Święczkowski vertelt sterke verhalen. Wilde hij Tusk in de gevangenis krijgen?!

[Pieszyce]

Święczkowski vertelt sterke verhalen.
Wilde hij Tusk in de gevangenis krijgen?!


Cezary Nowak
22 oktober 2026

Bogdan Święczkowski, voorzitter van het Constitutioneel Tribunaal en een voormalig medewerker van Zbigniew Ziobro, beweert dat Donald Tusk jaren geleden al in de gevangenis had kunnen belanden. Als het aan hem had gelegen, was dat al veel eerder gebeurd. Hij legt echter niet uit welke misdrijven de huidige premier dan wel zou hebben begaan. In plaats van concrete details zijn er slechts suggesties, vage toespelingen en beloften van toekomstige afrekeningen. Men zou toch veel meer mogen verwachten van de man die aan het hoofd staat van het Constitutioneel Tribunaal.

Bogdan Święczkowski is duidelijk niet van plan de taal van politieke confrontatie achter zich te laten. In een gesprek met Krzysztof Stanowski op het platform *Kanał Zero* (Zero Channel) deed hij een opmerkelijk verhaal over hoe dicht Donald Tusk jaren geleden bij een gevangenisstraf was. Volgens de voorzitter van het Constitutioneel Tribunaal hadden er al lang geleden aanklachten tegen de huidige premier kunnen worden ingediend – maar de beslissingen van de toenmalige procureur-generaal, Zbigniew Ziobro, zouden dat hebben verhinderd.

"Als het aan mij had gelegen, was het al een flink aantal jaren eerder gebeurd; maar ik was slechts nationaal aanklager, niet procureur-generaal," verklaarde Święczkowski.

Vervolgens voegde hij daar een opmerking aan toe die nauwelijks getuigt van de terughoudendheid die men van een constitutioneel rechter mag verwachten: "De heer Donald Tusk heeft veel te danken aan Zbigniew Ziobro."

Het klinkt bijna als een voorproefje van een sensationele televisieserie over de geheimen van het openbaar ministerie uit het verleden. Het probleem is echter dat degene die aan het woord is geen politiek commentator is, maar de voorzitter van het Constitutioneel Tribunaal – een instituut waarvan het gezag zou moeten rusten op onpartijdigheid, juridische deskundigheid en respect voor constitutionele beginselen.

Krzysztof Stanowski besloot door te vragen naar de details: op grond waarvan zou Święczkowski Donald Tusk precies achter tralies willen zien? Het antwoord bleek al even raadselachtig als zijn eerdere suggesties. "Laat dat een geheim blijven. Misschien doet zich ooit een gelegenheid voor. Wellicht komt iemand nog op deze kwestie terug", aldus de voorzitter van het Constitutioneel Tribunaal.

Een treffender voorbeeld van politieke insinuatie is nauwelijks denkbaar. Święczkowski suggereert dat er zwaarwegende redenen zijn om de voormalige premier te vervolgen, maar weigert deze te concretiseren. Hij noemt geen specifieke handelingen, bewijsstukken of wetsartikelen die dergelijke verstrekkende beweringen zouden rechtvaardigen. In plaats daarvan wekt hij bij zijn publiek de indruk dat hij over informatie beschikt die hij niet wil prijsgeven.

De voorzitter van het Tribunaal verklaarde bovendien dat hij Tusk van "heel veel dingen" verdenkt, en voegde daaraan toe: "Mocht het tot een aanklacht komen, dan zouden jullie dat ongetwijfeld allemaal vernemen."

In een democratische rechtsstaat vormt een louter vermoeden – zelfs wanneer dat afkomstig is van een zeer invloedrijke aanklager – echter nog geen bewijs van schuld. Voor het indienen van een aanklacht zijn concrete juridische en feitelijke gronden vereist, en de vrijheidsbeneming van een persoon moet volgens vastgestelde procedures verlopen. Een persoonlijke overtuiging dat iemand achter tralies thuishoort, is onvoldoende.

Bovendien is het goed om te bedenken dat Święczkowski jarenlang een van de belangrijkste posities binnen het Poolse openbaar ministerie bekleedde. Als hij destijds over informatie beschikte met betrekking tot strafbare feiten, rijst de vraag: welke stappen zijn er ondernomen om die te onderzoeken? Waren er daarentegen geen gronden voor, dan vereisen zijn huidige publieke insinuaties de nodige voorzichtigheid.

Hoewel het Święczkowski uiteraard vrijstaat om een eigen oordeel te vormen over politieke gebeurtenissen, brengt zijn positie als rechter bij het Constitutioneel Tribunaal – en zijn rol binnen dat orgaan – een bijzondere verantwoordelijkheid met zich mee voor wat hij zegt. Dit is des te belangrijker omdat de instelling waar hij deel van uitmaakt, zich in het brandpunt van een diepgaand constitutioneel conflict bevindt en dringend behoefte heeft aan herstel van het publieke vertrouwen.

Dergelijke uitspraken versterken echter slechts de indruk dat de politieke twisten uit de tijd van de regering-PiS (Wet en Rechtvaardigheid) nog altijd bepalend zijn voor het publieke optreden van deze voormalige medewerker van Zbigniew Ziobro. In plaats van inhoudelijke juridische argumentatie krijgen we vage toespelingen te horen: wellicht zal er ooit een moment komen waarop ongespecificeerde kwesties opnieuw aan de orde kunnen worden gesteld. Het meest zorgwekkende is echter iets anders: Święczkowski spreekt over de mogelijke opsluiting van een politieke tegenstander alsof het voornaamste obstakel enkel een besluit van een meerdere zou zijn, in plaats van de noodzaak om een misdrijf te bewijzen voor een onafhankelijke rechter.

Van iemand in zijn positie zou men precies de omgekeerde benadering verwachten. De wet, bewijsmateriaal en vastgestelde procedures – en niet persoonlijke overtuigingen over de schuld van politici – zouden het uitgangspunt moeten vormen. Zolang Bogdan Święczkowski geen concrete feiten aandraagt, blijft zijn gepraat over de opsluiting van Donald Tusk niet meer dan een verzameling onverifieerbare insinuaties, in plaats van een serieus juridisch argument.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Geen probleem, klaag Święczkowski aan voor smaad en misleiding en laat een onderzoek doen.
De leugens komen dan vanzelf boven water.

Voor zover ik me kan herinneren had het te maken met het feit dat Tusk in Brussel ging werken en de Poolse politiek liet voor wat het was.