Een ruzie over de ruïnes van PiS. Tusk heeft het opgelost

[Pieszyce]

Een ruzie over de ruïnes van PiS. Tusk heeft het opgelost

Cezary Nowak
22 september 2025

PiS is nog steeds aan het bijkomen van zijn verkiezingsnederlaag. In plaats van conclusies te trekken, beginnen voormalige kameraden ruzie te maken over wie de partij het meest heeft geschaad.

Mateusz Morawiecki en Zbigniew Ziobro besloten hun vuile was buiten te hangen. En Donald Tusk vatte het bondig en treffend samen: "Ziobro en Morawiecki maakten ruzie over wie van hen PiS het meest heeft geschaad bij de verkiezingen. Als objectieve expert kan ik u gelijk geven: u bent op de tweede plaats geëindigd. Er is maar één winnaar."

Het is moeilijk om het oneens te zijn – want kiezers die dit schouwspel zien, mogen denken: inderdaad, er is maar één winnaar, en die zit vandaag in de premiersstoel.

In een gesprek met Krzysztof Stanowski klaagde de voormalige premier dat "de geschillen onnodig waren" en dat "de hervorming van het rechtssysteem niet zo goed verloopt als zou kunnen." En dat is interessant. Hij was jarenlang regeringsleider, maar hij beschouwt zichzelf blijkbaar als een machteloze toeschouwer. Hij zou aan het hoofd van de staat hebben gestaan, maar hij spreekt over "spijt" dat iets niet is gelukt, alsof hij te maken heeft met een kapotte stofzuiger, niet met een van de belangrijkste ministeries.

Morawiecki prees het ministerie van Volksgezondheid, waar "processen tien keer ingewikkelder zijn – alles wordt geleverd." En in het recht? "Ik heb geen vooruitgang gezien", gaf hij toe. Als de premier al jaren geen vooruitgang heeft gezien, is de logische vraag: waarom is hij daar gebleven?

Natuurlijk liet Zbigniew Ziobro dit niet onbeantwoord. In zijn eigen stijl – met pathos en een opsomming van Morawiecki's zonden. "In tegenstelling tot u heb ik nooit ingestemd met de Green Deal, de ontmanteling van de justitiële hervormingen, het conditionaliteitsmechanisme...", schreef hij op het X-platform.

Het probleem is dat Ziobro de architect was van de "hervorming" van het gerecht, die ertoe leidde dat Polen internationaal in diskrediet werd gebracht, met enorme boetes en het blokkeren van EU-fondsen. De minister, die jarenlang "soevereiniteit" schreeuwde, creëerde een situatie waarin Polen een student werd die in Brussel moest worden afgeranseld.

Ziobro stelde zelfs een debat met Morawiecki voor:"Ik ben bereid om met u in debat te gaan over de redenen voor de nederlaag van Verenigd Rechts." Dit klinkt als de opmaat naar een duel tussen twee mensen die jarenlang samen het schip aan de grond hebben gezet, en nu ruziën over wie het hardst aan het roer staat.

Donald Tusk merkte treffend op dat dit geschil geen winnaar kent – alleen verliezers. "Jullie staan op een gedeelde tweede plaats. Er is maar één winnaar," schreef de premier. En inderdaad: na jaren van chaos, staatsschuld, internationale schaamte en interne conflicten hebben de Polen een andere weg gekozen.

Je hoeft niet veel te analyseren om te zien dat het conflict tussen Morawiecki en Ziobro voor kiezers een ruzie is binnen een familie die het vertrouwen al kwijt is. Terwijl sommigen de schuld afschuiven, zijn anderen bezig met het heropbouwen van de rechtsstaat, de betrekkingen met de EU en het herstellen van een fundamenteel gevoel van vrede in de politiek.

Het valt niet te ontkennen dat deze hele situatie een cabaretachtige sfeer heeft. Morawiecki spreekt over "spijt", Ziobro beschuldigt hem ervan "te zwichten voor Brussel" en kiezers vragen zich af: waar was je toen je acht jaar lang had kunnen handelen? In plaats van te debatteren over de toekomst van Polen, debatteert PiS nu over wie de partij het meest heeft geschaad.

Dit is het beste cadeau voor Donald Tusk en zijn regering. Want elk dergelijk conflict herinnert burgers eraan waarom PiS de macht verloor – door interne oorlogen, arrogantie en een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel.

Morawiecki en Ziobro spelen momenteel een spelletje "wie is de schuldigste". De waarheid is dat beiden niet alleen hun eigen partij, maar vooral Polen schade hebben toegebracht. De hervorming van het rechtssysteem is een farce gebleken, het economisch beleid – creatieve boekhouding – en de conflicten binnen het regeringskamp – getuigen van een compleet verval.

Daarom klinken Tusks woorden als het definitieve oordeel: er kan maar één winnaar zijn. En die naam is noch Morawiecki, noch Ziobro.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku