Oorlog tegen de politie in plaats van respect. Kaczyński ging weer een grens over

[Pieszyce]

Oorlog tegen de politie in plaats van respect. Kaczyński ging weer een grens over

Cezary Nowak
10 juli 2026

Er zijn grenzen in politieke conflicten die verantwoordelijke leiders niet mogen overschrijden. Een daarvan is het ondermijnen van het gezag van de uniformdiensten, simpelweg omdat zij de geldende wetten handhaven. Jarosław Kaczyński besloot echter opnieuw een politiek spektakel te maken van het conflict met de staat, een conflict dat hij – paradoxaal genoeg – zelf jarenlang mede vorm heeft gegeven. Deze keer was de politie het doelwit. De harde reactie van minister van Binnenlandse Zaken en Bestuur Marcin Kierwiński was niet alleen gerechtvaardigd, maar ook noodzakelijk.

Drie foto's van de terechte tegendemonstratie

Tijdens de daaropvolgende maandelijkse Smolensk herdenking verhinderde de politie politici van Wet en Rechtvaardigheid (PiS) om een krans te leggen voor het monument van Lech Kaczyński. De reden was simpel: er vond een wettelijk geregistreerde ad-hocbijeenkomst plaats. De agenten handelden niet willekeurig of politiek gemotiveerd. Zij vervulden hun wettelijke plichten. Dat is precies wat een rechtsstaat inhoudt: regels gelden voor iedereen, ongeacht naam, positie of politieke verdienste. Jarosław Kaczyński reageerde echter met extreme kracht. Hij verklaarde: "We hebben hier te maken met de milities van de regeringspartij, niet met de politie." Dit is een buitengewoon ernstige beschuldiging. De suggestie dat duizenden politieagenten een partijmilitie zijn geworden, is geen louter politieke overdrijving. Het is een aanval op het vertrouwen in een van de belangrijkste instellingen die verantwoordelijk zijn voor de veiligheid van de burgers.

De daaropvolgende woorden van de PiS-voorzitter waren nog verontrustender. Kaczyński sprak over de noodzaak om "een soort burgerwacht op te richten die zeer daadkrachtig zal optreden" en dat politieagenten moeten weten dat ze "hun plichten moeten nakomen". Dit soort retoriek roept serieuze vragen op. De Europese geschiedenis leert dat elke poging om parallelle wetshandhavingsstructuren naast legitieme overheidsdiensten op te zetten, heeft geleid tot destabilisatie van het openbare leven, niet tot stabilisatie.

De PiS-voorzitter ging zelfs nog verder en suggereerde dat de organisatoren van de demonstratie mogelijk handelden "in opdracht van Rusland, of misschien een ander land dat aan Polen grenst". Zulke ernstige beschuldigingen werden zonder enig bewijs geuit. In een democratische rechtsstaat kunnen burgers niet publiekelijk worden beschuldigd van samenwerking met buitenlandse diensten, enkel en alleen omdat ze hun rechten uitoefenen.

Tegen deze achtergrond was de reactie van Marcin Kierwiński krachtig, maar passend bij de situatie. De minister schreef: "Het is een schande dat de voormalige vicepremier voor Veiligheid agenten en het Poolse uniform aanvalt. De politie waarborgt de openbare orde en de veiligheid van elke burger. De tijd dat politici boven de wet stonden, meneer Kaczyński, is voorbij." Het is moeilijk om het oneens te zijn met deze beoordeling. Een politieagent die zijn plicht doet, zou zich niet moeten afvragen of de persoon die voor hem staat de leider van de grootste oppositiepartij, een minister of een gewone burger is. De wet moet voor iedereen gelijk worden toegepast.

Jarenlang heeft Jarosław Kaczyński zich geprofileerd als een politicus die bijzonder gehecht is aan de staat, haar instellingen en de uniformdiensten. Zijn recente uitspraken zorgen voor nog grotere verdeeldheid. Wanneer de politie handelt in lijn met de verwachtingen van de Wet en Rechtvaardigheid partij (PiS), worden ze geprezen als waarborg voor de orde. Wanneer ze beslissingen nemen die politici van die partij niet bevallen, worden ze plotseling afgeschilderd als een "militante groep" die grondig hervormd moet worden. Deze logica leidt tot een simpele conclusie: institutioneel gezag wordt alleen geaccepteerd wanneer het de belangen van één enkele politieke partij dient.

Democratie vereist precies het tegenovergestelde. Respect voor instellingen, zelfs wanneer hun beslissingen ongemakkelijk zijn. De politie is er niet om aan de verwachtingen van politici te voldoen, maar om de wet te handhaven en de veiligheid van alle deelnemers aan het openbare leven te waarborgen. Juist daarom zijn pogingen om hen publiekelijk in diskrediet te brengen zo gevaarlijk.

Politieke conflicten zullen nog lang voortduren. Ze zijn een natuurlijk onderdeel van een democratie. We mogen echter niet toestaan dat er een situatie ontstaat waarin het gezag van de diensten die verantwoordelijk zijn voor de veiligheid van burgers wordt ondermijnd voor electorale winst op korte termijn. In dit conflict koos Marcin Kierwiński de kant van de staat en haar ambtenaren. Jarosław Kaczyński daarentegen heeft wederom gekozen voor confrontatietaal, die politieke emoties aanwakkert maar het vertrouwen ondermijnt in de instellingen zonder welke geen democratische staat effectief kan functioneren.

