Nawrocki bereidt zich voor op een nieuwe oorlog met de regering. Zijn mensen vallen eerst aan, dan pas lezen ze.

[Pieszyce]

Nawrocki bereidt zich voor op een nieuwe oorlog met de regering.
Zijn mensen vallen eerst aan, dan pas lezen ze.

Cezary Nowak
20 augustus 2026

Er is de laatste tijd een eigenaardige manier van politiek bedrijven ontstaan in het presidentieel paleis. Eerst verkondigen ze dat de voorstellen van de regering slecht, schadelijk en waarschijnlijk onaanvaardbaar zijn voor de president, en pas daarna herinneren ze ons eraan dat er nog geen wetsontwerpen klaar liggen. Dit is precies de reactie van Karol Nawrocki's woordvoerder, Rafał Leśkiewicz, op de belastingwijzigingen die Donald Tusk en Andrzej Domański hebben aangekondigd. Het is moeilijk om de indruk te ontlopen dat het paleis de wetsvoorstellen vandaag niet analyseert, maar eerder op zoek is naar redenen om een nieuwe oorlog met de regering te beginnen.

Leśkiewicz begon met een politiek begrijpelijke beschuldiging. "Allereerst heeft de premier zijn belofte gebroken," verklaarde hij, verwijzend naar de aankondiging om de belastingvrije drempel te verhogen naar 60.000 złoty. De regering heeft deze belofte inderdaad nog niet waargemaakt, en terecht is ze daarvoor te bekritiseren. Dit betekent echter niet dat elke andere poging om de belastingdruk te verlagen automatisch waardeloos is.

De regering kondigde een verhoging van de drempel aan van 120.000 naar 130.000 złoty en de invoering van een tarief van 24% voor inkomsten tussen 130.000 en 150.000 złoty. Volgens de gepresenteerde berekeningen zullen de wijzigingen naar verwachting ongeveer 3,5 miljoen belastingbetalers treffen, met een maximaal jaarlijks voordeel van 3.600 złoty. Tegelijkertijd zou de vennootschapsbelasting voor de grootste bedrijven – die meer dan 50 miljoen euro omzet genereren – stijgen van 19% naar 22%.

Men kan zich afvragen of dit voldoende is. Men kan zich afvragen of het belastingstelsel niet te ingewikkeld wordt. Men kan ook discussiëren over de impact van de hogere vennootschapsbelasting op investeringen. Maar Leśkiewicz gaat veel verder. "Hoe gaan deze bedrijven die hogere belasting compenseren? Door de prijzen van diensten te verhogen, door de prijzen van goederen te verhogen?" vraagt hij. Even later velt hij zijn oordeel: "Dit is gewoon een publiciteitsstunt."

En hier ligt het fundamentele probleem. De woordvoerder geeft even later zelf toe: "Laten we eerst eens kijken wat het voorstel zal zijn. Voorlopig hebben we alleen een aankondiging van de premier en minister Domański. Geen concrete details." Als er geen concrete details zijn, hoe kunnen we er dan zeker van zijn dat de voordelen "tenietgedaan" zullen worden? Hoe weten we dat de regelgeving slecht zal zijn? En op welke basis oppert het Paleis nu al de mogelijkheid om ze te blokkeren?

Dit is politiek op zijn kop. Normaal gesproken ontvangt de president een wetsvoorstel, analyseert de inhoud ervan, raadpleegt deskundigen en neemt pas daarna een besluit. In de kring rond Nawrocki gaat het steeds vaker andersom: eerst een politieke verklaring, dan een waarschuwing voor een veto, en de analyse zou pas aan het einde komen.

"Slechte wetsbepalingen worden niet door de president geaccepteerd. Als de bepalingen ongrondwettelijk zijn, mazen in de wet bevatten en juridische gebreken vertonen, dan zullen dergelijke wetten niet door de president worden aanvaard," kondigt Leśkiewicz aan. Het is moeilijk om deze uitspraak te weerleggen, omdat het zo voor de hand liggend is. Geen enkele president zou gebrekkige wetgeving moeten ondertekenen. Het probleem begint wanneer de entourage van het staatshoofd de term "idioot" gebruikt om iets te beschrijven dat ze nog niet eens hebben gelezen.

Nawrocki en zijn collega's hebben duidelijk besloten dat de rol van het Paleis niet zozeer is om deel te nemen aan het wetgevingsproces, maar om zich permanent in oppositie tegen de regering te positioneren. Elk voorstel van Tusk wordt verdacht nog voordat het wet wordt. Elke aankondiging kan een voorwendsel zijn voor een nieuw conflict.

De president hoort immers het vangnet van de staat te zijn, niet een automatische handrem.

De belastingvoorstellen van de regering vereisen zeker een zorgvuldige analyse. Economen wijzen op de voordelen voor een deel van de middenklasse, de moeilijke situatie van de overheidsfinanciën en de mogelijke gevolgen van een verhoogde last voor het bedrijfsleven. Dit is de juiste ruimte voor een serieus debat.

Het paleis van Nawrocki kiest echter voor een andere aanpak: eerst beschuldigingen, dan pas analyse. Eerst dreigingen, dan pas voorstellen. Als de samenwerking tussen de president en de regering de komende jaren op deze manier verloopt, staat Polen niet voor een kritische beoordeling van de kwaliteit van de wetgeving, maar voor een eindeloos politiek pingpongspel.

En we mogen van de president meer verwachten dan alleen maar een woordvoerder van de oppositie.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku