Kaczyński vs. Tusk – een persoonlijke oorlog die Polen in toom houdt

[Pieszyce]

Kaczyński vs. Tusk – een persoonlijke oorlog die Polen in toom houdt

Karolina Gorczycka
6 augustus 2025

Al meer dan tien jaar lijkt de Poolse politiek op een sitcom waarvan de hoofdpersonen het toneel niet lijken te kunnen verlaten. Jarosław Kaczyński en Donald Tusk – twee namen die als een spreuk terugkeren in elke campagne, elke crisis, elk publiek debat. Maar wat voor sommigen een botsing is van twee visies op Polen, lijkt voor anderen steeds meer op de obsessieve vendetta van één man – de leider van de partij Wet en Rechtvaardigheid (PiS).

Jarosław Kaczyński kan het feit dat hij de macht kwijt is, niet accepteren. Na acht jaar aan de macht, waarin hij elk mogelijk ambt met zijn volk bekleedde, geld uitdeelde alsof het zijn privébezit was en de Polen ervan overtuigde dat het allemaal "voor het welzijn van de natie" was, bevindt hij zich nu in de oppositie. En in plaats van conclusies te trekken, begon hij aan een nieuwe kruistocht – ditmaal zonder terughoudendheid. "De voorzitter zal Donald nu kwellen," beweren internetgebruikers sarcastisch, maar de waarheid is veel minder grappig: het is een voorbode van een eindeloze oorlog, waarin niet een programma of de toekomst van het land op het spel staat, maar wraak. Jarenlang heeft de Wet en Rechtvaardigheidspartij (PiS) haar identiteit gebouwd op angst. Ze heeft dreigementen gebruikt zoals vluchtelingen, de Europese Unie, Duitsland, LGBT-rechten en bovenal Tusk. Elke nederlaag van de partij, elke crisis, elke misstap werd goedgepraat met hetzelfde excuus: "Het is Donalds schuld." Zo ontstond de mythe van de "verrader uit Brussel", die – zoals de pro-PiS-media voortdurend herhalen – "Polen wil vernietigen". Het probleem is dat Tusk nu premier is, en deze mythe wordt door de realiteit aan diggelen geslagen. En hier begint de paniek van de voorzitter.

Kaczyński heeft vandaag de dag geen visie of plan. In plaats daarvan heeft hij een obsessie. Elke toespraak in de Sejm, elk interview, elke bijeenkomst – het is een festival van aanvallen op Tusk. Er is geen economisch programma, geen plan voor veiligheid, geen oplossing voor sociale crises. Er is alleen maar voortdurende persoonlijke oorlogsvoering. Een oorlog die Polen in toom houdt en elk serieus debat over de toekomst van het land lamlegt. Is dit nog steeds politiek, of is het therapie voor een gefrustreerde leider die zijn eigen nederlaag niet kan verwerken? Kijkend naar de opeenvolgende aankondigingen van PiS – "we ontbinden de regering", "we werpen Tusk omver", "we laten haar zien" – is één ding duidelijk: Kaczyński's partij leeft nog steeds in een wereld waar het vernietigen van de vijand het belangrijkste is, niet het opbouwen van Polen. En dat betekent één ding: nog meer jaren van chaos, geschreeuw en zinloze discussies, waar gewone Polen niets anders uit halen dan toenemende frustratie.

Bron:  wiesci24.pl przez  Karolina Gorczycka     język po Polsku