De politieke illusie van PiS. Bogucki zag een overwinning waar er geen was

[Pieszyce]

De politieke illusie van PiS. Bogucki zag een overwinning waar er geen was

Cezary Nowak
25 mei 2026

Jarosław Kaczyński en zijn politieke achterban wekken steeds meer de indruk wanhopig op zoek te zijn naar een teken dat hun geloof in een spoedige terugkeer aan de macht zou kunnen bevestigen. Het probleem is echter dat we in plaats van een nuchtere analyse van de werkelijkheid een propaganda-rage krijgen waarin lokale gebeurtenissen worden verheven tot de status van historische doorbraken.

Het meest recente voorbeeld van deze politieke verheerlijking is de verklaring van het hoofd van de Kanselarij van de President, Zbigniew Bogucki, die probeert het referendum in Kraków af te schilderen als een voorbode van de val van de gehele regeringscoalitie.

Dit is niet eens meer een politieke overreactie. Het is simpelweg een verdraaiing van de werkelijkheid.

Bogucki kondigde triomfantelijk aan dat Donald Tusk en zijn regering "drie zware klappen" hadden gekregen. Hij noemde onder andere een demonstratie tegen het klimaatbeleid, Donald Trumps verklaring over de aanwezigheid van Amerikaanse troepen in Polen en het referendum in Kraków, dat leidde tot het ontslag van Aleksander Miszalski. Juist dat laatste punt laat zien hoe ver de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) van de politieke realiteit verwijderd is geraakt.

Wat hield het referendum in Kraków precies in? Een lokaal verzet tegen specifieke beslissingen van het stadsbestuur. Niets meer. De inwoners waren vooral boos over de Schone Vervoerszone. Volgens exitpolls was dit de belangrijkste reden voor de mobilisatie van tegenstanders van de burgemeester. Ook de schulden van Kraków, het beheer van gemeentelijke bedrijven en beschuldigingen van nepotisme speelden een belangrijke rol. Dit is een typisch voorbeeld van lokale bestuursproblemen die regelmatig tot conflicten leiden in Poolse steden – ongeacht de partij.

Ondertussen probeert Bogucki het publiek ervan te overtuigen dat de opmars van PiS om de macht in Polen te heroveren is begonnen. "Het bewijst dat het hard en nauwkeurig kan worden aangepakt, om uiteindelijk in 2027 te worden uitgeschakeld," zegt de politicus uit het Kaczyński-kamp triomfantelijk. Het probleem is dat er, afgezien van hun eigen enthousiasme, geen argumenten zijn om deze bewering te staven.

De opkomst bij het referendum lag nauwelijks boven de vereiste drempel. De gemeenteraad werd niet herkozen. Kraków blijft een stad die beslist liberaler is dan conservatief. Bovendien laat de kwestie van de Schone Vervoerszone zelf de frustratie van de inwoners over specifieke administratieve oplossingen zien, in plaats van een plotselinge omschakeling naar het PiS-regeringsmodel.

Maar PiS heeft dergelijke illusies vandaag de dag nodig. De partij van Kaczyński verkeert al maanden in een staat van politieke frustratie. Verhalen over een "grote doorbraak", een "sociale ommekeer" of het "einde van Tusk" duiken regelmatig op, om vervolgens net zo snel weer te verdwijnen zodra ze met de realiteit worden geconfronteerd. Nog niet zo lang geleden werd soortgelijke euforie opgewekt door individuele demonstraties, vervolgens door de successen van rechts in Europa, en nu zijn de lokale referenda aan de beurt.

Het meest opvallende aan dit alles is het infantilisme van dit verhaal. Staatsfunctionarissen, degenen die de hoogste posities bekleden onder de president van de Republiek Polen, gedragen zich als partijagitators op online discussiefora. In plaats van de werkelijke problemen van Polen te analyseren, produceren ze propagandaboodschappen die bedoeld zijn om het moreel van hun eigen kiezers op te vijzelen.

Bogučki spreekt van "krachtige klappen" voor Tusk, maar de waarheid is veel banaler. De regeringscoalitie heeft haar problemen, maakt fouten en sommige van haar beslissingen roepen publiek verzet op. Zo werkt democratie nu eenmaal. Het trekken van conclusies uit het lokale referendum in Kraków over de aanstaande triomf van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) lijkt echter meer op politiek wensdenken dan op serieuze analyse.

Vooral omdat PiS zelf nog steeds niet in het reine is gekomen met haar eigen mislukkingen en schandalen. De partij, die tot voor kort met immens zelfvertrouwen het land regeerde, probeert nu het moreel op te vijzelen met steeds groteskere symbolen. Elk protest wordt een "volksopstand". Elke lokale nederlaag voor een tegenstander is "het begin van het einde voor Tusk". Elke verklaring van Donald Trump is een bewijs van de unieke positie van PiS in de wereld.

Dit is politiek die niet gebaseerd is op feiten, maar op emotionele zelfbevrediging.

En dat is precies waarom Bogucki's uitspraak zo absurd klinkt. Want in plaats van een serieuze politicus zien we een man die wanhopig probeert aan zijn eigen kring te bewijzen dat PiS nog steeds in de lift zit. Zelfs als de werkelijkheid een heel ander verhaal vertelt.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Andrzej Duda, de PiS-kandidaat? Een absurd idee, zelfs naar de maatstaven van de partij.

Cezary Nowak
25 mei 2026

Wet en Rechtvaardigheid worstelt al lange tijd met één simpele waarheid: Polen is niet langer een land dat alleen kan worden bestuurd door middel van propagandasymbolen, partijpolitieke sentimenten en het politieke hergebruik van uitgekauwde namen. Het idee dat Andrzej Duda de PiS-kandidaat voor het burgemeesterschap van Kraków zou worden, is precies zo'n wanhopige vorm van hergebruik – in zijn slechtste vorm.

Dit voorstel is niet zozeer verrassend, maar gewoon absurd.

Na het ontslag van Aleksander Miszalski zijn de PiS-politici in een politieke roes beland. Ze proberen het lokale referendum te presenteren als bewijs van een grote maatschappelijke verschuiving, hoewel de werkelijkheid veel complexer is. De inwoners van Kraków stemden voornamelijk tegen specifieke beslissingen van het stadsbestuur, niet vóór het programma van Jarosław Kaczyński. Maar binnen PiS wordt elke lokale gebeurtenis al lang verheven tot de status van een historisch keerpunt.

Het is in deze sfeer dat parlementslid Łukasz Kmita de naam van Duda laat vallen. "Ik denk dat president Duda zeker een zeer sterke kandidaat zou zijn," betoogt hij op RMF FM. Het probleem is echter dat het meer een uiting van politieke machteloosheid is dan een echte strategie.

Wat zou Duda's terugkeer naar de lokale politiek precies symboliseren? Succes? Frisse energie? Andrzej Duda is immers een volledig uitgeputte politicus. Tien jaar aan de macht hebben hem vooral het imago opgeleverd van een man die volledig ondergeschikt is aan de partijbelangen van de partij Recht en Rechtvaardigheid (PiS). Het is moeilijk om ook maar een paar momenten aan te wijzen waarop hij werkelijk probeerde een onafhankelijke scheidsrechter in het openbare leven te zijn. In plaats daarvan hebben de Polen weer een wetsvoorstel zien worden aangenomen dat staatsinstellingen afbreekt en weer een toespraak vol partijpolitieke retoriek gehoord.

En nu wil PiS de kiezers in Kraków ervan overtuigen dat diezelfde politicus een symbool van vernieuwing in het lokale bestuur moet zijn?

Dit is niet langer een gebrek aan ideeën. Het is een politieke blamage.

Wat echter het meest opvalt, is de toon van de uitspraken van PiS-politici. Łukasz Kmita spreekt over "kleine Tusk" alsof Kraków slechts een strijdtoneel is voor partijpolitiek. Er is geen reflectie op de problemen van de stad, zoals het openbaar vervoer, de smog, de woningmarkt of de financiën van de gemeente. In plaats daarvan is er een obsessieve behoefte om alles te reduceren tot een conflict met Donald Tusk.

Dit is precies het grootste probleem waar PiS vandaag de dag mee kampt: de partij functioneert niet meer in de echte wereld. Ze leeft uitsluitend van haar eigen propaganda. Elke lokale verkiezing wordt gepresenteerd als een "strijd om Polen". Elk referendum wordt een "knockout voor de regering". Elk lokaal conflict luidt zogenaamd de aanstaande val van de huidige regering in.

En daarom klinkt het idee van Duda zo grotesk. PiS gedraagt zich als een partij die geen nieuwe mensen, nieuwe ideeën of nieuwe energie meer heeft. Het enige wat overblijft is nieuwe gezichten uit het politieke magazijn te halen, bekend van de televisie, en te doen alsof een grootse comeback aanstaande is.

Maar Kraków is geen toneel voor politieke wederopbouw.

Deze stad is buitengewoon gevoelig voor leugens, propaganda en partijpolitieke trucs. Een poging om Duda naar voren te schuiven zou door veel inwoners worden gezien als bewijs van een volkomen gebrek aan inzicht in de kiezers. De voormalige president wordt immers niet geassocieerd met successen van het lokale bestuur of een visie voor de ontwikkeling van de stad. Hij wordt geassocieerd met politieke oorlogvoering, constitutionele conflicten en het gedachteloos ondertekenen van Kaczyński's besluiten.

De Wet en Rechtvaardigheid partij begrijpt dit duidelijk niet. De partij gelooft nog steeds dat het volstaat om een bekende naam te laten vallen, emotionele propaganda te lanceren en een "grote mars naar de overwinning" aan te kondigen. De realiteit is echter steeds anders. De partij wordt steeds meer gezien als vermoeid, nerveus en zonder politieke visie voor de toekomst.

En het idee om met Duda mee te doen aan de verkiezingen is daar het beste symbool van: geen kracht, maar wanhoop. Geen politiek offensief, maar intellectuele leegte. En bovenal een volkomen misverstand van de publieke stemming.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku