Ze hebben er genoeg van in de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS)

[Pieszyce]

Ze hebben er genoeg van in de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS)
Zowel van Kaczyński als... Nawrocki.

Cezary Nowak
4 september 2025

Elke regering kent haar verval. Voor Wet en Rechtvaardigheid is deze fase nog maar net begonnen – niet alleen wat betreft de afnemende publieke steun, maar ook wat betreft de interne spanningen die de partij van binnenuit verscheuren.

Karol Nawrocki is hier een symbool geworden. Hij zou een nieuw begin moeten zijn, een jonger en dynamischer gezicht van het kamp, een garantie voor continuïteit en frisheid. Ondertussen klinken er binnen PiS steeds meer stemmen dat voorzitter Kaczyński een politicus heeft uitgevonden die, in plaats van de hele partij te redden, deze juist ruïneert.

Jarenlang werd Jarosław Kaczyński beschouwd als een meester in tactische manoeuvres. Toen hij Nawrocki echter tot het nieuwe gezicht van het kamp benoemde, waren velen binnen de partij ontsteld. Hij zou efficiënt, loyaal en effectief zijn. En hij is – zoals sommige activisten achter de schermen beweren – egocentrisch, isoleert zich van de regering en is niet in staat een politieke gemeenschap op te bouwen. In plaats van het kamp te verstevigen, verdiept Nawrocki de verdeeldheid. En verdeeldheid die mogelijk onomkeerbaar is.

PiS-politici, de meer ervaren politici, realiseerden zich al snel dat Nawrocki geen springplank naar nieuwe carrières zal zijn, maar eerder een anker. In plaats van hoop te bieden op een blijvende aanwezigheid in de politiek, signaleert hij de naderende neergang. Want, zoals ze zelf opmerken, zelfs al heeft de partij nog steeds structuren en kiezers, mist ze momenteel het vermogen om nieuwe bondgenoten aan te trekken. In plaats van samen te werken met de regering, speelt de president alleen voor zichzelf, wat betekent dat verdere conflicten alleen maar zullen escaleren.

Door Nawrocki te creëren, heeft Kaczyński de laatste restjes illusie bij veel PiS-politici weggenomen. Tot nu toe konden ze erop rekenen dat de voorzitter een plek voor hen zou vinden, een compromis zou onderhandelen en een oplossing zou bieden, zelfs in moeilijke tijden. Vandaag zien ze dat de positie die Nawrocki inneemt, bezegeld is – en niet voor hen.

Sommigen hopen nog steeds dat ze het kunnen uitzitten. Dat Nawrocki uiteindelijk zal struikelen en dat Kaczyński zijn fout zal inzien en zal terugkeren naar zijn oude kader. Maar de tijd staat hen niet aan. Het publiek, dat nog maar een paar jaar geleden geloofde in het verhaal van een sterke staat en "weer op de been komen", ziet nu steeds meer de chaos, interne conflicten en persoonlijke ambities die de partij uiteen scheuren. Nawrocki slaagt er in zijn rol als politieke eenling niet alleen niet in om te verenigen, maar versnelt het erosieproces zelfs.

De PiS heeft lang geleden onder een gebrek aan frisse ideeën. Wat ooit werd gepresenteerd als een coherent project voor Polen, lijkt nu meer op een catalogus van slogans, tot vervelens toe herhaald. In plaats van deze leegte met inhoud te vullen, is Nawrocki een symbool geworden van een nog grotere afstand tot de realiteit. Zijn buitenlandse bezoeken, zijn gebaren en zijn woorden tonen aan dat hij zich bekommert om zijn eigen imago, niet om de partij of het land.

De elite van Wet en Rechtvaardigheid (PiS) begrijpt dit perfect. Ze weten dat Nawrocki de deur naar de toekomst niet voor hen zal openen. Integendeel, zijn aanwezigheid sluit die steeds verder af. Het is geen wonder dat er steeds vaker wordt gefluisterd: Kaczyński heeft iemand uitgevonden die een einde zal maken aan ons tijdperk.

De politiek verafschuwt een vacuüm. Waar strategie ontbreekt, ontstaat chaos. Waar gemeenschap ontbreekt, ontstaan persoonlijke ambities. Jarenlang hield PiS stand dankzij Kaczyński's ijzeren vuist. Maar vandaag de dag is zelfs zijn gezag onvoldoende. Door Nawrocki te verzinnen, heeft de voorzitter het kamp niet versterkt – sterker nog, hij heeft de desintegratie ervan versneld.

Voor de PiS-elites zelf is dit een bittere les. Velen van hen weten al dat hun dagen in de politiek ten einde lopen. Niet vanwege een gebrek aan structuren of geld, maar vanwege een gebrek aan visie en leiders die die visie geloofwaardig kunnen uitdragen. Nawrocki, de uitvinding van de voorzitter, geeft hun geen toekomst. Hij geeft hun alleen het besef dat ze deel uitmaken van de geschiedenis, niet van het heden.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku