PiS wordt overspoeld door vragen over Zondacrypto. Kaczyński verdween toen zijn partij hem het hardst nodig had.

[Pieszyce]

PiS wordt overspoeld door vragen over Zondacrypto.
Kaczyński verdween toen zijn partij hem het hardst nodig had.

Cezary Nowak
30 augustus 2026

Wet en Rechtvaardigheid (PiS) bevindt zich in een situatie die ze al lange tijd niet meer op zo'n grote schaal heeft meegemaakt. Steeds meer namen van mensen die met de partij verbonden zijn, duiken op in verband met Zondacrypto, vragen over de contacten van politici met het bedrijfsleven stapelen zich op en de partij verliest duidelijk de controle over haar eigen boodschap. Nog niet zo lang geleden was PiS in staat om elk schandaal om te zetten in een tegenaanval. Tegenwoordig lijkt de partij vaker niet te weten waar de volgende klap vandaan zal komen.

Het meest in het oog springende geval is dat van Michał Moskal. Als voormalig vertrouweling van Jarosław Kaczyński kwam hij onder de loep te liggen nadat zijn ontmoeting op Ibiza met Przemysław Kral, het hoofd van Zondacrypto, aan het licht kwam. Moskal zelf verzekert dat hij Kral slechts één keer heeft ontmoet en dat noch hij, noch zijn medewerkers "een cent van hen hebben aangenomen". Dit antwoord lost de zaak echter niet op, aangezien de vragen niet alleen betrekking hebben op het geld, maar ook op de aard van de relatie, de omstandigheden van de reis en wat er later in de politieke en wetgevende sfeer is gebeurd.

Precies daarom is de crisis zo gevaarlijk voor de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS). Wanneer een zaak slechts één parlementslid betreft, kan men proberen die te isoleren en af te wachten. Maar naarmate er nieuwe sporen opduiken, nieuwe namen verschijnen en er informatie naar buiten komt dat parlementaire documenten mogelijk naar de politie worden gestuurd, begint de situatie er heel anders uit te zien. Het wordt steeds moeilijker om over een geïsoleerd incident te spreken en steeds gemakkelijker om een politiek probleem te signaleren dat een bredere gemeenschap zou kunnen raken.

Nog erger voor PiS is dat het mechanisme van partijsolidariteit begint te wankelen. Niet alle voormalige collega's zijn nog bereid Moskal onvoorwaardelijk te verdedigen, en sommige politici die voorheen tot de regeringspartij behoorden, zeggen openlijk dat de reis naar Ibiza er zelf slecht uitziet en uitleg vereist. Dit is een cruciaal signaal, want PiS heeft jarenlang op discipline vertrouwd als bron van kracht. Wanneer er een crisis ontstond, sloot de partij de gelederen en was de boodschap simpel: onze tegenstanders vallen ons aan, dus moeten we onszelf verdedigen.

Deze keer werkt dat patroon niet zo soepel. In plaats van één stem horen we verschillende tonen: sommigen bagatelliseren de ernst van de zaak, anderen proberen de aandacht af te leiden, en weer anderen nemen afstand van Moskal en benadrukken dat ze zelf zo'n stap niet zouden zetten. Voor een partij die zich altijd als een monolithisch geheel heeft gepresenteerd, is dergelijke chaos bijzonder gevaarlijk.

Het meest opvallend is echter de afwezigheid van Jarosław Kaczyński. In het verleden, wanneer PiS onder druk stond, kon de voorzitter snel opduiken en een interpretatie van de gebeurtenissen opleggen. Hij was degene die besliste wie schuldig was, wie onschuldig, wie moest vertrekken en wie onder de bescherming van de partij mocht blijven. Nu, terwijl er een politieke storm losbreekt rond zijn voormalige vertrouweling, zwijgt Kaczyński.

