De Poolse president spreekt zijn veto uit over wetsvoorstel voor ongehuwde stellen

[Pieszyce]

De Poolse president spreekt zijn veto uit over wetsvoorstel voor ongehuwde stellen

17 juli 2026 

De Poolse president Karol Nawrocki heeft zijn veto uitgesproken over een wetsvoorstel dat ongehuwde stellen, inclusief partners van hetzelfde geslacht, voor het eerst in de geschiedenis van het land in staat zou stellen hun relatie officieel vast te leggen.

De wetgeving zou twee volwassenen, ongeacht geslacht, de mogelijkheid hebben geboden om een samenwoonovereenkomst te tekenen bij een notaris.

Dergelijke overeenkomsten zouden zaken regelen zoals woonrechten, alimentatie, toegang tot medische informatie, ziektekostenverzekering, zorgverlof en gezamenlijke belastingaangifte.

Het wetsvoorstel, ingediend door de junior coalitiepartners PSL en Links, was al door beide kamers van het parlement aangenomen – een primeur in de Poolse geschiedenis.

Nawrocki zei dat hij een maatregel die de bijzondere status van het huwelijk onder artikel 18 van de Poolse grondwet, dat het definieert als een verbintenis tussen een vrouw en een man, dreigde te ondermijnen, niet kon accepteren.

Hij betoogde dat het wetsvoorstel een nieuwe familierechtelijke instelling zou creëren die de kernrechten van het huwelijk zou weerspiegelen, maar zonder de verplichtingen ervan, waardoor partnerschappen in feite "via de achterdeur" zouden worden ingevoerd.

Nawrocki voegde eraan toe dat het veto het debat over de praktische problemen waarmee ongehuwde stellen worden geconfronteerd, niet beëindigt.

De president benadrukte dat hij negen andere wetsvoorstellen had ondertekend.

'Een schande' – reactie van de coalitie

De beslissing oogstte scherpe kritiek van kopstukken van de regeringscoalitie.

Minister van Defensie Władysław Kosiniak-Kamysz, tevens vicepremier, zei dat de president positieve veranderingen had geblokkeerd en politiek boven het verbeteren van het leven van de mensen had verkozen.

Vicepremier en minister van Digitale Zaken Krzysztof Gawkowski noemde het veto "een schande" en zei dat het duizenden Polen het gevoel gaf dat hun familie en leven minder waard waren.

Minister van Onderwijs Barbara Nowacka omschreef het als een blijk van minachting, terwijl minister van Gezin en Sociaal Beleid Agnieszka Dziemianowicz-Bąk zei dat het de veiligheid van mensen in informele relaties ondermijnt.

(ał)

Bron: PAP, onet.pl, polskieradio.pl by (ał)  English

[Pieszyce]

Konden we van een Alfonds en straatvechter iets anders verwachten? ? ? ? ? ? ? ? ? ?      

[Bobal]

De wetgeving zou twee volwassenen, ongeacht geslacht, de mogelijkheid hebben geboden om een samenwoonovereenkomst te tekenen bij een notaris.

Dergelijke overeenkomsten zouden zaken regelen zoals woonrechten, alimentatie, toegang tot medische informatie, ziektekostenverzekering, zorgverlof en gezamenlijke belastingaangifte.

De president kiest dus voor oerconservatief rechts en fundamentalistisch religieus.
Ook al huldig je het principe, dat relaties alleen tussen man en vrouw kunnen bestaan: heeft iemand er last van als dit wet wordt?

En nog even een nadenkertje: deze wet is ook van belang (en lost veel problemen op) voor niet affectieve relaties, denk aan samenwonende broers of zussen, al dan niet in een mantelzorgsituatie.

Een gemiste kans van de president......

[Pieszyce]

Beste Bobal,

We zijn er achter, Alfons was even wat werk maar gedaan met ere.     

[Pieszyce]

Een veto tegen het volk. Nawrocki koos ideologie boven rede

Cezary Nowak
18 juli 2026

Het veto van Karol Nawrocki over het wetsvoorstel betreffende de status van naaste familieleden leidde tot een golf van reacties. Dat is niet verwonderlijk. Het gaat immers niet om een abstract ideologisch geschil, maar om de dagelijkse problemen van duizenden mensen die al jarenlang een duurzame relatie hebben, maar toch verstoken blijven van fundamentele wettelijke garanties.

Ook procureur Ewa Wrzosek bekritiseerde het besluit van de president fel. Hoewel veel commentatoren zich richtten op de feitelijke inhoud van haar uitspraak, blijft de vraag of ze inhoudelijk gelijk had veel belangrijker.

Karol Nawrocki besloot het wetsvoorstel te vetoën, omdat hij naar zijn mening geen oplossingen kon accepteren die de bijzondere status van het huwelijk onder de Grondwet zouden verzwakken. Hiermee kwam een einde aan de behandeling van het wetsvoorstel, dat door voorstanders werd gepresenteerd als minimale wijzigingen die het leven van mensen met een duurzame relatie zouden vergemakkelijken.

Ewa Wrzosek reageerde op het besluit van de president. In een bericht op de website X schreef ze: "53% van de Polen wilde dat de wet over de status van de naaste verwant werd ondertekend. Maar Karol van Krakowskie Przedmieście weet beter hoe je moet leven."

Deze woorden veroorzaakten onmiddellijk een storm van protest. Critici beschuldigden Wrzosek van politisering en een gebrek aan terughoudendheid, en wezen erop dat ze als openbaar aanklager en juridisch adviseur bij het kabinet van de minister van Justitie dergelijke expliciete politieke uitspraken zou moeten vermijden.

Deze kritiek is terecht. Ambtenaren moeten inderdaad extra voorzichtig zijn met hun publieke uitspraken. De vraag of de inhoud van het bericht zelf de kern van het probleem raakt, moet echter even serieus worden genomen. Wrzosek doelde niet alleen op de president. Ze benadrukte de spanning tussen het besluit van het staatshoofd en de verwachtingen van een aanzienlijk deel van de samenleving.

Als de meerderheid van de Polen inderdaad voor de ondertekening van de wet was, valt moeilijk te ontkennen dat een veto een sociale dimensie heeft. De president is uiteraard niet verplicht om elk wetsvoorstel te ondertekenen dat door een meerderheid van de burgers wordt gesteund. Zijn rol is ook om de grondwettelijkheid van oplossingen te toetsen en zijn eigen visie op de staat te vertegenwoordigen. Het probleem ontstaat echter wanneer bijna elke beslissing over burgerrechten onderdeel wordt van een ideologische strijd.

Het wetsvoorstel veranderde de grondwettelijke definitie van het huwelijk niet. Het ontnam echtgenoten geen rechten. Het behandelde voornamelijk praktische kwesties met betrekking tot partnervertegenwoordiging, toegang tot medische informatie en andere alledaagse zaken. Daarom werd het argument dat het een bedreiging vormde voor het instituut van het huwelijk door veel juristen en deskundigen als vergezocht beschouwd.

Karol Nawrocki had de kans om aan te tonen dat het presidentschap een forum voor compromissen kon zijn. Hij had het wetsvoorstel kunnen verwijzen naar het Constitutioneel Hof, amendementen kunnen voorstellen of een debat kunnen initiëren over oplossingen die rekening zouden houden met verschillende standpunten. Hij koos echter voor het meest definitieve middel: een veto. Deze beslissing is in overeenstemming met zijn grondwettelijke bevoegdheden, maar sluit ook de deur voor een snelle oplossing van de problemen waarmee duizenden burgers worden geconfronteerd.

De discussie over de bijdrage van Ewa Wrzosek mag de kern van de zaak niet overschaduwen. Veel belangrijker dan de stijl van haar uitspraak te beoordelen, is de vraag of de staat mensen die in een stabiele relatie leven, zonder passende regelgeving moet laten, simpelweg omdat sommigen in de politieke klasse bang zijn beschuldigd te worden van schending van het traditionele gezinsmodel.

De woorden van Wrzosek zijn discutabel. Dat verandert echter niets aan het feit dat ze een reëel maatschappelijk probleem aan de kaak heeft gesteld. Het is veel gemakkelijker om een emotioneel bericht te bekritiseren dan om te onderzoeken waarom mensen die al jaren samenleven, steeds weer obstakels tegenkomen die voorkomen hadden kunnen worden met een gematigde, verre van revolutionaire wet.

Precies daarom zou de discussie zich niet alleen moeten richten op één enkel bericht op sociale media. Belangrijker nog, het presidentiële veto heeft wederom een oplossing voor een probleem uitgesteld dat voor veel burgers niet ideologisch van aard is, maar simpelweg een kwestie van leven. En van een staatshoofd mag niet alleen verwacht worden dat hij zijn eigen overtuigingen verdedigt, maar ook dat hij de behoeften van de samenleving als geheel erkent.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku