Miljarden voor Polen, frustratie voor de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS)

[Pieszyce]

Miljarden voor Polen, frustratie voor de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS)
Tusk laat zien wie er echt om veiligheid geeft

Cezary Nowak
30 mei 2026

Donald Tusk heeft wederom iets gedaan wat Jarosław Kaczyński en Karol Nawrocki duidelijk niet hadden voorzien. Terwijl rechtse politici de Polen al maanden bang maken met de Europese Unie, het nut van samenwerking met partners in twijfel trekken en een verhaal van vermeend verlies van soevereiniteit creëren, stroomt er daadwerkelijk geld naar Polen. Geen slogans, geen propaganda, maar miljarden zloty's bestemd voor de ontwikkeling en veiligheid van het land.

Premier Donald Tusk kondigde zaterdag de ondertekening aan van 29 contracten in het kader van het SAFE-programma, ter waarde van in totaal 79 miljard zloty. Hij benadrukte dat deze gelden naar Poolse bedrijven zullen gaan. "Zaterdag worden er 29 contracten ter waarde van 79 miljard getekend! Allemaal voor Poolse bedrijven. Dit is waar SAFE om draait. Ik hoop dat dit eindelijk de president en de voorzitter bereikt," schreef de premier.

Deze paar zinnen vatten het hele verschil samen tussen het beleid van de huidige regering en de aanpak van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS). Tusk presenteert cijfers, investeringen en banen. Kaczyński en Nawrocki reageren met verdere waarschuwingen over een Europa dat zogenaamd de Poolse onafhankelijkheid probeert te ondermijnen. Het probleem is dat de realiteit deze verhalen steeds brutaler tegenspreekt.

Het SAFE-programma is geen ideologisch project. Het is een instrument om de Europese veiligheid en de defensiecapaciteiten van de lidstaten te versterken. In de praktijk betekent het industriële inkoop, technologische ontwikkeling en een groter economisch potentieel. Als Poolse bedrijven profiteren van deze fondsen, profiteren Poolse werknemers, ingenieurs en onderaannemers daar ook van. Het is moeilijk om een tastbaarder voorbeeld te bedenken van het behartigen van Poolse nationale belangen.

Ondertussen lijken Karol Nawrocki en Jarosław Kaczyński vast te zitten in de politieke realiteit van tien jaar geleden. Elk Europees initiatief wekt hun wantrouwen. Elke internationale overeenkomst wordt een voorwendsel voor een verhaal over bedreigde soevereiniteit. Elk succes van de regering moet worden afgeschilderd als een mislukking of een complot.

Het probleem is dat steeds minder Polen dit verhaal geloven. Het is moeilijk om tegelijkertijd te beweren dat Europese samenwerking Polen schaadt en kritiek te uiten op het feit dat dankzij die samenwerking tientallen miljarden zloty naar binnenlandse bedrijven stromen. Het is nog moeilijker om burgers ervan te overtuigen dat patriottisme betekent dat ze projecten moeten afwijzen die de Poolse economie en veiligheid versterken.

De verklaring van Tusk ging niet alleen over nieuwe contracten. Het was ook een politieke herinnering dat effectiviteit in de politiek wordt afgemeten aan resultaten. Jarenlang heeft de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) haar imago opgebouwd als een partij die zich bijzonder bekommert om het nationale belang. Vandaag de dag blijkt echter dat Polen daadwerkelijk profijt heeft van acties die onlangs nog door diezelfde rechtervleugel werden bekritiseerd of als een bedreiging werden voorgesteld.

Jarosław Kaczyński opereert al lange tijd in een wereld van intense politieke emoties en historische conflicten. Donald Tusk daarentegen richt zich op tastbare resultaten. Men kan het met hem oneens zijn over veel zaken, men kan individuele regeringsbeslissingen bekritiseren, maar het is moeilijk te ontkennen dat 79 miljard zloty voor Poolse bedrijven concreet is, geen propagandaslogan.

Daarom doen de woorden van de premier zijn tegenstanders zoveel pijn. Ze tonen iets aan wat PiS bijzonder verafschuwt: dat samenwerking met Europa Polen concrete voordelen kan opleveren. Dat patriottisme niet draait om het voortdurend wrok koesteren tegen partners, maar om het effectief benutten van de mogelijkheden die het lidmaatschap van de Europese Unie biedt.

Terwijl Tusk spreekt over getekende overeenkomsten en miljarden die naar Poolse bedrijven stromen, blijven Nawrocki en Kaczyński gevangen in hun eigen retoriek. En de politiek kan meedogenloos zijn voor degenen die meer in hun slogans geloven dan in de feiten. De feiten zijn vandaag de dag duidelijk: Polen verwerft enorme middelen, Poolse bedrijven krijgen contracten binnen en de staat versterkt zijn veiligheid. Het is moeilijk om een beter antwoord te vinden op de politiek van angst en het voortdurende geklaag.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku