Czarzasty versus Nawrocki. Een duel dat Nawrocki al verloren heeft

[Pieszyce]

Czarzasty versus Nawrocki. Een duel dat Nawrocki al verloren heeft

Cezary Nowak
11 januari 2026

In de Poolse politiek zijn er zeldzame momenten waarop cynisme plaatsmaakt voor sluwheid, en de macht van instellingen niet wordt gebruikt voor een demonstratieve aanval, maar om de tegenstander te destabiliseren. De afgelopen weken hebben echter aangetoond dat Włodzimierz Czarzasty de spelregels perfect begreep. En – zoals zelfs zijn tegenstanders toegeven – hij was president Nawrocki te slim af.

Tot voor kort was de regeringspartij ervan overtuigd dat Nawrocki's presidentschap een constant mijnenveld zou zijn. Veto's, opzichtige gebaren, touwtrekken in naam van "het verdedigen van de grondwet" – dat zou aan de orde van de dag zijn. Czarzasty, als voorzitter van de Sejm en leider van Links, reageerde echter niet met een frontale aanval, maar met een precieze slag. Zoals een politicus van de Burgercoalitie het verwoordde: "De PiS-aanhangers wilden ons in hun greep krijgen, ministers ontbieden om hun ideeën aan de president voor te leggen, en hier is de oude communist ze te slim af geweest."

Deze harde zin vat de stemming achter de schermen in de Sejm treffend samen. Czarzasty had al enige tijd een conflict met het staatshoofd voorspeld. Hij beschuldigde Nawrocki van buitensporig veel veto's op wetsvoorstellen en het buigen van de grondwet. Dit was echter geen emotioneel conflict, maar – zoals later bleek – een koud berekend conflict.

"Als voorzitter van de Sejm zou ik liever een meer verzoenende president als partner hebben. Ik zou hem de hand reiken als ik enige mogelijkheid tot samenwerking zag. Ik herhaal, ik zou hem de hand reiken als ik enige mogelijkheid tot samenwerking zag. Maar Nawrocki begrijpt alleen de taal van geweld. Pech gehad. Het zal veto voor veto zijn, oog om oog," zei Czarzasty. De herhaling was geen toeval. Het was bedoeld om te benadrukken dat de deur naar dialoog openstond, maar niemand wilde doen alsof er aan de andere kant een partner was die bereid was tot compromissen.

Een subtieler gebaar bleek echter cruciaal. Toen de media vroegen naar de wetgevende activiteiten van de president, antwoordde de voorzitter met ontwapenende openhartigheid: "Op de vraag aan welk wetsvoorstel de president momenteel in de Sejm werkt, wil ik antwoorden: geen." Deze uitspraak kwam harder aan dan menig politiek pamflet. Het ontnam de president zijn initiatief en reduceerde hem tot de rol van beoordelaar van andermans ideeën.

De regeringscoalitie is ervan overtuigd dat Nawrocki oorlog wilde met de regering – en die heeft hij gekregen. Niet in de vorm van een spectaculaire veldslag, maar een lange uitputtingsslag, gevoerd volgens de letter van de wet. Zoals Dominika Długosz van Newsweek Polska opmerkt: "De voorzitter behandelt hem als een kind en pakt zijn speelgoed af. Dit levert hem veel lof op binnen de regeringscoalitie en zelfs enthousiasme onder kiezers die de Wet en Rechtvaardigheid partij het meest verafschuwen."

Dit enthousiasme is begrijpelijk. Na jaren van politiek gebaseerd op brute overheersing en flagrante schending van de regels, zien kiezers eindelijk dat instellingen kunnen optreden tegen degenen die ze willen ondermijnen. Czarzasty hoeft zijn stem niet te verheffen. Hij hoeft alleen maar consequent gebruik te maken van de middelen die de Grondwet en de regels van de Sejm hem bieden.

Is dit een strategie voor de lange termijn? Misschien zolang de president "alleen de taal van geweld begrijpt". De paradox is dat Czarzasty's kracht zich vandaag de dag manifesteert in kalmte en procedurele precisie. En in de politiek – zoals deze zaak aantoont – kan listigheid effectiever zijn dan openlijke confrontatie.

Bron:   wiesci24.pl przez Cezary Nowak    język po Polsku

[Pieszyce]

Het wordt tijd, zo kan het niet langer.