Onbekende verkiezingen, onbekende protesten. Giertych zegt wat velen denken

[Pieszyce]

Onbekende verkiezingen, onbekende protesten. Giertych zegt wat velen denken
Onbekende verkiezingen, onbekende protesten. Giertych zegt wat velen denken.

Cezary Nowak
6 augustus 2025

Roman Giertych heeft opnieuw bewezen een van de weinige politici te zijn die in staat is de comfortabele grens van opportunisme te overschrijden en de stevige basis van burgerlijke onenigheid te betreden. Hij verliet de Nationale Vergadering precies toen Karol Nawrocki de presidentiële eed aflegde en voegde zijn protest toe aan de officiële notulen van de vergadering. Dit was geen theatraal gebaar, maar een actie die diepgeworteld is in de logica van de rechtsstaat en constitutioneel fatsoen.

"Ik heb een protest ingediend bij de voorzitter van de Sejm in de vorm van een bijlage bij de notulen van de Nationale Vergadering, waarin ik mijn bezwaar uitspreek tegen het feit dat Karol Nawrocki de eed aflegt zonder een resolutie van het Hooggerechtshof", kondigde Giertych aan. En het is moeilijk om het daar niet mee eens te zijn. De Nationale Vergadering nam de eed af aan een persoon wiens mandaat – hoewel ondersteund door de verkiezingsuitslag – niet officieel werd bekrachtigd door het grondwettelijk vastgelegde orgaan: het Hooggerechtshof.

citaat video van YT RG

Volgens de Grondwet wordt de geldigheid van de presidentsverkiezingen bepaald door het Hooggerechtshof. Ondertussen werden tienduizenden verkiezingsprotesten genegeerd of oppervlakkig beoordeeld door de gepolitiseerde Kamer van Buitengewone Controle, waarvan de samenstelling en onafhankelijkheid al lang ernstige twijfels oproepen, niet alleen bij burgers, maar ook in juridische kringen en internationale instellingen.

Giertych zegt botweg: "Ik accepteer niet dat een groep collega's van de heer Jarosław Kaczyński, die zich voordoen als het Hooggerechtshof, protesten waar burgers recht op hebben, zonder gepaste overweging hebben laten liggen." Er schuilt geen verheffing in deze woorden. Ze vormen een koele diagnose van de rechtsstaat – of liever gezegd, de afwezigheid ervan.

Cruciaal is dat Giertych niet heeft opgeroepen tot een boycot van de staat of haar instellingen heeft ontkend. Hij onderbrak de procedure niet, verstoorde de ceremonie niet en bespotte de hymnes of symbolen niet. Zijn protest was stilzwijgend, maar ondubbelzinnig. Het was een daad van verzet tegen de legitimering van een proces dat niet voldoet aan de grondwettelijke eisen van transparantie en eerlijkheid.

Ondertussen probeerden sommige publieke opiniemakers en commentatoren – voornamelijk uit het kamp van Wet en Rechtvaardigheid (PiS) of daaraan gelieerde media – zijn gebaar belachelijk te maken door het "clownspel" of "onvolwassenheid voor de democratie" te noemen. In werkelijkheid hebben we te maken met precies het tegenovergestelde. Juist omdat Giertych een volwassen benadering heeft van de principes van een democratische staat, weigert hij deze te schenden – ook al staat hij hierin alleen.

In zijn verklaring benadrukte Giertych dat "de verkiezingsuitslag onbekend is" omdat [/b]"het Openbaar Ministerie steeds meer commissies onthult waar stemfraude heeft plaatsgevonden."[/b] Hij voegde eraan toe: "Simpel gezegd: dit was gewoon fraude." Harde woorden, maar niet ongegrond – er blijven berichten over onregelmatigheden opduiken en het publiek heeft geen geloofwaardige, uitgebreide uitleg gekregen. Is het protest in zo'n context ongegrond? Integendeel – het is noodzakelijk.

Erkend moet worden dat Giertych niet alleen moed, maar ook consistentie in deze kwestie heeft getoond. Vanaf het begin heeft hij volledige transparantie over de verkiezingen geëist. Hij doet dit niet voor applaus – integendeel, zijn acties worden met scherpe kritiek ontvangen, zelfs vanuit sommige democratische kringen. Maar de rechtsstaat kan niet handig zijn. Die geldt óf voor iedereen, óf houdt op waarde te zijn.

Critici proberen zijn verzet af te doen als een "gebaar van één parlementslid". Maar in een rechtsstaat is zelfs een individueel bezwaar, mits gebaseerd op constitutionele principes, van belang. Dit geldt des te meer als het gaat om de verkiezing van het staatshoofd.

Vandaag de dag gaat het niet alleen om de rechtmatigheid van het mandaat van Karol Nawrocki. Het gaat erom of we als burgers een situatie accepteren waarin verkiezingsprotesten worden genegeerd en rechters die in strijd met procedurele regels zijn benoemd, de geldigheid van verkiezingen beoordelen zonder gegronde redenen op te geven. Als het antwoord "ja" is, is de rechtsstaat slechts een façade.

Roman Giertych heeft aangetoond dat er nog steeds politici zijn die de grondwet serieus nemen. Zijn protest is niet het probleem. Het probleem is dat te veel mensen doen alsof er geen probleem is.


[juist want officieel weet NIEMAND de aantallen]
screenshot Twitter

Bron:  wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku