Hołownia op weg naar nergens. Hoe verder weg van Tusk, hoe dichter bij PiS

[Pieszyce]

Hołownia op weg naar nergens. Hoe verder weg van Tusk, hoe dichter bij PiS

Cezary Nowak
19 oktober 2025

Szymon Hołownia is opnieuw op zoek naar een plek voor zichzelf – en opnieuw niet in Polen. Nog niet zo lang geleden beweerde hij dat zijn missie was om "de politiek te herstellen", "een nieuwe dialoogcultuur te creëren" en "de Pools-Poolse oorlog te beëindigen". Vandaag blijkt dat zijn nieuwste politieke project... zijn eigen evacuatie is. De voorzitter van de Sejm, die formeel nog steeds aan het roer staat van Polska 2050, lijkt steeds meer op een politieke toerist – altijd onderweg, altijd met een nieuw plan, nooit met echte resultaten.

Volgens berichten van Gazeta Wyborcza en het portaal wPolityce dingt Hołownia niet alleen mee naar de positie van VN-commissaris voor Vluchtelingen, maar heeft hij ook een plan B: ambassadeur van Polen in de VS worden. Het klinkt als een politieke promotie, maar in werkelijkheid heeft het iets vluchtigs. De maarschalk, die "in Polen zou blijven om het te veranderen", droomt er steeds meer van om van het nationale toneel te verdwijnen.

"Ambassadeur in de VS, of Szymon Hołownia's Plan B", schreef journalist Bartosz T. Wieliński op sociale media. "Gazeta Wyborcza"bevestigde dat Hołownia inderdaad deze carrière overweegt. Bovendien vertelde hij volgens dezelfde berichten zelf aan collega's dat "zijn kandidatuur warm zou worden ontvangen in het presidentieel paleis".

Deze verklaring zegt meer over Hołownia dan al zijn eerdere activiteiten. De man die zijn imago opbouwde in oppositie tegen het oude establishment, rekent nu op de gunst van Karol Nawrocki – een PiS-politicus die hij onlangs bekritiseerde vanwege zijn onderdanigheid aan Jarosław Kaczyński. Dit is Hołownia's nieuwe definitie van de "middenweg": waar macht begint, eindigen principes.

Zijn eigen kiezers hebben dit al gemerkt. Polska 2050 zou een burgerlijke, onpartijdige, anti-establishmentbeweging moeten zijn. Ondertussen gedraagt Hołownia zich als een klassieke beroepspoliticus – zij het zonder fundament en zonder platform. Waar hij zich ooit distantieerde van het Burgerplatform (PO) en Wet en Rechtvaardigheid (PiS), kijkt hij nu steeds meer hoopvol naar dat laatste kamp.

Achter de schermen gaan er geruchten dat de voorzitter van de Sejm ook informele steun zoekt bij leden van de voormalige diplomatieke kring van PiS. Een grotere ironie is nauwelijks denkbaar: een man die jarenlang sprak over de noodzaak van een "nieuw beleid", kijkt nu hoopvol naar degenen die dat oude beleid belichamen.

Zoals een politicus van de regeringscoalitie opmerkte in een media-interview: "Daar is geen sprake van. Hołownia is niet gekwalificeerd voor deze baan." Deze positie wordt gedeeld door zowel Donald Tusk als Radosław Sikorski. En het is niet alleen een gebrek aan diplomatieke ervaring – het is een kwestie van vertrouwen. En Hołownia verloor dit vertrouwen door loyaliteit aan de regering te combineren met zelfpromotie.

Het wordt steeds duidelijker dat Hołownia zijn politieke standpunt niet tegen de oppositie, maar tegen Tusk positioneert. In alle opzichten streeft hij ernaar "een beetje anders", "een beetje apart", "meer in balans" te zijn. In de praktijk betekent dit één ding: de eenheid van het regeringskamp verbreken, waar hij zelf politieke voordelen uit haalt. Het is een riskante, maar wanhopige strategie: hoe meer Hołownia steun verliest in het centrum, hoe meer hij gewillig knipoogt naar gematigde PiS-kiezers, in de hoop dat zijn "kalmte" en "gematigdheid" hem in staat stellen de volgende verkiezingen te overleven.

Het probleem is dat PiS-kiezers geen nieuwe liberale Duda nodig hebben. En pro-democratische kiezers geen politicus nodig hebben die zijn eigen kamp verzacht en zijn tegenstanders tegemoetkomt.

Hołownia praat nog steeds graag over waarden, maar zijn politieke praktijk is een reeks berekeningen. Als de peilingen stijgen, zwijgt hij om de indruk niet te bederven. Als ze dalen, kondigt hij een "nieuw begin" aan. Wanneer de ruimte in de nationale politiek begint te slinken, komt er een ander plan naar voren: de VN, de VS en misschien binnenkort Brussel.

Het probleem is dat Hołownia allang geen symbool meer is van "frisse lucht", maar van een ontwerp dat de betekenis van zijn project doet verdampen. Hij spreekt over Polen als een fundament waar goede wil en een paar mooie woorden voldoende zijn om de wereld te redden. Ondertussen draait politiek niet om gevatte praatjes op de vriendelijke televisie, maar om verantwoordelijkheid en beslissingen.

"Wat als het niet de VN is?" vragen journalisten. Hołownia heeft het antwoord al: de Amerikaanse ambassade. Wat als dat niet lukt? Dan vindt hij waarschijnlijk wel een ander plan B – misschien een mediaplan, misschien een spiritueel plan. Maar Polen heeft tegenwoordig geen behoefte aan politici met een plan B. Er zijn mensen nodig die een plan A hebben – en dat kunnen uitvoeren.

Szymon Hołownia had een alternatief moeten zijn voor de oude politiek. Vandaag de dag is hij het meest voorspelbare product ervan geworden: een politicus die praat over verandering, maar alleen aan zichzelf denkt. Met elke stap komt hij dichter bij de Recht en Rechtvaardigheidspartij (PiS) – niet ideologisch, maar mentaal. Want net als PiS gelooft Hołownia dat macht een beloning is, geen verantwoordelijkheid.

Bron:   wiesci24.pl przez Cezary Nowak    język po Polsku