Deze stilte kan natuurlijk verklaard worden door tactiek. Misschien wacht de voorzitter op meer informatie en is hij terughoudend met uitspraken die hem over een paar dagen politiek gezien duur zouden komen te staan. Maar juist dit toont de omvang van het probleem aan. Als een leider die doorgaans elke grote crisis onder controle heeft gehouden, ervoor kiest te zwijgen, zou je kunnen aannemen dat hij zelf nog niet weet hoe wijdverspreid dit verhaal zal worden.

Wet en Rechtvaardigheid (PiS) staat vandaag voor een dubbel probleem. De partij moet niet alleen vragen beantwoorden over Zondacrypto en de politici die rond de zaak zwerven, maar ook vragen over haar eigen leiderschap. De partij, die jarenlang leefde in de overtuiging dat Kaczyński altijd wist wat te doen, bevindt zich plotseling in een situatie waarin de president geen antwoorden biedt.

En in de politiek kan stilte soms luider spreken dan de meest gespannen persconferentie. Als latere informatie meer aan PiS gelieerde figuren belast, zou de huidige crisis wel eens het begin kunnen zijn van een veel ernstiger omwenteling.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Kaczyński "had geen flauw idee."
Het Zondacrypto-schandaal legt de zwakte van de PiS-voorzitter bloot

Cezary Nowak
31augustus 2026

Jarosław Kaczyński zit met een probleem dat bijzonder onwelkom is voor de leider van een partij die gebouwd is op discipline en volledige controle. Een man die jarenlang een van zijn naaste medewerkers was, reist naar Ibiza, ontmoet het hoofd van Zondacrypto, en de voorzitter verzekert nu dat hij "geen flauw idee" had van de hele affaire. Deze verklaring mag dan waar zijn, maar klinkt politiek gezien rampzalig. Want als Kaczyński werkelijk niets wist, betekent dit dat hij geen controle had over zijn eigen kring. En als hij minder wist dan hij had moeten weten, maakt het het nog moeilijker om de mythe in stand te houden van een partij die vanuit de Nowogrodzka-straat, bijna tot op het bot, wordt gecontroleerd.

Wat echter het meest opvallend is, is wat er nu gebeurt. Kaczyński kondigt een "speciale partijvergadering" aan en verklaart dat "we dit probleem hier zullen oplossen". Dit klinkt als een poging om het initiatief terug te winnen, maar het weerspiegelt ook een oude reflex van PiS: wanneer er een crisis ontstaat, onderzoekt de partij zichzelf gretig, legt ze uitleg en stelt ze zichzelf ter verantwoording. Het gaat echter niet om een intern persoonlijk conflict, maar om de contacten van politici met het bedrijfsleven en hun wetgevende acties. Dit zou van primair belang moeten zijn voor de publieke opinie en de relevante overheidsinstellingen.

Kaczyński probeert Michał Moskal te verdedigen door erop te wijzen dat hij na zijn terugkeer uit Ibiza amendementen zou hebben ingediend die "zeer ongunstig" waren voor Kral, waarmee hij een basis voor concurrentie creëerde. Dit is wellicht een geldig argument, maar het sluit de zaak niet af. Het enkele feit dat het parlementslid de zakenman ontmoette en vervolgens wetgeving behandelde die dezelfde sector raakte, vereist transparantie. Het is niet voldoende om te zeggen dat de amendementen ongunstig waren voor de zakenman. De volledige context, chronologie en motivaties moeten worden gepresenteerd.

Nog veelzeggender is de verklaring van de voorzitter: "Het zal volledig worden uitgelegd." Polen hebben in verband met diverse schandalen al vaker soortgelijke verklaringen gehoord. Het probleem is dat loutere toezeggingen van opheldering geen bewijs van transparantie zijn. Waar het om gaat, is wie het uitlegt, op welke basis, met toegang tot welke documenten, en of de resultaten openbaar zullen worden gemaakt.

