Sikorski heeft gelijk. Nawrocki's veto over cryptovaluta ziet er steeds somberder uit.

[Pieszyce]

Sikorski heeft gelijk.
Nawrocki's veto over cryptovaluta ziet er steeds somberder uit.

Cezary Nowak
4 september 2026

Radosław Sikorski nam geen blad voor de mond. "De schimmige crypto-rechtse beweging heeft ervoor gezorgd dat het veto van de schimmige president niet werd overruled", zei hij na de stemming in de Sejm van vrijdag. Men zou dit een harde uitspraak kunnen vinden, en men zou de minister van overdrijving kunnen beschuldigen, maar het is moeilijk om niet te constateren dat Karol Nawrocki in het huidige politieke klimaat zelf argumenten levert voor zijn critici.

Voor de derde keer is het de Sejm niet gelukt het veto van de president over het wetsvoorstel voor de cryptomarkt te overrulen. 241 parlementsleden stemden voor het overrulen van het veto, 198 tegen en drie onthielden zich van stemming. De stemming kwam 25 stemmen tekort voor de vereiste drievijfde meerderheid. In de praktijk betekent dit dat het wetsvoorstel, dat bedoeld is om effectiever toezicht op de cryptomarkt te introduceren, wederom niet van kracht zal worden.

En hier begint het probleem van Nawrocki. Natuurlijk kan men discussiëren over de details van het wetsvoorstel, kritiek uiten op overmatige regelgeving, of zich afvragen of de Poolse Autoriteit voor Financieel Toezicht niet te ruime bevoegdheden krijgt. Maar dit was geen wetsvoorstel bedoeld om ondernemers te onderdrukken. Het was bedoeld om de Poolse wetgeving in lijn te brengen met de EU-verordening MiCA en een systeem te creëren voor toezicht op een sector die enorme bedragen aan klantengeld verwerkt.

Sikorski wees op iets nog belangrijkers."Dit is niet verrassend, maar wel schokkend gezien de berichten over pogingen tot omkoping, een mogelijke moord en de enorme verliezen die klanten van dit ongereguleerde bedrijf hebben geleden," zei hij. Zijn uitspraak is duidelijk politiek geladen, maar het punt is simpel: als er vermoedens van corruptie bestaan in de sector, contacten tussen politici en zakenmensen, en vragen over consumentenbescherming, dan zou de reactie van de overheid er een van meer transparantie moeten zijn, niet minder.

Ondertussen doet Karol Nawrocki alsof de loutere aanwezigheid van de staat in de cryptomarkt het grootste probleem is. Deze benadering kan goed overkomen bij ontmoetingen met ondernemers of op sociale media. De situatie wordt echter veel ernstiger wanneer de sector in het middelpunt van een politiek schandaal belandt en het publiek hoort over geld, invloed en contacten met politici.

De president moet in zo'n situatie bijzonder voorzichtig te werk gaan. Zijn ambt vereist niet alleen het formele gebruik van vetorecht, maar ook bewustzijn van de politieke gevolgen van zijn eigen beslissingen. Nawrocki heeft het volledige grondwettelijke recht om het wetsvoorstel af te wijzen. Maar het publiek heeft evenzeer het recht om zich af te vragen waarom hij dat nu opnieuw doet.

Sikorski heeft daarmee terecht de zwakste schakel in het verhaal van de president blootgelegd. Want de term "schimmige praktijken" betekent niet per se dat de hele cryptosector verdacht is. Het betekent eerder dat een deel van deze markt jarenlang opereerde onder omstandigheden die ondoorzichtigheid in de hand werkten en de bescherming van consumenten belemmerden. Regulering is hier geen aanval op de economische vrijheid, maar een poging om fundamentele principes vast te stellen.

Het rechtse argument dat de staat deze sector met rust moet laten, klinkt steeds minder overtuigend. Banken staan onder toezicht, effectenmakelaars staan onder toezicht en verzekeringsmaatschappijen staan onder toezicht. Het is moeilijk te begrijpen waarom een sector die miljarden aan digitale activa verhandelt, als een unieke, controlevrije zone zou moeten worden behandeld.

Het ergste voor Nawrocki is echter dat elk volgend veto nu zal worden beoordeeld in het licht van het Zondacrypto-schandaal. Zelfs als de president zich uitsluitend laat leiden door economische overtuigingen, heeft hij zelf een situatie gecreëerd waarin zijn beslissingen steeds meer politieke argwaan wekken. In de politiek tellen niet alleen de intenties, maar ook de context.

Sikorski kan daarom harde woorden gebruiken, omdat de politieke realiteit hem argumenten biedt. Een president die consequent regulering van een controversiële markt blokkeert, moet er niet van opkijken dat hij daarover wordt ondervraagd. Hoe meer informatie er naar boven komt over de mogelijke verbanden tussen de cryptovaluta-industrie en de politiek, hoe minder geloofwaardig het verhaal van een onschuldige verdediging van de vrije markt wordt.

Karol Nawrocki had deze verdenkingen met één simpele actie kunnen wegnemen: het steunen van transparante, redelijke en effectieve marktregulering. In plaats daarvan koos hij opnieuw voor een veto. En daarom is het vandaag niet Sikorski die problemen heeft met zijn scherpe tong. De president heeft een probleem, omdat hij het steeds moeilijker vindt om uit te leggen waarom hij juist deze markt zo consequent beschermt tegen toezicht van de overheid.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku