Klein Wawel. De grote blamage van Andrzej Duda

[Pieszyce]

Klein Wawel. De grote blamage van Andrzej Duda

Cezary Nowak
20 juli 2026

Andrzej Duda is al bijna een jaar niet meer in functie, maar hij lijkt nog steeds niet te kunnen wennen aan de normale tijdsmeting. Voor de gemiddelde burger is een jaar twaalf maanden, waarin je een appartement kunt renoveren, een bedrijf kunt starten, van baan kunt veranderen of naar een andere stad kunt verhuizen. Voor de ex-president blijkt een jaar te kort om een kantoor te openen waarvoor de staat al meer dan 246.000 zloty heeft gereserveerd.

Het gebouw is gevestigd in een historische villa aan de Podzamczestraat 10 in Kraków, bijgenaamd "Klein Wawel". De naam past perfect. Het is representatief, waardig en duur. Er ontbreekt slechts één ding: een goed functionerend kantoor dat toegankelijk is voor de bewoners.

Van augustus 2025 tot juli 2026 werd er ruim 246.000 zloty uit de staatsbegroting toegewezen voor de exploitatie van de faciliteit. Dat is ongeveer 25.000 zloty per maand. Het kantoor wordt bemand door twee personen: een assistent en Małgorzata Paprocka, het voormalige hoofd van de Kanselarij van de President. Desondanks zijn er geen vaste openingstijden, een openbaar telefoonnummer of een e-mailadres. Een burger die gebruik wil maken van de beloofde rechtsbijstand kan alleen maar voor het historische gebouw gaan staan en de gevel bewonderen.

Andrzej Duda zelf verklaart de vertraging op een manier die bijna klinkt als een verhaal over een grote infrastructuurinvestering. "Het is niet allemaal zo eenvoudig als ik aanvankelijk dacht. Het inrichten van deze plek heeft erg lang geduurd. We hebben weken op het meubilair alleen al gewacht; ik had deze complicaties niet verwacht," zei hij.

Het meubilair. Het was juist dit meubilair dat de organisatie van het voormalige staatshoofd tot stilstand had moeten brengen. De man die tien jaar lang de staat leidde, wetten ondertekende, generaals benoemde en Polen in het buitenland vertegenwoordigde, werd verslagen door de deadline voor de levering van bureaus en stoelen. Het is moeilijk om een beter symbool te vinden voor het presidentschap van Andrzej Duda: grootse woorden, plechtige verklaringen, verheven gebaren, maar als het op de meest eenvoudige zaken aankomt, ontstaan er complicaties, vertragingen en verhalen die moeilijk te geloven zijn.

Nog verrassender is de volgende verklaring van de voormalige president. "Ik ga ervan uit dat ik de tijd heb," verklaarde hij. Hij voegde eraan toe dat hij zijn werk waarschijnlijk "de rest van zijn leven" zal voortzetten, dus hij hoeft zich niet te haasten.

Dit is de kenmerkende mentaliteit van een man die jarenlang opereerde in een wereld van paleisceremonie en overheidsgeld. Burgers kunnen zich haasten. Ze kunnen maanden wachten op een doktersafspraak, een overheidsbesluit of de afloop van een rechtszaak. De voormalige president hoeft dat niet. Hij heeft de tijd. Een door de staat gefinancierd bureau kan in zijn eigen, bijna geologische tempo werken.

Duda verzekert ons ook: "Ik kom hier bijna elke dag, wanneer ik in Kraków ben." Deze uitspraak klinkt mooi, maar verklaart weinig. Een openbaar kantoor bestaat niet zodat de eigenaar er een plek heeft om naartoe te gaan. Het moet de burgers dienen. Ondertussen weten inwoners niet wanneer ze zich moeten melden, waar ze moeten bellen of naar wie ze moeten schrijven.

De voormalige president zegt ook dat hij zich blijft inzetten voor de Republiek Polen. "Ik streef ernaar het best mogelijke imago van Polen te creëren en de best mogelijke relaties in internationale kringen op te bouwen. Ik beschouw dit als mijn burgerplicht," betoogt hij.

Dit klinkt hoogdravend, maar het lijkt op weer een van de sterke verhalen die Andrzej Duda graag gebruikt om zijn eigen werk te verhullen. Het is onduidelijk welke relaties hij precies opbouwt, met wie, of welke voordelen Polen daarvan ondervindt. Wat wel bekend is, is dat er voor meer dan een kwart miljoen zloty een kantoor is gebouwd zonder openingstijden, telefoonnummer of e-mailadres.

Andrzej Duda heeft zichzelf altijd graag neergezet als een man met een missie. Nu praat hij over burgerplicht, internationale activiteiten en werken voor zijn vaderland. De realiteit is echter veel minder glamoureus: een historische villa, twee vrouwelijke medewerkers, langverwacht meubilair en deuren die nog steeds gesloten zijn voor bewoners.

Het Kleine Wawelkasteel is er. Er ontbreekt alleen nog één ding: een functionerend kantoor.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku