Evangelie of propaganda? Rydzyk verdedigt opnieuw leden van de Wet en Rechtvaardigheidspartij

[Pieszyce]

Evangelie of propaganda? Rydzyk verdedigt opnieuw leden van de Wet en Rechtvaardigheidspartij

Cezary Nowak
13 juli 2026

Toen het erop leek dat de kwestie rond het Justitie fonds vooral het onderwerp van aanklagers en rechtbanken zou worden, besloot pater Tadeusz Rydzyk er een compleet andere dimensie aan te geven. Tijdens de 35e Familiebedevaart van Radio Maryja naar Jasna Góra sprak hij niet over de noodzaak om de aanklachten te verduidelijken, noch deed hij een beroep op geduld met het rechtssysteem of respect voor de wet. In plaats daarvan portretteerde hij Zbigniew Ziobro en Marcin Romanowski als bijna vervolgde helden.

"De minister wilde geen geld geven aan linkse groeperingen, aan de demoralisatie van kinderen en jongeren, aan LHBT'ers, aan deze abnormaliteiten, en hij lijdt daar nu onder," zei de Redemptorist. In zijn verhaal zijn de beschuldigden niet verantwoordelijk voor de beslissingen die ze tijdens hun ambtstermijn hebben genomen. Ze zijn slachtoffers van ideologische wraak.

Maar de rechtsstaat werkt anders. Schuld of onschuld wordt niet bepaald door preken, pelgrimstochten of politieke demonstraties, maar door de rechtbank. Iedere beschuldigde heeft recht op verdediging en het vermoeden van onschuld. Tegelijkertijd mag niemand morele immuniteit worden verleend simpelweg omdat hij of zij jarenlang nauwe banden heeft onderhouden met een bepaalde politieke of religieuze groepering.

Dit is niet de eerste keer dat pater Rydzyk het gezag van een geestelijke in een lopend politiek conflict aanwendt. Zijn toespraken lijken al jaren steeds meer op partijpolitiek commentaar dan op religieuze reflectie. Het is moeilijk om niet de indruk te krijgen dat de grens tussen de preekstoel en het politieke spreekgestoelte volledig is vervaagd.

Zijn woorden over "wreedheid" jegens degenen die worden onderzocht, zijn bijzonder veelzeggend. "Dit is brutaliteit, deze behandeling van mensen; dat moet gezegd worden," betoogde hij. Sterke bewoordingen zijn indrukwekkend, maar ze vervangen de feiten niet. Als wetshandhavingsinstanties de wet hebben overtreden, moeten ze ter verantwoording worden geroepen. Als de procedures echter volgens de regels verlopen, is het afschilderen ervan als politieke wraak een poging om het vertrouwen in de staatsinstellingen te ondermijnen.

Nog raadselachtiger is de manier waarop de priester opnieuw ideologische thema's uitbuit. Naast zijn verdediging van politici heeft hij ook kritiek geuit op de LGBT-gemeenschap en in-vitrofertilisatie. Dit is een bekend mechanisme: in plaats van de verantwoordelijkheid van degenen die publieke middelen beheren te bespreken, wordt de discussie verplaatst naar het toneel van de cultuuroorlog. Daardoor wordt de publieke aandacht afgeleid van de belangrijkste vraag: zijn de middelen van het Justitiefonds rechtmatig en voor het beoogde doel besteed?

Religie heeft een enorme invloed. Daarom mag van geestelijken bijzondere voorzichtigheid worden verwacht. Wanneer een priester zich duidelijk aan de kant van bepaalde politici schaart, riskeert hij niet alleen zijn eigen gezag, maar ook het gezag van de Kerk. De gelovigen hebben het recht een pastor te verwachten, geen woordvoerder van één enkele politieke partij.

De geschiedenis leert dat te nauwe banden tussen het altaar en de overheid vrijwel nooit goed aflopen voor de Kerk. De instelling, die een moreel baken voor iedereen zou moeten zijn, wordt steeds meer gezien als een deelnemer aan de politieke strijd. En vervolgens wordt elke daaropvolgende toespraak niet langer beschouwd als een stem van het geweten, maar als onderdeel van een campagne.

Pater Tadeusz Rydzyk heeft het volste recht op zijn eigen mening. Het is echter onmogelijk te doen alsof zijn woorden slechts religieuze reflectie zijn. Ze vormen een opzettelijke inmenging in het publieke debat, bedoeld om de beoordeling van specifieke acties en specifieke politici te beïnvloeden.

In een democratische staat kan iedereen zijn of haar overtuigingen verdedigen. Het probleem ontstaat wanneer religieus gezag niet dient om de gemeenschap te versterken, maar om de machthebbers te rechtvaardigen voordat de besluitvorming is afgerond. De Kerk moet mensen herinneren aan verantwoordelijkheid, eerlijkheid en waarheid. Als zij zich daarentegen mengt in een politiek conflict, loopt zij het risico haar geloofwaardigheid te verliezen. En die geloofwaardigheid kan niet worden hersteld door pelgrimstochten of spraakmakende toespraken.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku