Nawrocki ging te ver. Polko scoort.

[Pieszyce]

Nawrocki ging te ver. Polko scoort.

Cezary Nowak
16 augustus 2026

De Dag van de Poolse Strijdkrachten zou een van die zeldzame dagen van het jaar moeten zijn waarop politici hun partijvlaggen even aan de kant kunnen leggen. Niet omdat er dan niet over nationale veiligheid gesproken zou moeten worden. Integendeel – juist dan zou er met bijzondere ernst over gesproken moeten worden. Het probleem begint wanneer de discussie over het leger plaatsmaakt voor partijpolitieke scheldpartijen. En dat is precies wat generaal Roman Polko, voormalig commandant van de GROM-eenheid, aangaf: "De Dag van de Poolse Strijdkrachten is geen goed moment voor politieke ruzies."

Het is moeilijk om het probleem beter te verwoorden. Karol Nawrocki zou zich als president en opperbevelhebber van de strijdkrachten tijdens zo'n viering in de eerste plaats als staatshoofd moeten presenteren. Ondertussen lijkt hij zich steeds meer op zijn gemak te voelen in zijn rol als leider van zijn eigen politieke kamp, en voert hij een permanente campagne tegen de regering. Zelfs tijdens de militaire feestdag liet hij de discussie over SAFE niet varen.

"De sleutels tot de Poolse veiligheid moeten in Warschau liggen. We kunnen onze veiligheid niet opsluiten in een kluis waarvan de sleutels in andere Europese hoofdsteden liggen," zei Nawrocki. Een treffend woordspel, misschien geschikt voor een partijcongres of verkiezingsbijeenkomst. Van de president mag echter meer verwacht worden tijdens de Dag van de Poolse Strijdkrachten dan een retorische woordspeling met "safe" en SAFE.

Polko noemde dit argument terecht "beneden het niveau van de opperbevelhebber van de strijdkrachten". Hij merkte terecht op dat een politiek conflict niets verandert aan het fundamentele feit: Polen geeft enorme bedragen uit aan wapens, en SAFE biedt een reële mogelijkheid om de defensiecapaciteit te vergroten. In zo'n kwestie kun je discussiëren over financieringsmechanismen of nationale bevoegdheden, maar de hele discussie reduceren tot de suggestie dat iemand de "sleutels tot veiligheid" overhandigt aan buitenlands kapitaal is politiek gezien handig en intellectueel gezien nogal goedkoop.

De reactie van Rafał Ziemkiewicz is nog erger. In plaats van de inhoud van de uitspraak van de generaal te behandelen, viel de columnist hem aan met de retoriek die kenmerkend is voor online ruzies. Hij vroeg zich af of "de donderende generaal Polko" had opgemerkt dat de regering "haar politieke propaganda in de feestdagen had geïnjecteerd".

Natuurlijk mag je de regering bekritiseren. Je zou de term "SAFE-parade" propagandistisch en ongepast kunnen vinden. Maar moet het pleidooi van de voormalige GROM-commandant voor elementaire ernst werkelijk worden beantwoord met spot en een vocabulaire dat rechtstreeks uit een politieke ruzie op X lijkt te komen? Als Ziemkiewicz wilde aantonen dat het publieke debat was gereduceerd tot een "ruzie", deed hij dat op een schoolvoorbeeldige manier – door simpelweg zijn eigen voorbeeld te gebruiken.

De belangrijkste vraag wordt echter niet gesteld door hemzelf of zijn entourage: geeft het feit dat een politieke tegenstander zich misdraagt het staatshoofd automatisch het recht om zich op dezelfde manier te gedragen?

Nee. Er wordt juist meer van de president verwacht omdat hij president is.

Roman Polko herinnerde aan een triviaal, maar schijnbaar steeds meer vergeten punt: het leger behoort noch toe aan de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS), noch aan de Burgercoalitie, noch aan het presidentieel paleis, noch aan het ministerie van Defensie. Het is een staatsinstelling. De herdenking van de Slag om Warschau zou moeten dienen als een herinnering aan verantwoordelijkheid, de continuïteit van de staat en gedeelde veiligheid, en niet als een nieuw decor voor een partijpolitieke strijd.

Nawrocki had de kans om te laten zien dat hij boven het alledaagse conflict kon staan. Hij greep die kans niet. Ziemkiewicz had de kans om de generaal met een argument te beantwoorden. In plaats daarvan koos hij voor spot en grof taalgebruik.

Daarom klonk de soldaat het meest statig in dit gesprek. "Het zou goed zijn om dergelijke ruzies op de Dag van de Poolse Strijdkrachten achterwege te laten," zei Polko. In een normaal land zou dit vanzelfsprekend zijn. In het huidige Polen begint het echter bijna als een politiek manifest te klinken.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku