Ze hielden hem in de gevangenis en martelden hem, en nu ontzegt aanklager Paweł Banach hem het recht

[Pieszyce]

Ze hielden hem in de gevangenis en martelden hem, en nu ontzegt aanklager Paweł Banach hem het recht om een klacht in te dienen
De onbeschaamdheid van het Openbaar Ministerie in Lublin kent geen grenzen

27 juni 2024



Tomasz Szwejgiert, een journalist en voormalig inlichtingenagent met kennis die zeer gevaarlijk was voor PiS en het soevereine Polen, werd een jaar lang vastgehouden zonder de mogelijkheid zijn familie te bezoeken of te bellen.

Het was een vorm van druk op hem om af te breken en samen te werken met bandieten uit PiS en Soeverein Polen. Hij gaf niet op, hij brak niet en hij verloor zijn gezondheid. Er wordt een onderzoek naar deze zaak uitgevoerd door het Nationaal Openbaar Ministerie, maar het Openbaar Ministerie in Lublin, hetzelfde kantoor dat hem vals beschuldigde en vernietigde, geeft hem nog steeds niet het recht om een klacht in te dienen en zichzelf te verdedigen.

Openbaar Ministerie Ziarkiewicz, die dit heeft gedaan, zit niet meer in het Openbaar Ministerie, maar de geest van Ziobro blijft, omdat Szwejgiert een brief heeft ontvangen van hetzelfde Openbaar Ministerie. Een zekere Paweł Banach, de opvolger van Ziarkiewicz, ontneemt de journalist het recht om klachten in te dienen.



De onbeschaamdheid van deze regeling kent geen grenzen!

Bron:  wiesci24.pl    język po Polsku

[Pieszyce]

SCHOKKEND! Dit is hoe het Kaczyński- en Ziobro-systeem de Wieści24-journalist martelde!

2 juli 2024

Tomasz Szwejgiert, journalist van Wieści24.pl, adjunct-hoofdredacteur, werd gemarteld en wreed behandeld door de mensen van Ziobro en Kaczyński. Hij werd tweemaal gearresteerd op grond van valse beschuldigingen en probeerde hem te dwingen mee te werken door hem hulp te weigeren en hem tijdens zijn hechtenis te martelen.

– Nadat ik was opgesloten en vastgehouden in detentiecentra in Bytom, Bydgoszcz Wały Jagiellońskie, Warszawa Białołęka, kwam ik in Bydgoszcz Fordon terecht. Om me te breken, plaatsten ze me in een cel met een syfilitische aandoening (vergevorderd stadium van de ziekte, hersenen) en werden ze opzettelijk van bestek beroofd en in één T-shirt achtergelaten - onthult Szwejgiert.

– Ik heb een jaar lang in de gevangenis gezeten zonder toestemming voor telefoontjes of bezoeken. De tweede keer dat ik werd vastgehouden, werd ik gemarteld. Tijdens mijn tweede arrestatie liep ik een dwarslaesie op. Ik ging op een brancard naar het Bielański-ziekenhuis, met mijn armen en benen geboeid, zonder masker (Covid-ziekenhuis). Toen ik om water vroeg, zeiden de antiterroristen van de CBA: "Wat ben ik verdomme Żywiec". Artsen adviseerden injecties met anticoagulantia en pijnstillers en gaan liggen. De CBA en aanklager ANNA SIWIEC waren niet blij met de diagnose. Ik werd per ambulance vervoerd naar het Ziekenhuis in Solec. Daar wilde dokter KANIA mij wat medicijnen toedienen, ook al was ik een half uur eerder in het Bielański-ziekenhuis geweest. Na mijn weigering gaf hij een certificaat zonder tests af, anders dan wat in het Bielański-ziekenhuis was vermeld, met de opmerking "je zult verdomme zittend rijden."

– De CBA ontruimde de eerste hulp en sleepte mij naar de CBA-auto. Ik werd daarheen geduwd ondanks de pijn in mijn ruggengraat, geboeid met een canule in een ader. De bandietendokter Kania schreef mij dezelfde medicijnen voor die ik in het Bielański-ziekenhuis kreeg. Ze brachten me naar Lublin, sleurden me uit de auto, sleepten me eerst over de grond en vervolgens de trap op, scheurden mijn kleren en zeiden "TASHES" en gooiden delen van de rits naar me toe. Ik werd voor de dienst geplaatst kamer. De politie weigerde mij drie keer naar de kamer te brengen.

– De eerste keer dat het een venflon was, werd ik naar een ziekenhuis in Lublin gebracht en werd de venflon van mij afgenomen zonder uit de auto te stappen. De tweede keer, nadat de politie weigerde, werd ik naar een ander ziekenhuis gebracht en werd ik gegeven een injectie met antistollingsmiddel terwijl u in de CBA-auto zit.

– Nadat ik de politiecommandant in Lublin had gebeld, dwong de CBA mij om in de kamer te worden toegelaten. Elke keer werd ik over de grond en de trap gesleept en werd ik JODEN genoemd. Nadat ik mij had ontvangen, belde de politie een ambulance. Artsen van de Spoedeisende Hulp in Lublin hebben waarschijnlijk mijn leven gered. De volgende dag werd er een klacht ingediend met een gedetailleerde beschrijving van de martelingen. AANKlager ANNA SIWIEC UIT LUBLIN GAAT NIET AKKOORD MET HET INTERVIEWEN VAN DE GETUIGEN EN HET BEVEILIGEN VAN DE TOEZICHT, EN DAT IS HET NIET. Hij behandelt mijn zaak tot op de dag van vandaag nog steeds, vat Tomasz Szwejgiert samen.

Bron:  wiesci24.pl    język po Polsku