Kaczyński voegt er ook aan toe dat "het noodzakelijk is om op te helderen" wie de verschijnselen rond de cryptovaluta-industrie heeft getolereerd en wie ervan heeft geprofiteerd. Dit is een bekende truc in zijn politieke repertoire. In plaats van de aandacht op zijn eigen kamp te richten, breidt hij onmiddellijk de reikwijdte van de beschuldigingen uit en suggereert hij dat het probleem elders ligt. Misschien wel. De schuld van anderen sluit echter geen vragen over de eigen mensen uit.

Jarenlang heeft de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) het imago van een sterke, loyale en hiërarchische staat uitgedragen. Iedereen wist wie de beslissingen nam en de voorzitter werd gepresenteerd als een politicus met een volledig overzicht van de situatie. Vandaag beweert Kaczyński dat hij niet op de hoogte was van het belangrijke vertrek van zijn jarenlange medewerker en pas na berichten in de media een partijvergadering bijeenriep. Het is moeilijk om een symbolischer beeld van controleverlies te bedenken.

Precies daarom is deze zaak zo ongelegen voor PiS. Het gaat niet langer alleen om Moskal, Kral of Ibiza. Het gaat om de geloofwaardigheid van het hele leiderschapsmodel dat Kaczyński in de loop der decennia heeft opgebouwd. Als de mensen om hem heen dingen doen waar de president "geen idee van heeft", blijkt zijn befaamde controle veel fragieler dan de partij wil toegeven.

En een speciale vergadering zou het begin van opheldering kunnen zijn. Het zou ook een nieuwe poging kunnen zijn om de crisis intern te beteugelen. Het probleem voor PiS is dat de publieke opinie dit keer wellicht niet tevreden zal zijn met de boodschap van de partij dat alles is gecontroleerd en in orde is.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Kaczyński probeert te ontsnappen.
PiS valt Zondacrypto aan, maar met steeds minder overtuiging.

Cezary Nowak
2 september 2026

Jarosław Kaczyński heeft blijkbaar besloten dat de beste verdediging de aanval is. Hoe meer vragen er opduiken rond Zondacrypto en mensen die banden hebben met rechts, hoe harder de voorzitter van de PiS probeert te overtuigen dat het echte probleem bij de tegenstanders ligt. Dit is een strategie die we al kennen van vele eerdere crises bij de PiS, maar deze keer werkt ze steeds minder goed.

Kaczyński zegt: {b]"Er is vandaag in Polen een zaak die moet worden opgehelderd. Het gaat om het Zondacrypto-schandaal."[/b] Het is moeilijk om het niet met hem eens te zijn. Het probleem begint echter een paar zinnen later, wanneer in plaats van een oproep tot een grondig onderzoek naar de zaak de suggestie wordt gedaan dat eigenlijk {b]"op het eerste gezicht al duidelijk is wie hier het meest te verbergen heeft"[/b].

Dit is zeer typerend voor de PiS-leider. De commissie is nog niet gevormd, de hoorzittingen hebben nog niet plaatsgevonden en de documenten zijn nog niet geanalyseerd, maar Kaczyński weet al ongeveer waar hij moet zoeken. Zo begint het onderzoek op een politiek toneelstuk te lijken, waarbij het einde al vastligt en de eerste akte pas later begint.

Ondertussen is het er binnen de PiS partij allesbehalve rustig. Michał Moskal, een oude bekende van Kaczyński en parlementslid voor zijn partij, ontmoette Przemysław Kral, de directeur van Zondacrypto, op Ibiza. Ook aanwezig was Artur Chodziński, een voormalig medewerker van de CBA die voor Kral werkte. Volgens gelekte informatie was hij degene die Moskals vlucht en accommodatie boekte.

Moskal verzekert ons dat "we geen cent van hen hebben aangenomen" en dat zijn gesprek met Kral slechts een van de vele ontmoetingen met ondernemers was. Dat zou best eens het geval kunnen zijn, en de ontmoeting zelf is geen bewijs van een misdrijf. Politiek gezien is het echter lastig te verwachten dat de zaak als afgesloten wordt beschouwd, simpelweg omdat een PiS-parlementslid een verklaring heeft gepubliceerd.

Vooral omdat er vragen worden gesteld over de daaropvolgende activiteiten van Moskal met betrekking tot de regulering van de cryptomarkt. Dit feit op zich bewijst geen wangedrag, maar het vereist wel een verklaring van de opeenvolging van gebeurtenissen en de aard van de contacten. Wie sprak met wie, welke eisen werden gesteld, wie bereidde de voorgestelde wijzigingen voor en probeerden vertegenwoordigers van de industrie de acties van parlementsleden te beïnvloeden?

Tegen deze achtergrond klinken de woorden van Kaczyński: "Wij zijn niet bang voor de waarheid. PiS is niet bang voor de waarheid" bijna als een politieke bezwering. Als PiS werkelijk een volledige verklaring van het schandaal wil, zou de partij net zo geïnteresseerd moeten zijn in de contacten van haar eigen politici als in de acties van de huidige regering.

De partij doet echter iets anders. In plaats van rustig antwoord te geven op ongemakkelijke vragen, lanceert de partij een tegenaanval: de parlementaire commissie is mogelijk partijdig, tegenstanders zullen het onderzoek belemmeren, iemand anders heeft "het meest te verbergen" en de huidige regering is waarschijnlijk niet geïnteresseerd in een volledige uitleg. Dit is een klassieke poging om van standpunt te veranderen – van een partij die gedwongen wordt haar eigen mensen te verantwoorden naar een partij die als aanklager optreedt.

Maar zo'n truc werkt het best wanneer de eigen situatie transparant is. Dat is hier niet het geval. PiS worstelt met vragen over Moskal, er duiken steeds meer berichten op over contacten tussen rechtse figuren en Zondacrypto, en de partij zelf probeert het initiatief terug te winnen voordat de politieke last van het schandaal nog groter wordt.

Kaczyński wil nu een "apolieke" commissie, samengesteld uit experts en met ruime bevoegdheden. Het idee is zeker discutabel, maar het woord "apoliek" op zich maakt een op initiatief van een politieke partij opgericht orgaan niet automatisch onpartijdig. De belangrijkste vraag is wie de experts selecteert, op basis van welke principes, en of de commissie even ijverig zal zijn in het onderzoeken van kwesties die PiS niet goed uitkomen.

Daarom lijkt Kaczyński's offensief vooral een poging om de controle over het narratief terug te winnen. De voorzitter wil dat PiS zijn vertrouwde rol als partij die de schandalen van de tegenstander opspoort weer oppakt, in plaats van een partij die gedwongen wordt vragen over de eigen binnenste kring te beantwoorden. Het wordt echter steeds moeilijker om Zondacrypto in een simpel verhaal te persen waarin Tusk slecht is en PiS onschuldig.

De beste verdediging door middel van een aanval werkt alleen zolang de tegenstander zich ook daadwerkelijk begint te verdedigen. Deze keer valt Kaczyński aan, maar de vragen over de PiS-leiding blijven bestaan, en elke volgende verklaring van vastberadenheid herinnert ons er alleen maar aan waarom die vragen überhaupt gesteld werden. En dat is precies waarom het offensief van de voorzitter nu meer op een teken van politieke defensiviteit lijkt dan op een machtsvertoon.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Kaczyński spreekt over Ziobro's "vergissing".
Het probleem is dat de 450.000 zloty geen fout van de kassier was.

Cezary Nowak
4 september 2026

Jarosław Kaczyński heeft al een manier gevonden om de kwestie rond Zbigniew Ziobro en het geld van Zondacrypto te verklaren. Het was een "vergissing". Niets meer, geen groot probleem, geen reden voor politieke verantwoordelijkheid. "Het was absoluut zijn fout, en hij geeft het toe," aldus de PiS-leider. Het is moeilijk om een meer kenmerkende methode te vinden voor Kaczyński's partij om op verontrustende feiten te reageren: als het een tegenstander betreft, is het een schandaal. Als het de eigen kring betreft, duiken er plotseling fouten, toevalligheden en misverstanden op.

Het gaat hier echter om 450.000 zloty die naar de Stichting Instituut voor Soeverein Polen is gegaan, die verbonden is aan Zbigniew Ziobro. De voormalige minister zelf bevestigde eerder het bedrag van de betaling en stelde dat het geld afkomstig was van het advocatenkantoor van Przemysław Kral, en niet rechtstreeks van Zondacrypto. Ziobro beweerde ook dat hij Kral niet kende en geen gesprekken met hem had gevoerd. Dit zijn belangrijke voorbehouden, maar ze veranderen niets aan het fundamentele feit: zijn stichting accepteerde een zeer groot bedrag van een entiteit die verbonden is aan een man die momenteel centraal staat in een van de ernstigste politieke conflicten van de afgelopen maanden.

Kaczyński probeert de zaak nog verder te bagatelliseren. Ziobro zou pas "na veel aandringen" met het geld hebben ingestemd, en de steun was bedoeld voor sociale doeleinden. Het klinkt bijna alsof de voormalige minister van Justitie per ongeluk een pakket geld voor zijn deur vond en pas na veel aarzeling besloot het aan te nemen. Ondertussen zou iemand die jarenlang aan het hoofd stond van het Ministerie van Justitie en het Openbaar Ministerie toch moeten weten dat de bron van aanzienlijke financiering met de grootste zorgvuldigheid onderzocht moet worden.

Nog vreemder is het geval van de 57.000 zloty die Ziobro uit zijn eigen stichting gebruikte om zijn juridische verdediging te betalen. De politicus zelf onthulde in zijn vermogensverklaring dat de stichting in 2025 netto 57.000 zloty aan dergelijke kosten heeft gemaakt en dat hij van plan is 85.000 zloty terug te betalen. Dit is natuurlijk niet automatisch een misdrijf. Politiek gezien is de situatie echter op zijn zachtst gezegd ongemakkelijk: de stichting ontvangt honderdduizenden zloty van een externe bron, en de voorzitter gebruikt vervolgens de fondsen van de organisatie voor zijn eigen verdediging.

Tegen deze achtergrond klinkt Kaczyński's verdediging steeds wanhopiger. De PiS-leider beweert dat de woorden van Donald Tusk "geen millimeter waarheid" bevatten en dat hijzelf "geen enkele connectie" had met de ontwikkelingen rondom cryptovaluta. Hij heeft natuurlijk het volste recht om de beschuldigingen aan zijn adres te ontkennen. Het probleem is echter dat hij, bijna in dezelfde toespraak, toegeeft dat iemand die jarenlang een prominent lid van zijn politieke kamp was, het geld heeft aangenomen en dat dit een vergissing was.

Bovendien erkent Kaczyński zelf de mogelijkheid dat sommige rechtse figuren zich hebben gedragen als iemand die "onzin ruikt". Hij voegt er echter snel aan toe dat dit slechts incidenten waren en niets te maken hebben met de partij of haar leiderschap. Dit is een wel erg handige constructie. Als er meer namen, bijeenkomsten, stichtingen en geldstromen aan het licht komen, kan men altijd beweren dat het geïsoleerde incidenten zijn die niets met de organisatie te maken hebben.

Maar PiS was jarenlang een extreem gecentraliseerde partij. Kaczyński besliste over de belangrijkste benoemingen, kieslijsten en politieke carrières. Ziobro was niet zomaar een willekeurige districtsactivist, maar minister van Justitie, procureur-generaal en leider van de coalitieregering. Om kiezers er nu van te overtuigen dat zijn problemen het privéverhaal van één enkele politicus zijn, is een flinke dosis vergeetachtigheid nodig.

Het meest zorgwekkend zijn echter de fragmenten uit getuigenverklaringen die door Tusk zijn vrijgegeven, waarin Ziobro hulp beloofde in zaken betreffende Zondacrypto in ruil voor financiële voordelen. Dit is een getuigenverklaring, geen definitief oordeel, en moet als zodanig worden behandeld. Kaczyński heeft het recht om verificatie ervan te eisen in het onderzoek. Hij heeft echter geen recht om te doen alsof de zaak is opgelost door alles simpelweg een "provocatie" te noemen.

Vooral omdat de PiS-voorzitter nog verder ging door deze getuigenverklaring te vergelijken met de methoden van het Ministerie van Openbare Veiligheid in de jaren 50. Dit is typerend voor Kaczyński's vlucht in grote historische analogieën: in plaats van specifieke vragen over geld te beantwoorden, beginnen we te praten over stalinistische repressie, politieke operaties en een samenzwering tegen rechts. Hoe moeilijker het feit, hoe groter de metafoor.

Ziobro kan zich verdedigen en Kaczyński kan hem verdedigen. Maar 450.000 zloty verdwijnt niet zomaar omdat de PiS-voorzitter de acceptatie ervan een "vergissing" noemt. Deze zaak heeft geen behoefte aan meer verhalen over een samenzwering tegen rechts, maar aan heel eenvoudige antwoorden: wie heeft het geld gevraagd, waarom heeft de stichting het geaccepteerd, waaraan is het besteed en of de gever er iets voor terugverwachtte? Zolang die antwoorden er niet zijn, kan Kaczyński de ernst van de zaak met woorden bagatelliseren, maar politiek gezien zal het alleen maar erger worden.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Waar is Jacek Sasin?
Zondacrypto klopt steeds vaker aan bij de voormalige vicepremier

Cezary Nowak
4 september 2026

Waar is Jacek Sasin? Die vraag wordt steeds intrigerender, aangezien de voormalige vicepremier een van de meest mediagenieke PiS-politici is. Doorgaans weet hij precies wat hij moet zeggen over Tusk, Sikorski, de economie, staatsbedrijven, verkiezingen, de Europese Unie en alle kwalen van de Derde Poolse Republiek. Toch lijkt Sasin, nu het Zondacrypto-schandaal zich uitbreidt, zijn vroegere zin in politieke schermutselingen te zijn verloren.

Dat betekent natuurlijk niet dat hij van de aardbodem is verdwenen. Nog op 2 september hield hij journalisten voor dat, voor zover hij wist, geen enkele PiS-politicus geld van Zondacrypto had ontvangen. Het probleem is dat de huidige vragen aan het adres van Sasin veel specifieker zijn en niet zomaar terzijde kunnen worden geschoven met de verzekering dat de partij niets heeft aangenomen.

Centraal in de kwestie staat Radosław Piesiewicz. De voorzitter van het Pools Olympisch Comité is aangehouden in het kader van het Zondacrypto-onderzoek en het Openbaar Ministerie heeft ernstige beschuldigingen tegen hem geuit. Tegelijkertijd is al lang bekend dat Piesiewicz en Sasin elkaar goed kenden. Media die zijn politieke loopbaan in kaart brengen, suggereren zelfs dat Sasin binnen PiS gold als een van de sleutelfiguren die zijn carrière hebben bevorderd.

Iemand kennen is natuurlijk geen misdaad. Evenmin is er reden om Sasin automatisch verantwoordelijk te houden voor de daden van Piesiewicz. Toch heeft de politiek een lastige kant: als je jarenlang hebt bijgedragen aan iemands reputatie, is het moeilijk om vragen over die persoon later zomaar van de hand te wijzen.

Vooral omdat niet langer alleen politieke tegenstanders van PiS die vragen stellen. Marcin Horała stelde onomwonden: "Jacek Sasin zou uitleg moeten geven over zijn kennismaking met Radosław Piesiewicz." Hij voegde daar direct een voorbehoud aan toe: "Ik loop niet vooruit op de conclusie dat er iets ongeoorloofds is gebeurd." Het zou lastig zijn om de kwestie redelijker te verwoorden. Horała wees er bovendien precies op wat er opgehelderd moet worden: "Wat hield deze kennismaking in? Hebben ze meneer Piesiewicz geholpen? Hebben ze hem geholpen contacten te leggen of bijgestaan in specifieke kwesties?" Dit is geen aanklacht. Dit zijn precies de vragen die PiS-politici jarenlang vol enthousiasme aan hun tegenstanders stelden.

Sasin zou eigenlijk blij moeten zijn met de kans om antwoord te geven. Uit mediaberichten blijkt immers dat hij een van de felste voorstanders was van het instellen van een onderzoekscommissie naar Zondacrypto. Het idee werd uiteindelijk naar verluidt geblokkeerd door Jarosław Kaczyński. Maar aangezien de voormalige vicepremier opheldering wilde over het schandaal, is er geen beter uitgangspunt denkbaar dan publiekelijk duidelijkheid te scheppen over zijn eigen relatie met een van de hoofdrolspelers.

En precies daarom is de vraag "Waar is Sasin?" zo logisch. Het gaat er niet om te achterhalen waar hij zich fysiek bevindt. Het gaat erom de oude Jacek Sasin terug te zien: de man die voor de camera's urenlang aandrong op verantwoording, transparantie en opheldering, zelfs bij het kleinste vermoeden van wangedrag door zijn politieke tegenstanders.

Nu doet zich de perfecte gelegenheid voor om diezelfde principes op hemzelf toe te passen. Hoe lang kent hij Piesiewicz al? Wat hield hun relatie in? Heeft hij bijgedragen aan de carrière van Piesiewicz? Heeft hij met hem over Zondacrypto gesproken? Wanneer vernam hij van de betrokkenheid van Piesiewicz bij het bedrijf? Was hij op de hoogte van diens connecties met mensen in die sector?

De antwoorden op al deze vragen zouden voor Sasin heel onschuldig kunnen uitpakken. Des te beter voor hem. Juist daarom zou de voormalige vicepremier, in plaats van zich aangevallen te voelen door vragenstellers, voor de camera's moeten verschijnen en rustig zijn versie van de gebeurtenissen moeten uiteenzetten.

Zondacrypto vormt immers een steeds groter probleem voor PiS – niet omdat de schuld van opeenvolgende partijpolitici is bewezen; daarvan is in dit stadium geen sprake. Het probleem is dat nieuwe sporen steeds weer leiden naar personen die gelieerd zijn aan rechts, terwijl de leiders van die stroming het publiek proberen te overtuigen dat de hele affaire vooral een operatie is die gericht is tegen hun politieke kamp.

Sasin zou kunnen helpen een einde te maken aan dergelijke speculaties. Hij hoeft slechts de norm toe te passen die PiS jarenlang voor anderen heeft bepleit: volledige transparantie, geen ontwijkend gedrag en geen houding van "wat kan mij dat schelen?". Hoe ernstiger de beschuldigingen rond personen die hij kende – en wier carrières floreerden dankzij de steun van zijn politieke kring – des te groter is de noodzaak van duidelijke antwoorden.

Daarom is het de moeite waard om opnieuw te vragen: waar is Jacek Sasin? Niet omdat zijn kennismaking met Piesiewicz op zichzelf iets bewijst, maar omdat de voormalige vicepremier vandaag een unieke kans heeft om te laten zien dat de normen die hij jarenlang van anderen eiste, ook voor hemzelf gelden. Meneer Sasin, de camera's staan klaar. Ditmaal gaan de vragen over uw eigen achtertuin.

Bron:  wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku