Wirtualna Polska en het verzoek van Roman Giertych aan de minister van Justitie – procureur-generaal Adam Bodnar

[Pieszyce]

DRINGEND: Er is een verzoek gericht aan Adam Bodnar met betrekking tot het Wirtualna Polska en Krzysztof Suwart-schandaal

15 april 2024

Kamerlid Roman Giertych heeft een interpellatie ingediend bij de minister van Justitie – procureur-generaal Adam Bodnar. Dit gaat over het Wirtualna Polska-schandaal.

Geachte minister! Ik wil u vriendelijk informeren dat er naar mijn mening een dringende noodzaak bestaat om een onderzoek te starten naar een van de pijlers van de criminele activiteiten van het Justitiefonds, dat iets verder gaat dan het hoofddoel van het reeds opgerichte team nr. 2. Dit gaat over de zogenaamde Krzysztof Suwart, het pseudoniem van verschillende journalisten die de regering prezen en de oppositie aanvielen in meer dan 300 artikelen op de website van Wirtualna Polska. De directe reden voor het voorbereiden van deze interpellatie is een brutale juridische aanval door de eigenaar van dit portaal op een van de beste en meest compromisloze journalisten in Polen, namelijk redacteur Eliza Michalik. Deze aanval heeft alle kenmerken van intimidatie (SLAPP) van journalisten, wat onaanvaardbaar is in het licht van de bepalingen van het Europese recht en de jurisprudentie van het EHRM.

Ed. Michalik beschreef terecht de moreel twijfelachtige aard van de relatie van de WP-uitgever met het Justitiefonds en eiste een verklaring van de hele zaak. Ondertussen, zoals (ik onlangs heb vernomen) toont de uitgever van Wirtualna Polska uitzonderlijke hypocrisie door redacteur Michalik aan te vallen omdat hij zich in dit onderwerp heeft verdiept, omdat: - hij op 7 maart 2019 een overeenkomst heeft gesloten met het Justitiefonds voor een bedrag van 984.000 złoty door zendtijd te verkopen op VOD WP (contractnr. DFS III 0607.5.2019/2) - op 20 mei 2019 sloot hij een overeenkomst met FS voor een bedrag van 2.460.000 złoty door zendtijd te verkopen op VOD WP (contractnr. DFS III 0607.5. 2019/6) - op 15 juli 2019 (direct tijdens de verkiezingscampagne) sloot hij een overeenkomst met FS voor een bedrag van 1.845.000 złoty, waarbij hij zendtijd verkocht op VOD WP (contractnr. DFS III 0607.5.2019/16a). In andere jaren werden overeenkomsten gesloten, hoewel de periode van de verkiezingscampagne en de directe voorgrond ervan gekenmerkt werden door bijzonder hoge contractbedragen.

De uitgever van WP was zich volledig bewust van wat het Justitiefonds was en wist dat het doel ervan niet was om miljoenen advertenties voor zijn activiteiten te kopen, maar om slachtoffers van misdaden te helpen, mensen, die zich in een bijzonder moeilijke situatie bevinden, mensen die alles verloren hebben hun bezittingen of gezondheid als gevolg van misdrijven, slachtoffers die niet kunnen herstellen van het trauma dat zij hebben opgelopen als gevolg van een misdrijf. Op het eerste gezicht roept het uitgeven van zulke enorme bedragen aan advertenties op één website binnen een paar maanden begrijpelijke vragen op van journalisten. Naar mijn mening is dit ongetwijfeld een onethische actie, zowel van de kant van het Justitiefonds als van de kant van de portaaluitgever. Als advocaat zie ik ook de noodzaak om deze situatie te confronteren met de bepalingen van het strafrecht, in het bijzonder met bepaling 21 para. 2 van het Wetboek van Strafrecht in samenhang met art. 296 paar 3 van het Wetboek van Strafrecht, d.w.z. het overwegen van de mogelijkheid om het misdrijf van samenwerking te plegen ten nadele van het Justitiefonds door personen die in deze zaak optreden en samenwerken.

Tegelijkertijd kan de zaak, in het licht van media-informatie dat het Wirtualna Polska-portaal in de betreffende periode een campagne voerde met fictieve namen, waaronder de naam Krzysztof Suwart, zich uitstrekken tot beschuldigingen van corruptie waarbij specifieke personen betrokken waren die geld verkregen van de Justitiefonds of de partij die het bestuurde, beheerde een persoonlijk voordeel dat bestond uit reclame voor mensen, de facto, in ruil voor overmakingen op de rekening van de uitgever, zogenaamd voor reclame voor het Justice Fund. Gezien deze kwalificatie (artikel 229, paragraaf 3 van het Wetboek van Strafrecht) zouden deze overdrachten een illegale betaling vormen voor persoonlijke voordelen die bestaan uit het adverteren van specifieke mensen, evenementen of partijen. Daarnaast zou uiteraard ook gedacht kunnen worden aan het overtreden van de kiesregels met betrekking tot de illegale financiering van politieke partijen en de juridische consequenties die daaruit voortvloeien.

Zonder twijfel waren enkele honderden artikelen waarin de machthebbers werden geprezen, voor hun persoonlijk voordeel bedoeld. Deze versie zou extra rechtvaardiging vinden als het ware informatie zou blijken te zijn dat een van de mensen die onder het pseudoniem Krzysztof Suwart schreef een deskundige van het Justitiefonds was, en op de datum dat de artikelen werden geschreven, de echtgenoot van de directeur van het ministerie van Strategie en Europese Fondsen van het Ministerie van Justitie. Dit zou betekenen dat het Justitiefonds geen overheidsgeld gebruikte om omroepreclame te kopen, maar een dienst bestaande uit reclame voor politici die het fonds beheren. En hij deed het ten koste van de slachtoffers van misdrijven. Ik kan me moeilijk een ergere officiële misdaad voorstellen. De juiste instellingen moeten deze activiteiten beoordelen, want zeker niet elke advertentie van het Justitiefonds in de media kan als deelname aan een misdrijf worden beschouwd. Echte reclame (zelfs ongefundeerd) is één ding, en het betalen (en ontvangen) van enorme miljoenen onder het voorwendsel van reclame voor het Justitiefonds voor het verstrekken van persoonlijke voordelen, dat wil zeggen reclame maken voor politici die dit fonds beheren, is iets anders. Het eerste kan ethische twijfels oproepen. Dit laatste is een zeer ernstig misdrijf.

Roman Giertych

Bron:  wiesci24.pl    język po Polsku