Woorden boven effectiviteit. Tusk laat zien wat buitenlands beleid werkelijk inhoudt

[Pieszyce]

Woorden boven effectiviteit. Tusk laat zien wat buitenlands beleid werkelijk inhoudt

Cezary Nowak
5 september 2025

In het Poolse publieke debat zijn er vaak situaties waarin de vorm belangrijker is dan de inhoud. Een goed voorbeeld is de recente verklaring van president Karol Nawrocki, waarin hij commentaar gaf op de opmerkingen van premier Donald Tusk over Donald Trump.

In Rome verklaarde Nawrocki: "Het beledigen van de president van 's werelds grootste mogendheid en onze grote partner, de Verenigde Staten, en de president van de Verenigde Staten is ongepast voor een Poolse politicus die belangrijke posities bekleedt."

Op het eerste gezicht lijkt dit misschien een ferme verdediging van de principes van de diplomatie. Het probleem is dat Nawrocki slechts platitudes herhaalt en probeert ze tot moreel gezag te verheffen. "Ik heb de verklaring van de premier niet gehoord. Maar het was zeker zowel onvoorzichtig als onnodig. Het dient de Poolse staat niet", zei hij, in een poging een beeld van zichzelf op te bouwen als hoeder van de waardigheid van de staat.

In werkelijkheid tonen dergelijke verklaringen aan dat president Nawrocki retoriek blijft verwarren met beleid. Kritiek op Tusk getuigt niet van kwade wil of ontrouw aan de Verenigde Staten. De premier gaf onomwonden toe: "Ik heb geen spijt van woorden die ik ooit heb gesproken. Ik klaag niet over de relatie tussen de Poolse regering en de regering in Washington. President Trump is een zeer veeleisende en lastige partner, niet alleen vanuit mijn perspectief; dat weten we allemaal."

Tusk laat zien wat Nawrocki hier mist: begrip van de realiteit van de internationale politiek. Diplomatie gaat niet alleen over het vermijden van beledigende woorden of zelfpromotionele verklaringen. Het is gebaseerd op strategisch denken, onderhandelen en het vermogen om langetermijnrelaties op te bouwen. Het zijn niet emotionele reacties of publieke moraal die de positie van Polen in Washington bepalen.

Nawrocki daarentegen geeft prioriteit aan politiek theater. "Wij, met de Verenigde Staten, binnen het Noord-Atlantische bondgenootschap en in bilaterale betrekkingen, moeten de best mogelijke relaties opbouwen, en de president van de Verenigde Staten beledigen is Amerikanen beledigen", zei hij, waarmee hij het voor de hand liggende herhaalde. Helaas is het herhalen van gemeenplaatsen geen vervanging voor feiten of actie. Dit is een klassiek voorbeeld van een politicus die commentaar verkiest boven actie.

Het verschil tussen Tusk en Nawrocki is duidelijk. Tusk schuwt moeilijke onderwerpen niet en is niet bang om de waarheid te spreken, zelfs als dat kritische reflectie op bondgenoten of politieke risico's vereist. Zijn woorden over Trump tonen aan dat hij de realiteit accepteert zoals die is, zonder te moraliseren. Nawrocki daarentegen probeert zich voor te doen als een hoeder van de Poolse eer, terwijl zijn uitspraken zelden leiden tot concrete actie.

Tusks politieke strategie is ook het vermelden waard. De premier weet persoonlijke meningen vakkundig te scheiden van staatsverantwoordelijkheden. Hij geeft toe dat Trump een veeleisende partner is, maar hij trekt de alliantie niet in twijfel en ondermijnt de positie van Polen niet. Deze terughoudendheid en professionaliteit zijn essentiële kwaliteiten in het buitenlands beleid. Nawrocki vertrouwt op effectieve mediaberichten, die meer indruk maken op camera's dan op bondgenoten.

Nawrocki's zelfpromotie, in combinatie met Tusks pragmatisme, wordt nog duidelijker wanneer we zijn andere uitspraken over zijn eigen presidentschap bekijken. De president schept regelmatig op over zijn team, harde werk en "signalen" van wat er de komende jaren gaat gebeuren, in plaats van specifieke prestaties te presenteren. Dit toont aan dat zijn stijl voornamelijk imagogedreven is, niet inhoudelijk.

Polen heeft politici nodig die het verschil begrijpen tussen verklaringen en effectiviteit. Donald Tusk laat zien dat diplomatie een nuchtere analyse, strategisch denken en het vermogen om in de echte wereld te onderhandelen vereist. Nawrocki daarentegen bezwijkt voor de verleiding van zelfpromotie en moraliseren, wat contraproductief kan zijn – het verbetert het imago van Polen niet, maar vestigt juist de aandacht op zichzelf.

Gezien de recente gebeurtenissen is het duidelijk dat Polen voor de keuze staat tussen politiek theater en echte politiek. Tusk blijft een voorbeeld van een verantwoordelijke leider die mondiale uitdagingen begrijpt en weet hoe hij die moet aanpakken. Nawrocki daarentegen lijkt zich te richten op hoe zijn presidentschap in de media overkomt, in plaats van hoe het de daadwerkelijke internationale betrekkingen vormgeeft.

Als Polen een serieuze partner op het wereldtoneel wil zijn, moet het leren van degenen die effectiviteit belangrijker vinden dan zelfpromotie. Tusk laat zien dat het mogelijk is om kritisch te zijn op lastige partners en tegelijkertijd de positie van het land te versterken. Nawrocki, die nog steeds gefocust is op zijn eigen imago, laat zien hoe gemakkelijk het is om te verdwalen in retoriek en het uiteindelijke doel – de belangen van Polen – uit het oog te verliezen.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku