Een openbare ruzie tussen PiS parlementsleden. Iedereen moet dit zien!

[Pieszyce]

Een openbare ruzie tussen PiS parlementsleden. Iedereen moet dit zien!

Cezary Nowak
11 februari 2026

Openbare ruzies tussen politici zijn zelden toevallig. Ze zijn meestal een symptoom van een dieperliggende crisis – een verlies van controle, nervositeit en soms simpelweg een gebrek aan elementaire politieke cultuur. Dit is precies wat er gebeurde in de gang van het parlement toen twee parlementsleden van PiS in het volle zicht van toeschouwers en camera's met elkaar in conflict raakten. Het is moeilijk een betere metafoor te vinden voor de toestand van de partij: chaos, interne spanningen en paniekerige pogingen om ongemakkelijke vragen te verdoezelen.

Het gesprek van TVN-journalist Arleta Zalewska met Ryszard Terlecki ging over een in wezen alledaagse, maar politiek gênante kwestie. De commissie voor het reglement van het parlement heeft besloten Zbigniew Ziobro te berispen voor talloze ongeoorloofde afwezigheden in de Sejm. Dit is slechts de eerste stap naar een mogelijke intrekking van zijn parlementaire vergoeding en een drastische verlaging van zijn salaris. Met andere woorden: consequenties opleggen aan een politicus die, net als veel van zijn kiezers, het werken in de Sejm duidelijk als optioneel beschouwde.

Toen Terlecki rechtstreeks werd gevraagd of hij het salaris van een voormalig minister zou inhouden vanwege diens frequente afwezigheid, antwoordde hij weinig enthousiasme: "Nou, als hij niet komt opdagen, dan zij het zo." Toen er werd doorgevraagd naar specifieke sancties, gaf hij toe dat hij niet wist hoe de zaken geregeld waren. Dit antwoord alleen al klinkt als een aanklacht: een parlementslid van de voormalige regeringspartij is niet bekend met de basisprincipes van de werking van de Sejm.

Op dit punt gebeurde er echter iets veelzeggender. Sebastian Kaleta greep in, onderbrak het interview en berispte zijn partijgenoot: "Misschien kunt u beter geen commentaar geven op deze kwestie." Deze uitspraak – arrogant, neerbuigend en publiekelijk geuit – vat de politieke stijl van PiS perfect samen. In plaats van antwoorden op vragen: zwijgen. In plaats van transparantie: nerveus berichtenbeheer.

De verbaasde journalist wees erop dat ze met Terlecki sprak, maar Kaleta weigerde toe te geven. "Maar ik wil hier graag commentaar op geven," kondigde hij aan, waarna hij de microfoon overnam en het gesprek leidde. Terlecki reageerde ironisch: "Interessant. Misschien leren we er iets van." We leerden veel – hoewel niet wat PiS wilde horen.

Kaleta begon de afwezigheid van Ziobro te verklaren met de theorie van "politieke repressie". "Minister Ziobro is het slachtoffer van politieke repressie," herhaalde hij, negerend dat de vraag betrekking had op zijn afwezigheid in de Sejm, niet op de vervolging. Volgens deze logica kan een parlementslid zijn volledige salaris ontvangen, zelfs als hij zijn taken niet uitvoert, zolang hij zichzelf maar als slachtoffer van een complot erkent. Dit is noch een juridisch, noch een moreel argument. Het is pure propaganda, doorspekt met een gevoel van straffeloosheid.

De hele scène – eindigend met Terlecki's droge opmerking: "En we hebben ons antwoord" – schetst een verwoestend beeld van Wet en Rechtvaardigheid. Een partij die jarenlang anderen de les las over normen en waarden, blijkt nu zelf niet in staat die normen te handhaven. De ruzies in de wandelgangen, het publiekelijk monddood maken van eigen parlementsleden en de wanhopige verdediging van de afwezigheid van een collega onthullen een partij die verdwaald, verscheurd en steeds verder van de realiteit verwijderd is. Dit is niet langer alleen een imagoprobleem. Het is bewijs van een diepgaande uitholling van de verantwoordelijkheid en het gezag van de staat, die PiS zo gretig als haar vaandel omarmde.

Video:    https://twitter.com/i/status/2021302548359967196

Bron:    wiesci24.pl przez Cezary Nowak    język po Polsku

[Pieszyce]

Van regeren naar een blamage. PiS teert op een ruzie in de wandelgangen

Cezary Nowak
13 februari 2026

Al enkele dagen wordt het Poolse politieke landschap beheerst door een conflict dat in een normaal land niet eens de moeite waard zou zijn om te vermelden. De ruzie tussen Ryszard Terlecki en Sebastian Kaleta is echter een centraal thema in het publieke debat geworden. En niet omdat het staatszaken betreft, maar omdat het perfect de staat van Wet en Rechtvaardigheid blootlegt – een partij die de weg kwijt is, verdeeld is en zich steeds gênanter gedraagt.

Het begon allemaal in de wandelgangen van het parlement met de banale vraag van journaliste Arleta Zalewska over de gevolgen van de afwezigheid van Zbigniew Ziobro bij parlementaire zittingen. Terlecki antwoordde afwijzend: "Nou, als hij niet komt opdagen, dan zij het zo," waarna hij toegaf dat hij niet bekend was met de regels betreffende financiële sancties voor parlementsleden. Het is moeilijk om een symbolischer beeld te bedenken: een parlementslid met jarenlange ervaring, een voormalig vicevoorzitter, die niet weet – of doet alsof hij het niet weet – hoe de instelling waar hij een aanzienlijk deel van zijn leven heeft doorgebracht, werkt.

Toen greep Kaleta in en snauwde: "Misschien moet je hier geen commentaar op geven." In plaats van een discussie over parlementaire verantwoordelijkheid zagen we publieke vernedering en een nerveuze poging om de berichtgeving te controleren. Een paar dagen later vatte Terlecki de hele situatie samen in een interview met TVN24 met één woord: "nuts." De vulgariteit werd hét politieke commentaar van de week en een samenvatting van de normen die PiS momenteel hanteert.

Het gênante schouwspel eindigde daar echter niet. Steeds meer partijpolitici mengden zich massaal in de discussie, alsof het niet om het algemeen belang ging, maar om de eer van de partij, die door de media was geschonden. Jacek Sasin koos de kant van Kaleta en schreef dat "iedere politicus van onze partij de aangevallen leden van Wet en Rechtvaardigheid ondubbelzinnig moet verdedigen" en kondigde een toekomstige "afrekening met het team van Tusk"aan. Dit klinkt als een oproep tot partijmobilisatie, niet als een reflectie op de gênante situatie.

Mateusz Morawiecki riep op zijn beurt op tot bezinning en verdedigde Terlecki: "De maarschalk heeft een enorme ervaring en een indrukwekkende politieke carrière achter zich." Ook Michał Dworczyk schreef over "enorm veel respect" en Olga Semeniuk-Patkowska benadrukte hoeveel ze van Terlecki had geleerd. Deze lofzangen klinken echter als bezweringen – hoe harder de realiteit schreeuwt, hoe luider men zijn gezag moet laten horen.

Anderen probeerden de emoties te temperen. Tobiasz Bocheński riep op om "dergelijke situaties nooit meer te laten gebeuren", Jan Kanthak klaagde dat het conflict de aandacht afleidde van het SAFE-fonds, en Dariusz Matecki spotte met Terlecki's aanwezigheid op TVN. Ook Michał Moskal, Kacper Płażyński en Michał Woś lieten van zich horen en brachten de hele zaak terug tot de vraag: waarom maken we nu weer publiekelijk ruzie in plaats van te praten over "belangrijke zaken"?

En dat is precies de kernvraag. Waarom is de hele partij, die tot voor kort het land regeerde, nu verwikkeld in interne conflicten die doen denken aan een schoolpleinruzie? Waarom krijgen we in plaats van een programma, verantwoordelijkheid en reflectie vulgariteiten, tweets en wederzijdse beschuldigingen?

Het antwoord is hard: PiS is haar vermogen tot ernst kwijtgeraakt. Het conflict tussen Terlecki en Kaleta is geen uitzondering, maar een symptoom – een teken van een partij die op zichzelf gericht is, op haar eigen wrok en op de tegenreactie van de media. Dit is niet alleen gênant voor de betrokkenen bij dit conflict, maar ook voor de kiezers, die van politici meer hadden mogen verwachten dan dit soort schouwspelen in de wandelgangen.

Bron:  wiesci24.pl przez Cezary Nowak   język po Polsku