Wat Kaczyński en zijn handlangers tegenwoordig het meest boos maakt?

[Pieszyce]

Wat Kaczyński en zijn handlangers tegenwoordig het meest boos maakt?
De successen van Polen, PiS haat ze.

Karolina Gorczycka
17 juli 2025

Kun je woedend zijn over de successen van je eigen land? Helaas betekent meedoen aan Kaczyński PiS-beleid. Want wat maakt de partij vandaag de dag echt woedend? Niet de neergang, niet het falen, niet de marginalisering van Polen. Integendeel, het feit dat Polen succes begint te boeken zonder hen. En voor PiS-aanhangers is dit als zout wrijven in een wond van trots.

Vandaag koken ze van woede omdat Polen van alle lidstaten het meeste geld uit de EU-begroting heeft gehaald. En het had zo mooi moeten zijn – het had niets moeten zijn. Ze hadden moeten zeggen dat Tusk niets zou doen, dat Brussel ons zou beroven, dat Duitsland onze begroting zou opstellen. Ondertussen stromen er miljoenen euro's naar Polen, en Kaczyński en zijn team kunnen alleen maar tandenknarsen. Want als Polen iets wint, en dat is niet hun schuld, dan is dat een nationale ramp voor hen.

Gisteren waren ze woedend om een andere reden: een Poolse astronaut vloog de ruimte in. Voor het eerst in decennia wappert de wit-rode vlag boven de aarde. Europa kijkt vol bewondering toe, jongeren raken geïnspireerd en de wetenschap neemt een hoge vlucht. Maar voor de partij Wet en Rechtvaardigheid (PiS) is dit geen reden om trots te zijn, maar gewoon weer een kans om te klagen. Dat het te duur is. Waar gaat het dan om? Dat de EU. Dat Tusk zichzelf promoot. Als ze konden, zouden ze de Pool uit de ruimte halen, alleen maar om zijn succes niet te hoeven toegeven.

En eergisteren? Iga Świątek maakte hen woedend. Omdat ze durft te winnen. Omdat ze speelt in een shirt met een adelaar erop. Omdat ze Kaczyński niet om toestemming vraagt voordat ze de tenniswereld opnieuw verplettert. Omdat ze een vrouw is, jong, getalenteerd en onafhankelijk denkt – alles wat de PiS-doctrine veracht.

Het was eerder al vergelijkbaar. Een Nobelprijs voor Olga Tokarczuk? In plaats van vreugde – walgelijke aanvallen. Een Oscar voor "Ida" of "Koude Oorlog"? De PiS keek de andere kant op. Omdat het Poolse succes, dat niet met hun zegen komt, een bedreiging voor hen is. Alsof elke Poolse overwinning buiten hun controle hun verhaal aan diggelen slaat: dat alleen zij weten hoe ze hun vaderland moeten liefhebben.

Dit zijn geen incidenten. Het is het mechanisme van partijdig kwaad: het vergiftigen van de Poolse vreugde. Dapper. Het wegnemen van trots. Het kleineren van grootheid. Het spugen op een medaille als ze die niet zelf hebben opgespeld. Een echte patriot verheugt zich over de successen van het land. Een PiS-aanhanger? Ze vragen zich eerst af wie dit succes heeft behaald – zo niet "hun eigen", en dan lanceren ze een haatcampagne. Dit is de maatstaf voor hun ondergang. Ze geven niets om Polen. Ze geven alleen om macht. Zelfs ten koste van ruimte, tennis, de Nobelprijs of miljarden uit Brussel. Altijd klaar om de vreugde van Poolse overwinningen te vergiftigen. Als een gifmenger van een nationale feestdag. Als een stem aan de telefoon die in plaats van "gefeliciteerd" "maar..." zegt.

Kwaadaardig. Gewoon, waardeloos kwaad. En niets meer. In zijn puurste vorm. En zonde. Dodelijk. Onvergeeflijk.

Bron:  wiescu24.pl przez Karolina Gorczycka    język po Polsku