Poolse premier kondigt audit van zorguitgaven aan te midden van onderzoek naar salarissen van artsen

[Pieszyce]

Poolse premier kondigt audit van zorguitgaven aan te midden van onderzoek naar salarissen van artsen

17 juni 2026

De Poolse premier Donald Tusk zei woensdag dat hij auditors opdracht had gegeven een uitgebreid onderzoek uit te voeren naar de uitgaven van de openbare gezondheidszorg. Dit naar aanleiding van de groeiende controverse over de salarissen van artsen en beschuldigingen van financieel misbruik binnen het systeem.

Tijdens een persconferentie in Warschau zei Tusk dat hij wilde dat de Poolse Rekenkamer (NIK) een gedetailleerd rapport zou opstellen over de besteding van de publieke zorggelden en gevallen van mogelijke onregelmatigheden zou identificeren.

"Waar er gegronde vermoedens van financieel misbruik bestaan, moet dit ook leiden tot een verwijzing naar het openbaar ministerie", aldus Tusk.

De premier zei dat het zorgstelsel in de loop der jaren steeds disfunctioneler is geworden en wees op grote loonverschillen, met name onder artsen.

"Ik geef niemand de schuld, maar dit systeem is verstoord geraakt", zei Tusk. "In sommige ziekenhuizen vormen salarissen bijna 100 procent van alle uitgaven."

Hij bekritiseerde ook wat hij omschreef als een gebrek aan transparantie over de inkomsten in de publieke gezondheidszorg, en zei dat de autoriteiten beperkte toegang hebben tot gedetailleerde informatie over individuele salarissen.

De regering keurde dinsdag een wetsontwerp goed dat gezondheidsautoriteiten in staat zou stellen gegevens te verzamelen over de inkomsten van medisch personeel, gekoppeld aan persoonsidentificatienummers en beroepslicentienummers.

Het voorstel, opgesteld door het ministerie van Volksgezondheid, zou publieke instellingen toegang geven tot meer gedetailleerde salarisinformatie.

Ambtenaren zeggen dat de maatregel de autoriteiten zou helpen beter te begrijpen hoe arbeidskosten de totale kosten van de gezondheidszorg beïnvloeden en betere financieringsbeslissingen te nemen.

Tusk zei dat de wetgeving, die de regering zo snel mogelijk door het parlement hoopt te loodsen, ook meer toezicht mogelijk zou maken op wat hij omschreef als buitensporige salarissen.

Tegelijkertijd waarschuwde Tusk ervoor om het debat te laten uitmonden in een conflict tussen patiënten en artsen.

"Het zou slecht zijn als we een confrontatie tussen patiënten en artsen zouden creëren," zei hij, en hij pleitte voor dialoog met medische professionals over bredere hervormingen van het zorgstelsel.

De focus van de regering op salarissen in de medische sector volgt op berichten in de media dat een arts in opleiding vorig jaar ongeveer 1,6 miljoen Poolse zloty (380.000 euro, 440.000 dollar) verdiende, een ongebruikelijk hoog bedrag in een land waar het gemiddelde maandloon onder de 10.000 Poolse zloty ligt.

De arts werkte in verschillende medische instellingen, waaronder het Południowy-ziekenhuis in Warschau, meldde het staatsnieuwsagentschap PAP.

Hij was ook gemeenteraadslid in het district Ursus in Warschau en lid van de regerende Burgercoalitie (KO), waaruit hij maandag is afgetreden, aldus partijfunctionarissen.

De Poolse Kamer van Artsen (NIL) heeft afzonderlijk laten weten dat zij de tuchtcommissie van de beroepsgroep heeft verzocht onderzoek te doen naar beschuldigingen dat de arts mogelijk zijn diensten heeft verlaten om interviews te geven aan de media en parlementaire vergaderingen bij te wonen.

Ondertussen wordt het Południowy-ziekenhuis in Warschau gecontroleerd door de gemeente en het Nationaal Zorgfonds (NFZ), dat het Poolse openbare zorgstelsel financiert.

Tusk zei een volledige verklaring te verwachten van de gemeente Warschau, eigenaar van het ziekenhuis.

"Als blijkt dat er ethische normen zijn overtreden, zal er politieke verantwoording moeten worden afgelegd", zei hij. "Als de wet is overtreden, zullen de officieren van justitie zich ermee bemoeien."

Het onderzoek komt te midden van berichten dat sommige patiënten, waaronder politici van de regerende KO-partij, een voorkeursbehandeling kregen in het ziekenhuis, zoals versnelde toegang tot consultaties en diagnostische tests.

Tusk betoogde dat de problemen systemisch waren en niet partijgebonden.

"Het systeem als geheel heeft een ingrijpende hervorming nodig", zei hij. "Deze vertekeningen hebben geen politieke kleur; ze komen in alle lagen van de bevolking voor," voegde hij eraan toe.

(gs)

Bron: IAR, PAP, polskieradio.pl by (gs)   English

[Pieszyce]

Tusk trekt een grens. PiS profiteert van schandaal

Cezary Nowak
18juni 2026

Het schandaal rond de zogenaamde "VIP-lounge" in het Zuidelijk Ziekenhuis in Warschau werd al snel politiek brandstof. Een paar mediaberichten waren voldoende voor Wet en Rechtvaardigheid en aanverwante partijen om in de aanval te gaan en een beeld te schetsen van een land dat zogenaamd wordt bestuurd door een kaste van bevoorrechte elites.

Het verhaal was voorspelbaar: politici van de Burgercoalitie zouden voorrang krijgen, terwijl gewone burgers in de wachtkamer van het systeem blijven zitten. Het probleem is dat PiS wederom probeert een reëel probleem dat om opheldering vraagt, om te zetten in een politiek circus.

In dit geval bleek de reactie van Donald Tusk bijzonder belangrijk. De premier koos niet voor de weg van de goedkope verdediging, probeerde de kwestie niet te verdoezelen of de verantwoordelijkheid af te schuiven op zijn voorgangers. Integendeel, hij nam een standpunt in dat vaak ontbreekt in de Poolse politiek: een verantwoordelijk standpunt.

"Dit is absurd," zei Tusk, verwijzend naar de groeiende golf van aanvallen op de gehele medische gemeenschap. Deze uitspraak verdient een bredere interpretatie. Niet alleen de gedachteloze aanvallen op artsen zijn absurd, maar ook de politieke hypocrisie van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS), die zich plotseling profileert als de hoeder van ethiek en gelijkheid in de gezondheidszorg. Dit is werkelijk verbazingwekkend.

De partij, die tijdens haar achtjarige regeerperiode dramatische wachttijden voor specialisten, chronische onderfinanciering van de gezondheidszorg en een op improvisatie gebaseerd systeem achterliet, probeert nu de rol van morele scheidsrechter te spelen. PiS gedraagt zich alsof de Polen de chaos van de pandemie, de politisering van publieke instellingen en de talloze personeelsschandalen bij staatsbedrijven zijn vergeten. Toch weigerde Donald Tusk dit pad te volgen.

De scherpste woorden van de premier waren niet gericht aan de oppositie, maar aan zijn eigen politieke kamp. "Je kunt slechte dingen niet goedpraten door te zeggen dat anderen ergere dingen hebben gedaan," zei hij. Deze uitspraak zou bijzonder veel weerklank moeten vinden, omdat ze een zeldzaam voorbeeld is van een duidelijke morele standaard in de Poolse politiek.

De premier voegde eraan toe: "Het is niet zo dat als iemand heel erg slechte dingen heeft gedaan, zijn opvolger iets minder erge dingen kan doen." Deze woorden vatten het fundamentele verschil samen tussen verantwoord bestuur en de politiek van cynisch relativisme. En precies hier stuit de partij Recht en Rechtvaardigheid (PiS) op haar grootste probleem.

Jarenlang heeft de partij van Jarosław Kaczyński haar politieke systeem gebouwd op een simpel mechanisme: alles is te rechtvaardigen als het "ons volk" dient. Nepotisme? Omdat het er al was. Partijpolitiek binnen instellingen? Omdat anderen ook posities bekleedden. Controversiële benoemingen? Immers, voorgangers deden erger. Dit is de logica van het voortdurend verlagen van de normen. Donald Tusk heeft deze manier van denken duidelijk verworpen.

Dit betekent natuurlijk niet dat de zaak rond het Zuidelijk Ziekenhuis moet worden genegeerd. Integendeel: als er misbruik heeft plaatsgevonden, moet dat worden verklaard. Als er mechanismen zouden bestaan voor bevoorrechte toegang tot diensten, dan heeft het publiek recht op de waarheid. De rechtsstaat vereist transparantie. Maar juist daarom is het cynisme van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) zo opvallend.

De oppositie is niet geïnteresseerd in een systemische hervorming van de gezondheidszorg. PiS doet geen hervormingsvoorstellen, presenteert geen concrete oplossingen om de wachttijden te verkorten en bespreekt de financiering of de organisatie van het werk van artsen niet. In plaats daarvan voert de partij een politiek schouwspel van verontwaardiging op.

Tusk herhaalde ondertussen een fundamenteel punt: "Ik zal geen beslissingen toestaan die ertoe leiden dat artsen minder werken, want minder werk voor artsen betekent minder toegang en langere wachttijden." Dit is een pragmatisch en verstandig standpunt. Het is makkelijk om te schreeuwen over "loonontduiking"; het is veel moeilijker om een systeem te beheren dat al kampt met personeelstekorten.

Het schandaal rond de "VIP-lounge" onthult daarom iets veel groters dan een enkel schandaal. Het laat twee verschillende politieke stijlen zien. Enerzijds teert PiS op verontwaardiging, speelt in op emoties en buit elke crisis uit voor meedogenloze propaganda. Anderzijds probeert Tusk het werkelijke probleem te scheiden van de politieke hysterie.

En dit is misschien wel de grootste frustratie van PiS. De premier weigerde zich in hun spel te laten meeslepen. Hij ging het onderwerp niet uit de weg, maar liet het ook niet ontaarden in een nieuwe ronde van stammenstrijd.

In tijden van politieke chaos is zo'n houding op zich al een deugd.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Geen bezorgdheid, maar berekening
Bogucki buit het schandaal uit voor partijpolitieke oorlogvoering.

Cezary Nowak
19 juni 2026

Er zijn grenzen aan politiek cynisme. Het probleem is dat PiS-politici zich al lang gedragen alsof ze geen grenzen meer kennen. En de toespraak van Zbigniew Bogucki in de Sejm is daar weer een voorbeeld van. In plaats van een inhoudelijke discussie over de pathologie die verklaard en aangepakt moet worden, kregen we een bruut politiek schouwspel. Geen bezorgdheid voor patiënten. Geen reflectie op het gezondheidszorgsysteem. We kregen propaganda.

Bogucki besloot het schandaal rond het Zuidelijk Ziekenhuis te gebruiken als wapen tegen de regering van Donald Tusk. Met pathos donderde hij vanaf het podium: "U hebt niet de moed, meneer Tusk, om hier te staan en te zeggen: het spijt me." Het klonk indrukwekkend – zoals bijna elke toespraak die geschreven is voor de krantenkoppen en partijmedia. Het probleem is dat onder deze retoriek een leegte schuilgaat.

Want waar is Bogucki nu eigenlijk op uit? Gaat het om een hervorming van het zorgstelsel? Om een verbetering van de situatie van patiënten? Of om het trekken van systemische conclusies? Daar is geen enkele aanwijzing voor. Zijn woorden getuigden niet van oog voor oplossingen – er was alleen sprake van politieke berekening.

Wat echter het meest opvalt, is iets anders: hypocrisie.

De Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) probeert zich vandaag de dag voor te doen als een verdediger van de gewone patiënt, een sociaal bewuste partij die aan de kant staat van de wachtenden. Echt waar? Dit is dezelfde partij die, gedurende haar acht jaar aan de macht, de gezondheidszorg tot een van de meest chronisch ondergefinancierde sectoren van de Poolse staat heeft gemaakt. Onder de PiS-regering verdwenen de wachtrijen niet. Onder de PiS-regering sloegen artsen alarm over personeelstekorten. Onder de PiS-regering moesten patiënten maanden wachten op diagnose en behandeling.

En vandaag de dag proberen politici van dezelfde partij zich voor te doen als morele rechters.

Bogučki is zelfs nog verder gegaan en heeft zijn toevlucht genomen tot absurde overdrijvingen. Hij verklaarde: "Als Rafał Trzaskowski de presidentsverkiezingen zou winnen, zouden we in heel Polen dezelfde pathologieën in het Zuidelijk Ziekenhuis aantreffen." Het is moeilijk om zulke woorden anders te interpreteren dan als pure propaganda.

Moet het hele land echt één groot Zuidelijk Ziekenhuis worden? Dit is geen politieke kritiek meer, maar pure demagogie. Een bekend mechanisme: neem een individueel geval, blaas de emoties op, laat het probleem escaleren tot een nationale catastrofe en geef de schuld aan een politieke tegenstander. Bogucki weet precies wat hij doet. Hij speelt in op emoties. Hij buit de verontwaardiging van mensen uit. Hij probeert een echt probleem om te zetten in een politiek wapen.

De zin over "VIP-lounges voor partijfunctionarissen, en voor de rest lange wachtrijen, bevallingen op de spoedeisende hulp en minachting" was bijzonder weerzinwekkend. Deze zin was niet bedoeld om iets uit te leggen, maar om woede op te wekken. Het is retoriek gebaseerd op emotionele overbelasting – hoe krachtiger de beelden, hoe minder behoefte aan feiten.

Maar politiek die uitsluitend gebaseerd is op emotioneel gedreven sentiment is destructief. Vooral als het om de gezondheidszorg gaat. Patiënten hebben geen behoefte aan wéér een partijpolitieke strijd. Ze hebben behoefte aan een efficiënt systeem, toegankelijke artsen en snelle diagnostiek. Ondertussen doet PiS wat ze het beste kan: elk schandaal gebruiken om haar eigen kiezers te mobiliseren.

Dit is symptomatisch voor de huidige strategie van de Wet en Rechtvaardigheid partij . Wanneer er geen concrete programmatische voorstellen zijn, is de enige optie het aanwakkeren van morele paniek. Wanneer het moeilijk is om over eigen successen te praten, is de gemakkelijkste manier het verzinnen van een verhaal over de vermeende ineenstorting van de staat onder het bewind van een tegenstander. Het probleem is dat steeds meer Polen dit patroon beginnen te herkennen.

Bogučki wilde daadkracht tonen. In werkelijkheid demonstreerde hij iets anders: meedogenloos politiek cynisme. In plaats van de zaak te verduidelijken, voegde hij een extra laag propaganda-lawaai toe. In plaats van antwoorden te zoeken, zocht hij de camera's op. En wanneer een politicus meer geeft om het nieuws van de dag dan om de werkelijke kwestie, is het moeilijk te geloven dat zijn verontwaardiging oprecht is.

De zaak rond het Zuidelijk Ziekenhuis vereist een grondig onderzoek en concrete beslissingen. Geen politiek theater. Geen geschreeuw vanaf het parlementaire podium. En zeker geen goedkope manipulatie.

Want de gezondheid van burgers verdient meer dan een speelbal te zijn in een partijpolitieke strijd.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

De waarheid in plaats van politieke hysterie
Tusk legt het schandaal uit, PiS voert een show op

Cezary Nowak
19 juni 2026

Jarenlang is het beleid van PiS gebaseerd op één simpel mechanisme: zoek een schandaal, wakker emoties aan en overtuig het publiek er vervolgens van dat elke onduidelijkheid bewijs is van een gigantische samenzwering. Feiten doen er niet toe, context doet er niet toe, geduldig de waarheid achterhalen doet er niet toe. Alleen politiek gewin telt. Het schandaal rond het Zuidelijk Ziekenhuis laat steeds meer zien hoezeer dit werkwijzemodel een onvoorwaardelijke reflex is geworden voor PiS.

Zodra informatie over de onregelmatigheden en controverses rond de acties van Dawid Kacprzyk naar buiten kwam, velde rechts onmiddellijk een politiek oordeel. Ze begonnen een verhaal te construeren over een vermeende doofpotaffaire door de Burgercoalitie (KO), een systematische verhulling van pathologie en politieke bescherming voor personen die verbonden zijn aan het regerende kamp in Warschau. Het probleem is dat de werkelijkheid – zoals zo vaak het geval is – veel complexer bleek te zijn.

Donald Tusk pakte deze zaak precies aan zoals een verantwoordelijke premier betaamt. Zonder hysterie, politiek theater of mediaspektakel. In plaats van beschuldigingen te uiten, concentreerde hij zich op het vaststellen van de feiten. "Ik zal de procureur-generaal vragen toezicht te houden op deze zaak en ervoor te zorgen dat deze zo snel mogelijk wordt opgelost," kondigde de premier aan.

Dit is een belangrijk verschil tussen een rechtsstaat en tribale politiek. In een rechtsstaat worden vonnissen niet uitgesproken tijdens persconferenties of in televisiejournaals. Eerst worden de feiten vastgesteld, daarna volgen de consequenties.

Tusk ging zelfs nog verder en sprak woorden die voor de politieke cynici van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) bijna exotisch moeten hebben geklonken: "Het maakt me niet uit wie erdoor wordt getroffen. Deze zaak moet tot het bittere einde worden opgelost." Het is moeilijk om een ondubbelzinnigere verklaring te bedenken. De premier probeert niemand te beschermen. Hij zoekt geen politieke dekking. Hij is niet bezig een boodschap te formuleren voor focusgroepinterviews. Hij is duidelijk: de waarheid moet aan het licht komen, ongeacht wie erdoor getroffen wordt.

Ondertussen laat de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) wederom zien dat ze niet geïnteresseerd is in het oplossen van de zaak, maar er alleen maar politiek misbruik van wil maken. Dit is des te opvallender als we terugdenken aan de acht jaar dat de partij aan de macht was. Gedurende die tijd zagen de Polen herhaaldelijk pogingen om ongemakkelijke zaken in de doofpot te stoppen, overheidsinstellingen ondergeschikt te maken aan partijbelangen en mechanismen van straffeloosheid te creëren voor "hun eigen mensen".

Vandaag de dag proberen diezelfde politici zich voor te doen als hoeders van transparantie in het openbare leven. Grotere hypocrisie is nauwelijks denkbaar.

Nieuwe bevindingen wijzen erop dat de bron van het hele schandaal mogelijk ook een complex persoonlijk conflict is tussen de artsen en de ziekenhuisdirectie. Tusk wees hierop zonder zich te verliezen in simplificaties. "Het lijkt steeds duidelijker dat dit schandaal ook voortkomt uit een conflict tussen twee artsen en het ziekenhuis," zei hij.

Dit is een belangrijke constatering. PiS houdt van een zwart-wit wereldbeeld: er zijn goede en slechte mensen, helden en verraders, slachtoffers en daders. Dit beeld verkoopt goed in propaganda, maar het is rampzalig voor het bovenhalen van de waarheid. De realiteit kan complexer zijn en verantwoordelijke politiek vereist weerstand tegen de verleiding van simplistische oordelen.

Precies daarom verdient Tusks standpunt vandaag de dag erkenning. Hij schuwt zijn verantwoordelijkheid niet. Hij steekt zijn kop niet in het zand. Tegelijkertijd laat hij politieke actoren het onderzoek niet tot een spektakel maken.

PiS (Wet en Rechtvaardigheidspartij) hoopt dat elk schandaal een nieuwe campagne van angst en verontwaardiging zal aanwakkeren. Het probleem voor deze partij is dat Polen steeds meer het verschil inzien tussen daadwerkelijk bestuur en politiek spektakel. Geschreeuw vervangt geen competentie. Emotionele verontwaardiging vervangt geen bewijs. En propaganda, hoe luid ook, is niet hetzelfde als de waarheid.

Donald Tusk laat zien dat het mogelijk is om anders te handelen. Kalm, daadkrachtig en verantwoordelijk. En dat is precies de reden waarom PiS hier zo bang voor is.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Staat of spektakel. Tusk praat over veiligheid, PiS verkoopt emoties

Cezary Nowak
19 juni 2026

De Poolse politiek zit vol afleidingsmanoeuvres. Wanneer de emoties hoog oplopen door een nieuwe episode in het schandaal rond het Zuidelijk Ziekenhuis, is het gemakkelijk om over het hoofd te zien waar de staat zich vandaag werkelijk mee zou moeten bezighouden. Ondertussen deed Donald Tusk, sprekend in Brussel, wat van een verantwoordelijke premier verwacht mag worden: hij noemde de dreiging bij de naam.

