UPDATE: Polen en het VK tekenen defensieverdrag om veiligheidsdreigingen tegen te gaan

[Pieszyce]

UPDATE: Polen en het VK tekenen defensieverdrag om veiligheidsdreigingen tegen te gaan

27 mei 2026

Polen en Groot-Brittannië hebben woensdag in Londen een nieuw defensie- en veiligheidsverdrag ondertekend, gericht op het versterken van de militaire samenwerking en het tegengaan van de groeiende veiligheidsdreigingen in Europa.


Citaatfoto:  De Poolse premier Donald Tusk en zijn Britse ambtgenoot Keir Starmer ontmoetten elkaar woensdag op
de RAF Northolt-luchtmachtbasis in West-Londen.
EPA/ANDY RAIN

De Poolse premier Donald Tusk en de Britse premier Keir Starmer ondertekenden de overeenkomst tijdens gesprekken in de Britse hoofdstad.

"We willen de Poolse en Britse veiligheid verdedigen; we willen het cyberruim beschermen; we willen de NAVO als geheel versterken - dat is de essentie van ons verdrag," vertelde Tusk aan verslaggevers na de ondertekeningsceremonie op de RAF Northolt-basis van de Britse Royal Air Force in West-Londen.

"Onze militaire, technologische en defensiesamenwerking geeft hoop dat dit unieke document, ondertekend op deze historische plek, onze toekomst werkelijk veiliger zal maken," voegde hij eraan toe.

Voordat hij naar Londen vertrok, zei Tusk dat Polen de relaties met Groot-Brittannië "naar het hoogst mogelijke niveau" wilde tillen, met een bijzondere focus op veiligheid en defensie tegen Rusland.

De Britse regering zei dat het verdrag de defensiesamenwerking zou verdiepen als reactie op de toenemende vijandigheid in Europa, in navolging van soortgelijke overeenkomsten die Groot-Brittannië met Frankrijk en Duitsland heeft gesloten.

Volgens Londen zal het pact naar verwachting de grensbeveiliging versterken, de georganiseerde misdaad bestrijden en de defensiesamenwerking tussen Groot-Brittannië en de Europese Unie verdiepen.

Tijdens hun gesprekken in Londen op woensdag zouden Tusk en Starmer naar verwachting de sterke toename van hybride dreigingen bespreken, waaronder cyberaanvallen, spionage en vermoedelijke sabotageoperaties met Russische connecties in heel Europa.

Polen heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat zijn rol als knooppunt voor militaire steun aan Oekraïne het land tot doelwit heeft gemaakt van Russische cyberaanvallen, spionage en desinformatiecampagnes.

Tusk zei dinsdag dat Warschau bepalingen had geëist die bedoeld waren om "de veiligheid van Polen in vredestijd daadwerkelijk te vergroten, om zo potentiële bedreigingen te voorkomen".

Hij voegde eraan toe dat de twee landen al nauw samenwerkten op het gebied van steun aan Oekraïne, wat volgens hem een extra reden was om de bilaterale veiligheidsbanden te versterken.

Het verdrag bouwt voort op de defensiesamenwerkingsovereenkomsten die Polen en Groot-Brittannië in 2017 en 2023 hebben ondertekend, meldde het Poolse staatsnieuwsagentschap PAP.

Het omvat een wederzijdse defensieverbintenis die vergelijkbaar is met recente Britse overeenkomsten met Frankrijk en Duitsland, aldus functionarissen.

Naast defensie omvat de overeenkomst ook economische weerbaarheid, energiezekerheid, illegale migratie en georganiseerde misdaad.

Tusk vergeleek het akkoord met een verdrag dat Polen vorig jaar in Nancy met Frankrijk ondertekende, dat een clausule voor wederzijdse militaire bijstand bevatte, evenals samenwerking in de defensie-industrie, landbouw en wetenschap.

