Rechter in eigen zaak. Ziobro velt opnieuw een oordeel, terwijl hij zelf de rechtbank mijdt.

[Pieszyce]

Rechter in eigen zaak.
Ziobro velt opnieuw een oordeel, terwijl hij zelf de rechtbank mijdt.

Cezary Nowak
26 juni 2026

Zbigniew Ziobro kan duidelijk niet zonder anderen te beschuldigen. Jarenlang heeft hij de Polen gewend gemaakt aan de rol van een politicus die met opmerkelijk gemak publieke oordelen velde, de schuldigen aanwees en zichzelf positioneerde als de opperste scheidsrechter van de moraal. Het probleem is dat de situatie vandaag de dag compleet anders is. Hij is niet degene die anderen ter verantwoording roept. Het zijn zijn daden die de aandacht trekken van de wetshandhaving en het rechtssysteem.

Ondertussen blijft de voormalige minister van Justitie zich gedragen alsof er niets veranderd is. In plaats van vragen te beantwoorden over zijn eigen financiën en de omstandigheden van de lening van de stichting waarvan hij voorzitter is, besloot hij Donald Tusk aan te vallen. In zijn kenmerkende stijl gebruikte hij grote woorden en nog grotere beschuldigingen.

"Donald Tusk, koning van het diefstalsysteem!" Ziobro tiert op sociale media. Hij blijft de vermeende misstanden van politici die aan de regeringspartij gelieerd zijn opsommen, beschuldigt, insinueert en dient nieuwe politieke aanklachten in.

Er is echter iets diep grotesks aan dit alles.

De politicus die jarenlang het Openbaar Ministerie onder de duim hield, presenteert zichzelf nu als slachtoffer van het systeem. Een man die zijn carrière heeft opgebouwd met slogans over de strijd tegen de straffeloosheid van de elite, probeert het publiek er nu van te overtuigen dat hij wordt vervolgd. Dezelfde Ziobro die ooit zonder aarzeling anderen veroordeelde, verwacht nu een voorkeursbehandeling voor zichzelf.

Wat echter het meest opvallend is, is iets anders. De voormalige minister blijft zich gedragen alsof het publiekelijk beschuldigen van zijn tegenstanders belangrijker is dan het ophelderen van zijn eigen juridische situatie. In plaats van verdere online tirades zou hij zich vooral moeten richten op het Poolse rechtssysteem. Dat is precies waar het publiek al lang op wacht.

Het is geen geheim dat Ziobro zichzelf consequent afschildert als slachtoffer van politieke wraak. In zijn bericht beweert hij zelfs dat een "verzonnen onderzoek door het illegaal overgenomen openbaar ministerie" hem van zijn inkomen heeft beroofd. Hij stelt ook dat de bevriezing van zijn rekeningen en bezittingen hem tot financiële verplichtingen heeft gedwongen.

Een simpele vraag die gesteld kan worden is echter: als alles zo transparant en legaal is als de voormalige minister beweert, waarom laat hij de zaak dan niet rustig door onafhankelijke instanties afhandelen?

Precies hierin schuilt de grootste zwakte van Ziobro's verhaal. In plaats van bewijs hebben we emoties. In plaats van feitelijke verklaringen hebben we politieke manifesten. In plaats van antwoorden op vragen hebben we nieuwe aanvallen op tegenstanders.

Donald Tusk stelde dat de informatie in Ziobro's vermogensverklaring "krachtiger is dan een aanklacht voor de rechter". Dit is natuurlijk een politieke overdrijving, maar het vat de kern van het probleem wel treffend samen. In een democratische rechtsstaat telt niet het geschreeuw op sociale media, maar feiten, documenten en procedures.

Jarenlang heeft Ziobro de Polen ervan overtuigd dat niemand boven de wet staat. Vandaag zou hij diezelfde maatstaven op zichzelf moeten toepassen. Niet op Tusk, niet op Giertych, niet op Grodzki, of wie dan ook. Alleen op zichzelf.

De paradox van de hele situatie is dat de voormalige minister van Justitie steeds meer de indruk wekt een voortdurende verdedigingscampagne te voeren. Hij beschouwt elke vraag als een aanval, elke actie als een complot, elke kritiek als bewijs van vervolging.

Deze strategie mag dan zijn meest loyale aanhangers mobiliseren, maar ze beantwoordt geen fundamentele vragen. En die vragen worden steeds talrijker.

De Poolse democratie heeft geen behoefte aan verder politiek spektakel. Ze heeft behoefte aan uitleg. Ze heeft behoefte aan transparantie. Ze heeft behoefte aan gelijkheid voor de wet.

Zbigniew Ziobro eist dit al jaren van anderen. Vandaag zou hij zelf voor de staatsinstellingen moeten verschijnen en bewijzen dat de principes die hij zo gretig verkondigde ook voor hem gelden.

Want in een rechtsstaat kan niemand tegelijkertijd aanklager, rechter en aanklager in zijn eigen zaak zijn.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku