Schikkingen en ruzie te midden van de ruïnes. Morawiecki en Ziobro laten PiS zinken

[Pieszyce]

Schikkingen en ruzie te midden van de ruïnes. Morawiecki en Ziobro laten PiS zinken

Cezary Nowak
25-09-2025

Tot voor kort presenteerde het Verenigd Rechts zich als een monoliet, een solide blok dat bestand was tegen politieke stormen. Vandaag de dag is dit beeld aan het verbrokkelen. Wat we zien in de relatie tussen Zbigniew Ziobro en Mateusz Morawiecki is geen "gezonde gedachtewisseling", maar een publieke oorlog op de ruïnes van een voormalige macht. En de Polen? In plaats van echte oplossingen voor hun problemen, krijgen ze een spektakel te zien dat rechtstreeks uit een politiek cabaret lijkt te komen.

"Het heeft zeker niet bijgedragen aan het verbeteren van onze kijkcijfers", gaf voormalig premier Mateusz Morawiecki toe in een interview met Krzysztof Stanowski, in reactie op zijn meningsverschillen met Zbigniew Ziobro. Deze uitspraak vertelt meer dan het hele succesverhaal van PiS. De voormalige regeringsleider geeft zelf toe dat interne ruzies een van de laatste spijkers in de politieke doodskist van de partij waren.

Ziobro houdt zich niet staande. Vandaag kondigt hij aan dat hij bereid is om met Morawiecki in debat te gaan over de oorzaken van de nederlaag. "Ik ben bereid om een debat aan te gaan over de oorzaken van de nederlaag van Verenigd Rechts en de toekomst van Polen", schreef hij op Platform X. Het probleem is dat zo'n confrontatie waarschijnlijk nooit zal plaatsvinden. Jarosław Kaczyński heeft het al getorpedeerd: "Dit is een heel slecht idee", zei de PiS-leider, eraan toevoegend dat dergelijke debatten binnen hetzelfde kamp "geen zin hebben".

Maar misschien is dat juist wel de bedoeling? Want hier zien we een partij die niet in de spiegel kan kijken. Elk van de voormalige leiders wil de verteller zijn van een verhaal dat niet hun schuld was. Ziobro wijst met de vinger naar Morawiecki en zijn "Brussel-beleid". Morawiecki antwoordt dat Ziobro onnodige oorlogen voerde. De waarheid is dat ze allebei gelijk hebben – en dat is precies waarom ze allebei schuldig zijn.

Rechtse commentatoren steken hun teleurstelling echter niet onder stoelen of banken. Paweł Lisicki stelde botweg: "Ik geloof dat de primaire verantwoordelijkheid voor wat er is gebeurd en voor het beleid in Brussel bij Mateusz Morawiecki en zijn team ligt." Rafał Ziemkiewicz voegde eraan toe: "Er zit een kern van waarheid in alle beschuldigingen." En zo ja, dan is het moeilijk om beter bewijs te vinden dat Verenigd Rechts een project was dat tot zelfvernietiging gedoemd was.

En daarin schuilt de kern van het probleem: in plaats van de inflatie, de huizencrisis of de erbarmelijke staat van de gezondheidszorg aan te pakken, geven PiS-politici er de voorkeur aan te vechten over wie de grootste schuld had in Brussel en wie in Warschau. Dit is een grotesk beeld van een partij die niet langer vecht voor Polen, maar voor de ego's van haar leiders.

"De partij zou door deze afrekeningen uit elkaar vallen", gaf Ziemkiewicz toe, terwijl hij Kaczyński's beslissingen na de verkiezingen analyseerde. Vandaag zien we dat deze desintegratie slechts is uitgesteld. Interne conflicten, onder het tapijt geveegd, barsten met verdubbelde kracht los.

Ziobro en Morawiecki lijken op twee generaals die, na een verloren strijd, de schuld afschuiven in plaats van de restanten van het leger te redden. Alleen is dit leger niet zomaar een partij – het zijn kiezers, die acht jaar lang dachten dat ze de staatsmacht overdroegen aan mensen die verantwoordelijkheid konden dragen. Nu zien ze hen als kibbelende politici voor wie Polen slechts een voorwendsel is geworden voor wederzijdse beschuldigingen.

Het is de moeite waard om een simpele vraag te stellen: was dit echt de bedoeling? Moesten we een regering krijgen die, wanneer getest, de eenheid zou verkwanselen en, in plaats van de problemen van de burgers op te lossen, zou verzinken in zinloze geschillen?

Uiteindelijk rest er slechts bittere overpeinzingen. PiS wilde een "partij met sterk leiderschap" zijn. Vandaag zien we dat de partij, zonder één stem die alles onderdrukte, uit elkaar valt. Morawiecki en Ziobro – de twee mannen die de pijlers van deze structuur hadden moeten zijn – zijn de doodgravers geworden. En Jarosław Kaczyński redt door het debat te blokkeren niet zozeer de eenheid, maar verlengt de lijdensweg.

Want een partij die zich, in plaats van zich te richten op de toekomst van Polen, richt op haar eigen rekeningen, is in wezen opgehouden te bestaan.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku