Polen onthult omvang militaire hulp aan Oekraïne

[Pieszyce]

Polen onthult omvang militaire hulp aan Oekraïne

6 juli 2026 

De Poolse donaties aan Oekraïne sinds de Russische invasie bedragen in totaal ongeveer 16,45 miljard złoty (3,84 miljard EUR), aldus minister van Defensie Władysław Kosiniak-Kamysz. Minder dan 10 procent van dat bedrag is tussen 2024 en 2026 geleverd.

Tijdens een persconferentie op maandag schatte Kosiniak-Kamysz de waarde van de sinds 2024 verstuurde hulp op 1,55 miljard złoty (360 miljoen EUR).

Het grootste deel van de totale hulp, zo zei hij, werd verstrekt in 2022 en 2023 – onder de vorige regering van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) – tegen een geschatte kostprijs van ongeveer 15 miljard złoty (3,5 miljard euro).

Volgens Kosiniak-Kamysz, die tevens vicepremier is, zijn PiS-politici nu terughoudend om dit te erkennen.

De hulp die sinds 2024 is geleverd, omvat PAC-3 onderscheppingsraketten voor het Amerikaanse Patriot-luchtafweersysteem, Scan Eagle-drones, raketten, luchtbommen, antitankraketten en andere militaire uitrusting.

Dit vormde 9,4 procent van alle donaties aan Oekraïne sinds 2022.

Kosiniak-Kamysz reageerde ook op berichten dat Polen Patriot-onderscheppingsraketten aan Oekraïne zou hebben geleverd en verwierp de bewering van Marcin Przydacz, hoofd van het Bureau voor Internationaal Beleid van de president, dat de regering Polen zijn "plaats in de rij" bij Amerikaanse fabrieken had opgegeven.

"Alles wat we doen is erop gericht om zo snel mogelijk meer raketten naar Polen te krijgen", benadrukte de minister van Defensie, eraan toevoegend dat Warschau nooit was gevraagd om zijn toegewezen plek op te geven.

Volgens Kosiniak-Kamysz werd het besluit om PAC-3-raketten over te dragen genomen op verzoek van NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte en de hoogste NAVO-commandant in Europa, generaal Alexus Grynkewich, na overleg met andere Patriot-gebruikers.

"Het aantal overgedragen raketten vertegenwoordigt slechts een fractie van onze capaciteit", zei hij, eraan toevoegend dat zowel de Poolse generale staf als de Amerikaanse commandant het erover eens waren dat dit geen gevolgen zou hebben voor de Poolse luchtverdediging.

Kosiniak-Kamysz vertelde verslaggevers dat de stap geen verrassing was voor de presidentiële kanselarij, het Bureau voor Nationale Veiligheid (BBN) of president Karol Nawrocki, en merkte op dat hoewel het staatshoofd dergelijke schenkingen niet goedkeurt, hij wel op de hoogte wordt gehouden.

De minister van Defensie zei dat de kwestie tijdens wekelijkse vergaderingen was besproken en dat het presidentiële bureau regelmatig op de hoogte werd gehouden van de voortgang.

Kosiniak-Kamysz bevestigde ook dat de gesprekken over een mogelijke overdracht van MiG-29 gevechtsvliegtuigen aan Oekraïne, in ruil voor toegang tot Oekraïense dronetechnologie, werden voortgezet.

"Ik dacht dat de onderhandelingen vastgelopen waren, maar vorige week – wellicht mede dankzij onze resolute houding – gaf ons reden om door te praten," zei hij.

Kyiv had voorstellen ingediend voor de overdracht van dronetechnologie aan Warschau in de komende twee jaar, voegde hij eraan toe, waardoor een ruil "realistisch" zou zijn – maar benadrukte dat het een echte ruil moest zijn, geen eenzijdige overdracht van Polen.

Zondag kondigde Kosiniak-Kamysz aan dat hij alle informatie over militaire uitrusting die tussen 2022 en 2026 aan Oekraïne is geleverd, openbaar zou maken, na beweringen dat Warschau eerder dit jaar in het geheim Patriot-onderscheppingsraketten aan Kyiv had overgedragen.

(ał)

Bron: PAP, polskieradio.pl by (ał)   English

[Pieszyce]

Breng de lijst ook gelijk even bij Putin is die meteen op de hoogte.         

[Pieszyce]

Patriottisme of politieke amnesie? De krachtige woorden van Tusk

Cezary Nowak
6 juli 2026

Politiek kan vol paradoxen zitten, maar er zijn momenten waarop hypocrisie uitzonderlijk moeilijk te negeren is. Dat is vandaag het geval in het conflict over wapenleveringen aan Oekraïne. De loutere verschijning van berichten over de mogelijke levering van PAC-3 MSE-raketten was genoeg om een politieke storm te ontketenen. In plaats van een inhoudelijke discussie over nationale veiligheid kregen we een stortvloed aan beschuldigingen, insinuaties en pogingen om te profiteren van angst.

Ondertussen zijn de feiten veel minder gunstig voor de auteurs van dit verhaal. Vicepremier Władysław Kosiniak-Kamysz kondigde de declassificatie aan van alle militaire donaties aan Oekraïne van 2022 tot 2026. Tegelijkertijd herinnerde hij ons aan iets wat veel deelnemers aan het huidige debat plotseling lijken te zijn vergeten: "De PiS-regering, onder leiding van minister Mariusz Błaszczak, heeft het proces van de donatie van materieel in gang gezet. De president – momenteel Karol Nawrocki, voorheen Andrzej Duda – wordt van elke donatie op de hoogte gesteld."

Deze verklaring had op zijn minst een einde moeten maken aan een deel van de politieke beschuldigingen. In plaats daarvan zien we een verrassende poging om acties die onlangs nog werden beschouwd als een uiting van verantwoordelijkheid en solidariteit met het strijdende Oekraïne, af te schilderen als bewijs van de vermeende onverantwoordelijkheid van de huidige regering. Het is moeilijk om een schrijnender voorbeeld van politieke amnesie te bedenken.

Tijdens zijn toespraak benadrukte Donald Tusk een veel ernstiger probleem dan alleen maar een nieuwe mediahype. Hij zei: "Speel niet met vuur. De Poolse steun aan Oekraïne in de oorlog met Rusland was onderwerp van onze politieke en nationale consensus." Ongeacht wie er aan de macht is, valt de waarheid van deze woorden moeilijk te ontkennen. Tijdens de eerste maanden van de oorlog wist Polen met één stem te spreken. Dit gaf bondgenoten en tegenstanders het signaal dat er grenzen zijn aan politieke rivaliteit als het gaat om nationale veiligheid.

Tegenwoordig vervagen deze grenzen steeds meer onder druk van kortzichtige partijbelangen. Beschuldigingen vliegen je om de oren, argumenten worden snel uitgewisseld en emoties overschaduwen de feiten. In zo'n sfeer is het gemakkelijk te vergeten dat de hulp aan Oekraïne niet het idee was van één enkele regering of partij. Het was het resultaat van een strategische dreigingsanalyse die gedeeld werd door opeenvolgende regeringen en de overgrote meerderheid van veiligheidsexperts.

De premier herinnerde ook aan wat het belangrijkste element van het hele conflict lijkt te zijn: "Het was de PiS-regering die besloot tot de grootschalige overdracht van Poolse wapens aan Oekraïne in de eerste dagen en maanden van de oorlog." Dit is geen mening, maar een herinnering aan een feit. Als de wapenoverdracht destijds noodzakelijk werd geacht voor de veiligheid van Polen, zou het gepast zijn om uit te leggen waarom soortgelijke acties nu plotseling worden gepresenteerd als bewijs van roekeloosheid. Een simpele verandering in politieke oriëntatie is immers geen strategisch argument.

Dit betekent niet dat elke regeringsbeslissing aan onderzoek moet worden onttrokken. Integendeel – transparantie en verantwoording zijn essentieel in een democratie. Feitelijk onderzoek is echter iets anders dan het creëren van sensationele verhalen. Als er vragen rijzen over de staat van de Poolse wapenvoorraden, moeten die leiden tot een inhoudelijk debat, niet tot een mediaspektakel.

De woorden van de premier verdienen ook bijzondere aandacht: "Elke raket die vanuit Oekraïne wordt afgevuurd en die de raketten, drones en vliegtuigen van de agressor vernietigt, versterkt de veiligheid van Polen." Dit is geen slogan, maar een beschrijving van de geopolitieke realiteit. De Russische agressie eindigt niet bij de grens met Oekraïne. Elke verzwakking van het potentieel van de agressor vermindert de dreiging voor NAVO-landen, waaronder Polen.

Het grootste probleem is daarom niet het geschil over specifieke wapenleveringen. Het probleem schuilt in de bereidheid van sommigen in de politieke klasse om veiligheidskwesties te gebruiken als een nieuw instrument om steun te verwerven. Zo'n strategie kan weliswaar tijdelijk winst opleveren in de peilingen, maar ondermijnt tegelijkertijd de geloofwaardigheid van de staat en verzwakt de boodschap die wordt overgebracht aan zowel bondgenoten als tegenstanders.

Nationale veiligheid vereist consistentie, een goed geheugen en verantwoordelijkheid. Wanneer politici beslissingen die ze zelf eerder als noodzakelijk hebben gepresenteerd, beginnen te ontkennen, is er nauwelijks sprake van een serieus debat. Politiek opportunisme is dan veel gemakkelijker te herkennen. En dit, vooral in tijden van oorlog buiten onze oostgrens, is een luxe die de staat zich niet mag permitteren.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Militaire geheimen zijn geen speelgoed. Kowal maakt korte metten met het politieke spel van PiS

Cezary Nowak
6 juli 2026 

In de Poolse politiek wordt het steeds moeilijker om een verantwoord debat te onderscheiden van een spektakel dat is ontworpen om een paar uur mediahype te creëren. Dit wordt vooral gevaarlijk wanneer het onderwerp van het politieke spel nationale veiligheid is. De controverse over de vermeende overdracht van PAC-3 MSE-raketten aan Oekraïne voor Patriot-systemen is daar een treffend voorbeeld van. In plaats van elementaire verantwoordelijkheid te nemen, besloten politici van Wet en Rechtvaardigheid om weer een politiek schandaal in scène te zetten, ongeacht de gevolgen.

Gelukkig zijn er nog steeds politici die begrijpen dat nationale veiligheid geen materiaal is voor een campagnestunt. Paweł Kowal zei hardop wat veel experts uit angst voor politieke aanvallen niet durven te zeggen.

"En deze lichtzinnige politici – ik zou willen zeggen: deze idioten – maken zulke grappen over de Poolse staat," zei hij in het programma "Fakty po Faktach".

Sterke woorden? Jazeker. Maar het is moeilijk om hun juistheid te ontkennen. Hoe kun je een situatie anders omschrijven waarin voormalige ministers van nationale veiligheid openbaarmaking eisen van informatie over leveringen van strategische wapens, terwijl er een grootschalige oorlog woedt net over de Poolse grens?

Nog maar een paar jaar geleden betoogden politici van Wet en Rechtvaardigheid (PiS) dat nationale veiligheid discretie, verantwoordelijkheid en stilte vereist als het om militaire geheimen gaat. Nu gedragen diezelfde mensen zich alsof elk geheim stukje informatie een aanleiding is voor een persconferentie.

Kowal kon zijn verbazing niet verbergen.

"We hebben er een probleem mee dat de minister van Defensie geen details over strikt militaire zaken op het prikbord publiceert. Zijn ze gek geworden?"

Deze vraag klinkt hard, maar het is de moeite waard om hem te stellen. Gelooft iemand echt dat het openbaar maken van details over wapens die tijdens een oorlog zijn overgedragen de veiligheid van Polen verhoogt? Moet de Russische inlichtingendienst een kant-en-klare lijst met materieel krijgen, alleen maar omdat oppositiepolitici een paar punten in de peilingen willen scoren?

De meest verrassende houding is die van de PiS-politici, die tot voor kort zelf verantwoordelijk waren voor de Poolse strijdkrachten. Je zou verwachten dat de voormalige minister van Defensie zich ervan bewust is dat bepaalde informatie geheim blijft, niet omdat de regering iets voor de burgers wil verbergen, maar omdat het staatsbelang dat vereist.

Paweł Kowal verwoordde het bijzonder bot:

"Als iemand niet begrijpt dat in militaire aangelegenheden, in een situatie van hevige oorlog aan onze grens, bepaalde zaken geheim moeten blijven, en als mensen in de hoogste posities – de vicevoorzitter van de Sejm of de voormalige minister van Defensie – niet begrijpen dat bepaalde dingen soms stilgehouden moeten worden, dan is dat gewoon schandalig. We moeten oppassen met zulke mensen."

Dit is geen kwestie van partijvoorkeur. Het is een kwestie van fundamentele verantwoordelijkheid voor de staat. De oppositie heeft het recht om de regering te controleren. Ze moet vragen stellen over de overheidsuitgaven, procedures en beleidsrichtingen. Maar er is een grens waarbuiten militaire veiligheid ophoudt. Daar moeten politieke emoties plaatsmaken voor rede.

De Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS) heeft echter duidelijk ingezien dat zelfs defensiekwesties kunnen worden misbruikt om politieke oorlogvoering te voeren. Dit is een riskante strategie. Zeker nu experts er steeds vaker op wijzen dat Polen zich in de frontlinie bevindt van potentiële dreigingen vanuit Rusland. In zulke omstandigheden wegen verantwoordelijke politici elk woord zorgvuldig af. Ze proberen niet de openbaarmaking van informatie af te dwingen die van operationeel belang zou kunnen zijn.

Een andere uitspraak van Kowal is het vermelden waard. Gevraagd of Polen daadwerkelijk PAC-3 MSE-raketten aan Oekraïne had overgedragen, antwoordde hij kort en bondig: "Ik heb geen idee, en als ik het wel wist, zou ik in alle talen nog meer zwijgen."

Deze uitspraak illustreert het verschil tussen verantwoordelijkheid en politiek theater. Een politicus hoeft niet alles te weten. Maar zelfs als hij dat wel doet, moet hij begrijpen dat zwijgen een plicht is, geen gemakzucht.

PiS profileert zich al lange tijd als een veiligheidspartij. In deze kwestie lijkt het echter meer op een groep die bereid is de fundamentele principes van een land dat tijdens een oorlog in het buitenland een veiligheidsbeleid voert, te ondermijnen voor politiek gewin op korte termijn. Het is moeilijk om de indruk te ontkrachten dat het belangrijkste de volgende politieke ruzie is, en niet de gevolgen van het uitlokken ervan.

Nationale veiligheid is geen sitcom of spektakel. Niet alles hoeft de voorpagina's van kranten en parlementaire toespraken te halen. In een tijd waarin de Russische agressie pal naast Polen voortduurt, betekent echt patriottisme soms simpelweg niet alles onthullen wat je weet of denkt te weten. In deze ruzie herinnerde Paweł Kowal ons aan dit eenvoudige principe. Het is jammer dat PiS-politici dit steeds vaker lijken te vergeten.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Paweł Kowal ziet het helder . . . .