Eerst haalden ze mensen binnen, nu jagen ze ze de stuipen op het lijf

[Pieszyce]

Eerst haalden ze mensen binnen, nu jagen ze ze de stuipen op het lijf
Gliński en de politiek van comfortabele vergetelheid

Cezary Nowak
7 juni 2026

Er is waarschijnlijk geen grotere verleiding in de Poolse politiek dan doen alsof kiezers niets meer weten. Wet en Rechtvaardigheid (PiS) hanteert dit principe al enkele maanden. Politici van de partij van Jarosław Kaczyński presenteren zich nu als compromisloze critici van migratie, waarschuwen voor de gevaren van de toestroom van buitenlanders en proberen het publiek ervan te overtuigen dat de huidige regering verantwoordelijk is voor alle veiligheidsproblemen. Het probleem is echter dat het de PiS-regering was die Polen op ongekende schaal openstelde voor massale immigratie.

Het meest recente voorbeeld van deze politieke amnesie zijn de uitspraken van voormalig vicepremier en minister van Cultuur Piotr Gliński. In een reactie op de brute aanval van een buitenlander op een inwoner van Lublin, verklaarde de PiS-politicus: "Laten we geen problemen voor onszelf creëren, want we hebben er al genoeg."

Klinkt redelijk. Zelfs gezond verstand. Behalve dan dat deze woorden komen uit de mond van een man die acht jaar lang medeoprichter was van de regering die verantwoordelijk was voor de grootste toestroom van migranten in de geschiedenis van de Derde Poolse Republiek.

Onder de regering van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) werd Polen een van de belangrijkste bestemmingen voor economische migratie in Europa. Onder de PiS-regering werden recordaantallen visa verstrekt aan burgers van Aziatische en Afrikaanse landen. Onder de PiS-regering steeg het aantal buitenlanders dat in Polen ging werken tot ongekende hoogten. De economie had werknemers nodig, bedrijven waarschuwden voor personeelstekorten en de regering van Mateusz Morawiecki reageerde door meer migratiekanalen te openen.

Vandaag de dag doen dezelfde politici alsof ze er niets mee te maken hebben.

De aanval in Lublin is natuurlijk een ernstige zaak. Als er zich daadwerkelijk een situatie heeft voorgedaan en de dader van een brute aanval aan zware straffen ontkomt, moet de staat alle omstandigheden onderzoeken. Burgers hebben het recht om effectief optreden te verwachten van de politie, het openbaar ministerie en de rechtbanken. Het uitbuiten van één enkel incident om een politiek verhaal te creëren over een vermeende migratiecatastrofe is echter pure manipulatie.

Nog verbazingwekkender is wie dit verhaal probeert te creëren.

Jarenlang maakte Piotr Gliński deel uit van de hoogste leiding van de staat. Hij was geen gewoon parlementslid dat achterin de Sejm zat. Hij was vicepremier. Hij was een van de belangrijkste politici in het regeringskamp. Als hij vandaag waarschuwt voor de gevolgen van migratie, zou hij dus eerst de vraag moeten beantwoorden waarom zijn eigen regering een beleid voerde dat leidde tot een recordstijging van het aantal buitenlanders in Polen.

Het probleem voor PiS is echter dat de feiten ongemakkelijk zijn. Jarenlang speelde de partij van Kaczyński een dubbelspel. Tijdens verkiezingscampagnes gebruikte de partij angstzaaierij over migranten en sprak ze over de verdediging van de Europese grenzen. Tegelijkertijd opende ze in de praktijk de arbeidsmarkt op steeds grotere schaal. De retoriek was gericht op de kiezers. Beslissingen werden genomen om aan economische behoeften te voldoen.

Deze tegenstrijdigheid kwam met name aan het licht tijdens het visaschandaal. Toen werd duidelijk dat achter de patriottische slogans een systeem schuilging dat weinig gemeen had met het door de PiS verklaarde strenge migratiebeleid.

Daarom klinken de toespraken van politici van deze partij vandaag de dag ongeloofwaardig. Niet omdat de veiligheid van burgers onbelangrijk is. Integendeel. Het is een van de fundamentele plichten van de staat. Het probleem is dat de PiS zichzelf probeert te presenteren als de oplossing voor een probleem dat ze grotendeels zelf heeft gecreëerd.

Gliński zegt vandaag: "Laten we geen problemen voor onszelf creëren." Deze zin is het onthouden waard. Maar het is ook de moeite waard om te bedenken wie acht jaar lang mede-regeerde en beslissingen nam over het migratiebeleid. Want de geschiedenis is niet gisteren begonnen. En het politieke geheugen mag niet eindigen met de laatste persconferentie.

Het is tegenwoordig het gemakkelijkst om met de vinger te wijzen en alarm te slaan. Het is moeilijker om in de spiegel te kijken en toe te geven dat de massale immigratie naar Polen niet het werk was van de huidige coalitie, maar een proces dat onder de PiS-regering een ongekende vaart kreeg. Zolang politici van de partij van Jarosław Kaczyński zich niet tot een dergelijke zelfreflectie wenden, zal hun verontwaardiging minder lijken op bezorgdheid om de veiligheid van de Polen en meer op een zoveelste staaltje politiek theater.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku