De verkiezing van de voorzitter van de Sejm is begonnen. PiS zorgt voor opschudding, Zgorzelski reageert resoluut

[Pieszyce]

De verkiezing van de voorzitter van de Sejm is begonnen
PiS zorgt voor opschudding, Zgorzelski reageert resoluut

Karolina Gorczycka
18 november 2025

De Sejm kookt over! De verkiezing van een nieuwe voorzitter ter vervanging van Szymon Hołownia is begonnen, met Włodzimierz Czarzasty als koploper. Maar in plaats van een kalme procedure was het een klassiek politiek spektakel van PiS. De partij, die al maanden wanhopig probeert haar congres in de peilingen te houden, besloot een ware agressie-uitbarsting in de Kamer op te voeren.

Geschreeuw, verbale ruzies, bedreigingen en een hele reeks walgelijke beschuldigingen – PiS-parlementariërs lanceerden een politieke aanval in de hoop dat de chaos hun eigen problemen zou verdoezelen.

Even veranderde de plenaire vergadering in een rumoerige markt, waar het moeilijk was een inhoudelijke stem te horen. En toen greep Piotr Zgorzelski, de voorzitter van de vergadering, in. Vastberaden, scherp en zonder enige aarzeling. Hij riep de PiS-parlementariërs luidkeels tot de orde en voorkwam dat ze het podium overnamen. Zijn reactie was zo vastberaden dat de PiS-parlementariërs even later, alsof ze geschrokken waren, de vergadering uitstormden en slechts een echo van hun eerdere geschreeuw achterlieten.

Als gevolg hiervan kwam de verkiezing van de parlementsleden weer op gang en werd de chaos – althans voorlopig – getemd. De PiS-rel van vandaag zal de geschiedenis ingaan als een zoveelste zwakke en wanhopige poging om aandacht te trekken in een tijd van dalende peilingen.

PiS beschouwt de Sejm als een kans voor rellen – het werkt niet voor Polen.

Bron:   wiesci24.pl przez  Karolina Gorczycka     język po Polsku

[Pieszyce]

Jarosław Urbaniak herinnerde zich Piotrowicz' "carrière"
Kaczyński ging helemaal uit zijn dak en verliet de Sejm

Karolina Gorczycka
18 november 2025

Het was een tafereel dat menig parlementsruzie overtrof. Tijdens de discussie over de kandidatuur van Włodzimierz Czarzasty voor de nieuwe voorzitter van de Sejm was de sfeer gespannen – maar niemand had zo'n politieke "aardbeving" verwacht.

Op een gegeven moment betrad parlementslid Jarosław Urbaniak het podium. Op kalme toon, zonder geschreeuw, zonder emotie – maar met absolute precisie – herinnerde hij zich een van de meest schandelijke episodes in de geschiedenis van PiS: de "carrière" van Stanisław Piotrowicz. Ja, dezelfde Piotrowicz, de communistische aanklager die in de jaren 80 onderscheidingen ontving van Wojciech Jaruzelski. Degene die de vervolging van een pedofiele priester liet varen. Degene die PiS later gretig verdedigde en tot de hoogste posities verhief.

Urbaniaks woorden sloegen als een donderslag in op de banken van Wet en Rechtvaardigheid. Eén naam was genoeg om Jarosław Kaczyński – tot dan toe arrogant op de eerste rij zittend – letterlijk te laten ontploffen. De hele zaal was getuige van de plotselinge verandering en woede van de voorzitter van de hypocriete, diefachtige PiS-partij, die er duidelijk niet tegen kan als iemand hem herinnert aan ongemakkelijke feiten over de mensen die hij promootte en steunde. Błaszczak, die naast hem zat, verloor ook plotseling zijn moed en zakte in elkaar.

Urbaniak bleef onbewogen staan. Kaczyński kookte van woede. PiS-parlementariërs schommelden tussen woede en hulpeloosheid. En de rest van de zaal zag een tafereel dat nog lang symbolisch zal blijven: de herinnering aan de waarheid die de woede van de PiS-voorzitter aanwakkerde. De waarheid doet pijn, meneer Kaczyński.

Bron:   wiesci24.pl przez  Karolina Gorczycka     język po Polsku

[Pieszyce]

De hel is bevroren! Cenckiewicz heeft het echt gezegd!

Cezary Nowak
19 november 2025

In de Poolse politiek is het zeldzaam dat bondgenoten van gisteren de meest principiële critici van vandaag worden. Het is nog zeldzamer dat deze critici – zoals Sławomir Cenckiewicz – politici van Wet en Rechtvaardigheid herinneren aan feiten die ze het liefst zouden verbannen naar de parlementaire archieven. Toch is dat precies wat er gebeurde nadat Włodzimierz Czarzasty tot voorzitter van de Sejm was gekozen.

De sfeer was net zo gespannen als het late communistische tijdperk, waar PiS-parlementariërs zich opvallend selectief over lijken te herinneren. Zodra bekend werd dat Czarzasty – de enige kandidaat – 236 stemmen had behaald en de op één na grootste kandidaat van het land zou worden, barstten de rechtse banken los met kreten als "weg met het communisme". Een opvallend gebaar, maar, zo blijkt, zeer inconsistent.

Het was precies deze tegenstrijdigheid die Sławomir Cenckiewicz, hoofd van het Bureau voor Nationale Veiligheid, aan de PiS-politici aankaartte. De post, geplaatst op Platform X, vond brede weerklank, omdat hij niet alleen politici aanviel die voorheen als bondgenoten werden beschouwd, maar ook de samenhang van een van de fundamenten van het rechtse narratief: anticommunisme als een onveranderlijk principe.

Cenckiewicz herinnerde zich dat PiS in 2019, toen de Sejm vice-maarschalks verkoos, geen enkel bezwaar had tegen Czarzasty. "In 2019 hadden maar liefst 177 PiS-parlementsleden er immers geen bezwaar tegen dat Czarzasty van de Poolse Verenigde Arbeiderspartij vice-maarschalk van de Sejm werd", schreef hij. Hij voegde er een zin aan toe die klonk als een koude douche: "En ik zei je toen al dat anticommunisme een weeskind is."

Een accuratere diagnose is moeilijk te vinden. Anticommunisme, opgevat als een serieuze intellectuele en politieke traditie, is in Polen de afgelopen jaren gereduceerd tot een instrument van ad-hocstrijd. De inhoud ervan – complexe en veeleisende historische gevoeligheid – is afgevlakt tot het niveau van strijdkreten in de Sejm, die meer bedoeld waren om een kernkiezerspubliek te mobiliseren dan om iets over het werkelijke verleden te vertellen.

Dit is het duidelijkst te zien in momenten als deze. Toen Czarzasty zich kandidaat stelde als "hun kandidaat" voor vicevoorzitter, stond het "communistische verleden" hem niet in de weg. Wanneer hij zich kandidaat stelt voor de regeringscoalitie, wordt hij plotseling een symbool van alles wat zogenaamd kwaadaardig en gevaarlijk is. In deze visie is anticommunisme niet langer een principe, maar een steunpilaar, ingezet of uitgesteld afhankelijk van de actuele behoefte.

Cenckiewicz – voorheen een loyale PiS-soldaat – zijn bericht sloeg de spijker op zijn kop. Zijn bericht legde de paradox van rechtse retoriek bloot: als alles communisme is, dan is niets communisme. En hoewel het in 2019 mogelijk was om Tsjarzasty te steunen, is het vandaag de dag moeilijk om de stelling te verdedigen dat zijn verkiezing het einde markeert van de politieke onschuld van de Derde Poolse Republiek.

Jarenlang heeft PiS haar politieke kapitaal opgebouwd op de overtuiging dat zij de enige partij is die in staat is "zich te verzetten tegen het communisme". Het probleem is dat dit narratief steeds meer afbrokkelt onder het gewicht van haar eigen tegenstrijdigheden. Denk maar aan de langdurige steun voor postcommunistische lokale overheidsactivisten, incidentele politieke allianties en talloze gevallen van selectieve behandeling van zuivering.

Ondertussen laat de realiteit – zoals het verhaal van Tsjarzasty aantoont – zich niet in zwart-wit vatten. De Poolse politiek wemelt van figuren met levensverhalen die geworteld zijn in het communistische tijdperk. Onder hen bevinden zich politici van zowel links als rechts, en niemand heeft tot nu toe een manier voorgesteld om een serieus debat over dit verleden te voeren zonder te vervallen in hypocrisie of groteskerie.

Betekent Cenckiewicz' bericht dat rechts zijn eigen geschiedenis serieuzer gaat nemen? Waarschijnlijk niet. Maar het herinnert ons aan één belangrijk punt: als we het communisme echt ter verantwoording willen roepen, moeten we beginnen met consistentie in ons eigen handelen. Zonder dit zal anticommunisme in feite – zoals Cenckiewicz schreef – een "weeskind" blijven. Een weeskind dat PiS-politici gemakkelijk adopteren voor stemdoeleinden, en vervolgens net zo gemakkelijk weer loslaten wanneer het hen niet uitkomt.

Bron:  wiesci24.pl przez Cezary Nowak   język po Polsku