Dit is geen tijd voor wanhoop. Tijd voor doorzettingsvermogen

[Pieszyce]

Dit is geen tijd voor wanhoop. Tijd voor doorzettingsvermogen

Cezary Nowak
6 augustus 2025

In de politiek, net als in het leven, zijn er dagen die het einde van een fase zouden moeten betekenen, maar die uiteindelijk slechts een nieuwe wending blijken te zijn. De inauguratie van Karol Nawrocki als president van de Republiek Polen had – voor miljoenen Polen – een keerpunt moeten zijn. Het punt waarop een tijdperk van minachting, symbolisch geweld en retoriek die de samenleving in 'beter' en 'slechter' verdeelde, eindigt. Dit is niet gebeurd.

En dat is precies waarom premier Donald Tusk moeilijke woorden niet schuwt. Hij verbloemt de werkelijkheid niet, probeert teleurstelling niet als succes te verkopen. Hij zegt botweg: 'Ik weet precies hoe je je voelt. Ik begrijp je.' Dit is geen goedkoop gebaar van empathie – het is een politieke beslissing: mensen steunen wanneer twijfel toeslaat. Niet alleen wanneer ze worden meegesleept door enthousiasme.

Tusk zoekt geen vijanden op. Hij wijst niet met de vinger. Hij kondigt geen politieke vergeldingsmaatregelen aan. Hij doet iets wat in het huidige media- en politieke klimaat bijna grenst aan een daad van moed: hij doet een beroep op geduld en doorzettingsvermogen. "We moeten nog sterker zijn. We moeten volhardend zijn. We moeten samen zijn," zegt hij tegen degenen die zich bedrogen, teleurgesteld en misschien zelfs machteloos voelen.

Voor velen die de afgelopen jaren hebben gemarcheerd ter verdediging van democratie, vrouwenrechten, vrije rechtspraak en vrije media, had deze dag een afsluiting moeten zijn. Een moment waarop Polen symbolisch terugkeert naar het juiste pad. Maar de politiek kent geen finale. Democratie reikt geen medailles uit. Democratie vereist werk – dagelijks, vaak onzichtbaar, ondankbaar. Het vereist veerkracht bij tegenslagen. Bij mislukkingen. Bij momenten waarop het makkelijker is om je af te wenden en te zwijgen dan om vooruit te gaan.

En dat is precies waar Tusk een beroep op doet: doorzettingsvermogen.

Deze toespraak was niet spectaculair. Het was niet pompeus. Het was rustig en kalm. Maar juist daarom was het belangrijk. In een tijd waarin de meeste politici hun standpunten baseren op emotionele uitbarstingen, stelt Tusk iets veeleisender voor: standvastigheid. En in de wereld van vandaag betekent dit meer dan welk programma dan ook.

Wanneer hij zegt: "Zonder jouw geloof is er geen Polen. Jij bent het zout der aarde", klinkt dat als de bekentenis van een man die echt begrijpt wat het betekent om jarenlang te vechten voor wat juist is. Want Tusk weet hoe een nederlaag voelt. Maar hij weet ook wat het betekent om die met opgeheven hoofd te doorstaan.

Hij herinnert ons eraan: "Er is maar één manier om met een nederlaag om te gaan: vertrouwen in de overwinning en de overwinning zelf." Dit is geen slogan. Het is een overlevingsgids.

Er zit iets in deze houding dat een tegengif zou kunnen zijn voor hedendaagse burgerlijke burn-out. Want democratiemoeheid is een reëel fenomeen vandaag de dag. Moeheid door conflicten, terugkerende schandalen, het cynisme van de politiek. Maar juist dan heb je iemand nodig die niet terugvalt in gemakzuchtig cynisme, die waarden niet laat varen als die niet snel resultaat opleveren.

Tusk is geen memeheld. Hij opereert niet op emotie. Hij opereert op geheugen. Hij herinnert ons aan de marsen, aan de miljoenen die naar de stembus gingen. Die verandering is al gaande, ook al lijkt die vandaag eindeloos. "15 oktober – meer dan 11 miljoen," zegt hij, en kondigt aan: "Laten we er alles aan doen om ervoor te zorgen dat we over twee jaar nog meer mensen hebben."

Dit is geen loos optimisme. Het is een bewuste keuze om niet gebroken te worden door een tijdelijke nederlaag.

Polen verandert niet met één beslissing, één verkiezing of één president. Polen verandert wanneer zijn burgers niet opgeven. Wanneer ze niet na de eerste teleurstelling uit het openbare leven verdwijnen. Wanneer ze begrijpen dat elke democratie niet alleen verkiezingen nodig heeft, maar ook dagelijkse participatie.

Tusk herinnert ons hieraan op de meest eenvoudige manier: door kalm te spreken. En dit is, in de huidige wereld vol onrust, misschien wel het dapperste wat je kunt doen.

Bron:  wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Het probleem zijn, een aantal ex-PO leden, die na slecht werk uit functies werden gehaald, zoals J. Mucha ex sportminister en nu door teleurstelling anti Tusk zijn en verraders zoals Hołownia. Het gekke is dat de meeste zagers aan de poten van de zetel van Donald Tusk ook nog eens uit de partij Polska 2050 de partij van Hołownia komen, waar een aantal ex. POers naar toe zijn vertrokken.

Daar gaan we maar niet verder op door.