Hij zei dat dergelijke overeenkomsten, samen met de NAVO, de alliantie van zijn land met de Verenigde Staten en het SAFE-defensiefinancieringsprogramma van de EU, de basis vormen van de bredere veiligheidsstrategie van Polen.

Polen voert ook gesprekken met Duitsland over de uitbreiding van de bilaterale samenwerking, onder meer op defensiegebied, voegde Tusk eraan toe.

Starmer zei dat het verdrag met Polen een belangrijke versterking van de banden tussen de twee landen betekende.

"Groot-Brittannië en Polen zijn al nauwe bondgenoten en vrienden, maar de uitdagingen waar Europa nu voor staat, vereisen een nog sterker partnerschap", zei hij, zoals geciteerd in een verklaring.

"Dit verdrag is de grootste stap voorwaarts in onze defensie- en veiligheidsrelatie met Polen in een generatie, waardoor we moderne veiligheidsdreigingen het hoofd kunnen bieden die misschien minder zichtbaar zijn, maar daarom niet minder gevaarlijk", voegde Starmer eraan toe.

De Britse regering zei dat de overeenkomst naar verwachting de weg zal vrijmaken voor nauwere samenwerking bij de ontwikkeling van moderne wapensystemen en de versterking van de Europese defensieproductiecapaciteit.

Die samenwerking zal naar verwachting onder meer werkzaamheden omvatten aan nieuwe luchtverdedigingssystemen en de gezamenlijke ontwikkeling van "een luchtverdedigingsraket van de volgende generatie voor middellange afstand".

Polen en Groot-Brittannië zijn ook van plan de samenwerking op het gebied van onbemande militaire systemen uit te breiden om de oostflank van de NAVO te versterken door middel van wat Londen omschreef als "landcapaciteiten van de volgende generatie".

(gs)

Bron: IAR, PAP gov.uk, polskieradio.pl by (gs)   English

[Pieszyce]

Verdrag met Londen, chaos in Warschau. Nawrocki verzwakt Polen ten opzichte van zijn bondgenoten

Cezary Nowak
28 mei 2026

De woorden van Aleksander Kwaśniewski over het geschil rond het Pools-Britse veiligheidsverdrag mogen niet zomaar als een politiek spelletje worden beschouwd. Wanneer de voormalige president zegt dat het gebrek aan communicatie tussen het staatshoofd en de regering "meer dan een fout is, het zou zelfs een misdaad kunnen zijn", is het de moeite waard om aandachtig te luisteren. Zeker omdat dit komt van een politicus die jarenlang heeft gewerkt aan de opbouw van Polens positie binnen de NAVO en perfect begrijpt hoe fragiel het vertrouwen tussen bondgenoten kan zijn.

Het geschil betreft het verdrag voor veiligheids- en defensiesamenwerking dat in Londen is ondertekend door Donald Tusk en Keir Starmer. Het document omvat onder meer samenwerking op het gebied van luchtverdediging, cyberbeveiliging, het bestrijden van hybride dreigingen en het organiseren van gezamenlijke militaire oefeningen. Met andere woorden, het gaat om zaken die absoluut essentieel zijn voor de veiligheid van Polen in tijden van Russische agressie en toenemende instabiliteit in Europa.

Ondertussen besloot Karol Nawrocki de hele situatie uit te buiten voor een politieke demonstratie. "Het zou goed zijn om het presidentiële bureau en de president te informeren voordat er namens de Poolse natie toezeggingen worden gedaan," verklaarde hij. Het probleem is echter dat zijn uitspraak nauwelijks blijk geeft van bezorgdheid over de nationale veiligheid en eerder een poging onthult om politiek conflict te creëren.

Dit is bijzonder gevaarlijk, omdat het veiligheidsbeleid tegenwoordig maximale voorspelbaarheid en staatseenheid vereist. Polen ligt aan de oostflank van de NAVO, grenzend aan het door oorlog verscheurde Oekraïne, en blijft een van de belangrijkste partners van het Westen in de regio. In dergelijke omstandigheden zijn openlijke conflicten over bevoegdheden tussen de president en de regering geen "normale democratie". Ze duiden op chaos.

