bevoegdheden en beslissingen. En de uitvoering daarvan mag niet afhangen van wie het hardst protesteert.

Bron:  wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Sopiński heet al vaker met de Rechtsstaat gebotst. 

jonge maar man met vreemde opvattingen en zeer conservatief.