"Rusland zou tot ernstiger provocaties en gebeurtenissen kunnen leiden. En we hebben het hier niet alleen over hybride oorlogsvoering," zei de premier. Dit was geen retorische overdrijving of politiek gemanoeuvreer. Het was een waarschuwing van iemand die deelneemt aan gesprekken met de belangrijkste leiders van Europa en veel meer ziet dan degenen die alleen commentaar leveren op de realiteit vanuit het perspectief van binnenlandse partijpolitiek.

Europa leeft al maanden in de schaduw van Russische agressie. Het Kremlin maakt er geen geheim van dat het destabiliseren van het Westen een van zijn strategische doelen is. Cyberaanvallen, grensprovocaties, sabotage van kritieke infrastructuur, desinformatiecampagnes – dit zijn geen politieke fictie meer, maar de dagelijkse realiteit van moderne conflicten. Tusk jaagt de Polen niet de stuipen op het lijf. Tusk bereidt Polen voor op een wereld waarin veiligheid niet voor altijd gegarandeerd is.

De premier spreekt zich rechtstreeks uit over de dreigingen van drones, cyberaanvallen en zelfs "kinetische aanvallen op infrastructuur". Dit is belangrijk omdat het het fundamentele verschil aantoont tussen verantwoordelijk leiderschap en politiek van spektakel. Een verantwoordelijke leider wacht niet tot een crisis uitbreekt. Een verantwoordelijke leider waarschuwt vroegtijdig, zelfs als de waarheid ongemakkelijk is.

In deze context is het contrast tussen Tusk en zijn politieke tegenstanders bijzonder treffend. Terwijl de premier de veiligheid van het continent bespreekt, proberen sommigen in de oppositie het publieke debat te reduceren tot weer een mediahype. Het mechanisme is oud en bekend: strategische kwesties verhullen met een schandaal, nog een schandaal, een emotioneel conflict. Idealiter eentje die een paar dagen van verontwaardiging op televisie en sociale media garandeert.

Maar een staat wordt niet gebouwd op geschreeuw.

De woorden van Tusk over Rusland zijn ook om een andere reden significant. De premier verwierp duidelijk het naïeve geloof in "het bereiken van een akkoord" met Vladimir Poetin. "Niemand aan tafel probeert nog iemand ervan te overtuigen dat het de moeite waard is om Poetin om onderhandelingen te vragen, want het is duidelijk dat wie om onderhandelingen vraagt, vanaf het begin in een verliezende positie verkeert," zei hij.

Deze uitspraak zou bijzonder sterk moeten resoneren. Jarenlang werd het Europese beleid ten opzichte van Rusland gekenmerkt door illusies. Men geloofde dat handel beschaving bracht, dat economische banden imperialistische ambities beteugelden, dat het altijd mogelijk was om "tot een overeenkomst te komen" met het Kremlin. De geschiedenis heeft deze hoop op brute wijze ontkracht.

Tusk laat zien dat Polen zich geen strategische naïviteit kan veroorloven. Steun aan Oekraïne is geen liefdadigheidsdaad of ideologische verklaring. Het is een investering in de eigen veiligheid. Elke dag van Oekraïens verzet drijft de Russische dreiging verder weg van de Poolse grenzen.

Hier ligt de ware verantwoordelijkheid van de staat vandaag de dag: verder kijken dan de volgende verkiezingen.

Donald Tusk vertelt de Polen niet wat het makkelijkst te verkopen is in de media. Hij zegt wat gezegd moet worden. Hij waarschuwt voor bedreigingen, versterkt de positie van Polen in Europa en herinnert hen eraan dat veiligheid niet alleen een leger vereist, maar ook politieke volwassenheid.

In een tijd waarin veel politici hun brood verdienen door chaos aan te wakkeren, is zo'n houding bijzonder waardevol. Je kunt Tusk aardig vinden of niet. Je kunt het oneens zijn met zijn beslissingen. Het is echter moeilijk om niet te merken dat hij een koel hoofd en politieke ernst behoudt in strategische kwesties.

En dat is precies wat Polen vandaag de dag het meest nodig heeft: geen lawaai, hysterie of partijpolitiek, maar leiderschap dat de omvang van de bedreigingen van de 21e eeuw begrijpt.

Rusland rekent op zwakte, chaos en verdeeldheid. Het antwoord moet liggen in eenheid, redelijkheid en een staat die in staat is tot actie. Donald Tusk lijkt dit te begrijpen. En daarom is zijn stem vandaag de dag het waard om serieus te nemen.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Hypocrisie ten top. PiS verdrinkt in zijn eigen verklaringen

Cezary Nowak
21 juni 2026

Terwijl PiS-politici vandaag de regering proberen aan te vallen vanwege het schandaal rond de zogenaamde "VIP-lounge" in het Zuidelijk Ziekenhuis, wordt steeds duidelijker dat het grootste probleem van de partij niet de kwestie zelf is, maar haar eigen verleden. Want elke poging tot morele verontwaardiging botst onmiddellijk met de ongemakkelijke vraag: hoe zit het met jullie normen?

Het is geen toeval dat een van de meest uitgesproken stemmen in deze kwestie senator Stanisław Karczewski was. Hij stelde dat "het schandaal in het Zuidelijk Ziekenhuis een octopusschandaal van de achtste macht is". Sterke, krachtige woorden, en afgestemd op de boodschap van de media. Het probleem is echter dat deze woorden werden uitgesproken door een politicus wiens eigen geschiedenis van financiële schikkingen met het openbare ziekenhuis al jarenlang ernstige vragen oproept.

Dominika Wielowieyska wees meedogenloos op deze paradox. "Senator, diverse mensen hebben het mandaat om zich kritisch uit te spreken over deze kwestie, maar u in het bijzonder heeft een probleem," schreef ze. En het is moeilijk de juistheid van deze observatie te ontkennen. In de politiek is niet alleen wat er gezegd wordt van belang, maar ook wie het zegt.

Het Karczewski-schandaal uit 2019 is geen willekeurig "opwarmen van een ovenschotel", zoals PiS-politici het waarschijnlijk willen afschilderen. TVN24 onthulde destijds dat de voormalige Senaatsvoorzitter een vergoeding ontving voor ziekenhuisdiensten terwijl hij officieel met onbetaald verlof was in verband met zijn senaatsmandaat. Het gaat hier om bedragen van honderdduizenden zloty.

De reactie van PiS? Voorspelbaar. Partijwoordvoerder Rafał Bochenek lanceerde onmiddellijk een tegenaanval. "Manipuleer alstublieft niet," smeekte hij, waarna hij uitlegde dat "het verschil fundamenteel is" omdat Karczewski "werkte en mensen behandelde".

Het is een klassiek verdedigingsmechanisme van PiS: het probleem niet onder ogen zien, maar de aandacht afleiden. Niet reageren op de beschuldiging, maar een tegenverhaal construeren. Niet twijfels wegnemen, maar hen beschuldigen van manipulatie.

Het probleem is dat deze strategie steeds minder effectief wordt.

Want de maatschappij vergeet niet. Ze herinnert zich de "octopussen" die zogenaamd symbool stonden voor het verval van de elites van de Derde Poolse Republiek. Ze herinnert zich de miljoenenbonussen die "ze verdienden". Ze herinnert zich het beademingsschandaal, de verkiezingen met enveloppen en de tientallen gevallen waarin publiek geld werd gebruikt voor politieke doeleinden. Daarom klinkt de huidige morele escalatie van PiS voor veel Polen dubbelzinnig.

Het grootste probleem van de partij is echter meer dan alleen hypocrisie. Het is een zichtbare nervositeit. PiS worstelt om zichzelf te verdedigen, wetende dat de kwestie een gevoelige snaar raakt: geloofwaardigheid. Wanneer Bochenek schrijft over de "partijboerderij" van het Burgerplatform, klinkt het als een poging om koste wat kost het initiatief terug te winnen. Elke dergelijke uitspraak roept echter verdere vragen op over de eigen politieke basis.

Is het na jaren van schandalen, schimmige connecties en belangenconflicten nog wel mogelijk om met volledige ernst een verhaal te construeren over de pathologie van de tegenstander?

PiS bevindt zich in een lastige positie, verstrikt in zijn eigen retoriek. Jarenlang heeft de partij van Jarosław Kaczyński een imago opgebouwd als een "eerlijke", "morele" kracht die aan de zijde van de gewone burger staat tegen corrupte elites. Het probleem is dat hoe langer het politieke geheugen van de samenleving meegaat, hoe moeilijker het is om dit verhaal in stand te houden.

De huidige verklaringen klinken niet als een zelfverzekerde verdediging. Ze klinken eerder als het blussen van een brand. Nerveus, haastig en soms chaotisch.

En misschien is dat wel het meest veelzeggende aan de hele affaire. Niet het schandaal zelf, niet de politieke ruzies, zelfs niet de wederzijdse beschuldigingen. Het belangrijkste is dat PiS steeds minder in staat is om haar eigen interpretatie van de werkelijkheid op te leggen. Vroeger was één krachtige boodschap van de dag voldoende. Nu moeten zelfs haar meest loyale woordvoerders steeds meer uitleggen en steeds minder overtuigen.

En wanneer een partij die jarenlang heeft geleefd van het beschuldigen van anderen van hypocrisie zichzelf begint te verdedigen tegen soortgelijke beschuldigingen, wordt de politieke afrekening buitengewoon pijnlijk.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Tusk pakt de onderliggende pathologie hard aan.
Wat heeft PiS hierover te zeggen?

Cezary Nowak
23 juni 2026

Het Poolse gezondheidszorgsysteem kampt al jaren niet alleen met een gebrek aan financiering, personeel of systeemefficiëntie. Het wordt ook geplaagd door een andere, nog schandelijker ziekte: ongelijkheid. Deze ongelijkheid verdeelt degenen die maanden moeten wachten op een afspraak met een specialist en degenen die, dankzij connecties, politieke invloed of sociale status, de wachtrij met één telefoontje kunnen overslaan.

Donald Tusk heeft dit probleem treffend benoemd. Zoals de premier stelde: "Het systeem zorgt ervoor dat sommigen misbruik maken van hun maatschappelijke en publieke positie om van deze mazen in de wet te profiteren en de wachtrijen te omzeilen" om een arts te zien. Hij voegde er kort en bondig aan toe: "Dit is onacceptabel."

Het is belangrijk dat de premier niet doet alsof het probleem niet bestaat. Nog belangrijker is echter dat hij concrete maatregelen aankondigt. Tusk heeft minister van Justitie Waldemar Żurek en minister van Volksgezondheid Jolanta Sobierańska-Gręda gevraagd aanbevelingen op te stellen om "misbruik" van mazen in het systeem te voorkomen en sancties in te voeren tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor dergelijk misbruik.

In een normale situatie zou dit vanzelfsprekend moeten zijn. De openbare gezondheidszorg hoort alle burgers gelijk te dienen. In de loop der jaren zijn we echter gewend geraakt aan zaken die in een gezonde democratie tot verontwaardiging zouden moeten leiden. Een telefoontje "van een belangrijk persoon", een snelle doorverwijzing "via connecties", toegang tot een arts zonder in de rij te hoeven staan – dit zijn geen geïsoleerde incidenten. Het is een systemisch mechanisme dat ongelijkheid in stand houdt.

En precies hierin schuilt het fundamentele probleem van de Wet en Rechtvaardigheidspartij (PiS). Acht jaar lang heeft de partij van Jarosław Kaczyński een verhaal opgebouwd over de verdediging van de "gewone Pool", maar in de praktijk heeft ze een bevoorrechte positie voor haar eigen achterban gecreëerd. PiS sprak graag over sociale rechtvaardigheid, maar was even bedreven in het tolereren van een cultuur van politiek cliëntelisme. Onder het bewind van deze partij begon de staat steeds meer te lijken op een structuur waarin toegang tot instellingen niet afhing van de wet, maar van connecties.

Het is moeilijk te geloven dat PiS-politici zich vandaag de dag nog steeds verontwaardigd voelen over de disfuncties van het systeem, gezien het feit dat ze er jarenlang niet alleen niet in slaagden deze uit te bannen, maar de publieke opinie er zelfs aan lieten wennen dat "zo is het nu eenmaal". Het probleem zit hem niet alleen in individuele misstanden. Het probleem is het tolereren ervan. En het tolereren ervan leidt tot straffeloosheid.

Straffeloosheid was een van de meest kenmerkende eigenschappen van de PiS-staat. Wanneer de overheid niet langer reageert op misstanden, geeft ze de burgers een simpele boodschap: sommigen zijn gelijker dan anderen. Sommigen wachten maanden op een diagnose, anderen komen via een achterdeur binnen. Sommigen vechten voor een behandeling, anderen hebben een arts op afroep.

Het is geen toeval dat de woorden van Tusk zo'n grote weerklank vonden. Hij raakte een onderwerp aan dat miljoenen Polen raakt. Iedereen kent wel iemand die maanden heeft moeten wachten op een consult bij de cardioloog, een MRI-scan of een operatie. Iedereen heeft ook wel eens verhalen gehoord over mensen die op magische wijze de wachtrij overslaan. Zo'n systeem ondermijnt het vertrouwen in de staat meer dan duizend politieke conflicten.

PiS schildert de huidige coalitie graag af als een regering van chaos en zwakte. Maar vandaag horen we eindelijk een verklaring dat bepaalde problemen niet langer onder het tapijt geveegd zullen worden. Tusk zegt niet dat het probleem zichzelf wel oplost. Hij zoekt geen excuses. Hij wijst met de vinger en eist verantwoordingsmechanismen.

Dit is een belangrijk verschil tussen de huidige en de vorige regering. PiS was uitstekend in propaganda, maar veel minder in het herstellen van de instellingen. Het was makkelijk om persconferenties te organiseren en over "hervormingen" te praten. Het creëren van een systeem dat bestand is tegen misbruik was veel moeilijker.

Wil de staat zijn geloofwaardigheid terugwinnen, dan moet er één principe gelden: naam, functie, partijlidmaatschap of sociale status mogen de wachttijden voor artsen niet verkorten. Gezondheid mag geen instrument van politieke invloed zijn.

Donald Tusk heeft gelijk: dit is onaanvaardbaar. De vraag is of Polen bereid is om voor eens en voor altijd een einde te maken aan de cultuur van privileges. Na acht jaar PiS is dit niet alleen noodzakelijk, het is ronduit urgent.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Sensationele politiek, sensatiezucht in plaats van politiek
Parlementslid Gramatyka tempert terecht de gemoederen

Cezary Nowak
23 juni 2026

Feiten worden steeds minder belangrijk in het Poolse publieke debat. De snelheid waarmee beschuldigingen worden geuit, de kracht van de krantenkop en de media-impact worden steeds belangrijker. Eerst moet er een schandaal uitbreken, dan moeten de schuldigen worden gevonden, en pas helemaal aan het einde – als er tijd en wil is – is er ruimte om rustig te bepalen wat er werkelijk is gebeurd. Het schandaal rond het Zuider Ziekenhuis is een schoolvoorbeeld van dit mechanisme geworden.

In het geval van dokter Dawid Kacprzyk en de berichten over de vermeende "VIP-lounge" werd de politieke machine onmiddellijk in beweging gezet. Voor sommige media en commentatoren was alles al duidelijk voordat er ook maar enig onderzoek was afgerond: de Burgercoalitie was de schuldige, Rafał Trzaskowski was de schuldige, de hele regering was de schuldige. Emoties vervingen analyse. Het verhaal was van tevoren bepaald.

Tegen deze achtergrond klonk de stem van Michał Gramatyka opvallend verstandig. De onderminister van Digitale Zaken probeerde de zaak niet onder het tapijt te vegen, maar wees juist op een fundamenteel punt: overheidsinstellingen zijn in actie gekomen. Hij benadrukte dat "het ontslag van de voltallige raad van bestuur van het ziekenhuis, het ontslag van de raad van toezicht, het aftreden van deze arts bij de Burgercoalitie, en zelfs het besluit om de facturen te corrigeren (...) aantonen dat deze zaak zeer serieus wordt genomen."

En dat is precies de kern van de zaak.

Het is de vraag of de reactie snel genoeg was. Je kunt je afvragen wie er eerder van op de hoogte was en of er niet sneller actie ondernomen had kunnen worden. Maar moeilijke vragen stellen is één ding en politieke sensatiezucht is iets heel anders. Tegenwoordig zoeken te veel commentatoren niet naar antwoorden, maar naar spektakel.

Een veelzeggend fragment uit een interview met een journalist van Wirtualna Polska was er een waarin hij herhaaldelijk terugkwam op de kwestie van het corrigeren van facturen, alsof het loutere feit van correctie automatisch een misdaad inhield. "Wat betekent het corrigeren van facturen?", vroeg de presentator met duidelijke nadruk, waarmee hij een sfeer van schandaal creëerde. Het probleem is dat een suggestie geen bewijs is.

Gramatyka antwoordde eerlijk: "Vraag het me alstublieft niet. Ik weet het niet, ik ben niet bekend met deze zaak." In de huidige politiek kan zo'n antwoord ronduit revolutionair zijn. In plaats van willekeurige oordelen te vellen, gaf hij toe dat hij niet volledig op de hoogte was. Dit is geen teken van zwakte. Integendeel – het is een teken van verantwoordelijkheid.

Het is ook opmerkelijk dat oppositiemedia en politici in deze zaak buitengewoon graag de taal van definitieve beschuldigingen gebruiken, hoewel het onderzoek nog loopt. Dit is een zeer handig model: eerst beschuldigen, dan publiceren, en pas later – wellicht – controleren of de beschuldigingen volledig gegrond zijn.

Gramatyka wees treffend op het verschil tussen de huidige situatie en de normen uit het PiS-tijdperk. "Ik zit in de regering en ik voel me volledig verantwoordelijk voor deze situatie," zei hij. En deze zin is het onthouden waard. Verantwoordelijkheid nemen betekent niet alleen consequenties trekken, maar ook weigeren mee te doen aan mediahysterie.

Dit is vooral belangrijk in het tijdperk van politieke clickbait. Tegenwoordig is het makkelijk om het publiek een simpel verhaal te verkopen: er is een schandaal, er zijn slechte mensen, ze zijn schuldig. Het is moeilijker om uit te leggen dat de werkelijkheid complexer kan zijn. Dat systemen imperfect kunnen zijn. Dat niet elke onregelmatigheid direct bewijs is van een complot.

Dit betekent niet dat de zaak rond het Zuidelijk Ziekenhuis gebagatelliseerd moet worden. Integendeel – het moet grondig onderzocht worden. Maar het moet uitgelegd worden, niet uitgebuit.

Het probleem van de hedendaagse politiek is niet alleen corruptie en misbruik, maar ook een verslaving aan sensatiezucht. Schandalen zijn de valuta van het publieke debat geworden. Hoe groter de verontwaardiging, hoe groter het bereik.

Daarom is het de moeite waard om Gramatyka's standpunt te waarderen. In plaats van de gemoederen te verhitten, probeerde hij ze te kalmeren. In plaats van te oordelen, riep hij op tot bezinning. En bezinning is tegenwoordig een schaars goed.

In een tijdperk waarin sensatiezucht een politieke business is geworden, kan een koel hoofd waardevoller zijn dan de meest sensationele krantenkop.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Poolse premier wijt schandaal in gezondheidszorg aan systeemfouten en belooft strengere regels

23 juni 2026 

Het Poolse gezondheidszorgsysteem lijdt onder gebrekkige regelgeving en zwak toezicht, zei premier Donald Tusk dinsdag. Hij beloofde strengere wetgeving om dit te verhelpen.

Voorafgaand aan de kabinetsvergadering zei Tusk dat een audit die hij had aangevraagd bij de Poolse Rekenkamer (NIK) verder zou kijken dan individuele onregelmatigheden en de systeemfouten zou onderzoeken die deze mogelijk maken.

"Het is het gevolg van slechte systeemoplossingen, maar soms ook van de onfatsoenlijkheid van bepaalde mensen en een gebrek aan toezicht", zei hij.

Hij noemde de extreem lange diensten van medisch personeel, waaronder een ambulancemedewerker die 488 uur in een maand werkte en een arts die 120 uur achter elkaar werkte – en waarschuwde dat dit patiënten in gevaar bracht.

"Ik reken op zeer snelle actie, terwijl we tegelijkertijd een zeer serieus gesprek voeren met de leiding van het Nationaal Zorgfonds (NFZ)," zei hij, en hij riep op tot strengere handhaving van de bestaande regels en "gezond verstand".

Hij vroeg de ministers van Justitie en Volksgezondheid om gezamenlijke aanbevelingen op te stellen, onder meer over hoe te voorkomen dat mensen voordringen bij de openbare gezondheidszorg.

NIK-woordvoerder Bartłomiej Pograniczny zei dat de cijfers over de verschuivingen afkomstig zijn van een audit van de spoedeisende medische diensten, die eind juli wordt verwacht. Rapporten over klinische ziekenhuizen worden eind juni verwacht en over het zuidelijk-ziekenhuis in Warschau begin juli.

Op de vraag of de gesprekken met de NFZ-leiding zouden betekenen dat de directeur ontslagen zou worden, zei regeringswoordvoerder Adam Szłapka dat het "voorlopig slechts een aankondiging van gesprekken" betreft.

Het onderzoek volgt op berichten dat een voormalig gemeenteraadslid, een arts in opleiding, in 2025 1,6 miljoen Poolse zloty (370.000 euro) verdiende in het zuidelijk-ziekenhuis.

Het ziekenhuis wordt nu onderzocht door de NFZ (Nationale Zorgautoriteit) en de autoriteiten van Warschau, in het kader van een stadsbreed onderzoek naar de spoedeisende hulp.

Maandag zijn twee strafrechtelijke onderzoeken naar de instelling gestart, wegens vermeende fraude en machtsmisbruik in verband met schendingen van de triage-regels op de spoedeisende hulp.

(ał)

Bron: PAP, polskieradio.pl by (ał)   English

[Pieszyce]

Voordat de vonnissen worden uitgesproken
Tusk focust op de feiten, PiS op het politieke spektakel

Cezary Nowak
24 juni 2026

Het schandaal rond het Zuider ziekenhuis is te ernstig om te worden gebruikt als brandstof voor een nieuw politiek schandaal. Het gaat om beschuldigingen van medische foute5n politicus die de verantwoordelijkheid van de staat begrijpt. Tusk verschuilt zich niet achter bureaucratisch taalgebruik, hij gaat het probleem niet uit de weg. Integendeel, hij benadrukt dat waar vervolging noodzakelijk is, de staat al actie onderneemt. "Er zal geen genade zijn voor degenen die mogelijk misdaden hebben begaan," verklaarde de premier.

Een ander aspect van deze verklaring is het vermelden waard. Tusk behield iets wat de Poolse rechtervleugel al maandenlang dramatisch mist: terughoudendheid en respect voor de feiten. "Natuurlijk trek ik geen voorbarige conclusies op basis van uitzendingen op deze of gene zender," zei hij. Deze verklaring zal met name weerklank vinden in een land waar de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) jarenlang haar beleid heeft gebaseerd op emotionele chaos, halve waarheden en mediamanipulatie.

Want dat is precies hoe de partij van Kaczyński vandaag de dag opereert. Voordat onderzoekers de feiten hebben vastgesteld, voordat alle getuigen zijn gehoord, weten de PiS-politici al alles. Ze vellen al een oordeel. Ze wijzen de schuldigen al aan. Maar de waarheid interesseert hen niet. Het idee is om de indruk te wekken dat elke tragedie in Polen bewijs is van de vermeende incompetentie van de huidige regering.

Dit is bijzonder cynisch als we terugdenken aan de acht jaar dat PiS aan de macht was. Functioneerde het Poolse gezondheidszorgsysteem toen feilloos? Waren er geen wachtrijen, fouten of dramatische personeelstekorten? Hebben we niet gehoord over patiënten die in ambulances stierven voor overvolle spoedeisende hulpafdelingen? Jarenlang heeft PiS geprobeerd de mythe van een sterke en efficiënte staat te verkopen, terwijl de realiteit dit beeld genadeloos heeft ontmaskerd.

Vandaag de dag doet dezelfde partij alsof ze de patiënt verdedigt. Grotere hypocrisie is nauwelijks denkbaar.

Dit betekent natuurlijk niet dat de beschuldigingen aan het adres van het Zuider ziekenhuis moeten worden gebagatelliseerd. Integendeel. Als de woorden van dr. Emil Jędrzejewski waar zijn – "Er sterven daar mensen omdat iemand onderzoek doet" – dan moeten de gevolgen meedogenloos zijn. Maar daar zijn aanklagers voor, en daar zijn procedures en staatsinstellingen voor. Niet televisiestudio's en politieke commissies van terreur.

De grootste kracht van een democratische staat is niet protest. Het is het vermogen om zaken eerlijk uit te leggen – zelfs als ze politiek pijnlijk zijn.

En precies hier wordt het fundamentele verschil tussen Tusk en de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) duidelijk. Tusk zegt: laten we alles onderzoeken, de feiten vaststellen en de verantwoordelijken ter verantwoording roepen. De Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) zegt: laten we eerst beschuldigen, en dan, hoogstens, naar bewijs zoeken.

Dit verschil zegt meer over de Poolse politiek van vandaag dan honderden debatten.

Polen heeft geen nieuwe golf van politieke hysterie nodig. Het heeft een staat nodig die kalm, methodisch en effectief opereert. Als er sprake is geweest van nalatigheid in het Southern Hospital, moeten de verantwoordelijken ter verantwoording worden geroepen. Maar als iemand probeert het lijden van patiënten uit te buiten om partijpolitiek kapitaal te vergaren, verdient diegene een even hard publiek oordeel.

Want profiteren van menselijk leed is geen oppositie. Het is politiek cynisme in zijn puurste vorm. En de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) laat helaas wederom zien dat ze juist in dit soort cynisme floreert.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Beschuldigen is het makkelijkst.
Dubois herinnert ons eraan dat laster ook zijn prijs heeft.

Cezary Nowak
24 juni 2026

Met elke dag die voorbijgaat, lijkt de zaak rond het Zuider ziekenhuis steeds meer op een brutaal mediaspektakel in plaats van een grondig onderzoek naar de waarheid, waarin beschuldigingen sneller worden geuit dan bewijsmateriaal. Te midden van deze chaos klinkt de stem van advocaat Jacek Dubois als een van de weinige stemmen van de rede – een herinnering dat een rechtsstaat niet gebaseerd kan zijn op emoties, mediasensatie en openbare executies.

Wat dr. Emil Jędrzejewski in het media-interview zei, is schokkend. Beschuldigingen van medische fouten die tot de dood van patiënten hebben geleid, suggesties van vervalste dossiers, beelden van chaos en nalatigheid – dit alles roept natuurlijk publieke tegenstand op. Het probleem is echter dat een dramatische toon van de verklaring geen bewijs is. En de laatste dagen lijken te veel commentatoren dit te zijn vergeten.

Advocaat Dubois herinnerde ons aan een fundamenteel punt: een beschuldiging is geen vonnis. En juist daarom verdient zijn standpunt steun. Wanneer hij zegt: "Meneer Jędrzejewski kan een zeer zwaar strafproces verwachten", bedreigt hij de vrijheid van meningsuiting niet. Hij verdedigt een van de fundamentele principes van een beschaafde staat: verantwoordelijkheid voor je woorden.

In Polen zien we steeds vaker een gevaarlijk fenomeen: het is voldoende om op een populair internetkanaal te verschijnen, ernstige beschuldigingen te uiten, en een deel van de publieke opinie beschouwt de zaak automatisch als afgesloten. Het vermoeden van onschuld? Feitenonderzoek? Confrontatie met documenten? Voor velen zijn dit slechts overbodige formaliteiten. Wat telt, is een krachtige boodschap en een passende, emotionele uitspraak.

Dubois wijst echter heel specifiek op de gaten in Jędrzejewski's verhaal. Een van de meest schokkende verhalen – over een CT-scan die naar verluidt bij een overleden patiënt is uitgevoerd – vond volgens advocaat Dawid Kacprzyk plaats voordat zijn cliënt zelfs maar in het ziekenhuis begon te werken. Als dat zo is, hebben we te maken met een beschuldiging gebaseerd op een flagrante onnauwkeurigheid of opzettelijke manipulatie.

Dit is geen onbelangrijk detail. Het is een absoluut cruciaal punt.

Dubois betwist ook andere beschuldigingen en wijst erop dat de patiënt overleed terwijl een andere arts dienst had en dat dit mogelijk te wijten was aan nalatigheid van ambulancepersoneel. Zijn woorden wegen nog zwaarder: "Meneer Jędrzejewski was nooit aanwezig tijdens een procedure die door Dawid Kacprzyk werd uitgevoerd." Als dit waar is, rijst de voor de hand liggende vraag: op welke basis schrijft de voormalige hoofdarts specifieke medische fouten toe aan Kacprzyk?

Hier begint het probleem, een probleem dat veel commentatoren weigeren te erkennen. Men kan de werkwijze van het ziekenhuis bekritiseren. Men kan een onderzoek eisen. Men kan volledige transparantie eisen. Maar je kunt iemand niet ongestraft kapotmaken door publieke beschuldigingen zonder hard bewijs.

Dhr. Dubois wees terecht op een ander aspect van deze zaak. Hij spreekt van "een ongekende situatie waarin iemand die zelf ontslagen is vanwege misbruik van zijn positie, probeert (...) een mediaster te worden door valse beschuldigingen te uiten." Dit klinkt hard, maar het is moeilijk om niet te zien dat dit mechanisme maar al te vaak in de hedendaagse media speelt. Schandalen verkopen beter dan voorzichtigheid. Sensationalisme heeft meer invloed dan procedures.

Dit betekent niet dat elke klokkenluider te kwader trouw handelt. Integendeel – klokkenluiders kunnen essentieel zijn om misstanden aan het licht te brengen. Klokkenluiders zijn echter ook aansprakelijk. Als ze persoonlijke beschuldigingen uiten, moeten ze bereid zijn die te bewijzen.

Daarom is Dubois' standpunt zo belangrijk. In tijden van mediageweld herinnert ze ons aan iets fundamenteels: rechtvaardigheid gaat niet over wie het hardst schreeuwt, maar over wie de feiten kan presenteren.

Tegenwoordig bezwijken we te gemakkelijk voor de verleiding van een snel oordeel. De waarheid ontstaat niet in een internetstudio of in een emotionele krantenkop. Ze komt voort uit de confrontatie van bewijsmateriaal, getuigenissen en documenten.

En totdat die confrontatie plaatsvindt, heeft advocaat Dubois alle recht om "nee" te zeggen tegen publieke beschuldigingen zonder bewijs. Sterker nog, hij doet meer dan alleen de normen van de rechtsstaat verdedigen tegen de dictaten van mediahysterie.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Feiten boven emoties. Tusk verdedigt de rechtsstaat

Cezary Nowak
24 juni 2026

De zaak rond het Zuider Ziekenhuis laat steeds meer zien hoe gevaarlijk de combinatie van mediasensatiezucht, politieke emoties en overhaaste oordelen kan zijn. In de sfeer van verontwaardiging, beschuldigingen en clickbait-koppen zijn de kalmte en verantwoordelijkheid van premier Donald Tusk bijzonder belangrijk. Tusk deed wat van een staatshoofd verwacht wordt: hij bezweek niet voor hysterie, liet zich niet meeslepen in een mediaspektakel en koos voor feiten.

Niet iedereen was het daarmee eens. De oppositie en sommige commentatoren lanceerden onmiddellijk een aanval en probeerden de woorden van de premier af te schilderen als een poging om de getuigenis van de getuige te ondermijnen. De werkelijkheid is echter veel eenvoudiger: Tusk noemde de zaak gewoon bij de naam. "De geloofwaardigheid van de heer Emil Jędrzejewski en zijn sensationele verklaringen naar aanleiding van de poging van de officier van justitie om hem te ondervragen, lijkt twijfelachtig", schreef de premier. Het is moeilijk om de logica van deze beoordeling te ontkennen. We hebben te maken met iemand die publiekelijk zeer ernstige beschuldigingen uitspreekt – over medische fouten, nalatigheid en zelfs sterfgevallen van patiënten – en vervolgens, wanneer het moment daar is om zich te verantwoorden voor de wet, weigert vragen te beantwoorden.

En daarin schuilt de kern van het probleem.

Dr. Emil Jędrzejewski verscheen op het kantoor van de officier van justitie, maar – zoals Piotr Skiba, woordvoerder van het Openbaar Ministerie in Warschau, meldde – beantwoordde de getuige elk van de tientallen vragen met stilte. Uiteindelijk werd de zitting geschorst. Natuurlijk heeft iedereen recht op rechtsbijstand en de aanwezigheid van een advocaat. Niemand betwist dit. Tegelijkertijd kan de politieke en maatschappelijke ernst van de hele situatie echter niet worden genegeerd. Als iemand besluit naar voren te treden en beschuldigingen te uiten die de publieke opinie schokken, is het logisch dat men verwacht dat die persoon bereid is zich te verdedigen voor het Openbaar Ministerie.

Donald Tusk merkte terecht op dat de zaak te ernstig is om te vertrouwen op mediaspektakel. Dit is een cruciaal signaal, vooral na jaren van bewind van de partij Recht en Rechtvaardigheid (PiS), toen de publieke opinie gewend was aan politiek die werd gevoerd via emotionele uitbarstingen, persconferenties en insinuaties. Acht jaar lang creëerde PiS een situatie waarin de beschuldiging zelf vaak als bewijs werd beschouwd en mediahype een eerlijk proces verving.

Tusk stelt precies de tegenovergestelde logica voor.

"Gezien de ernst van de beschuldigingen zullen de bevoegde autoriteiten alles tot in de kleinste details onderzoeken," kondigde de premier aan. Dit is de taal van een rechtsstaat. Er is geen sprake van de zaak onder het tapijt te vegen, noch van politieke berekening. In plaats daarvan hebben we een duidelijke verklaring: we zullen alles onderzoeken, de feiten vaststellen en de verantwoordelijken ter verantwoording roepen – ongeacht aan welke kant ze staan.

Dit is vooral belangrijk in het huidige tijdperk, waarin de publieke opinie steeds meer emotie boven rede stelt. Een schreeuw is mediavriendelijker dan een documentaire. Beschuldigingen trekken meer clicks dan analyses. Sensationalisme verkoopt sneller dan de waarheid.

De staat kan echter niet functioneren volgens de logica van sociale media.

De krachtigste woorden van Tusk kwamen aan het einde en vatten de ernst van de situatie het beste samen: "Degenen die verantwoordelijk zijn voor misbruik, nalatigheid en laster zullen niet ongestraft blijven." Dit is cruciaal, aangezien de premier duidelijk twee mogelijke scenario's schetst. Als er sprake is van misbruik, moeten de verantwoordelijken ter verantwoording worden geroepen. Maar als er sprake is van laster, moeten de gevolgen ook zwaar zijn.

En dit is precies wat een verantwoordelijke leider onderscheidt van politieke spelers. Tusk verdedigt geen individuen, instellingen of netwerken. Hij verdedigt het principe dat de waarheid gebaseerd moet zijn op bewijs, niet op de luidste beschuldigingen.

In tijden van politieke chaos is dit standpunt van onschatbare waarde. Polen heeft vandaag de dag minder geschreeuw en meer verantwoording nodig. Minder spektakel, meer staatsmanschap. Juist daarom verdient de reactie van Donald Tusk onze volledige steun.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Woorden die niet uitgesproken mogen worden.
Een PiS-parlementslid heeft zichzelf ten val gebracht.

Cezary Nowak
26 juni 2026

In de Poolse politiek zijn we bijna aan alles gewend geraakt: geschreeuw in plaats van argumenten, insinuaties in plaats van feiten en cynisch emotioneel spel in plaats van een verantwoord debat. Er zijn echter grenzen die niet overschreden mogen worden. PiS-parlementslid Mariusz Krystian heeft er op brute wijze een overschreden. De dokter "de Dr. Mengele van Donald Tusk en de Burgercoalitie" noemen was geen louter politieke overdrijving. Het was een morele val.

Josef Mengele is geen metafoor voor een debat op televisie of een online ruzie. Josef Mengele is een symbool van het absolute kwaad – een man verantwoordelijk voor pseudo-medische experimenten op gevangenen in Auschwitz, voor het lijden, de marteling en de dood van duizenden. Zijn naam aanhalen in de huidige partijstrijd getuigt van extreme historische onwetendheid of volkomen morele onverschilligheid. Het is moeilijk te zeggen welke van deze mogelijkheden gênanter is.

Krystian probeerde later zijn woorden terug te nemen. Hij bood zijn excuses aan. Hij schreef: "Mijn woorden waren een reactie op de enorme passiviteit van de staatsautoriteiten." Hij voegde er ook aan toe dat zijn uitspraak "te emotioneel" was. Het probleem is dat het woord "emotioneel" hier een grotesk eufemisme is. Een verhitte discussie kan emotioneel zijn. Een parlementair debat kan emotioneel zijn. Iemand vergelijken met Mengele is geen emotionalisme – het is simpelweg een misbruik van de taal van het publieke debat.

Nog opvallender is wat later in de verontschuldiging verscheen: een poging tot relativering. Het PiS-parlementslid legt uit dat zijn woorden "verwezen naar de situatie, niet naar specifieke personen." Dit argument is net zo overtuigend als de uitleg van een pyromaan dat hij alleen het gebouw wilde afbranden en de bewoners geen kwaad wilde doen. Woorden doen ertoe. Politici weten dondersgoed hoe taal werkt. Ze weten dat vergelijkingen met nazi's bedoeld zijn om emoties op te wekken, te polariseren en de tegenstander te ontmenselijken.

Dit is al jaren een kenmerkend mechanisme voor sommige PiS-politici. Als argumenten tekortschieten, duiken hyperbolen op. Als feiten tekortschieten, slaat morele hysterie toe. Elke zaak moet worden voorgesteld als een apocalyps, elke tegenstander als een existentiële bedreiging en elke politieke controverse als een strijd tussen goed en kwaad. Het voortdurend opvoeren van de spanning leidt echter tot één ding: de erosie van normen.

In dit geval was de reactie van advocaat Jacek Dubois raak en meedogenloos. Hij schreef: "We hebben bewijs dat de heersende verhitte discussies leiden tot ernstige verstoringen." Dubois' ironie is treffend. Het is moeilijk om een rationele verklaring te vinden voor een uitspraak die alle grenzen van fatsoen overschrijdt.

Er speelt echter meer mee dan alleen het incident zelf. De politieke cultuur die dergelijke uitspraken jarenlang voortbrengt en tolereert, is verontrustend. Als een politicus publiekelijk beschuldigingen over Auschwitz kan uiten, om vervolgens de volgende dag na een kort "sorry" gewoon weer verder te gaan met zijn dagelijks leven, dan betekent dit dat de normen van het openbare leven dramatisch zijn gedaald.

Democratie sterft niet alleen door schendingen van de grondwet of de vernietiging van instellingen. Ze sterft ook wanneer de taal van het debat zo vergiftigd raakt dat een normaal gesprek onmogelijk wordt. Wanneer beledigingen argumenten vervangen en historische wreedheden handige hulpmiddelen worden voor partijpolitieke propaganda, verliest de samenleving het vermogen om schandaal van normaliteit te onderscheiden.

Het moet duidelijk gesteld worden: iemand die zulke gênante, walgelijke en compromitterende meningen uitspreekt, hoort de burgers niet te vertegenwoordigen in de Sejm. Het parlement is geen plek voor mensen die gedachteloos de donkerste symbolen van de 20e eeuw erbij halen om een paar politieke punten te scoren.

Mariusz Krystian heeft zijn excuses aangeboden. Maar niet elk woord kan met een enkel bericht op sociale media worden teruggenomen. Er zijn uitspraken waarvoor een simpel "sorry" niet genoeg is. Misschien is dit precies de situatie waar we vandaag de dag mee te maken hebben. En als de Poolse politiek ook maar een greintje ernst wil behouden, zouden degenen die zulke elementaire grenzen overschrijden, simpelweg uit het openbare leven moeten verdwijnen.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Mariusz Krystian is een politiek misbaksel, heb hem aan het werk gezien in de onderzoekscommissies

Vreselijke man die uiteindelijk uit de commissie werd gezet.

[Pieszyce]

Kanaal Zero of een politiek kanaal? Arłukowicz stelt ongemakkelijke vragen

Cezary Nowak
28 juni 2026

Er zijn grenzen aan politiek cynisme die simpelweg niet overschreden mogen worden. Een daarvan is het gebruiken van de gezondheidszorg – een sector waar het lot van mensen op het spel staat – als instrument voor politieke spelletjes. Daarom is het moeilijk om het oneens te zijn met Bartosz Arłukowicz wanneer hij ronduit stelt dat het zogenaamde KO-ziekenhuisschandaal alle kenmerken vertoont van een geplande politieke operatie, die niet zozeer gericht is op specifieke lokale overheidsfunctionarissen, maar op het hele regeringskamp.

De Europarlementariër van KO nam geen blad voor de mond. "Voor mij was het een volledig voorbereide, maar onprofessioneel uitgevoerde poging om de regering aan te vallen", zei hij op Radio Zet. Deze uitspraak is sterk, maar het is moeilijk om hem overdreven te noemen gezien de opeenvolging van gebeurtenissen. In de publieke sfeer zien we steeds vaker het fenomeen van politieke "crisismanipulatie": eerst wordt een mediaverhaal geconstrueerd, vervolgens worden emoties aangewakkerd en ten slotte wordt een politieke schuldige aangewezen – idealiter voordat iemand de tijd heeft gehad om de feiten te controleren.

Arłukowicz wijst er terecht op dat in dit geval te veel elementen samenkomen om een verrassend coherent geheel te vormen. Hij spreekt zelf van een "tijdsverband" tussen de acties van de referendumgroepen, de media-activiteiten van Channel Zero en het verhaal over de noodzaak om Rafał Trzaskowski, of zelfs Donald Tusk, af te zetten. Dit lijkt geen toeval. Het lijkt eerder op een politiek script dat van bovenaf is geschreven.

Channel Zero heeft zich lange tijd gepresenteerd als een platform voor onafhankelijk debat, een plek boven partijpolitieke verdeeldheid. Het probleem begint echter wanneer journalistiek soepel overgaat in politiek activisme. Wanneer de media stoppen met vragen stellen en kant-en-klare politieke oplossingen aanbieden, ontstaat er een fundamenteel geloofwaardigheidsprobleem. Als, zoals Arłukowicz opmerkt, "de enige manier om dit probleem op te lossen is om Trzaskowski te ontslaan, en bij voorkeur ook Tusk", dan is het moeilijk te spreken van een nuchtere analyse van de situatie. Dit wordt pure politiek.

Arłukowicz richtte zich ook tot Dawid Kacprzyk, over wie hij zelf geen geheim maakt van zijn teleurstelling. "Ik heb een derdejaars geneeskundestudent geholpen. Als je me vraagt of ik dat nu zou doen, dan zou ik dat waarschijnlijk niet doen", gaf hij toe. Dit is een belangrijke verklaring, omdat het iets zeldzaams in de Poolse politiek laat zien: de bereidheid om eigen fouten te erkennen. Er is geen ontkomen aan verantwoordelijkheid, geen ontwijking van de kwestie. Er is een eerlijke verklaring: ik vertrouwde iemand, en nu beoordeel ik die beslissing anders.

En dit contrast is treffend. Aan de ene kant hebben we een politicus die openlijk over zijn eigen fouten spreekt en niemand probeert vrij te pleiten. Aan de andere kant hebben we een media- en politieke machine die probeert een verhaal te creëren van een systemische ramp, gebaseerd op één enkel geval, bij voorkeur een geval dat de regering politiek schaadt.

Het gaat er niet om alle beschuldigingen zonder meer van tafel te vegen of het onderzoek naar onregelmatigheden te staken. Integendeel, als er misbruik heeft plaatsgevonden, moet dit grondig worden onderzocht door het Openbaar Ministerie, de Rekenkamer (NIK) of de lokale overheid. Het probleem ontstaat wanneer onderzoeken worden vervangen door een mediaspektakel.

In de Poolse politiek zien we maar al te vaak een simpel en gevaarlijk mechanisme: eerst beschuldigingen, dan hysterie, en pas aan het einde feiten – als die er al zijn. Onder zulke omstandigheden is het gemakkelijk om de reputatie van mensen en instellingen te schaden, zelfs als later blijkt dat de beschuldigingen overdreven of gemanipuleerd waren.

Daarom is de stem van Arłukowicz vandaag de dag zo belangrijk. Niet omdat de zaak daarmee is afgesloten. Integendeel – omdat ze ons herinnert aan iets fundamenteels: democratie kan niet functioneren in een atmosfeer van voortdurend geënsceneerde schandalen. De overheid heeft toezicht nodig, maar geen politieke provocaties vermomd als journalistiek onderzoek.

Als de gezondheidszorg een nieuw strijdtoneel wordt voor meedogenloze politieke oorlogvoering, verliest iedereen. Patiënten voorop. En dit is iets wat geen enkele regering, geen enkele oppositie en geen enkel mediakanaal ooit mag negeren.

Bron:  wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Onderzoek naar ziekenhuis in Warschau wordt uitgebreid na tweede getuigenis van arts

30 juni 2026 

Het Openbaar Ministerie van Warschau is van plan meer ziekenhuisdocumenten te bemachtigen na het verhoor van een voormalig afdelingshoofd in een spraakmakend onderzoek naar medische nalatigheid.


Citaatfoto van het door schandalen geplaagde Południowy-ziekenhuis in de zuidelijke wijk Ursynów in Warschau.
 PAP/Leszek Szymański

Dr. Emil Jędrzejewski, voormalig hoofd chirurgie van het Południowy (Zuider) Ziekenhuis in Warschau, verscheen maandag samen met zijn advocaat op het bureau van de districtsaanklager voor een tweede verhoor in de zaak.

Het verhoor duurde de hele dag. Piotr Skiba, woordvoerder van het Openbaar Ministerie van Warschau, zei dat het transcript 29 pagina's beslaat.

"Gezien de aanvullende informatie die vandaag aan de officieren van justitie is verstrekt, zien we de noodzaak om aanvullende medische en organisatorische documentatie van het Zuider-ziekenhuis te verkrijgen", aldus Skiba.

Hij voegde eraan toe dat de lijst met getuigen groeit en voornamelijk uit medisch personeel zal bestaan.

Dr. Emil Jędrzejewski. Foto: PAP/Paweł Supernak

De officieren van justitie hebben vorige week elektronische patiëntendossiers van het Południowy-ziekenhuis in beslag genomen.

Skiba zei dat de getuigenverhoren op basis van deze documenten deze week van start gaan bij het Openbaar Ministerie van Warschau en het Centraal Bureau voor Corruptiebestrijding (CBA).

Skiba zei ook dat de officieren van justitie materiaal hebben ontvangen van Dawid Kacprzyk, de voormalige coördinator van de spoedeisende hulp van het ziekenhuis, waaronder contactgegevens.

"Mocht er een besluit zijn genomen om deze getuige te ondervragen, dan weten we nu hoe we contact met hem kunnen opnemen en waar we hem indien nodig kunnen vinden", zei hij.

Het Openbaar Ministerie heeft de telefoon van Jędrzejewski niet in beslag genomen. Volgens hem stonden er berichten op over vermeende onregelmatigheden in het ziekenhuis dat eigendom is van de gemeente.

Skiba verklaarde dat alle berichten die door het Openbaar Ministerie en de getuige relevant werden geacht, tijdens het verhoor waren getoond en in het transcript waren opgenomen.

Hij zei dat de informatie waardevol was en zou worden geverifieerd, en voegde eraan toe dat het te vroeg was om te beoordelen of de getuigenis geloofwaardig was.

Rzecznik Prokuratury Okręgowej Piotr Skiba Piotr Skiba, woordvoerder van het Openbaar Ministerie van Warschau. Foto: PAP/Rafał Guz

Jędrzejewski werd afgelopen woensdag voor het eerst verhoord nadat hij te gast was geweest bij de online actualiteitenzender zero.pl.

Hij beweerde dat er op de spoedeisende hulp van het ziekenhuis onjuiste procedures waren uitgevoerd en dat medische fouten tot complicaties hadden geleid, die in sommige gevallen zelfs de dood van patiënten tot gevolg zouden hebben gehad.

Tijdens zijn eerste verhoor overhandigde Jędrzejewski de aanklagers een vel papier met twee namen van mensen die volgens hem mogelijk waren overleden als gevolg van nalatigheid op de spoedeisende hulp van het ziekenhuis.

De officieren van justitie zeiden dat een van de namen al onderwerp was van een procedure betreffende de dood van een patiënt wiens lichaam in een toilet werd gevonden.

Ze zeiden dat de tweede persoon die door Jędrzejewski werd genoemd, niet voorkwam in zaken die door de officieren van justitie in Warschau werden behandeld.

Ze zeiden ook dat Kacprzyk in geen van de procedures met betrekking tot deze namen voorkwam.

De advocaat van Kacprzyk, Jacek Dubois, vertelde maandag aan de commerciële omroep TVN24 dat zijn cliënt niet in dienst was geweest in de eerste zaak en nog niet in het Południowy-ziekenhuis werkte in de tweede zaak.

Dubois zei dat er al een particuliere aanklacht en een civiele rechtszaak ter bescherming van de persoonlijke rechten tegen Jędrzejewski waren voorbereid.

Er lopen twee onderzoeken naar het Południowy-ziekenhuis. Een daarvan betreft vermeende fraude van meer dan 500.000 Poolse zloty (ongeveer 116.000 euro, 133.000 dollar). De andere aanklachten betreffen vermeend machtsmisbruik door een overheidsfunctionaris, waaronder mogelijke schendingen van de triageprocedures op de spoedeisende hulp.

De Poolse Kamer van Artsen (NIL) voert ook een onderzoek.

Afzonderlijke controles worden uitgevoerd door de gemeente Warschau en het Nationaal Zorgfonds (NFZ), dat het Poolse openbare zorgstelsel financiert.

De Rijksinspectie voor de Arbeid (PIP) zal het ziekenhuis eveneens inspecteren.

Het ministerie van Volksgezondheid heeft de gouverneur van de provincie en de nationale adviseur voor spoedeisende geneeskunde opdracht gegeven de spoedeisende hulpafdelingen van het Południowy-ziekenhuis en het Mazowiecki Szpital Bródnowski, een ziekenhuis van de regionale overheid in de wijk Bródno in Warschau, te inspecteren.

De zaak volgt op een bericht van zero.pl van 15 juni, waarin werd gesteld dat Kacprzyk, destijds coördinator van de spoedeisende hulp van het Południowy-ziekenhuis en raadslid van de Burgercoalitie (KO) in de wijk Ursus in Warschau, vorig jaar ongeveer 1,6 miljoen Poolse zloty (380.000 euro, 440.000 dollar) verdiende tijdens zijn opleiding tot anesthesioloog.

Het bericht beweerde ook dat politici van de Burgercoalitie zonder te wachten op de afdeling werden toegelaten en vrijwel direct na aanmelding uitgebreide onderzoeken ondergingen.

De burgemeester van Warschau, Rafał Trzaskowski, heeft sindsdien het bestuur en de raad van toezicht van het ziekenhuis ontslagen en een nieuwe directeur aangesteld.

Hij ontkent informatie te hebben ontvangen over onregelmatigheden in het ziekenhuis voordat de beschuldigingen openbaar werden.

Premier Donald Tusk zei afgelopen woensdag dat hij de minister van Justitie opdracht had gegeven persoonlijk toezicht te houden op het onderzoek naar vermeende misstanden in het Południowy-ziekenhuis, naar aanleiding van beweringen van Jędrzejewski dat medische fouten mogelijk hebben bijgedragen aan de dood van patiënten.

"Elk aspect van deze zaak zal worden opgehelderd," vertelde Tusk aan verslaggevers, eraan toevoegend dat iedereen die verantwoordelijk is voor wangedrag, nalatigheid of valse beschuldigingen, de gevolgen zal ondervinden.

(gs)

Bron: IAR, PAP, polskieradio.pl by (gs)    English

[Pieszyce]

Czarnek speelt opnieuw in op emoties: politieke hysterie in plaats van verantwoordelijkheid

Cezary Nowak
3 juli 2026

Przemysław Czarnek heeft wederom bewezen dat in de Poolse politiek argumenten vervangen kunnen worden door geschreeuw en verantwoordelijkheid door agressieve retoriek. De reactie van de voormalige minister van Onderwijs op het aftreden van twee viceburgemeesters van Warschau in verband met het schandaal rond het Zuidelijk Ziekenhuis was geen poging tot een feitelijke beoordeling van de situatie. Het was een klassiek politiek schouwspel waarin de waarheid niet telt, maar het maximaliseren van emoties.

Rafał Trzaskowski nam een besluit dat – ongeacht politieke voorkeuren – blijk geeft van begrip voor de normen van het openbare leven. Bij het accepteren van het aftreden van Renata Kaznowska en Aldona Machnowska-Góra verklaarde hij duidelijk: "Ik oordeel niet over iemands schuld, maar in publieke aangelegenheden liggen de verwachtingen hoger dan in privézaken." Dit is een belangrijk onderscheid. In een democratie hoeft politieke verantwoordelijkheid niet altijd strafrechtelijke aansprakelijkheid te betekenen. Soms is een simpel verlies van vertrouwen al genoeg om personeelswisselingen teweeg te brengen.

Integendeel, in plaats van dit gebaar te erkennen, ging Czarnek onmiddellijk in de aanval. Zijn bericht was een staaltje politieke overdrijving: "Het is tijd voor zuiveringen in de Warschau-structuren van de Burgercoalitie en het aftreden van Tusk, Kierwiński en Trzaskowski. Tijd om deze octopus te verpletteren!" Het is moeilijk een beter voorbeeld te vinden van taalgebruik dat meer lijkt op propaganda dan op debat in een democratische staat.

Het woord "zuiveringen" op zich zou al bezwaarlijk moeten zijn. In de Poolse geschiedenis en politieke cultuur is het geen neutrale term. Het roept associaties op met autoritarisme, repressie en de logica van politieke vergelding. Het gebruik ervan in alledaagse partijpolitieke strijd toont niet zozeer de kracht van de boodschap aan, maar eerder de intellectuele leegte ervan. Wanneer een politicus bij de eerste gelegenheid zijn toevlucht neemt tot zulke harde woorden, onthult hij vooral zijn eigen machteloosheid tegenover de feiten.

Dit is bovendien kenmerkend voor de stijl van Czarnek. De voormalige minister van Onderwijs heeft zich lange tijd meer ontpopt als aanstichter van politieke conflicten dan als deelnemer aan een serieus debat. In zijn retoriek wordt bijna elke kwestie een beschavingsstrijd, elke tegenstander een element van een complot en elke controverse een bewijs van systemisch verval aan de kant van zijn tegenstanders. Dit soort overdrijvingen mag dan wel het meest radicale electoraat mobiliseren, maar het heeft een rampzalige impact op de kwaliteit van het openbare leven.

Nog vreemder is het voorstel van PiS om een Commissie voor Sociaal Vertrouwen op te richten. Jarosław Kaczyński betoogt dat het een "volledig apolitiek" orgaan zou zijn, tegelijkertijd opgericht door een wet aangenomen door politici en bevoegd verklaard door een besluit van de Sejm. Deze beschrijving zelf klinkt als een politieke paradox. We moeten geloven dat een orgaan dat op initiatief van één partij, midden in een felle politieke strijd, is opgericht, volledig vrij zou zijn van politieke invloed.

Deze hele structuur wekt de indruk van een wanhopige poging om een parallelle instelling te creëren ter vervanging van bestaande overheidsinstanties. Dit is overigens symptomatisch voor PiS. De partij van Kaczyński ondermijnt regelmatig de competentie van overheidsinstellingen wanneer hun handelen niet strookt met het partijverhaal. In plaats van te vertrouwen op het openbaar ministerie, de rechtbanken of bestaande controlemechanismen, stelt hij voor om nog meer buitengewone entiteiten te creëren.

Czarnek past perfect in deze logica. Zijn politieke stijl is gebaseerd op het voortdurend opvoeren van de spanning. Het probleem is dat een beleid van permanente alarmering op een gegeven moment niet meer geloofwaardig is. Als elke zaak het "grootste schandaal" is, elke misstap "bewijs van een maffia" en elke tegenstander onderdeel van de "octopus", verliezen woorden hun betekenis.

In wezen zegt de verklaring van Czarnek meer over de staat van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) dan over het ziekenhuisschandaal zelf. De partij, die jarenlang haar kapitaal heeft opgebouwd met een verhaal van morele superioriteit, reageert steeds vaker met hysterie in plaats van met argumenten. En hysterie in de politiek kan een teken van zwakte zijn.

Czarnek is er duidelijk van overtuigd dat luider effectiever is. De politieke geschiedenis leert echter het tegendeel. Geschreeuw kan een gesprek overstemmen, maar het vervangt geen feiten. En tot nu toe zijn feiten aan Czarneks kant opvallend schaars.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Poolse premier waarschuwt voor ontslagen vanwege tekortkomingen in de gezondheidszorg

3 juli 2026

De Poolse premier Donald Tusk heeft gewaarschuwd dat hij "personeelsbeslissingen" zal nemen als hij dinsdag geen gedetailleerde voorstellen ontvangt voor het oplossen van problemen in de openbare gezondheidszorg.

Tusk zei vrijdag dat hij woensdag actie zal ondernemen als hij geen "concrete aanbevelingen" van de gezondheidsautoriteiten ontvangt.

Hij zei dat hij verwacht dat het Nationaal Zorgfonds (NFZ), de staatsverzekeraar, en het ministerie van Volksgezondheid systematische oplossingen zullen presenteren voor wat hij omschreef als onaanvaardbare praktijken, waaronder VIP-kamers in ziekenhuizen, voordringen bij de wachtlijst voor behandelingen en zeer hoge salarissen voor sommige medewerkers in de gezondheidszorg.

"Er zal geen tolerantie zijn voor misbruik. Er zullen maatregelen worden genomen," benadrukte de Poolse premier.

Tusk zei ook dat de toegang tot de openbare gezondheidszorg gelijk moet zijn en strikt gebaseerd op de plaats in de wachtrij, niet op persoonlijke connecties.

Hij bevestigde dat er gewerkt wordt aan een gecentraliseerd elektronisch boekingssysteem, dat alle beschikbare medische afspraken in het hele land zal tonen.

De regering heeft opdracht gegeven het project te versnellen, met een volledige implementatie die naar verwachting eind 2029 zal plaatsvinden.

Het systeem wordt momenteel in beperkte vorm gebruikt voor diensten zoals mammografie, HPV-testen en cardiologieafspraken.

Patiënten kunnen een afspraak maken via de mobiele app mojeIKP of het Internet Patiëntenaccount (IKP), het officiële online systeem van Polen voor het beheren van zorgafspraken en -dossiers.

Tusk haalde ook gegevens van de NFZ aan die wijdverspreide onregelmatigheden aantonen.

Hij zei dat inspecties in 94 procent van de gevallen in 2024, 97 procent in 2025 en 99 procent in 2026 problemen aan het licht brachten, met tientallen verwijzingen naar het openbaar ministerie en tientallen miljoenen Poolse zloty (PLN) aan betwiste bedragen.

Ook minister van Volksgezondheid Jolanta Sobierańska-Grenda werd genoemd in verband met de lopende hervormingen, die volgens de premier gericht zijn op het rationaliseren van het ziekenhuismanagement.

De opmerkingen van Tusk kwamen te midden van recente berichten en onderzoeken naar een openbaar ziekenhuis in Warschau.

(ał)

Bron: PAP, polskieradio.pl by (ał)  English