De zaak van Kaczyński's villa ter waarde van miljoenen in Żoliborz keert terug

[Pieszyce]

De zaak van Kaczyński's villa ter waarde van miljoenen in Żoliborz keert terug
Communistische luxe, partijgunsten en de kring van vertrouwde mensen uit Srebrna

Karolina Gorczycka
21 mei 2025

Jarosław Kaczyński heeft een fortuin van miljoenen zloty's. Zijn vastgoedgeschiedenis is er een van connecties, privileges en een zeer comfortabel leven – uiteraard in een tijd waarin "het communisme de Polen onderdrukte". Vandaag, aan de vooravond van de presidentsverkiezingen, waarin Kaczyński Karol Nawrocki, een man die gangsters kende en een vastgoedfraudeur was, confronteert, keert terug met de zaak van het huis in Żoliborz – dat nu miljoenen waard is – waarvan het eigendom vanaf het begin vragen opriep.

De geschiedenis van de familie Kaczyński in Żoliborz begint direct na de oorlog. Rajmund en Jadwiga – ouders van een tweeling – woonden eerst in een piepklein appartement aan de Suzinastraat, maar verhuisden al snel naar een veel groter appartement aan de Mickiewiczastraat. In de Stalinistische tijd was het verwerven van een appartement van 80 meter in een villa in een van de meest prestigieuze wijken van Warschau niet iets waar de gemiddelde burger van kon genieten. Zulke luxe was voorbehouden aan "hun eigen volk". Rajmund Kaczyński was geen doorsnee ingenieur. Hij werkte in wetenschappelijke structuren ondergeschikt aan de volksregering en – zoals sommigen beweren – organiseerde hij "in opdracht van de partij" verkorte studies voor hoge functionarissen van de Poolse Volksrepubliek en de Poolse Verenigde Arbeiderspartij. Uit dankbaarheid zou een "zeer hooggeplaatste" partijapparatsjik ervoor zorgen dat hij een appartement in Żoliborz kreeg toegewezen. Zo'n vroeg schandaal voor het Collegium Humanum.

Wat een vorm van politieke corruptie was in de Poolse Volksrepubliek – toegang tot een luxe appartement voor de loyalen – groeide uit tot een gigantisch fortuin. Het huis van Jarosław Kaczyński, gelegen aan de Mickiewiczastraat, is tegenwoordig een pand dat miljoenen zloty's waard is. Maar de geschiedenis van deze plek eindigt niet met een deel van een twee-onder-een-kapwoning. Het tweede deel van het gebouw is eigendom van het Lech Kaczyński Instituut – een stichting opgericht door PiS, die profiteerde van royale subsidies en politieke bescherming. Het aangrenzende pand daarentegen is eigendom van het bedrijf "Srebrna", bekend om zijn wolkenkrabberschandaal en onduidelijke banden met de PiS-leiding. Zo wordt de PiS-president omringd door zijn eigen mensen – hij wordt niet bedreigd door willekeurige buren, inspecties door de woningbouwvereniging of ongewenste gesprekken in het trappenhuis. Een deel van de straat is  privébastion geworden van Kaczyński de miljonair.

Het is ook de moeite waard om een ander vastgoedschandaal te noemen – ditmaal uit het centrum van Warschau. Het PiS-hoofdkwartier aan de Nowogrodzka-straat is een gebouw dat begin jaren negentig voor een prikkie van de staat is overgenomen. Kaczyński's partij – die zo graag spreekt over eerlijkheid en afrekeningen met "postcommunisten" – maakte misbruik van de mechanismen en nam overheidseigendommen in beslag voordat iemand "herprivatisering" kon zeggen.

Kaczyński's isolement in de omgeving van stichtingen, partijbedrijven en bewakers van de GROM-groep is de vervulling van de Żoliborz-mythe. Het is belangrijk voor de voorzitter dat niemand over zijn schouder meekijkt – geen buurman, geen journalist, geen burger. En het is het beste wanneer iedereen om hem heen een loyale ondergeschikte is die te vertrouwen is, net zoals zijn vader - Rajmund - ooit vertrouwd werd toen hij de partijstudies van "kameraden" verkortte.

Kaczyński heeft geen bankrekening, maar hij heeft invloed, mensen en onroerend goed, die hij heeft verkregen dankzij connecties, gunsten en politieke connecties. Het huis in Żoliborz, de geschiedenis van het door de partij geschonken appartement, de omgeving van "Srebrna", de stichting onder zijn eigen naam – dit is niet het leven van een bescheiden ideoloog. Dit is het leven van iemand die, van de Poolse Volksrepubliek tot de Derde Poolse Republiek, er altijd in is geslaagd om op de juiste plek te zijn, met de juiste mensen.

En hoewel de voorzitter van Wet en Rechtvaardigheid geen auto rijdt, rijdt hij zichzelf heel efficiënt - nog tientallen jaren, zonder de politieke suite te verlaten met uitzicht op macht.

Bron:  wiesci24.pl przez Karolina Gorczycka    język po Polsku