De angst van Nawrocki. Is hij bang voor de gevolgen van een verkiezingsnederlaag?

[Pieszyce]

De angst van Nawrocki. Is hij bang voor de gevolgen van een verkiezingsnederlaag?

Cezary Nowak
22 mei 2025

Karol Nawrocki, de kandidaat die door Wet en Rechtvaardigheid wordt gesteund, zet zijn verkiezingscampagne voort in een stijl die een kritische blik verdient, niet alleen vanuit een politiek perspectief, maar ook vanuit een ethisch en inhoudelijk perspectief. Zijn toespraak in Sochaczew, waarin hij waarschuwde tegen het "monopolie van één politiek milieu" en tegen de vermeende "regering van maatschappelijke onverschilligheid", toont vooral een retoriek die gebaseerd is op angst, demagogie en manipulatie.

In de eerste plaats is het onmogelijk om de flagrante hypocrisie in de waarschuwing tegen het "monopolie van één politieke omgeving" niet op te merken. Karol Nawrocki, voorzitter van het Instituut voor Nationale Herinnering en politicus uit het kamp dat acht jaar lang vrijwel alle staatsinstellingen regeerde, begint plotseling te waarschuwen voor "monopolie". Een cynischer voorbeeld van een politieke gespleten persoonlijkheid is moeilijk voor te stellen. Het was zijn politieke kamp dat de partijenstaat creëerde en het Constitutionele Hof, het Openbaar Ministerie, de publieke media en talloze controle-instellingen aan zichzelf ondergeschikt maakte. De waarschuwingen van vandaag klinken dus vals en hypocriet.

Het tweede probleem is de taal van angst en desinformatie die Nawrocki in zijn retoriek gebruikt. Mensen bang maken met 'illegale migranten' en hun aanwezigheid in verband brengen met de kandidatuur van Rafał Trzaskowski is een typisch populistische zet, gebaseerd op emoties en niet op feiten. De bewering dat de verkiezing van Trzaskowski een "aanscherping van het migratiepact" betekent, is niets meer dan een poging om de kiezers te mobiliseren met behulp van twijfelachtige en vereenvoudigde verhalen die weinig gemeen hebben met de wetgevende realiteit van de Europese Unie of met de werkelijke beslissingen van de president van de Republiek Polen, wiens bevoegdheden op het gebied van migratie nu eenmaal beperkt zijn.

Minstens zo belangrijk is de kwestie van Nawrocki's spreekstijl, die meer doet denken aan een predikant die een beroep doet op emoties dan op rationeel debat. Verwijzingen naar de "huilende lucht boven het Polen van Donald Tusk" of "hoop die stroomt uit de glimlachen van de inwoners van Sochaczew" zijn niets meer dan politieke poëzie van de hoogste klasse, bedoeld om specifieke details en een echt programma te vervangen. Dit soort taalgebruik kan misschien de meest geharde kiezers overtuigen, maar het draagt niets bij aan de kwaliteit van het publieke debat dat een politicus die zich kandidaat stelt voor het hoogste ambt in het land zou moeten cultiveren.

Bovendien is het de moeite waard om te vragen naar de plek waar Karol Nawrocki spreekt – de voorzitter van de president van het Instituut voor Nationale Herinnering. Het IPN zou als staatsinstelling, die verantwoordelijk is voor het onderzoek naar en de herdenking van de geschiedenis van Polen, apolitiek moeten zijn. Intussen heeft Nawrocki de schijn van onpartijdigheid allang laten varen en gebruikt hij zijn ambt als springplank voor strikt partijdige activiteiten. Dit is een ernstige schending van de beginselen die een democratie zouden moeten beheersen. De politisering van het IPN ondermijnt niet alleen de geloofwaardigheid van deze instelling, maar vermindert ook het vertrouwen van burgers in overheidsorganen.

Ten slotte is het noodzakelijk om de ideologische toe-eigening van het concept 'veiligheid' die Nawrocki doorvoert, te benadrukken. Volgens hem is veiligheid niet het resultaat van rationeel binnenlands en buitenlands beleid, maar van verzet tegen denkbeeldige bedreigingen – migranten, Brussel, Donald Tusk. Deze aanpak polariseert niet alleen de samenleving, maar leidt ook tot de trivialisering van reële bedreigingen die Polen serieus zou moeten nemen – zoals geopolitieke destabilisatie, de klimaatcrisis of demografische uitdagingen.

Kortom, Karol Nawrocki vertegenwoordigt in zijn presidentiële campagne alles wat het ergste is aan de populistische politiek: intimidatie, manipulatie, partijdigheid van instellingen en pathetisch taalgebruik, los van de realiteit. Uitspraken als die van Sochaczew dienen noch de democratie, noch het inhoudelijke publieke debat. Ze zijn slechts een instrument om een kleine groep kiezers te mobiliseren, ten koste van het vergroten van de verdeeldheid in de samenleving.

Bron:  wiesci24.pl przez Cezary Nowak      język po Polsku