Bron:    wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku

[Pieszyce]

Een Europarlementariër zonder beperkingen. Brudziński overstijgt de grenzen van het debat

Cezary Nowak
12 juli 2026

Woorden doen ertoe in de politiek. Vooral wanneer ze worden uitgesproken door een voormalig minister van Binnenlandse Zaken en Bestuur en huidig Europarlementariër. Joachim Brudziński weet heel goed dat zijn uitspraken niet zomaar reacties op sociale media zijn. Ze bepalen de toon van het publieke debat, beïnvloeden emoties en stellen de normen van het politieke leven. Het is des te moeilijker om de woorden te negeren die hij sprak na de zoveelste herdenking in Smoleńsk.

Over het gedrag van een van de deelnemers aan de incidenten zei Brudziński: "De politie reageert niet; de politie beschermt dit zwijn in plaats van hem te arresteren en te identificeren." Even later sprak hij over "culturele wildernis", "dierentuin" en "gepeupel", dat volgens hem door premier Donald Tusk wordt aangemoedigd tot soortgelijk gedrag.

Je kunt geweld krachtig veroordelen. Je kunt een verklaring eisen voor het optreden van de politie. Je zou de regering zelfs kunnen beschuldigen van het niet beveiligen van de vergadering. Dit alles valt binnen de grenzen van het democratische debat. Het probleem begint wanneer een politicus opzettelijk beledigingen in de plaats van argumenten stelt.

Iemand een "zwijn" noemen is niet de taal van een parlementslid of een Europees politicus. Het is de taal van straatgevechten. Het is moeilijk om respect van burgers voor overheidsinstellingen te eisen wanneer de hoogstgeplaatste ambtenaren zelf laten zien dat een tegenstander simpelweg ontmenselijkt kan worden met een beledigende term.

Het gaat hier niet om het verdedigen van iemand die agressie heeft gepleegd. Als er daadwerkelijk een wetsovertreding heeft plaatsgevonden, zijn de politie, het openbaar ministerie en de rechtbanken verantwoordelijk voor het beoordelen van het gedrag. De rechtsstaat functioneert juist omdat procedures niet worden vervangen door emotionele oordelen die in een televisiestudio worden uitgesproken. Een Europarlementariër zou dit verschil perfect moeten begrijpen.

Nog verontrustender zijn de suggesties die aan agenten worden gericht. Brudziński verklaarde: "De commandanten die een dergelijk bevel hebben uitgevaardigd, zullen ter verantwoording moeten worden geroepen," en waarschuwde de officieren vervolgens dat "zij op een dag ter verantwoording zullen moeten worden geroepen." Als een voormalig minister bewijs heeft van het uitvaardigen van onwettige bevelen, moet hij dit aan de bevoegde autoriteiten overleggen. Als dergelijk bewijs echter ontbreekt, wordt het publiekelijk uiten van dergelijke verregaande beschuldigingen een vorm van politieke druk, geen verantwoord debat.

Het is bijzonder verrassend dat dergelijke woorden uit de mond komen van een man die jarenlang aan het hoofd stond van het ministerie van Binnenlandse Zaken. De voormalige minister van Binnenlandse Zaken en Bestuur zou als geen ander moeten weten hoe gemakkelijk het gezag van de politie kan worden ondermijnd en hoe moeilijk het kan zijn om dit te herstellen. Agenten mogen niet gegijzeld worden door een aanhoudend politiek conflict of onderworpen worden aan bedreigingen vanuit een televisiestudio.

Dit is niet de eerste keer dat sommige politici van Wet en Rechtvaardigheid de ruzie opzettelijk lijken aan te wakkeren. In plaats van de gemoederen te kalmeren, gooien ze olie op het vuur. In plaats van de feiten te verduidelijken, creëren ze een sfeer van permanente belegering. Een dergelijke strategie kan op korte termijn politieke voordelen opleveren, maar op de lange termijn vernietigt ze de cultuur van het publieke debat.

De manier waarop Brudziński zijn tegenstanders beschreef, is ook veelzeggend. Hij sprak van een "gepeupel" en een "culturele woestijn" en citeerde Jan Rokita, die stelde dat Donald Tusk een politicus zou zijn die "de slechtste menselijke instincten naar boven haalt en ze positieve eigenschappen toedicht". Zulke generalisaties verklaren een specifiek incident niet. Ze schetsen een beeld van de tegenstander als een groep mensen die geen respect verdienen. Deze retoriek vergroot de verdeeldheid en belemmert elk inhoudelijk gesprek.

Politici hebben het recht om emotioneel te spreken. Ze hebben echter ook het recht om te vergeten dat hun woorden de normen van het openbare leven bepalen. Hoe hoger de functie en hoe groter het gezag, hoe groter de verantwoordelijkheid voor elke uitgesproken zin. Van een Europarlementariër mag je meer verwachten dan van een anonieme internetgebruiker.

De Poolse politiek kampt al lange tijd met een gebrek aan wederzijds respect. Verdere beledigingen lossen geen probleem op. Integendeel, ze maken agressie tot de norm en gebruiken grove taal in plaats van argumenten. Joachim Brudziński had alle recht om het gedrag van de provocateurs te bekritiseren en een verklaring te eisen voor het optreden van de politie. Hij had echter geen reden om dat te doen met woorden die meer thuishoren in een internetruzie dan in de uitspraken van een voormalig minister en Europarlementariër van de Republiek Polen.

Bron:   wiesci24.pl przez  Cezary Nowak     język po Polsku