Een president zonder enthousiasme. Nawrocki's eerste jaar stelde de Polen teleur

[Pieszyce]

Een president zonder enthousiasme. Nawrocki's eerste jaar stelde de Polen teleur

Cezary Nowak
1 juni 2026

Karol Nawrocki probeert zijn eerste jaar als president misschien af te schilderen als een aaneenschakeling van successen, maar de laatste opiniepeilingen laten een heel ander beeld zien. Na twaalf maanden in functie is hij er niet in geslaagd de meerderheid van de Polen voor zich te winnen. Sterker nog, meer respondenten beoordelen zijn prestaties negatief dan positief. Het is moeilijk om een duidelijker waarschuwingssignaal te bedenken voor een politicus die, nog niet zo lang geleden, symbool stond voor een nieuw begin na het tijdperk van Andrzej Duda.

Volgens een peiling van United Surveys voor Wirtualna Polska beoordeelt 48,2% van de respondenten Nawrocki's eerste jaar als president positief. 50,1% van de respondenten gaf hem een negatieve beoordeling. Dit betekent dat de tegenstanders van de president in de meerderheid zijn. Formeel gezien valt het verschil binnen de statistische foutmarge, maar politiek gezien is een dergelijk resultaat moeilijk als een succes te beschouwen.

Een president die na een jaar in functie geen meerderheid van de publieke steun weet te verwerven, kan geen sterk mandaat claimen. Integendeel. Nawrocki begint aan zijn tweede jaar in functie met een bagage van teleurstellingen en onvervulde verwachtingen. Hij zou een onafhankelijke politicus moeten zijn, maar in de ogen van veel kiezers is hij vooral een vertegenwoordiger van één politieke stroming geworden. Hij zou conflicten moeten sussen, maar in plaats daarvan heeft hij ze vaak verergerd. Hij zou het gezag van het ambt moeten versterken, maar hij raakte te vaak betrokken bij aanhoudende partijconflicten.

Het is veelzeggend dat maar liefst 23,4% van de respondenten zijn presidentschap als "beslist negatief" beoordeelt. Dit zijn geen mensen die twijfelen of teleurgesteld zijn over één specifieke beslissing. Dit is een groep kiezers die de president al een duidelijk hard oordeel toedichten. In combinatie met de 26,7% die "tamelijk negatief" antwoordde, krijgen we een beeld van een president die er niet in is geslaagd breed publiek vertrouwen te winnen.

De resultaten van een peiling van IBRiS voor "Rzeczpospolita" zijn nog interessanter. Op de vraag wie de beste president sinds 1989 was, noemden Polen het vaakst Aleksander Kwaśniewski, die 40,8% van de stemmen kreeg. Lech Kaczyński eindigde als tweede met 23,5% van de stemmen. Karol Nawrocki kwam op de derde plaats met 21,1%.

Dit lijkt misschien prima voor zijn aanhangers, maar het is de moeite waard om deze cijfers eens goed te bekijken. Nawrocki is de zittende president. Hij zou moeten profiteren van het natuurlijke effect van een frisse start en media-aandacht. Hij verliest echter niet alleen duidelijk van Aleksander Kwaśniewski, maar ligt ook achter op Lech Kaczyński, die jarenlang een toonbeeld van rechts is geweest. Dit toont aan dat Nawrocki nog niet tot de politieke elite behoort wat betreft publieke erkenning.

Het probleem met de huidige president is dat zijn acties vaker emotie dan respect oproepen. Veel Polen zien hem niet als een scheidsrechter die boven partijpolitieke conflicten staat. In plaats daarvan zien ze hem als een politicus die deelneemt aan de voortdurende politieke strijd. En een president die ophoudt een symbool van gemeenschap te zijn, verliest een van de belangrijkste kwaliteiten van zijn ambt.

Voor Nawrocki was het eerste jaar van zijn ambtstermijn een periode waarin hij zijn eigen positie opbouwde. Vandaag de dag kunnen we gerust stellen dat hij deze kans niet volledig heeft benut. De peilingen tonen geen enthousiasme. Ze tonen zelfs geen duidelijke goedkeuring. Ze laten een land zien dat vrijwel precies in tweeën is verdeeld, met een lichte oververtegenwoordiging van degenen die de president negatief beoordelen.

Dit is de belangrijkste conclusie uit deze onderzoeken. Het is niet zo dat Nawrocki zijn aanhangers heeft. Elke president heeft ze. Waar het om gaat, is dat hij er na een jaar in functie niet in is geslaagd de meerderheid van de bevolking voor zich te winnen. En als na twaalf maanden aan de top van het land meer burgers negatieve dan positieve meningen uiten, is het moeilijk om het presidentschap een succes te noemen. Het is zelfs moeilijk om het een goede start te noemen. Het is eerder een signaal dat verkiezingsbeloften steeds vaker botsen met de politieke realiteit.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

In Hongarije weet men met een niet goed functionerende president om te gaan.

De Polen hebben ook die mogelijkheid, maar iets . . . . . . ?? . . . . . remt ze.

De president in Hongarije werd trouwens wel legaal gekozen.