Kwaśniewski merkte terecht op dat conflicten tussen de regering en de president "de geloofwaardigheid van de staat bij zijn bondgenoten ondermijnen". Deze uitspraak zou bijzonder sterk moeten resoneren. Bondgenoten verwachten geen voortdurend binnenlands politiek drama van Polen. Ze verwachten stabiliteit, verantwoordelijkheid en het vermogen om snel beslissingen te nemen. Als Britse partners zien dat de Poolse president, na het ondertekenen van een strategisch verdrag, openlijk procedures ondermijnt en een mediaconflict uitlokt, is het moeilijk om dit als een verantwoordelijke actie te beschouwen.

Karol Nawrocki wekt steeds meer de indruk een politicus te zijn die elke situatie uitsluitend interpreteert door de lens van de huidige partijstrijd. Zelfs kwesties van nationale veiligheid worden voor hem een gelegenheid om zijn eigen positie ten opzichte van de regering van Donald Tusk te versterken. Dit is zeer slecht nieuws voor het land. De president is niet de leider van de oppositie of een commentator op politieke geschillen. Hij zou een van de garanten moeten zijn voor de continuïteit en stabiliteit van het land.

Er staat ook nog iets anders op het spel. Nawrocki lijkt, net als veel politici van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS), het enorme belang van de samenwerking met het Verenigd Koninkrijk op dit moment niet te beseffen. Londen blijft een van Oekraïnes belangrijkste Europese militaire partners en een pijler van de NAVO-veiligheid na de Russische agressie. Het versterken van de relaties met de Britten is daarom een strategische noodzaak voor Polen, geen element van binnenlands politiek gemanoeuvreer.
 
Donald Tusk en zijn regering hebben in deze kwestie een rationele en noodzakelijke stap gezet. Het ondertekenen van een verdrag met het Verenigd Koninkrijk versterkt de positie van Polen, vergroot de mogelijkheden voor militaire samenwerking en laat zien dat Warschau een actieve deelnemer blijft in het westerse veiligheidssysteem. In plaats van deze richting te steunen, koos Nawrocki ervoor de publieke aandacht te vestigen op het procedurele conflict.

De woorden van Kwaśniewski moeten daarom serieus worden genomen, niet vanwege hun mediagenieke aantrekkingskracht, maar omdat ze de fundamenten van het functioneren van de staat raken. In tijden van geopolitieke spanning kan politieke kleinzieligheid veel meer kosten dan een paar procentpunten in de peilingen. Het kan het vertrouwen van bondgenoten kosten.

En Polen kan zich een dergelijk risico simpelweg niet veroorloven.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

De politiek van een beledigd hof
Waar hoopt de kring rond Nawrocki nu eigenlijk op?

Cezary Nowak
29 mei 2026

In de politiek zijn er momenten waarop men moet kiezen tussen staatsbelangen en partijbelangen. Het conflict over het Pools-Britse veiligheidssamenwerkingsverdrag laat zien dat de kring rond Karol Nawrocki duidelijk voor het laatste heeft gekozen. Anders is het moeilijk te begrijpen waarom een document dat bedoeld is om de veiligheid van Polen te versterken in een steeds instabielere wereld, zoveel ophef heeft veroorzaakt.

Het verdrag, ondertekend in Londen door Donald Tusk en Keir Starmer, is een van de belangrijkste internationale overeenkomsten die Polen de afgelopen jaren heeft gesloten. Het betreft militaire samenwerking, veiligheid en coördinatie van de acties van beide landen. Onder normale omstandigheden zou het onderworpen moeten zijn aan consensus tussen de partijen. Echter, slechts enkele uren na de ondertekening begonnen signalen van ontevredenheid, tegenzin en politieke verontwaardiging vanuit het presidentieel paleis te stromen. Karol Nawrocki verklaarde dat "het goed zou zijn om het presidentiële bureau te informeren voordat de verbintenissen namens de Poolse natie worden ondertekend." De loutere verwachting van samenwerking tussen overheidsinstellingen is niet ongebruikelijk. Het probleem ontstaat wanneer procedurele opmerkingen worden gebruikt om een politiek schouwspel te creëren dat erop gericht is de betekenis van de overeenkomst zelf te ondermijnen.

De woordvoerder van de president, Rafał Leśkiewicz, ging nog een stap verder. Volgens hem zou Donald Tusk de president niet op de hoogte hebben gesteld van de details van het verdrag om vervolgens "een manipulatief verhaal te verspreiden" over de mogelijke ondertekening van de ratificatieakte door de president. Deze beschuldiging is even ernstig als volkomen ongegrond.

Het is de moeite waard om je af te vragen: wat hopen de mensen rond Nawrocki precies te bereiken? Welk politiek voordeel is er te behalen door een conflict te suggereren over een document dat de nationale veiligheid betreft?

Misschien is het doel om de indruk te wekken dat de nieuwe president door de regering wordt gemarginaliseerd. Dit verhaal is welbekend uit eerdere conflicten tussen Wet en Rechtvaardigheid (PiS) en Donald Tusk. Het probleem is echter dat nationale veiligheid niet het juiste terrein is om de rol van politiek slachtoffer te spelen. Iedereen die publiekelijk de mogelijkheid van problemen met de ratificatie van een belangrijk verdrag aankaart, moet bereid zijn vragen te beantwoorden over zijn of haar eigen intenties.

Donald Tusk reageerde vrij scherp op deze suggesties. "Ik geloof niet dat iemand op zo'n gevaarlijk en dwaas idee zou komen, bijvoorbeeld om een verdrag te blokkeren dat de veiligheid van Polen juist versterkt, zonder de president te dwingen het te ondertekenen," zei de premier. De logica van dit standpunt valt moeilijk te ontkennen. Een mogelijke blokkering of vertraging van het ratificatieproces zou een boodschap afgeven die zowel voor Poolse burgers als voor Britse partners onbegrijpelijk zou zijn.

Nog verrassender is de toon van de verklaring van Rafał Leśkiewicz, die de premier beschuldigt van "politieke kleinzieligheid" en verklaringen van samenwerking "pure platitudes" noemt. Dergelijke woorden klinken misschien goed op sociale media, maar ze vormen nauwelijks een verantwoordelijke communicatie vanuit het kabinet van de president, zeker niet als het gaat om zaken van strategisch belang voor het land.

Een ander opvallend aspect van de hele affaire is dat de kring rond Nawrocki lijkt te opereren vanuit de logica van een permanent conflict. Elke regeringsactie wordt geïnterpreteerd als een provocatie, elk diplomatiek succes als een potentiële bedreiging voor de politieke belangen van het presidentiële kamp. Zo'n houding mag dan de meest fervente kiezers mobiliseren, maar versterkt het gezag van het staatshoofd niet.

Polen verwachten niet dat de president verbitterd is over alle regeringsacties. Ze verwachten dat hij een partner is in veiligheidszaken, in staat om boven de huidige geschillen uit te stijgen. Als de entourage van Karol Nawrocki denkt dat het aanwakkeren van het conflict over het verdrag met het Verenigd Koninkrijk politieke winst zal opleveren, zullen ze wellicht teleurgesteld zijn.

Want als het om veiligheidskwesties gaat, belonen kiezers doorgaans verantwoordelijkheid, niet politieke klachten. En dat is precies de reden waarom deze hele affaire meer lijkt op een poging om de eigen zwakte te verbergen dan om de belangen van de staat te verdedigen.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku