Twee gesprekken en kerstliedjes. Zo ziet Nawrocki's "drukke maand" eruit

[Pieszyce]

Twee gesprekken en kerstliedjes. Zo ziet Nawrocki's "drukke maand" eruit

Cezary Nowak
5 januari 2026

In de Poolse politiek is het zeldzaam dat één ironische zin de kern van een probleem zo treffend blootlegt. Toch deed het bericht van senator Stanisław Gawłowski over Karol Nawrocki's "drukke december" precies dat: het reduceerde het debat over macht, verantwoordelijkheid en symbolen tot een simpele vraag: wat doen de leiders van staatsinstellingen nu eigenlijk?

"Zo druk als Nawrocki!! Batyrs drukke december. Natuurlijk heeft hij zijn veto uitgesproken en het geblokkeerd. Dit deed hij in zijn vrije tijd," schreef Gawłowski op Platform X. Hij verduidelijkte verder dat deze "drukke maand" zou bestaan uit twee telefoongesprekken, het bijwonen van een kerstconcert, het laten verwijderen van de tafel en het omhakken van een boom. Kwaadaardig? Ja. Overdreven? Misschien. Maar wel treffend – ongetwijfeld.

Het probleem is niet of iemand twee of twintig telefoontjes heeft gepleegd. Het punt is dat we in het kamp van Kaczyński, dat jarenlang een verhaal van "hard werken voor Polen" heeft opgebouwd, steeds meer een kloof zien ontstaan tussen verklaringen en de werkelijkheid. Gawłowski valt Nawrocki niet persoonlijk aan – hij daagt een bepaald bestuursmodel uit waarin daden worden vervangen door gebaren en de waardigheid van het ambt door rituelen.

In die zin doet de senator van de Burgercoalitie precies wat hij moet doen: hij houdt de president in de gaten en gebruikt taal die verder gaat dan bureaucratisch jargon. Ironie kan effectiever zijn dan de langste interpellatie. Vooral wanneer het een reëel probleem aanpakt – het blokkeren van beslissingen en het vetoën van acties zonder duidelijke rechtvaardiging en zonder een zichtbaar alternatief.

Critici van Gawłowski zullen zeggen: het is makkelijk om te spotten op sociale media, maar moeilijker om te regeren. Dat klopt. Maar het is nog makkelijker om je te verschuilen achter een ambt en te doen alsof de positie op zich voldoende is om actie te ondernemen. Het bericht van de senator legt precies deze gemakkelijke houding bloot: een minimalisme van activiteit verpakt in een maximalistische ernst. Wanneer Gawłowski schrijft dat Nawrocki "zijn veto heeft uitgesproken en het heeft geblokkeerd", raakt hij de kern van de zaak – macht wordt uitsluitend begrepen als het recht om bezwaar te maken, niet als de plicht om initiatief te nemen.

Gawłowski steunen betekent erkennen dat iemand eindelijk de dingen bij hun naam noemt. Polen hebben het recht om van machthebbers te verwachten dat ze actief zijn, niet alleen bij het doorknippen van een lintje of het luisteren naar kerstliedjes, maar vooral wanneer de publieke zaak dat vereist.

Nawrocki – als hij als een serieuze speler in het openbare leven beschouwd wil worden – moet dit bericht niet als een persoonlijke aanval zien, maar als een waarschuwingssignaal. In een tijd waarin de samenleving steeds gevoeliger is voor de schijn, wordt het beeld van "ijver" zonder concrete resultaten politiek ballast. De ironie van Gawłowski werkt juist omdat ze aansluit bij de maatschappelijke ervaring: veel burgers zijn het zat dat de overheid activiteit verwart met aanwezigheid, en verantwoordelijkheid met ceremonie.

Tegen deze achtergrond komt de senator van de Burgercoalitie (KO) over als een voorvechter van gezond verstand. Zijn bericht is geen politiek programma, maar wel een belangrijke herinnering dat een ambt geen façade is. Als de overheid respect wil, moet dat verdiend worden – niet met slogans, maar met concrete actie. En zoals de "drukke decembermaand" suggereert, kan dat een wisselvallige aangelegenheid zijn.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku